ทั้งคู่เล่นน้ำกันต่อไปอีกเกือบชั่วโมง ท่ามกลางฝูงชนที่ยังคึกคักยามค่ำคืนบนถนน น้องแพรหรือ“ส้ม” อย่างที่เธอแกล้งบอก เริ่มผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เธอหัวเราะร่าเสียงใสมากขึ้นทุกครั้งที่ลุงโชคกระซิบอะไรตลก ๆ ข้างหู คุยกันสนิทสนมขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับรู้จักกันมานาน
“ลุงโชคทำงานก่อสร้างเหรอคะ? ดูตัวใหญ่กำยำแบบนี้ คงยกของหนัก ๆ มาตลอดเลยสิ” เธอถามพลางฉีดน้ำใส่เขาเบา ๆ
ลุงโชคหัวเราะทุ้ม “ใช่แล้ว หนูส้ม ลุงยกเหล็กยกปูนมาทั้งชีวิต แต่ยกของที่หนักที่สุดคือ… ความคิดถึงผู้หญิงสวย ๆ แบบหนูส้มนี่แหละ” เขากระซิบใกล้ต้นคอเธออีกครั้ง ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นที่ผิวขาวเนียนใต้เสื้อกันฝนเปียกบาง
น้องแพรหน้าแดงก่ำแต่ยังหัวเราะคิก “ลุงพูดเก่งจังเลยค่ะ” เธอตอบกลับอย่างอาย ๆ แต่ดวงตาที่ซ่อนหลังแว่นกันน้ำเริ่มเป็ประกายด้วยความสนุกและความใกล้ชิดที่เธอไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายแปลกหน้ามาก่อน
ลุงโชคยิ้มในใจ มือใหญ่ยังคงโอบเอวคอดกิ่วของเธอเป็ระยะ ปลายนิ้วลูบวนเบา ๆ ที่สะโพกกลมกลึงผ่านกางเกงขาสั้นเปียกชุ่ม เขาได้ััความนุ่มเด้งของเนินอกอวบอิ่มทุกครั้งที่เธอขยับตัวใกล้ชิด “ผิวเนียน… กลิ่นหอมจาง ๆ แม้เปียกน้ำทั้งตัว… นมใหญ่ นุ่ม… กูอยากบีบมันมานานแล้ว” เขาคิดในใจ หัวใจเต้นแรงด้วยความหิวโหยที่สะสมมานาน
แต่แล้ว… ความสนุกก็ถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหัน
“อ๊ะ!” น้องแพรร้องลั่นเบา ๆ ขาข้างขวาของเธอเกร็งกระตุกทันที ตะคริวขึ้นมาอย่างแรงเพราะยืนเล่นน้ำนานเกินไป ต้นขาเนียนขาวอวบอิ่มเกร็งแน่นจนเธอเซถอยหลัง “เจ็บ… ขาเป็ตะคริวค่ะ!”
ลุงโชครีบพุ่งเข้าไปทันที มือใหญ่โอบกอดเอวเธอแน่นจากด้านข้าง พยุงร่างกายอวบอิ่มให้ไม่ล้ม “ไม่เป็ไรนะหนูส้ม ลุงพยุงเอง!” เขาพูด มืออีกข้างกดลงที่ต้นขาเนียนของเธอเบา ๆ เพื่อคลายกล้ามเนื้อ “ลุงช่วยพยุงเดินและมองหาที่นั่ง”
น้องแพรกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเ็ป ตัวเอนพิงเขาเต็มตัว เนินอกอวบอิ่มแนบชิดกับอกกำยำของลุงโชคผ่านเสื้อกันฝนบางเฉียบ เขาพยุงเธอเดินออกจากฝูงชนไปยังม้านั่งพลาสติกตัวเล็กข้างร้านขายน้ำและอาหารข้างทางที่ค่อนข้างเงียบ มีหลังคาเล็กบังและแสงไฟสีส้มนวลจากหลอดไฟข้างทาง
ลุงโชคช่วยเธอนั่งลงบนม้านั่งอย่างระมัดระวัง แล้วคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าร่างกายของเธอ “ขาเป็ตะคริวใช่ไหม? ลุงนวดให้ได้นะ หนูส้ม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มือใหญ่ยกขาข้างที่เป็ตะคริวขึ้นวางพาดบนเข่าของตัวเอง
น้องแพร
Pic. AI
น้องแพรตัวแข็งทื่อ หน้าแดงก่ำทันที “ไม่… ไม่ต้องหรอกค่ะลุง แค่พักแป๊บนึงก็หายแล้ว” เธอปฏิเสธอย่างรวดเร็ว มือยกขึ้นปิดต้นขาเนียนที่โชว์พ้นกางเกงขาสั้นเปียกชุ่ม “หนู… ไม่เคยให้ผู้ชายมานวดขาแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ”
