บทที่3 เื่มันเกิดที่หอสมุด
ทางด้านนุ๊ก
หลังจากแยกกันนุ๊กรีบวิ่งไปที่ร้านสะดวกซื้อในมหาลัยเมื่อเขามองจากกระจกนอกร้านเขาเห็นพนังงานในร้านได้กลายเป็ซอมบี้ไปแล้วเขาพยายามคุมสติเขาจับขวานเอาไว้อย่างแน่น
เมื่อนุ๊กมาถึงหน้าประตูร้านประตูก็เลื่อนเปิดออกมาพร้อมเสียง
ตื่งตึ้ง
คุณก็รู้ว่าใครแฮ่ แฮ่ เดินออกมาจากเคาน์เตอร์จ่ายเงิน
นุ๊กเดินถอยหลังออกมาจากหน้าประตูเข้ารอให้ประตูปิดแล้วรอจังหวะที่ซอมบี้มาถึงหน้าประตู
เมื่อซอมบี้มาถึงหน้าประตูประตูก็เปิดออกนุ๊กอาศัยจังหวะนั้นจามขวานไปที่หัวซอมบี้จนมันตายลงไม่นานก็มีผลึกสีดำตกลงมาข้างศพมันนุ๊กมองไปที่ผลึกสีดำเขาจำที่วิทย์พูดก็หน้านี้ได้(มึงต้องเอาเืหยดไปที่ผลึกนั้น )
นุ๊กทำตามที่วิทย์บอกเขาเอาปลายขวานสะกิดไปที่นิ้วมือเขาเอานิ้วมือแตะไปที่ผลึกสีดำสักพักก็มีแสงสีขาวเข้ามาในตัวเขา
ไม่นานแสงสีขาวก็หายไปนุ๊กรู้สึกถึงพลังในร่างกายเขามองแหวนในนิ้วมือตัวเองเขาคิดว่าตัวเองฝันไปเขาเอามือหยิกไปที่แขนตัวเอง
“โอ๊ย เจ็บ..บ เออไม่ได้ฝันไปเหะต้องลองไปถามไอ้วิทย์มันดูเพื่อมันจะรู้บ้าง?”
แล้วนุ๊กก็เข้าไปในร้านสะดวกซื้อเขาเดินไปชั้นวางของที่มีถุงดำใบใหญ่วางขาย เขาแกะถุงออกมาแล้วกวาดอาหารแห้งและน้ำดื่มในร้านออกมาจนหมดแล้วก็แบกถุงขึ้นหลังเขารีบวิ่งออกไปที่จุดนัดพบ
ตัดกลับมาทางด้านวิทย์
“ฮ่าฮ่าฮ่า มหาลัยแม่งไม่จ่ายค่าไฟ”
หลังจากที่หอสมุดไฟดับลงวิทย์เปิดกระเป๋าหยิบไฟฉายออกมาเขาส่องไปที่หน้าห้องบรรณรักษ์แต่แล้วจู่ๆก็มีเสียงออกมา
“แคร๊กก…! ตึ้ง ตึ้ง ปึ๊ง!”
วิทย์พยายามเอาหูฟังเสียงรอบๆเขาจึงได้รู้ว่าเสียงมันมาจากในห้องพักบรรณรักษ์เขาเดินไปดูตรงที่เกิดเสียงขึ้นมาเขาเปิดประตูแล้วเห็นพนักงานหรือบรรณรักษ์ห้องสมุด5 คนที่อยู่ในนั้นกลายเป็ซอมบี้ไปแล้ว
“อีกและ..! นี้มันหนังซอมบี้ใช้ไหมไปทางไหนก็มีแต่ซอมบี้จะไม่ให้กูพักบ้างเลยหรือไงว่ะแต่พวกมึงก็มาได้ถูกเวลาดีพ่อ…! จะตีให้คว่ำเลยเดี๋ยวรู้เลยยย..!”
