เจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร

    ตอนที่ 3 ถูกตามล่า


    เจียงเยี่ยนมีสีหน้ายินดี เมื่อคนชุดขาวต้องการจะรับเขาเป็นศิษย์ มันรีบถามว่า“จริงหรือ?”
    บุรุษชุดขาวพยักหน้า เจียงเยี่ยนพลันมีสีหน้ากังวล“แต่ถ้าข้าไปเป็นศิษย์ท่าน ข้าคงต้องจากพ่อแม่ไป”
    “เกิดเป็นลูกผู้ชาย สักวันก็ต้องออกสู่โลกกว้างสร้างเนื้อสร้างตัว หรือเจ้าจะคอยดูดนมมารดาไปตลอดชีวิต” บุรุษชุดขาวตำหนิ
    เจียงเยี่ยนถาม “ท่านรักษาข้าได้จริงๆ?”
    บุรุษชุดขาวหัวร่อ “เจ้ายังไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร”
    “ท่านเคยบอกข้าหรือ?” เจียงเยี่ยนตอบยียวน
    “เอาเถอะ เจ้าดูนี่”
    บุรุษชุดขาวรวบรวบพลังที่ฝ่ามือจากนั้นสะบัดออกก่อเกิดเป็นกระแสลมเบาๆ พัดใส่เจียงเยี่ยน ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเบาสบาย
    “พัดให้ข้าหรือ? เย็นสบายยิ่ง” เจียงเยี่ยนยิ้มอย่างน่ารัก แต่บุรุษชุดขาวกลับใจหายวาบ!
    ที่แท้เมื่อครู่ที่บุรุษชุดขาวใช้กำลังภายในช่วยเจียงเยี่ยนรวบรวมลมปราณ ตัวเขาเองเสียกำลังภายในไปถึงแปดในสิบส่วน ลมปราณที่เกิดจากจุดชีพจรเทพดับสูญของเจียงเยี่ยนร้ายกาจเกินไป ทำให้บุรุษชุดขาวต้องทุ่มเทพลังลมปราณเกือบทั้งหมดเข้าสะกด
    หากแต่การเสียกำลังภายในเช่นนี้ เพียงแค่พักผ่อนฟื้นฟูลมปราณวันสองวันก็หาย ไม่นับเป็นเรื่องใหญ่ บุรุษชุดขาวอดขมวดคิ้วไม่ได้ เขามีธุระสำคัญต้องทำ แต่กลับมาสิ้นเปลืองลมปราณช่วยชีวิตเจียงเยี่ยนอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้เขาต้องยืดเวลาในการสะสางธุระสำคัญไปอีก
    เจียงเยี่ยนถาม“ท่านจะให้ข้าดูฝ่ามือลมของท่านแค่นี้หรือ?”
    บุรุษชุดขาวที่จริงต้องการสะบัดฝ่ามือพัดเจียงเยี่ยนไปไกลโขและทะยานไปรับร่างไว้เพื่อแสดงฝีมือ แต่ตอนนี้เขาเพียงทำได้เพียงแค่สร้างลมพัดคลายความร้อนให้เด็กหนุ่มเท่านั้น
    “ไม่มีอะไร กลับเถอะ” บุรุษชุดขาวรีบกลบเกลื่อน
    “ท่านจะเป็นอาจารย์ข้า แต่ข้ายังไม่รู้ชื่อจริงของท่านเลย”
    บุรุษชุดขาวตอบว่า “ข้าชื่อเหวินโจว ( 文州-นครรัฐแห่งวัฒนธรรม)”
    ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไป เจียงเยี่ยนอดถามไม่ได้“ข้าไม่เคยเห็นท่านมาก่อน ท่านไม่ใช่คนแถวนี้แน่”
    บุรุษชุดขาวพยักหน้า“ใช่ ข้าไม่ใช่คนแถวนี้ ข้ามาที่ซีหูเพื่อสะสางธุระสำคัญ”
    “ธุระอะไร?”“เจ้ายังไม่ทันเป็นศิษย์ของข้า ก็คิดก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวข้า?”
    เจียงเยี่ยนหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย เขารู้สึกว่ายุ่งกับเรื่องส่วนตัวผู้อื่นมากไปจริงๆ
    บุรุษชุดขาวถามขึ้นบ้าง“บ้านเจ้าอยู่บริเวณนี้?”
    “ใช่” เจียงเยี่ยนตอบ
    บุรุษชุดขาวถามขึ้น“เจ้ารู้จัก....”