ลุงโชคยิ้มมุมปาก มือหนา ๆ ยังคงวางอยู่บนข้อเท้าเนียนของเธอ “ถ้าไม่นวดตอนนี้ มันจะปวดนานกว่านี้นะหนูส้ม ถ้าเกร็งค้างไว้จะเจ็บมาก ลุงเป็คนนวดเก่ง รับรองหายเร็ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่แฝงด้วยความอ่อนโยน “หรือหนูส้มกลัวลุงจะทำอะไรไม่ดี? ลุงแค่ช่วยหลานเท่านั้นเอง”
น้องแพรลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองใบหน้าของลุงโชคที่ดูซื่อสัตย์และเป็ห่วงเธอจริงๆ เธอกัดริมฝีปากอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ก็… ได้ค่ะ แต่… นวดแค่ต้นขานิดเดียวก็พอแล้วนะคะ”
“ได้เลย” ลุงโชคยิ้มกว้าง มือใหญ่เริ่มนวดต้นขาเนียนขาวอวบอิ่มของเธออย่างชำนาญ นิ้วโป้งและนิ้วกลางกดวนเป็วงกลมเบา ๆ ที่กล้ามเนื้อที่ยังเกร็งอยู่ “โอ้โห… ขาสวยมากเลยหนูส้ม เนียน นุ่ม ผิวขาวใสขนาดนี้ ลุงไม่เคยเห็นขาใครสวยเท่านี้มาก่อนเลย”
นิ้วของเขาลูบไล้จากข้อเข่าขึ้นไปถึงกลางต้นขา ใกล้ขอบกางเกงขาสั้นเปียกที่รัดแน่นกับเนินเนื้อนุ่มตรงหว่างขา ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ทำให้ผิวของน้องแพรอุ่นวาบ “นุ่มมากจริงๆ…” เขาชื่นชมต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “แล้วหุ่นดีด้วยนะ เอวคอด … คนสวยขนาดนี้ ทำงานออฟฟิศจริงๆ เหรอ? ลุงว่าเหมือนนางแบบเลยมากกว่า”
น้องแพรหน้าแดงจัด หัวใจเต้นแรง เธอพยายามไม่คิดอะไร แต่ััจากนิ้วใหญ่ที่กดนวดต้นขาเนียนของเธออย่างแ่เบาและเป็จังหวะ มันทำให้เกิดความเสียวซ่านแปลก ๆ “ลุง… พูดเกินไปแล้วค่ะ” เธอพูดเสียงแ่ แต่ไม่ยอมดึงขากลับ
ลุงโชคยิ้มในใจ มือเขานวดลึกขึ้นเล็กน้อย นิ้วลูบวนใกล้ขอบกางเกงขาสั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ “จริงๆ นะหนูส้ม ลุงพูดจากใจเลย หลานสวยและหุ่นดีมาก ลุงอายุห้าสิบแล้ว แต่ยังรู้สึกเหมือนหนุ่ม ๆ เวลาได้ใกล้ผู้หญิงสวยแบบนี้” มืออีกข้างลูบลงไปที่ขาอีกข้างนิ้วโป้งกดเบา ๆ ที่กล้ามเนื้อต้นขาในขณะที่ปลายนิ้วลากผ่านผิวเนียนชื้นจากน้ำสงกรานต์
ความอบอุ่นและแรงกดที่แ่เบาจากมือใหญ่ทำให้ตะคริวของน้องแพรค่อยๆ คลายลง แต่แทนที่จะหายเจ็บ… ความรู้สึกเสียวซ่านที่แปลกประหลาดกลับเริ่มก่อตัวขึ้นตรงเนินเนื้อนุ่มระหว่างต้นขา เธอขมวดคิ้วเบา ๆ พยายามกลั้นหายใจ
“หายปวดไหมหนูส้ม?” ลุงโชคถาม มือยังคงนวดต่อไปไม่หยุด นิ้วลูบวนช้าๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ “ขาเนียนขนาดนี้… ลุงนวดแล้วเสียวมือเลยนะ”
น้องแพรกัดริมฝีปากแน่น ตัวสั่นเบา ๆ แต่ยังไม่กล้าดึงขากลับ “หาย… หายแล้วค่ะลุง… ขอบคุณมากเลย” เธอตอบเสียงอ่อน แต่ดวงตาที่ซ่อนหลังแว่นกันน้ำเริ่มพร่ามัวด้วยความรู้สึกที่เธอเองก็ยังไม่เข้าใจ
ลุงโชคยิ้มมุมปากลึก ๆ มือใหญ่ยังคงลูบไล้ต้นขาเนียนอวบอิ่มของดาราเด็กที่เขาใฝ่ฝันมานานอย่างแ่เบาและช้าๆ
“ยังไม่พอ… คืนนี้ลุงจะได้ััมากกว่านี้อีก” เขาคิดในใจ ขณะที่นิ้วโป้งกดวนอีกครั้งใกล้เนินเนื้อนุ่มที่เปียกชุ่มไม่ใช่แค่น้ำสงกรานต์อีกต่อไป
488
