รูมเมตผมมันร้าย

    บทที่ 28: คืนดีแสนหวาน - NC

    ผมซบหน้าอยู่กับแผงอกกว้างที่คุ้นเคย ปล่อยให้น้ำตาไหลชโลมเสื้อยืดสีดำของพี่คิรินจนเปียกชื้นตลอดสองวันที่ผ่านมาที่ผมหนีไปอยู่บ้านเพื่อน มันทรมานจนแทบจะบ้าตาย ในหัวมีแต่ความสับสน ความเสียใจ และความคิดถึงผู้ชายคนนี้เต็มไปหมด แต่พอเขาตามมาง้อ มาคุกเข่าอ้อ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