เกิดใหม่ในยุค 80 พลิกชีวิตแสนตกอับของคุณหนูสกุลหลิน

        ในเวลานี้ซินเยวี่ยรีบลุกขึ้นจากพื้นจากนั้นก็อธิบายให้แม่หานฟังอย่างจริงจัง “อาสะใภ้พี่หมิงหย่วนไม่ได้ทำอะไรผิด เมื่อกี้ฉันตกลงไปในบ่อต้นกก ถ้าไม่ใช่พี่หมิงหย่วนฉันคงจมน้ำตายไปแล้ว”

        หานหมิงสยารีบพูด“แม่ ฉันเชื่อว่าหมิงหย่วนกับซินเยวี่ยไม่ได้โกหก”

        แม่หานฮึดฮัดจากนั้นก็ชี้ไปที่จมูกของหานหมิงหย่วนแล้วดุด่า “ฉันส่งแกไปเป็นทหารเพื่อให้แกปกป้องประเทศไม่ใช่ให้แกเรียนรู้เรื่องแบบนี้ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องแย่ๆ ที่แกทำ”

        แม่หานกำลังดุด่าลูกชายของตัวเอง แต่จริงๆแล้วเป็นการประชดประชัน

        ใบหน้าของหานหมิงหย่วนแดงก่ำเขารู้ดีว่าแม่ไม่ได้พูดกับเขา แต่พูดกับซินเยวี่ยเขาไม่คิดว่าแม่จะไม่ชอบซินเยวี่ยขนาดนี้

        “แม่ พวกเราพาหมิงหย่วนกลับบ้านกันเถอะพ่อของเป่าหนิงคงจะทำไก่เสร็จแล้วละ” หานหมิงสยาก็คว้ากระเป๋าที่หานหมิงหย่วนวางไว้บนพื้น

        ก่อนจากไป แม่หานจ้องซินเยวี่ยอย่างรุนแรงความหมายก็คือ อย่าคิดที่จะมายุ่งกับลูกชายของฉันไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ไว้หน้าเธอแน่นอน

        แม้ว่าจะไม่อยากจากซินเยวี่ยไปแต่หานหมิงหย่วนก็เดินตามแม่และพี่สาวไปก่อน

        ก่อนจากไปหานหมิงหย่วนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง จากนั้นก็มีบางอย่างตกลงบนพื้นจากนั้นเขาก็จากไป

        หลังจากที่คนในครอบครัวหานเดินจากไปไกลซินเยวี่ยก็หยิบสิ่งนั้นขึ้นมาจากพื้น

        สิ่งนั้นถูกห่อด้วยกระดาษไขหนาๆซินเยวี่ยเปิดมันออกทีละชั้น ข้างในกลับเป็นปากกาหมึกซึมและแหวนวงหนึ่ง ไม่ใช่เงินไม่ใช่ทอง และเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเพชร แต่ทำจากปลอกกระสุนเก่า

        ในชาติก่อน ซินเยวี่ยเคยเห็นงานฝีมือต่างๆที่ทำจากปลอกกระสุน ดังนั้นเธอจึงสามารถบอกได้ว่าแหวนวงเล็กๆในมือของเธอทำจากปลอกกระสุนเก่า

        แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่หานหมิงหย่วนทำด้วยมือ

        ปรากฎว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้ไม่เข้าใจเรื่องโรแมนติกแต่เป็นเพราะตัวเธอเองที่ไม่เคยให้โอกาสเขา

        นิ้วของซินเยวี่ยเรียวเล็กมากแหวนที่ทำจากปลอกกระสุนในมือของเธอสามารถสวมได้สองนิ้ว แม้ว่าจะสวมไม่ได้แต่ซินเยวี่ยก็ยังรู้สึกเหมือนได้พบสมบัติ

        ในชาติก่อน หลังจากที่จางเฉียงร่ำรวยแล้วเขาเคยซื้อแหวนให้ซินเยวี่ย แหวนเพชรราคาหลายหมื่นหยวนแต่ในวันแรกที่เขาสวมแหวนเพชรให้เธอ ในคืนที่สองหลังจากเมาแล้วเขาก็ทำร้ายซินเยวี่ยอย่างไร้ความปรานี ทำให้ลูกคนที่สองของพวกเขาแท้งไป

