God Equipment Super Armor

ตอนที่ 35

ฟาร์ม(1)

บอสเดินทางไปถึงเมืองหลวงวิหารฟ้าตอนเช้าของวันที่2 พอดี เมื่อไปถึงที่บ้านเขาก็พบว่าแม่และบีนกำลังทานอาหารเช้าร่วมกันอยู่เมื่อตอนที่เขากำลังเดินทางกลับหลุยได้โทรมาบอกเขาแล้วว่าได้ส่งคนไปคุ้มกันทั้ง 2แบบลับๆจำนวน 4 คน พวกเขาอยู่ในระดับ 120 - 160 ซึ่งมันทำให้เขาสบายใจขึ้นมาก

“บอสมาทานก่อนสิลูกแล้วค่อยไปมหาวิทยาลัย”แม่ของเขากล่าว

บอสเดินไปนั่งลงข้างบีนแล้วกล่าว

“ผมว่าจะไม่ไปมหาวิทยาลัยครับแม่..”

เฟดมองไปยังลูกชายของเธอด้วยความสงสัยแล้วกล่าว

“ทำไมเหรอลูก? ลูกไม่ได้ไปเรียน 3 วันแล้วนะมันจะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?”

“มันไม่เป็นอะไรหรอกครับเพราะการเรียนการสอนมันไม่เหมือนที่วิทยาเขตอาจารย์บอกผมแล้วว่าผมสามารถไปทำอะไรก็ได้แต่ผมจะต้องแจ้งมหาวิทยาลัยก่อนผมเลยจะโทรไปบอกอาจารย์ว่าจะออกไปล่ามอนสเตอร์สักหน่อย”บอสกล่าว

แม่ของเขาแสดงสีหน้ากังวลทุกครั้งเวลาได้ยินว่าจะออกไปล่ามอนสเตอร์เพราะสามีของเธอหายสาบสูญจากสาเหตุเดียวกันเธอกลัวว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอจะมีชะตากรรมเดียวกันบอสสังเกตว่าแม่ของเขาไม่สบายใจเลยจับมือของแม่เขาเอาไว้แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า

“แม่ไม่ต้องห่วงครับผมไม่มีทางเป็นอะไรแน่นอน! ลูกชายของแม่เก่งมากกว่าที่แม่คิดเอาอีกนะครับ”

แม่ของเขาถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้งแล้วกล่าว

“เข้าใจแล้วลูกแล้วจะกลับมาวันไหนเหรอ?”

“น่าจะประมาณ2 วันครับ เพราะอีก 3 วันผมจะต้องไปงานวันเกิดของรุ่นน้องคนหนึ่งครับ”บอสยิ้ม

“วันเกิดรุ่นน้อง? ว่าแต่ผู้ชายหรือผู้หญิงเหรอ?”แม่ถาม

“ผู้หญิงครับ”

เมื่อบีนและแม่ได้ยินบอสบอกว่าเป็นผู้หญิงพวกเธอก็มองหน้าของเขาเป็นสายตาเดียวกัน

“บอสอย่าสนิทกับผู้หญิงคนอื่นมากเกินไปนะลูกเดี๋ยวหนูบลูจะเข้าใจผิดเอา!”แม่กล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง

“เข้าใจแล้วครับแม่ไม่ต้องห่วงผมไม่นอกใจเธอแน่นอน!”บอสยิ้ม

“พี่ให้หนูไปด้วยได้ไหมคะ?”บีนถาม

“คงจะไม่ได้หรอกถั่วน้อยเพราะมันเป็นงานของผู้ใหญ่เอาไว้น้องโตกว่านี้สักหน่อยเดี๋ยวพี่จะพาไปนะ”เขากล่าว

บีนทำหน้าบูดบึ้งใส่เขาบอสเลยหัวเราะออกมาเล็กน้อยทานอาหารร่วมกับทั้ง2 คน พอทานอาหารเสร็จบอสก็ไปหยิบผ้าขนหนูและเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำทันใดนั้นเองบีนก็กอดหลังของบอสแล้วกล่าวด้วยเสียงที่หวานใสแต่ฟังแล้วทำให้บอสขนลุกซู่

“ให้หนูถูหลังให้พี่ไหมคะ?”