วิทย์ควงคมเมฆาสภาพโมโหสุดขีดเขาวิ่งะโถีบไปที่ซอมบี้ตัวแรกที่แล้วใช้แรงส่งหมุนตัวฟาดคมเมฆาไปที่หัวซอมบี้ตัวที่2 จนหัวมันเละ
วิทย์ถอยหลังหลบฉากขวาแล้ววาดคมเมฆาฟาดไปที่ซอมบี้ตัวที่3 แต่ซอมบี้ตัวที่เขาะโถีบมันลุกขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าหาเขาแทบจะทันที่
วิทย์อาศัยปฏิกิริยาเขาถอยหลังแล้วเอาคมเมฆาแทงกันตัวซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาแล้วเอาขาแตะไปที่ขาซอมบี้< เถรกวานลาน >จังหวะที่เขาใช้ขาแตะไปที่ขาซอมบี้จนมันล้มลงเขาก็หมุนตัวตามแรงขาข้างที่แตะซอมบี้แล้วแทงคมเมฆาตามไปที่คอซอมบี้บนพื้นจนมันชักและตายไปในที่สุด
ดูเหมือนมันจะจบแต่เลยวิทย์ยังเหลือซอมบี้อีก2 ตัวที่เขายังไม่ได้จัดการเขาดูท่าทางแล้วมันจะเสียเวลาเปล่าเขารีบพุ่งออกไปนอกห้องพักบรรณรักษ์ด้วยความมืดเขาวิ่งเตลิดเข้าไปชั้นในของหอสมุดแต่สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ชั้นในของหอสมุดเป็สถานที่ไว้ให้คนมานั่งอ่านหนังสือกันแต่สิ่งที่เขาเห็น.....
“นรก…! มันเถอะม่ายย...!”
สิ่งที่เขาเห็นคือดวงตานับ100 ดวงมองมาที่เขา
หอสมุดที่วิทย์เข้าไปเป็หอสมุดเปิดของมหาลัยทางมหาลัยได้เปิดให้ประชาชนหรือนักศึกษาเข้ามาใช้บริการจึงมีผู้คนเข้ามาใช้บริการหอสมุดในแต่ละวันค่อนข้างมาก
ส่วนตัวภายในอาคารของหอสมุดเป็แบบแบ่งชั้นในและชั้นนอกคือชั้นนอกจะเป็ของพนักงานหรือบรรณรักษ์ที่อยู่รอให้ข้อมูลและแลกบัตรในการใช้บริการจะอยู่ตรงส่วนหน้าของหอสมุด
เมื่อวิทย์เข้ามาเขาจะต้องผ่านเข้าไปในชั้นนอกของหอสมุดก่อนคือห้องบรรณรักษ์ที่วิทย์พึงออกมาแต่แทนที่วิทย์จะออกไปทางเก่าที่เขาเข้ามาเขาดันเข้ามาชั้นในของหอสมุดแทนและเขาก็เจออย่างที่คุณเห็นนั้นและ
วิทย์มองสถาณการณ์ตรงหน้าเขาเห็นซอมบี้ที่มีทั้งยืนตรงชั้นหนังสือและนั่งอยู่กับโต๊ะแต่เมื่อพวกมันได้ยินเสียงที่วิทย์วิ่งเข้ามาพวกมันหยุดทุกอย่างแล้วหันมาวิ่งไล่ล่าเขาแทน
“เอาไงดีวะ นี้แม่งสมาคมรักการอ่านชัดๆ จัดเต็มทุกตัวอักษรเลยมึงบ้านช่องพวกมึงก็ไม่กลับ”
วิทย์บ่นพึมพำแล้วเขาก็เห็นบันไดขึ้นไปชั้น2 ของหอสมุดเขารีบวิ่งขึ้นบันไดหนีฝูงซอมบี้ที่ชั้นล่าง
เมื่อวิทย์ไปถึงชั้น2 เขาเห็นป้ายเขียนสื่อการเรียนรู้และการศึกษา
วิทย์เดินเข้าไปตามที่ป้ายบอกสิ่งแรกที่เขาเห็นคือชั้นหนังสือต่างๆแบ่งเป็หมวดหมู่ๆเขาจำได้ว่าั้แ่เขาเรียนมหาลัยมาปีหนึ่งเขายังไม่เคยมาที่หอสมุดมหาลัยเลยอย่างมากสุดเขาก็เคยเข้าแต่ร้านหนังสือการ์ตูนใกล้มหาลัยเท่านั้น
วิทย์เดินดูหมวดที่เขาสนใจเขาลืมไปเลยว่าตัวเขากำลังหนีฝูงซอมบี้อยู่เขาเดินไปหยุดที่หมวดพิชัยาและศาสตราวุธเขาหยิบหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่งในหมวดนั้น