        …

        หานหมิงหย่วนเดินตามแม่และพี่สาวกลับบ้าน

        ในขณะนี้ ซ่งเยวี่ยจิ้นได้ตุ๋นไก่จนสุกแล้วซ่งเป่าหนิงวัยเจ็ดขวบรออยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่เช้า

        เมื่อเห็นน้ารูปงามและสง่างามของตัวเองปรากฏตัวต่อหน้าหลานชายตัวน้อยเขาก็ดีใจจนกระโดดโลดเต้น “น้า ในที่สุดก็กลับมาแล้วหนูคิดถึงน้ามาก”

        “หนิงหนิงของน้าโตขึ้นมากแล้วให้น้าอุ้มหน่อย” หานหมิงหย่วนอุ้มหลานชายขึ้นสูง

        ตอนที่ออกจากบ้านหลานชายตัวน้อยอายุเพียงสามขวบกว่าๆ ยังใส่กางเกงเป้าเปิดอยู่แต่ตอนนี้หลานชายตัวน้อยเป็นนักเรียนประถมแล้ว ได้ยินมาว่าการเรียนก็ไม่เลว

        “น้า เสื้อผ้าของน้าเปียกได้ยังไง?”หลานชายตัวน้อยชอบชุดทหารของหานหมิงหย่วนเป็นพิเศษ ดังนั้นมือเล็กๆของเขาจึงจับเสื้อผ้าไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย

        หานหมิงหย่วนพูดอย่างอ่อนโยน“เผลอทำน้ำหกใส่ ก็เลยเปียก”

        ทันทีนั้น หานหมิงหย่วนก็เข้าไปในบ้านจากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาด เสื้อผ้าในบ้านเก่าและโทรมหานหมิงหย่วนก็ใส่ไม่ถนัด ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะสวมชุดทหารที่เขาเอามาด้วย

        ไม่นานอาหารก็ขึ้นโต๊ะ

        ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงกันเริ่มกินข้าว

        ระหว่างกินข้าวหานหมิงหย่วนเล่าเรื่องตลกที่เกิดขึ้นในกองทัพให้ครอบครัวฟัง

        พอกินข้าวไปได้ครึ่งหนึ่งแม่หานก็วางตะเกียบลงอย่างกะทันหันจากนั้นก็พูดกับหานหมิงหย่วนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “หมิงหย่วนแม่รู้ว่าแกชอบผู้หญิงบ้านหลิน แกตัดใจเรื่องนี้ไปซะแม่ไม่มีวันอนุญาตให้แกแต่งงานกับเธอ”

        หานหมิงสยาคิดว่าแม่กับน้องชายจะทะเลาะกันดังนั้นเธอจึงส่งเป่าหนิงที่กินอิ่มแล้วออกไปเล่น

        เมื่อเผชิญหน้ากับการปฏิเสธอย่างเด็ดขาดของแม่หานหมิงหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงไม่ชอบซินเยวี่ยขนาดนั้น?

        หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งหานหมิงหย่วนก็พูดกับแม่ของเขาอย่างจริงจัง “แม่ไม่ว่าแม่จะเห็นด้วยไหม ผมก็จะแต่งงานกับเยวี่ยเยวี่ยผมไม่เข้าใจว่าเยวี่ยเยวี่ยไปทำอะไรให้แม่ขุ่นเคืองนักทำไมแม่ถึงไม่ยอมให้พวกเราสองคนมีความสุข?”