‘นี่มันแปลกๆเธอไม่เคยขอถูหลังให้เราแล้วอยู่ๆถึงได้อยากถูหลังให้ละ?’บอสกล่าวในใจ

เขามองไปในดวงตาที่คล้ายกับแมวน้อยขอความเอ็นดูก็อดไม่ได้ที่จะใจอ่อนแล้วกล่าว

“ได้สิ”

“เย้~”

‘ยังไงก็พี่น้องกันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกมั้ง?’บอสกล่าวในใจ

[หึ!]

หนอนน้อยหัวเราะในจมูกหนึ่งครั้งแต่บอสไม่ได้ยิน

“เดี๋ยวพี่เข้าไปก่อนสักพักถั่วน้อยค่อยตามเข้าไปนะ”บอสยิ้ม

ถั่วน้อยพยักหน้ารัวๆอย่างว่าง่ายแต่ภายในใจเธอกำลังยิ้มอย่างชั่วร้ายอยู่

บอสเดินเข้าไปในห้องน้ำจากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมดแล้วสวมผ้าขนหนูเอาไว้ส่วนล่างแล้วบอกให้น้องสาวเข้ามาได้เขาเดินไปนั่งลงบนตั่งเพื่อรอให้บีนเข้ามาถูหลังให้ในระหว่างนั้นเขาก็แปลงฟันล้างหน้ารอ

ครืด~

เสียงเลื่อนประตูดังขึ้นบอสไม่ได้หันหลังไปมองเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเป็นบีนแต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้บีนกำลังนุ่งผ้าขนหนูผืนเล็กๆแค่ผืนเดียวเท่านั้นหุ่นของเธอบางแต่ก็สมส่วนถึงแม้ว่าหน้าอกและสะโพกของเธอจะยังไม่เต็มวัยแต่ก็เดินมาตรฐานในวัยเดียวกันไปมาก ผิวของเธอขาวเนียนเหมือนกับถูกดูแลมาเป็นอย่างดีหน้าของเธออมชมพูดูแล้วน่ารักมาก

“รีบถูหน่อยนะถั่วน้อยเพราะเวลาพี่เหลือน้อยมากพี่กลัวว่าจะมีเวลาในการล่าไม่พอ”บอสกล่าวขณะที่กำลังหันหลัง

“ได้เจ้าค่ะ!!”บีนกล่าวเสียงสอง

เธอหยิบตั่งมานั่งลงด้านหลังของบอสแล้วหยิบที่ขัดตัวมานำมันไปใส่สบู่เหลวก่อนที่เธอจะเริ่มถูตัวของบอสเธอก็นั่งชมแผ่นหลังอันน่าหลงใหลของบอสหน้าของเธอร้อนผ่าวโดยไม่รู้ตัว

‘พี่ชายคนนี้หน่วยก้านดีมาก! ดูจากศักยภาพของเขาแล้วจะต้องไปถึงดาวหลักเหมือนคนอื่นๆได้อย่างแน่นอน!’บีนกล่าวในใจ(อาเจนต้า)

อาเจนต้ามีโรคแปลกประหลาดอยู่นั่นก็คือเธอจะหลงรักพี่ชายของตนเองในการจุติครั้งนี้ได้พี่ชายที่ยอดเยี่ยมแถมยังหล่ออีกต่างหากมันยิ่งทำให้อาการของเธอกำเริบหนักยิ่งกว่าเดิมในการจุติแต่ละครั้งเธอมักจะเป็นน้องสาวคนเล็กเสมอแต่ก็ไม่มีพี่ชายคนไหนที่เธอถูกใจเท่าบอสแล้วเพราะอะไรไม่รู้ในแต่ละชาติด้วยความเป็นสายเลือดเดียวกันมันทำให้เธอไม่สามารถมีอะไรลึกซึ่งกับพี่ชายของตนเองได้แต่เธอกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นกับบอสเลยแม้แต่น้อย..