วิทย์ลองมาเปิดอ่านดูเขาเปิดไปไม่นานเข้าก็ไปเจอกับหัวข้อที่เขียนเกี่ยวกับ 13 กลยุทธพิชัยยุทธซุนวู เขาอ่านทั้ง 13 กลยุทธ์อยู่ๆก็มีเสียงจากหัวและแสงในแหวนแห่งการวิวัตณ์ส่องออกมา
“กูประเมินสู้ศึกด้วยชั้นเชิง
สะกดข่มเปลี่ยนแปลงด้วยรูปแบบ
สังเกตุวิเคราะห์และเรียนรู้
ลวงหลอกมากแผนเจน”
“ขอแสดงความยินดี คุณได้ปลดล๊อคฟังก์ชันใหม่ของแหวนแห่งการวิวัฒน์ 13กลยุทธ์พิชัยาซุนวู
คุณสามารถใช้ฟังก์ชันระบบปฏิบัติการณ์13 กลยุทธ์พิชัยาซุนวู
ตัวระบบจะรับฟังคำสังโดยอาศัย13 กลยุทธ์พิชัยาซุนวูแบ่งออกเป็ 13 รูปแบบ
สถานะของคุณตอนนี้สามารถใช้ได้แค่1 รูปแบบของ 13 กลยุทธ์พิชัยาซุนวู”
หลังจากวิทย์ฟังเสียงผู้พิทักษ์บอกข้อมูลอยู่เขาก็ได้ยินเสียงซอมบี้ที่วิ่งตามเขามา
วิทย์คว้าหนังสือในชั้นโยนลงไปที่พื้นกันซอมบี้ที่กำลังเข้ามาหาเขา
วิทย์รีบวิ่งเข้าไปหลบในห้องเก็บอุปกรณ์ของหอสมุดเขาหลบอยู่ในนั้นจนเสียงซอมบี้ที่อยู่ข้างนอกเงียบลง
“เกือบไป แม่งมากันเป็ฝูงเลย”
ั้แ่วิทย์เจอซอมบี้มาเขายังไม่เคยเจอพวกมันในจำนวนมากขนาดนี้มาก่อนเลยเขาคิดว่าซอมบี้เ่าั้น่าจะมีถึง100 กว่าตัวได้
วิทย์ออกมาจากห้องอุปกรณ์เขาเดินอ้อมลงบันไดไปชั้นล่างระหว่างทางเขายังคงเจอพวกซอมบี้บ้างแต่ก็ไม่ยากเกินไปสำหรับเขา
“ขอแสดงความยินดีฯ”
“เพิ่มพละกำลังกับความทรหดอย่างละ 2 หน่วย”
ขณะที่วิทย์กำลังเดินลงบันไดไปชั้นที่1 เขาก็เจอกับรูอยู่ตรงกลางของขันบันไดเขามองไปที่รูข้างล่างแล้วรู้สึกขนลุกเพราะมันคือเศษซากและกองเืเต็มไปหมด
วิทย์เดินเกาะขอบบันไดแล้วเดินไปถึงชั้นล่างเขารู้สึกเหมือนมีใครจับตาดูเขาอยู่
วิทย์ลองมองและหันไปดูรอบๆตัวเขาว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า
“ใครว่ะ! แม่งชักแปลกๆแล้ว รู้สึกไม่ดียังไงชอบกล”
“แฮ...! คู...!”
สิ่งที่จับตามองวิทย์อยู่นั้นคือซอมบี้ที่ได้ผ่านกระบวนการวิวัตนาการจากระดับ1 สู่ ระดับ 2
มันไม่ใช้เื่แปลกที่วิทย์จะไม่รู้ว่าอะไรเฝ้าดูเขาอยู่เพราะหลังจากที่ซอมบี้ผ่านระดับ1ไปที่ระดับ 2
ตัวซอมบี้จะเริ่มมีสัญชาตญาณคล้ายสัตว์ป่าพวกมันจะเริ่มจู่โจมต่อเมื่อมีการกระตุ้นหรือคุกคามพวกมันเท่านั้นแต่ถ้าพวกมันรู้สึกหิวขึ้นมามันจะไล่ฆ่าและพุ่งเข้าโจมตีเหมือนพวกระดับ1
หลังจากวิทย์มองไปรอบๆแล้วเขาก็เดินกลับไปที่ประตูทางเข้าของหอสมุดแต่ยังไม่ถึงหน้าประตูเลยก็มีซอมบี้พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างกับฟ้าแลบมันเร็วมากจนเขาต้องก้มตัวลงบนพื้นกันมันพุ่งเข้ามา
วิทย์รีบรุกแล้วไปที่โต๊ะอ่านหนังสือของชั้น1 เขาอาศัยโต๊ะเก้าอีกันซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาหาเขาวิทย์คว้าเก้าอี้ขึ้นมาและโยนไปที่ซอมบี้ตัวนั้น
“ฟิ้ว...!”
