สำนักสืบลับจับคนมีชู้
ตอน เกือบโดนคุณป้ากระหน่ำ
ค่ำมืดดึกดื่น
หิมะโปรยลงมาหนัก อากาศเย็นะเื ทุกตึกแถวซอกมุมต่างเงียบสงัด แต่มีห้องแถวสามชั้นหนึ่งคูหากำลังเปิดไฟสว่างโล่
แป๊ก! ๆ ๆ หนุ่มหล่อนั่งรัวพิมพ์ดีดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์สำนักงานชั้นล่าง เขาเปลือยท่อนบนทั้งๆที่อากาศหนาวจัด
"เห้อ ไม่น่าลงเรียนวิศวะเลย อุส่าห์ได้ทุนนักกีฬาเทควันโดแล้วเชียว" สุดหล่อบ่นถึงอดีตขณะละสายตาจากจอและก้มมองมัดกล้ามที่แน่นหนับบนร่างกายตัวเอง
แขนโตแทบไม่มีไขมันแทรก เห็นมวลมัดกล้ามเป็ลูกๆ หน้าท้องมีซิกแพคนูนแน่นเป็ลอนๆ แต่ละลูกขึ้นชัดราวกับนักมวยอาชีพ
"พรุ่งนี้แล้วสินะ ต้องรีบจบงานให้ไว จะได้ไปจ่ายค่าเทอมยัยเด็กฟาซอล" พี่ชายสุดหล่อเอ่ยขณะบังคับเมาส์เลื่อนหาโปรไฟล์ของเมียน้อยในโซเชียล ทว่าผ่านไปหลายชั่วโมงก็หาไม่เจอ หัวของโดสัปหงกหลายที สุดท้ายหน้าผากก็ฟาดโต๊ะคอมดัง โป๊ก!
บนชั้นสองของตึกแถว
เด็กหญิงฝาแฝดกำลังนอนคว่ำอยู่ใต้ผ้าห่ม ก้มหน้ากดไอแพดคนละเครื่อง ทั้งสองไถโซเชี่ยลหาเฟสของเมียน้อยหลังจากได้ชื่อจริงมาจากคุณป้าผู้จ้างวาน
"นี่ไง ยัยเมียน้อย" ตัวฟาเอ่ยแล้วยกไอแพดของตัวเองชูให้ตัวซอลดู
"โอ้โหสวยจัง" ตัวซอลทำตาโต
แอ๊ดดด! พี่ชายร่างสูงเดินขึ้นมาเปิดประตูห้องนอนน้องๆ พอได้ยินเสียงซุบซิบเขาก็เข้ามาดึงผ้าห่ม เห็นเด็กหญิงเงยหน้ายิ้มแฉ่ง
"ทำไมยังไม่นอน พรุ่งนี้มีเรียนนะ" พี่โดก้มหน้าทำตาดุ
"พรุ่งนี้หนูลาป่วยแล้ว" ตัวฟา
"ห๊ะ! ลาป่วย แล้วลาล่วงหน้าได้ยังไงป่วยนะ ใครจะไปรู้ว่าป่วยล่วงหน้า ไม่เนียนเลย ไม่เหมาะกับเป็น้องสายสืบตัวพ่อเล้ย" หนุ่มหล่อบ่น
"ก็พิมพ์ไว้แล้วแต่ยังไม่ได้ส่ง พรุ่งนี้ก็ค่อยตื่นมากดส่งว่าปวดหัว ตัวร้อน" ตัวซอล
"เห้ย! ไม่ต้องลาหรอก งานแค่นี้พี่เอาอยู่ แค่ไปถ่ายรูปตาแก่กับเมียน้อยมาเป็หลักฐานฟ้องหย่าเอง เื่กล้วยๆ"
ตัวฟาลุกยืนบนเตียง เอามือท้าวสะเอว แหงนหน้าถามพี่ "แล้วรู้ยังว่านังเมียน้อยอยู่ไหน"
"ก็ เอ่อ"
"นี่ไง บ้านนางอยู่ถนน42 ตาแก่จะแต่งตัวออกมาวิ่ง แต่วิ่งไปบ้านที่ซื้อให้เมียน้อยทุกเช้า" ตัวซอลชูไอแพดบนหัว
"โหว! ทำไมหาไวยังงี้เนี่ย" พี่ชายก้มหน้าจ้องไอแพดจนจมูกโด่งแทบจะจิ้มกับจอ
"นักสืบโซเชี่ยนไง รู้จักป่ะ" (ตัวฟาพูดไม่ชัดคำเพราะฟันหลอหนึ่งซี่)
"ต้องให้พวกเราไปด้วย จะได้ช่วยพี่โดไง คนเดียวไม่ไหวหรอก" ตัวซอล
"เออ ๆ ก็ได้ๆ รีบนอนล่ะ ดึกแล้ว" พี่ชายสุดหล่อพยักหน้า
"เดี๋ยวๆ จุ๊บล่ะ" น้องสาวสองคนเอ่ยพร้อมกัน