    ขณะที่บุรุษชุดขาวจะถามว่ารู้จักบ้านสกุลเจียงหรือไม่ พลันได้ยินเสียงสวบสาบดังขึ้น เงาร่างสีดำและน้ำเงินสองเงาพุ่งมาขวางหน้าคนทั้งสองไว้ คนสวมชุดสีน้ำเงินมีรูปกายสูงใหญ่ ถือดาบใหญ่ ส่วนคนสวมชุดสีดำสวมหมวกฟางปิดบังใบหน้าไว้ แต่ก็พอเห็นเค้ารางได้ว่ามันมีใบหน้าที่ผอมซูบ
    คนชุดน้ำเงินมองมาที่เจียงเย่และไป๋เหวินโจว “สองคนนี้หรือที่ทำร้ายหงหู่”
    บุรุษชุดดำพยักหน้าพร้อมกล่าวเสียงแหบแห้ง
    “ดูจากการแต่งกายที่หงหู่บอก น่าจะใช่ไม่ผิดแน่”
    เจียงเยี่ยนรีบถาม “เจ้าเป็นใคร?”
    บุรุษชุดดำจ้องมองเจียงเยี่ยนจากภายใต้หมวกฟาง สายตาของมันคล้ายอสรพิษจ้องฉกเหยื่อ ทำเอาเจียงเยี่ยนรู้สึกอดสยิวกายด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้
    บุรุษชุดน้ำเงินกล่าวว่า“เจ้าคือคนที่ทำร้ายหงหู่ใช่หรือไม่?”
    ไป๋เหวินโจวพลันเอ่ยขึ้น“หงหู่? ใช่พยัคฆ์คำรณหงหู่แห่งตำหนักเทพธรณินหรือไม่?”
    บุรุษชุดน้ำเงินและดำหันไปมองหน้ากัน ไป๋เหวินโจวผู้นี้สามารถใช้วิชาดรรชนีทำร้ายหงหู่ได้ในท่าเดียว ต้องมีลมปราณลึกล้ำอย่างยิ่ง พวกมันยิ่งไม่กล้าประมาท
    ไป๋เหวินโจวจ้องมองพวกมันอย่างเย็นชา
    “เจ้าที่ถือดาบ คือจอมดาบสะท้านพิภพเซี่ยจง อีกคนที่ถือกระบี่คือกระบี่เมฆทมิฬเฟิงเถี่ยใช่หรือไม่?”

    คนชุดน้ำเงินร่างสูงใหญ่คือเซี่ยจง ส่วนบุรุษชุดดำคือเฟิงเถี่ย ทั้งคู่ต่างเป็นหัวหน้าหน่วยของตำหนักเทพธรณินเช่นเดียวกับหงหู่ พวกมันทั้งสามได้รับคำสั่งมาให้จับเจียงเยี่ยนผู้ที่มีชีพจรเทพดับสูญที่หมู่บ้านสกุลเจียง นึกไม่ถึงหงหู่กลับเจอเข้าเสียก่อน แต่ก็ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส ทำให้พวกมันทั้งสองต้องออกตามล่าไป๋เหวินโจวที่ทำร้ายหงหู่แทน
    ไป๋เหวินโจวอดลอบร้อนรุ่มในใจมิได้ พลังลมปราณเขาเหลือเพียงแค่สองส่วน หากคิดเอาชนะยอดฝีมือสองคนนี้ในคราเดียวนับว่าเป็นไปไม่ได้
    ไป๋เหวินโจวทราบดีว่าที่เขาสามารถเอาชนะหงหู่ได้ในกระบวนท่าเดียว เพราะมันได้รับบาดเจ็บสาหัสจากฝ่ามือเจียงเยี่ยนอยู่ก่อน สองคนนี้เป็นยอดฝีมือของตำหนักเทพธรณินย่อมไม่อาจโค่นได้โดยง่าย
    สายตาทั้งสามจ้องมองกันคล้ายดั่งมีอาวุธที่มองไม่เห็นเข้าปะทะกัน เจียงเยี่ยนรู้สึกบรรยากาศอึดอัด อดถอยกายไปช้าๆ ไม่ได้
    ไป๋เหวินโจวพลันเอ่ยถาม“พวกเจ้าจะถือดีในศักดิ์ศรีหรือใช้วิธีสุนัขหมู่?”
    ไป๋เหวินโจวจงใจกล่าววาจาบีบให้พวกมันเข้ามาทีละคน
    จริงดังคาด จอมดาบสะท้านพิภพเซี่ยจงพลันเอ่ยขึ้น
    “ข้าจะเข้าไปก่อน!”
    “ช้าก่อน” ไป๋เหวินโจวเอ่ยปาก
    “เจ้าจะทำไม?”
    “ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้าเหมือนหงหู่ ข้าจะขอพนันกับเจ้า”
    “พนันอะไร?” เซี่ยจงถาม
    “พนันว่า..ข้าสามารถเอาชนะเจ้าในกระบวนท่าเดียว!”
    จบตอนที่ 3

    ไป๋เหวินโจวจะชนะเซี่ยจงในกระบวนท่าเดียวได้ยังไง ตอนหน้าจะเฉลยจ้า  อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงฝากคอมเม้นท์ด้วยนะคร้าบ ถ้าชอบก็แอดเข้าชั้นหนังสือได้เลยขอบคุณคร้าบ