บีนเอามือน้อยๆของเธอลูบไปตามแผ่นหลังของบอสด้วยความหลงใหลหัวใจของเธอเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ถั่วน้อยรีบถูกได้แล้วหากไม่รีบพี่จะจับน้องโยนออกไป!”บอสกล่าวด้วยเสียงที่ปนความโกรธเล็กน้อย

“คะค่ะๆ หนูจะรีบถูแล้ว!”บีนรีบตั้งหน้าตั้งตาถูตัวให้กับบอสด้วยความเร่งรีบ

‘หึ! ยัยจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ฉันไม่มีทางมอบพี่ชายคนนี้ให้กับเธอแน่! เขาจะต้องเป็นของฉัน!’บีนกล่าวในใจ

ผ่านไป10 นาที

บีนก็ถูหลังให้กับบอสเสร็จแล้วรีบเดินไปเนื่องจากบอสรีบอาบน้ำเขาหันหน้ากลับไปมองตอนที่บีนออกไปก็พบว่าเธอนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเท่านั้นเองเขาคิดว่าเธอน่าจะกลัวเสื้อผ้าเปียกเลยนุ่งแค่ผ้าจนหนู

พออาบน้ำเสร็จบอสก็เปลี่ยนไปสวมชุดเกราะแล้วเดินไปบอกลาแม่และบีนก่อนออกเดินทางไปยังประตูมิติเขาจะไปล่ามอนสเตอร์ในดาวเคราะห์ระดับ 1 เพื่อเก็บเงินและค่าประสบการณ์ก่อนเนื่องจากเขายังไม่เคยล่ามอนสเตอร์ระดับราชันและจักรพรรดิเลย

‘หนอนน้อย ตอนนี้ฉันอยู่ในระดับ 12แต่ความแข็งแกร่งที่ฉันมีมันอยู่ในระดับ 26 - 27แล้วหากฉันไปล่าพวกมอนสเตอร์ระดับราชาและจักรพรรดิมันจะได้รับเงินและค่าประสบการณ์น้อยลงหรือเพิ่มขึ้นเหรอ?’

[ระบบจะนับค่าประสบการณ์ตามระดับค่ะนั่นก็หมายความว่าหากคุณล่ามอนสเตอร์ระดับราชันและจักรพรรดิระบบจะนับว่าคุณสังหารข้ามขั้นหากคุณสังหารพวกมันได้จำนวนหนึ่งก็อาจจะได้รับรางวัลพิเศษจากระบบอีกด้วย]

เมื่อเขาได้ยินแบบนั้นก็วางใจได้แล้วบอสโทรบอกบลูว่าเขาจะไปล่ามอนสเตอร์เธอก็อวยพรให้เขาปลอดภัยแต่ก่อนที่บอสจะวางสายเธอก็กล่าวขึ้นมาว่า

“จริงสิ! นายลองไปล่ามอนสเตอร์ที่อยู่แถวเทือกเขาอสูรดูที่นั่นมีมอนสเตอร์ระดับราชันและจักรพรรดิหลบซ่อนอยู่หลายตัวเลยโอ้! แล้วนายห้ามเข้าไปในพวกสุสานเด็ดขาด! เข้าใจไหม?”

“สุสาน? ทำไมไม่ให้ฉันเข้าไปเหรอ?”บอสแกล้งไม่รู้เพราะเขาอยากได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความห่วงใยจากเธอ

“ก็เพราะข้างในนั้นมีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าระดับจักรพรรดิอยู่..ฉันเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงแต่ห้ามเข้าไปเด็ดขาดเข้าใจไหม?”บลูกล่าว

“เข้าใจแล้ว! เธอดูแลตัวเองดีๆด้วยนะไว้ฉันกลับมาแล้วเราไปทานอาหารด้วยกัน..จริงสิฉันจะได้ไปงานวันเกิดของรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยพอดีเธอชวนฉันไป”บอสกล่าว

“เธอ? หมายถึงผู้หญิงหรือเปล่า? เธอเป็นใครแล้วมีชื่อว่าอะไรเหรอ?”เสียงของบลูเปลี่ยนไป

“เอ่อ...เธอมีชื่อว่าตาล เป็นรุ่นน้องอาจารย์เดียวกันน่ะ”บอสกล่าว

บลูเงียบไปสักพักเธอก็พูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ไม่พอใจว่า

“ไปได้แต่ห้ามดื่มจนเมาเข้าใจไหม? หากฉันรู้ว่านายดื่มจนเมาฉันจะไม่พูดกับนายอีก!”