พี่ชายสุดหล่อก้มหน้าลง ฟ่อด! ๆ แฝดน้อยหอมแก้มซ้ายและขวาของพี่คนละข้าง
รุ่งเช้าวันต่อมา
"ไปเร็ว ๆ ๆ " ตัวฟากับตัวซอลยืนะโโลดเต้นอยู่ชั้นล่างของสำนักงาน บนโต๊ะทำงานมีป้ายชื่อบริษัทเขียนว่าสืบราชการรัก
แปะ! ๆ ๆ พี่ชายสวมสูทดำผูกเนคไทวิ่งลงจากห้องนอนชั้นสาม พอลงมาก็ใเมื่อเห็นน้องตัวฟาหอบกระถางพลาสติกใบใหญ่สูงเท่าคอของเธอ
ตัวซอลนั่งอยู่ในถังขยะรีไซเคิลสีเหลืองและโผล่เพียงหัวออกมา
"เห้ย ทำอะไรกันเนี่ย" โดอุทานลั่น
"ก็หนูจะปลอมตัวเป็กระถางดอกไม้ไง" ตัวฟา
"ส่วนหนูปลอมตัวเป็ถังขยะ" ตัวซอล
"พอเลย ออกมาๆ รีบๆใส่เสื้อกันหนาว เดี๋ยวจะไปไม่ทันตาแก่หัวงูวิ่งนะ" พี่ชายเอ่ยและอุ่มน้องออกจากถังขยะ ดึงกระถางจากมืออีกคนโยนไปหลังห้อง
ห้านาทีต่อมา
กริ๊ง! ๆ ๆ เด็กหญิงฝาแฝดปั่นจักรยานเด็กที่ยังมีล้อกันล้มคนละคัน พี่ชายปั่นจักรยานเสือูเานำหน้า ทั้งสามกำลังมุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะ
พอมาถึงก็เจอกับตาแก่หัวล้านกำลังวิ่งจ๊อกกิ้งในสภาพสวมกางเกงวอร์มและเสื้อกันหนาว เขาวิ่งผ่าสวนแบบตรงๆต่างจากคนอื่นที่วิ่งวนเป็วงกลม
"นั่นไง กำลังจะออกจากสวนไปบ้านเมียน้อย" เด็กหญิงตัวซอลชี้นิ้วตาหลังลุงแก่เสื้อขาว
แฮ่ก! ๆ ๆ สามพี่น้องเร่งปั่นจักรยานตามหลังลุง ทว่าเขาวิ่งไวจนทำเอานักสืบหอบแฮ่ก ๆ
"ทำไมตาลุงวิ่งอึดจังแฮะ" โดบ่นขณะเหลียวหลังมองน้องสาวฝาแฝดที่กำลังหน้าดำหน้าแดง
"ถึงว่า ลุงยังมีไฟ" ตัวฟา
"มีน้ำยาไง ชิป่ะ" ตัวซอล
แฮ่ก! ๆ ๆ สามพี่น้องหยุดอยู่หน้าบ้านเดี่ยวหลังนึง เห็นคุณลุงไขกุญแจรั้วแล้วเปิดประตูเดินเข้าไปโดยไม่ต้องเรียกคนข้างใน
"เอ้า เข้าไปแล้ว อดถ่ายยัยชู้เลย" พี่ชายเอ่ยขณะล้วงมือถือออกมาถ่ายภาพคุณลุงยืนหน้าบ้านสีฟ้า
"ทำไงดีอ่ะ ต้องมีหลักฐานรูปผู้หญิงด้วยสิ" ตัวฟาเงยหน้ามองพี่
"โน่นไง ปีนต้นไม้ข้างรั้วขึ้นไปถ่ายสิ" ตัวซอลชี้นิ้วไปยังต้นไม้เล็กๆข้างรัวบ้านสีฟ้า
"มา พวกเราเอง พี่ตัวโดหนัก เดี๋ยวต้นไม้หัก" ตัวฟากับตัวซอบเอ่ยแล้วเหยียบมือพี่ชาย สลับกันเหยียบบ่าพี่แล้วย่ำหัวของเขาขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้คนละกิ่ง
เอื่อก! ตัวซอลอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ไก่เมื่อเห็นภาพในบ้านเป็ตาแก่กำลังจับสาวสวยคุกเข่าคลานท่าหมาอยู่ข้างหน้าต่าง (ผู้หญิงสวมเพียงเสื้อชั้นใน คุณตาก็สวมเพียงกางเกงใน)
โครมมม! ร่างน้อยร่วงลงมานอนกองบนพื้นหิมะ
"อะไรเห็นอะไร" พี่โดเงยหน้ามองตัวฟาที่ยืนอยู่ข้างบน
"มือถือมา เร็วๆ จะเล่นกันแล้ว" ตัวฟายื่นมือลงมา