เก้าอี้กระทบตัวซอมบี้แต่ก็ทำอะไรมันไม่ได้อยู่ดีเขาเลยเปลี่ยนวิธี
วิทย์ยกเก้าอี้ขึ้นมาเขาเอาขาเก้าอี้พุ่งชนไปที่ตัวซอมบี้แต่ซอมบี้ระดับ2 มีหรือที่จะง่ายดายขนานนั้นมันเอามือปัดขาเก้าอี้ที่วิทย์ถืออยู่จนตัวเก้าอี้ลอยออกจากมือวิทย์ไป
“เชี้ยเอ้ย…! แรงวัวแรงควายจริงเลยมึง”
วิทย์รีบถอยออกมาจากตรงนั้นทันที่เขารู้สึกว่าซอมบี้ตัวนี้มันแปลกๆชอบกลแรงมันเยอะกว่าซอมบี้ที่เขาเคยเจอมามันผิดกันลิบลับเลย
เขาเริ่มคิดถึงรูที่ตรงขั้นบันไดที่เขาผ่านมาแล้วว่ามันอาจจะเกิดจากซอมบี้ตัวที่เขาสู้ด้วยเมื่อกี่
ขณะที่วิทย์ถอยหนี้อยู่ซอมบี้ตัวอื่นก็เหมือนจะได้ยินเสียงที่พวกเขาสู้กันอยู่พวกมันเริ่มรวมตัววิ่งเข้ามาตามเสียงที่พวกมันได้ยิน
“บรรลัยแล้วไง แม่งมากันเต็มเลย ตรงนี้แม่งก็เสือกมืดอีก เอาไงดีว่ะ”
ดูเหมือนวิทย์จะได้แผนการในใจเขารีบวิ่งเข้าไปชั้นหนังสือที่อยู่ชั้น1 เขาคว้าหนังสือทุกชั้นและทุกตู้ที่มีอยู่ออกมาโยนลงไปที่พื้นจนหมด
“ขอให้สนุกละพวกมึง อยู่ในปารตีร้อนแรงยังไฟเออร์...!”
วิทย์หยิบไฟแช๊คในกระเป๋ากางเกงออกมาเข้าจุดไปที่หนังสือในมือแล้วโยนลงไปที่พื้นกองหนังสือจนหนังสือในกองนั้นลุกลามเข้าไปหาพวกซอมบี้ที่กำลังวิ่งฝ่ากองหนังสือเข้ามา
ระหว่างที่ไฟลุกอยู่เข้ารีบวิ่งไปทางออกของหอสมุดแต่แล้ว....
“ระยำเอ้ย แม่งทำไม่มึงไม่ไปปารตีกับพวกเขาตามกูมาทำไมนี้ รวย...!”
วิทย์เจอซอมบี้ที่เขาสู้ด้วยก่อนหน้านี้มันขวางทางเขาเอาไว้อยู่
“อยากจะสู้ก็มา เดี๋ยวรู้เลย...!”
วิทย์ตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะสู้กับซอมบี้อีกครั้งเวลาเดียวกันซอมบี้ก็พุ่งเข้ามาพร้อมกับตวัดกรงเล็บที่มีแต่เศษเนื้อเศษซากติดมากับเล็บมันดูน่าสยดสยองมากเืที่ไหลออกมาจากกรงเล็บมีลักษณะคล้ายน้ำกรดเสียงหยดดังซู..!