เหงื่อของบอสไหลออกมาจากหน้าผากและรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

“ขะเข้าใจแล้วเธอไว้ใจได้เลย ฉันจะไม่ดื่มแอลกอฮอล์เด็ดขาด!”

“ดีมาก! ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อนายนะ...ฉันไม่ได้ตั้งใจควบคุมนายเข้าใจฉันหน่อยนะ”บลูแก้ตัวเพราะเธอไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนแบบนั้น

“ฉันเข้าใจๆไม่ต้องห่วง”บอสยิ้มและดีใจ

จากนั้นบลูก็ตัดสายไปเธอเหม่อมองไปยังนอกหน้าต่าง

“ผู้หญิงคนต่อไปของนายไม่ใช่เธอคนนี้แต่เป็นเธอคนนั้นถึงจะคู่ควรที่จะเป็นภรรยาคนที่ 2 ของนาย...”บลูพึมพำ

เธอนึกถึงเงาของผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดเกราะสีฟ้าครามที่นั่งอยู่ข้างกับเธอและคนอื่นๆในสถานที่แห่งหนึ่งและกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

“พวกเธอสบายดีกันรึเปล่านะ”

.....

บอสยังคงสวมชุดเกราะหมาป่าสีเงินเหมือนเดิมเพราะเขาไม่มีเวลาไปซื้อเกราะใหม่อีกอย่างแค่เกราะนี้ก็มากเกินพอแล้วตลอดทางบอสสังเกตได้ว่ามีคนมองเขาด้วยความดูถูก เขาได้แต่ถอนหายใจสาเหตุที่คนเหล่านั้นดูถูกนั้นเป็นเพราะชุดเกราะราคาถูกอันนี้นั่นเองที่นี่เต็มไปด้วยคนรวย ในสายตาของพวกเขาเกราะอันนี้คือขยะ!

ภายในเมืองเจสเตอร์

บอสพบว่าวันนี้มีฝนตกหนักมากทำให้ทัศนวิสัยแย่มากสำหรับใครหลายคนแต่ไม่ใช่เขาในวันนี้คนส่วนใหญ่จะหยุดล่าเพราะพวกเขาไม่อยากป่วยบนท้องถนนแทบไม่มีผู้คนเดินไปมาเลย บอสจะลองไปยังเทือกเขาอสูรตามที่บลูแนะนำดู

เขาเดินไปที่บริการรถหุ้มเกราะแล้วถามกระเป๋ารถหุ้มเกราะทันที

“พี่ชายตั๋วไปเทือกเขาอสูรราคาเท่าไหร่เหรอ?”

ชายคนนั้นมองบอสด้วยความแปลกใจแล้วกล่าว

“น้องชายไม่มีรถหุ้มเกราะคันไหนไปเทือกเขาอสูรเพราะเส้นทางมันอันตรายเกินไปหากน้องชายต้องการที่จะไปที่นั่นก็ขึ้นรถหุ้มเกราะไปลงที่ ทุ่งสังหารและเดินทางต่ออีก 30 กม. ก็จะถึงเทือกเขาอสูร”

“เข้าใจแล้วพี่ชายงั้นผมขอตั๋วไปทุ่งสังหารหนึ่งใบ”บอสกล่าว

“ราคา4000 เหรียญ”

บอสหยิบเงินออกมาแล้วมอบให้กับกระเป๋ารถหุ้มเกราะแล้วรับตั๋วมาจากนั้นเขาก็เดินไปนั่งรอบนรถหุ้มเกราะจนกว่ารถจะออก

........................................................................................................................