"เอ้ารีบถ่ายสิ เอารัวๆนะ ซูมด้วย ให้เห็นหน้าทั้งคู่" พี่ตัวโดเอ่ยขณะยื่นมือถือให้น้อง
แช๊ะ! ๆ ๆ มือน้อยรัวชัตเตอร์ บันทึกภาพเถ้าแก่กับเด็กสาวเอาไว้เป็ร้อยๆ
วันต่อมา
เช้านี้ภายในสำนักงานห้องแถวมีเพียงพี่ชายสุดหล่อกับลูกค้าอยู่กันแบบสองต่อสองเมื่อน้องสาวฝาแฝดไปโรงเรียน
หนุ่มหล่อนั่งยืดอก บนโต๊ะมีภาพเถ้าแก่หัวล้านกับสาวสวยเรียงแผ่เต็มไปหมด
"ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ฉันจะได้ฟ้องหย่าเสียที" คุณป้าแว่นหนานั่งตรงข้าม หล่อนโกยรูปสามีลงกระเป๋าหิ้วและโค้งคำนับยอดนักสืบ
"เื่เงิน ไว้ค่อย"
"อ๋อ ฉันจ่ายให้ตอนนี้เลยค่ะ ไม่ต้องรอยึดบ้านยัยนั่นหรอก" คุณป้าเอ่ยแทรกแล้วล้วงเงินเป็ปึกๆในกระเป๋าหนังออกมากองบนโต๊ะ
เอื่อก! ยัยป้ากับตาลุงนั่นทำกิจการอะไรกันเนี่ย!
ตัวโดนึกในใจขณะก้มมองเงินสองล้าน
"ป้าทิปให้สองแสนละกัน ค่าทำงานไว วันเดียวเองฮิ" คุณป้าวางเงินอีกสองกำมือบนโต๊ะ จากนั้นถอดแว่นแล้วเอามือซับน้ำตาตัวเอง
"เอ่อ คือ ไม่ต้องเสียใจไปหรอกนะครับ ผู้ชายดีๆยังมีอีกเยอะ" หนุ่มนักสืบเอ่ยและลุกเดินอ้อมโต๊ะมารินชาให้กับคุณป้า
"งั้นเรารับงานอีกไหม" คุณป้าเอ่ยแล้วคว้าหมับกำเข้ากลางเป้ากางเกงหนุ่มโด
"โอ๊ะ! โอ๊ย! รับสิครับ รับ สืบอะไรครับ" หนุ่มโดร้องลั่นขณะโดนบีบไข่จนถอยไม่ออก
"เปล่า งานเอนน่ะ รับไหม ขอป้าม๊วบซักที เรายังไม่มีแฟนนี่นา ใช่ป่ะ ไม่เสียหายอะไรหรอก" คุณป้าเอ่ยแล้วเงยหน้ายั่วยวน มือเค้นคลึงแท่งอ่อนในมือจนพองออก
"โอ๊ย! ปล่อยผมไปเถอะครับ ผมรับแต่งานสืบ" ตัวโดร้องและจิกกำข้อมือคุณป้า พยายามแกะมือหล่อนออกจากัแดง
"เถอะน่ะ นะ รับสืบไปด้วยเอนไปด้วยงานดีจะตาย ยังหนุ่มยังแน่น แฟนก็ยังไม่มี" คุณป้าเอ่ยและบีบรีดแท่งเอ็นที่แข็งเป็บ้องยาวพาดไปตามขากางเกงสแล็คสีดำ
"ผมอาจจะมีแฟนแล้วก็ได้ครับ คุณป้าไปเอาที่ไหนมาว่าผมยังโสด ไม่กลัวฟ้าดินลงโทษหรือครับ"
"รู้สิ ก็น้องนายบอก"
"มามะ ถอดให้ป้าอมเถอะ ใหัสองพันเลย ยืนเฉยๆไม่ต้องทำอะไร ป้าอ๊อคให้เอง"
"ยัยตัวฟา ยัยตัวซอล" หนุ่มโดเงยหน้าร้องลั่นก่อนจะตบหน้าคุณป้าสะบัดหัน
เพี๊ยะ!
ฟุ่บ! ๆ ๆ เขารีบโกยเงินค่าจ้างบนโต๊ะเท่าที่กอบมากอดไว้บนหน้าอกได้ จากนั้นวิ่งหนีออกไปหน้าปากซอย
ตุบ! ๆ ๆ คุณป้าวิ่งตามออกมาในสภาพหน้าครึ่งนึงแดงเป็รอยมือ หล่อนหอบเงินที่เหลือบนโต๊ะวิ่งตามหนุ่มสูทดำและะโเสียงดัง
"เดี๋ยว รอป้าก่อน เราชอบแบบซาดิสม์เหรอ"
"ป้าทำได้นะ หยุดก่อนสุดหล่อ มาเอาเงินสิ เอาไปไม่หมด พ่อหนุ่มจ๋า"
971K