วิทย์ดึงสติกลับมาแล้วฟาดคมเมฆาตีปัดไปที่กรงเล็บแล้วตีสวนเข้าไปที่หัวมันต่อเนื่องเขาก้าวถอยหลังแล้วะโตีไปที่กลางกบาลซอมบี้อีกครั้งรวมเป็การตีทั้งหมด3 ครั้ง แต่สิ่งที่วิทย์เห็นคือซอมบี้มันไม่เป็ไรเลยปกติแล้วถ้าเข้าใช้คมเมฆาตีขนานนั้นมันต้องตายไปแล้วแต่กับไอ้ตัวนี้เขาคิดว่ามันไม่ธรรมดา
“พ่อง มึงไม่เป็อะไรเลยหรอว่ะ”
วิทย์ถอยมาตั้งหลักเขาต้องคิดแผนการและความเป็ไปได้ในการสู้กับมัน
“เอาไงดีว่ะ หนี! แต่จะหนีไปไหนประตูทางออกอยู่ข้างหน้านี้เอง”
วิทย์สับสนและปวดหัวเขาไม่รู้ว่าจะตัดสินใจยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้านี้ดี
แล้ววิทย์ก็นึกถึงเสียงคำพูดที่ได้ยินตรงชั้น2 ได้
“กูประเมินสู้ศึกด้วยชั้นเชิงฯ”
วิทย์คิดว่าคำพูดพวกนี้น่าจะสามารถช่วยเขาได้
วิทย์มองไปที่แหวนแล้วนึกถึงระบบที่ผู้พิทักษ์เคยบอกเขาเอาไว้เขาเลยอยากจะทดสอบสิ่งที่ผู้พิทักษ์บอกมาจะช่วยเขาได้ไหม
ตัววเขาคิดว่าตอนนี้มันไม่มีทางออกแล้วไฟที่เขาจุดเผาหนังสือเริ่มล่ามมาทางแล้วเขาต้องแข่งกับเวลาที่มีอยู่
วิทย์จึงตัดสินใจฟากความหวังทั้งหมดไว้กับระบบปฏิบัติการของแหวนแห่งการวิวัฒน์
“เฮ้ ผู้พิทักษ์ตื่นมาทำงานได้แล้ว”
“โอ๊ะ เป็ครั้งแรกเลยนะที่เ้าเรียกข้ามีอะไรหรือเ้ามนุษย์”
“ช่วยใช้ไอ้ระบบอะไรที่ว่ามาหน่อยดิ พี่จะตายอยู่แล้ว”
“อ๋อ 13 กลยุทธซุนวูหรอแต่สถานะเ้าตอนนี้ใช้ได้แค่รูปแบบเดียวเท่านั้นนะ”
“เออ เอามาเหอะอะไรก็ได้ใช้หมดและ”
“รับทราบ..! เปิดระบบปฏิบัติการณ์13 กลยุทธ์รูปแบบที่ 1 ประเมิน
“ท่านสามารถประเมินคุณสมบัติสิ่งมีชีวิตต่าง ๆที่เห็นได้ โปรดยืนยันคำสั่ง”
“ยืนยันโว้ย..! มาเร็วเพ่”
เสี้ยววินาทีนั้นข้อมูลก็ถูกส่งเข้ามาที่หัววิทย์
ซอมบี้ระดับ 2 มีความแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ทั่วไป 2 เท่า
ลักษณะ : คล้ายมนุษย์กรงเล็บมีสถานะปล่อยกรดกัดกรอน
ความเร็ว : มีเร็วกว่ามนุษย์ปกติ1 เท่าตัว
ข้อควรระวัง :ควรหลีกเลียงหรือัักรงเล็บของมัน
เมื่อวิทย์ได้ยินข้อมูลแล้วเขาวิ่งล่อซอมบี้เข้าไประหว่างช่องตู้หนังสือที่เปลวไฟกำลังลุกไหม้อยู่
ไม่นานซอมบี้ก็พุ่งตามเข้ามามันพยายามสะบัดกรงเล็บโจมตีไปที่หัวของเขาจังหวะที่มันสะบัดกรงเล็บเข้ามาวิทย์ฟาดคมเมฆาตีไปที่ชั้นหนังสือที่กำลังไหม้อยู่จนชั้นหนังสือถล่มลงมาทับไปที่ตัวซอมบี้มันร้องครวญคร้างอยู่สักพักหนึ่งมันก็ลุกขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งดูเหมือนมันจะโมโหวิทย์มากมันกระโจมเข้ามาหาเข้าอย่างรวดเร็ววิทย์ตั้งสติและมองไปที่ร่างของซอมบี้เขาเห็นรอยไฟลวกอยู่ไหลซ้ายขวาของมันเขาเลยฟาดคมเมฆาตีไปที่ไหลทั้งสองข้างแล้วถอยออกมาจากช่องว่างระหว่างตู้หนังสือ
วิทย์รีบวิ่งกลับไปที่ทางออกของหอสมุดเขาถึงหน้าประตูแต่ประตูของหอสมุดเป็ประตูเลือนไฟฟ้าต้องใช้ไฟฟ้าในการเปิดหรือต้องมีรีโมทกุญแจจากพนังงานมาเปิด
“โธ่โว้ย อะไรนักหนาว่ะ”
วิทย์เอาคมเมฆาฟาดตีไปที่ประตู
“ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ...!”