        ลูกชายดื้อดึงขนาดนี้ แม่หานอยากจะคว่ำโต๊ะแต่เธอก็ยังคงใจเย็นแล้วบอกเหตุผลทีละข้อว่าทำไมเธอถึงไม่อยากให้ซินเยวี่ยมาเป็นลูกสะใภ้“แม่รู้ว่าแกกับซินเยวี่ยเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กแต่เธอไม่คู่ควรกับแกเลย ในอนาคตแกจะเติบโตในกองทัพแกควรจะแต่งงานกับผู้หญิงในเมืองการแต่งงานกับหลินซินเยวี่ยจะมีแต่ทำให้แกต้องลำบาก นอกจากนี้หลินซินเยวี่ยเป็นผู้หญิงขี้เกียจ ทำงานบ้านไม่ค่อยเป็น การที่แกแต่งงานกับผู้หญิงก็เพื่อที่จะได้มีคนคอยดูแลแกแม่ไม่ไว้ใจให้คนแบบหลินซินเยวี่ยดูแลแกเลย ในช่วงไม่กี่ปีที่แกไม่อยู่บ้านแกคงไม่รู้ว่าหลินซินเยวี่ยมีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกับหลี่เจี้ยนจวินลูกชายของเลขานุการหมู่บ้าน คาดว่าซินเยวี่ยคงไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้วนอกจากนี้ ร่างกายของหลินซินเยวี่ยคงจะคลอดลูกยาก โหนกแก้มของเธอก็สูงเป็นพิเศษไม่มีเนื้อบนใบหน้าแม่ได้ยินมาว่าผู้หญิงที่โหนกแก้มสูงและไม่มีเนื้อบนใบหน้าจะฆ่าสามี หมิงหย่วนแกคือความหวังทั้งหมดของแม่ แม่จะอนุญาตให้แกแต่งงานกับผู้หญิงแบบนั้นได้ยังไงหลินซินเยวี่ยจะทำลายแก ลูกชาย แกอย่าถูกคำพูดหวานๆ ของเธอหลอกลวง”

        เมื่อฟังคำพูดเหล่านี้ของแม่หานหมิงหย่วนเกือบจะอาเจียนเป็นเลือด

        หลังจากสงบสติอารมณ์เล็กน้อยหานหมิงหย่วนก็พูดกับแม่ของเขาด้วยความจริงจัง “แม่สิ่งที่แม่พูดมามันเป็นข้ออ้างมากกว่า เรื่องที่เยวี่ยเยวี่ยจะฆ่าสามีอะไรนั่นมันเป็นความเชื่อที่งมงาย ผมจะมีความสุขถ้าได้แต่งงานกับเยวี่ยเยวี่ยถ้าพลาดเยวี่ยเยวี่ยไป ชาตินี้ผมยอมเป็นโสด”

        เมื่อได้ยินคำว่า“เป็นโสด” แม่หานก็ระเบิดออกมา “หานหมิงหย่วน แกทิ้งแม่เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง แกยังมีหัวใจอยู่ไหม? ถ้ารู้แบบนี้ ตอนนั้นฉันน่าจะบีบคอแกให้ตายไปเลย”

        ขณะที่พูด แม่หานก็เริ่มร้องไห้ออกมา

        หานหมิงสยาจ้องหานหมิงหย่วนอย่างรุนแรงจากนั้นก็พูดอย่างไม่พอใจ “มีอะไรก็พูดกันดีๆไม่ได้หรือไง ถ้ารู้ว่าแกกลับมาจะทำให้แม่โกรธ แกอยู่แต่ในกองทัพต่อไปดีกว่า”

        ซ่งเยวี่ยจิ้นรีบดึงหานหมิงหย่วนออกไปข้างนอก

        “หมิงหย่วนแม่ของแกไม่อยากให้แกแต่งงานกับยัยคนบ้านหลินก็เพื่อตัวแกเองแกตอนนี้เป็นถึงผู้กองแล้ว คาดว่าปีหน้าหรือไม่ก็ปีถัดไปก็คงจะได้เป็นผู้พันแล้วผู้หญิงในเมืองแบบไหน แกก็สามารถหาได้ ทำไมถึงต้องชอบหลินซินเยวี่ยคนนั้นด้วยเธออาจจะหน้าตาดี แต่เธอก็ไม่คู่ควรกับแก” ซ่งเยวี่ยจิ้นก็ไม่อยากให้น้องเมียของตัวเองแต่งงานกับสาวบ้านนอกดังนั้นเขาจึงช่วยแม่ยายล้างสมองหานหมิงหย่วน