แต่แทนที่ประตูจะพังลงซอมบี้ตัวที่เขาจัดการไปมันวิ่งไล่หลังเขามา
“ไอ้เวรเอ้ยย แม่งตายยากจริงเลย”
วิทย์ตัดสินใจเลิกตีประตูเขาหันกลับมาตั้งท่ารับการโจมตีจากซอมบี้เขาสังเกตุการเคลื่อนไหวของซอมบี้ว่าตัวมันเริ่มจะช้าลงกว่าปกติดูเหมือนมันจะได้รับาเ็จากไฟที่เขาเผามัน
เวลาเดียวกันนั้นเองซอมบี้ก็เหวี่ยงกรงเล็บตะปบไปที่หัวของวิทย์วินาทีนั้นวิทย์ฟาดคมเมฆาตัดเข้าไปที่ใต้แขนมันจนแขนข้างนั้นห้อยลงมากับตัวมันเขาสบโอกาศตีเข้าไปที่ตัวมันอีกที่จนมันถอยหลังไปแต่ขณะเดียวกันฝูงซอมบี้ที่ยังเหลืออยู่ก็พากันวิ่งออกมาตามเสียงของเขา
วิทย์มองไปที่ซอมบี้ที่ถอยหลังแล้วเขาก็ใช้ฝ่าเท้าข้างขวาถีบไปที่ตัวซอมบี้จนมันติดกับประตูทางออก
“เพล้งงง!!!! ลาขาด ไอ้พวกเวร”
วิทย์รีบวิ่งออกมาจากหอสมุดทันที่ที่กระจกแตกแต่แล้วก็มีเสียงขึ้นมา
“ขอแสดงความยินดีคุณได้กำจัดซอมบี้ระดับ 2 เป็ครั้งแรกอาวุธของคุณสามารถเพิ่มค่าสถานะดังต่อไปนี้ได้”
“ความแรง , ความคงทน โปรดเลือก”
“เพิ่มความแรง ยืนยัน”
วิทย์คิดว่าทำไมค่าสถานะของเข้าถึงไม่ขึ้นกลับเป็ค่าสถานะคมเมฆาที่ขึ้นมาแทนเขาเลยลองถามไปที่ผู้พิทักษ์
“เฮ้ ผู้พิทักษ์ทำไมค่าสถานะตูถึงไม่ขึ้นมาล่ะ
นี้มันซอมบี้ระดับ 2 เลยนะเฮ้ยไม่เพิ่มให้สักหน่อยหรอเพ่ผมนี้แทบตายเลยนะ
“ฮ่าฮ่าฮ่า เ้าถามข้าไปก็เท่านั้นและมันเป็ที่ตัวระบบตั้งขึ้นมาทุกการฆ่าสิ่งมีชีวิตระดับถัดไปตัวแรกจะได้ค่าสถานะเป็แบบสุ่มไม่ว่าจะเป็อาวุธหรือแหวนและตัวเ้าเองจะทำกราสุ่มเพิ่มค่าสถานะครั้งนี้ตัวเ้าได้เพิ่มค่าสถานะเป็อาวุธครั้งต่อไปเมื่อเ้าเจอกับซอมบี้ระดับ 3เ้าอาจจะได้สุ่มค่าสถานะในแหวนแห่งการวิวัฒน์ก็ได้บอกไว้ก่อนเลยแหวนแห่งการวิวัฒน์มีฟังก์ชันที่ยังไม่ได้เปิดใช้งานอีกมากทั้งหมดก็มีแค่นี้และเ้ามีอะไรจะถามข้าอีกไหม”
“หึ พวกคุณมึงนี่ง่ายดีนะ กูแทบตายยังจะให้มาสุ่มห่าเหวอะไรกันอีก”
วิทย์คิดว่าระบบแม่งกวนตีนสุดๆไม่รู้ใครแม่งคิดขึ้นมาเขาอยากจะเจอมันสักครั้ง
“ฮัดเช่ย...! ใครนินทาเรา....”
3K
![DAVERSORD : ผมไม่ได้อยากเกิดใหม่เป็นปิศาจ [ RATE R ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1614183901_85916115.webp)
