“ฉันไปดูประวัติของครอบครัวสามีพี่ฟ้ามาแล้วนะ...ประวัติครอบครัวของเค้าก็รักกันดีนะ”
พระพายได้เช็กประวัติจากข่าวในอินเตอร์เน็ตของครอบครัวสามีเพียงฟ้าเธอก็เห็นคนในครอบครัวรักกันดีเฮจึงค่อนข้างแปลกใจว่าทำไมเพียงฟ้าจึงสั่งเสียกับเพื่อนของเธอว่าห้ามส่งจันทร์เ้ากลับครอบครัว
“เื่แบบนี้มันไว้ใจใครไม่ได้หรอก”
พาขวัญเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าปัญหาในบ้านนั้นคืออะไรแต่เธอเองคิดว่ายิ่งบ้านไหนที่มีสมบัติเยอะปัญหามันก็น่าจะเยอะตามไปด้วย
“อืมม..ก็จริง..สงสารก็แต่จันทร์เ้านี่แหละไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรด้วย”
พระพายก็ไม่เข้าใจความคิดของพวกคนรวยๆแบบนั้นเหมือนกันเธอเห็นสงสารก็แต่เด็กน้อยตาดำๆที่พึ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นานพ่อกับแม่ก็ต้องมาเสียอีก
“เค้าคือลูกฉัน..ฉันจะดูแลให้ดีที่สุด”
พาขวัญคิดว่าไม่ว่าจะยังไงเธอก็จะดูแลจันทร์เ้าให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
“อืมม...แกอยากดูครอบครัวพ่อของจันทร์เ้ามั้ย”
“มีรูปด้วยหรอ”
“ใช่..นี่คนนี้คุณไนล์พ่อของจันทร์เ้าเป็สามีพี่ฟ้าส่วนคนนี้คุณเหนือน้องชายคุณไนล์ยังไม่มีครอบครัวบ้านนี้เค้ามีลูกชายสองคนส่วนผู้หญิงสองคนนี้เห็นว่าเป็ภรรยาใหม่กับลูกติดของปู่จันทร์เ้า”
พาขวัญป้อนนมจันทร์เ้าไปด้วยตาก็เหลือบดูมือถือที่พระพายส่งให้ดูแต่เธอเองก็มองไม่ชัดเท่าไร
“ฉันอยากจะรู้จังว่าใครเป็คนใจร้ายที่้าทำลายพี่ฟ้ากับสามีและก็ลูกของเธอ”
ถ้าเป็ไปตามข่าวตามที่เพื่อนเธอเล่ามาว่าบ้านนี้เขารักกันดีทำไมสิ่งที่เธอดูออกมันช่างสวนทางกันเหลือเกินก็อย่างว่าคนเรามันไว้ใจใครง่ายๆไม่ได้
“ถ้าคิดตามในละครก็คงจะเป็คนที่ต้องได้รับผลประโยชน์มากที่สุดเมื่อคุณอรรณพเสียชีวิต”
พระพายเองก็คิดในแบบละครที่เธอเคยดูจากข้อสันนิษฐานตามแบบละครมันก็น่าจะเป็แบบที่เธอพูด
“น้องชายเค้าหรอ”
พาขวัญคิดตามที่เพื่อนเธอพูดหากพี่ชายตายไปแล้วคนที่รับประโยชน์ก็น่าจะเป็น้องชายเท่าที่เธอคิดได้
“ก็ไม่แน่ใจนะ..แต่ฉันเห็นในข่าวที่อ่านมาเยอะๆสองพี่น้องคู่นี้เค้ารักกันมากนะแก”
พระพายก็ยังมีข้อแย้งกับความคิดครั้งนี้ของเพื่อนเธอเพราะว่าเธออ่านมาเยอะกับข่าวครอบครัวนี้เธอคิดว่าสองพี่น้องคู่นี้น่าจะรักกันเกินกว่าจะทำร้ายกันลงเพราะเื่สมบัติได้
“อืมม..ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว”
พาขวัญถึงกับส่ายหัวไม่อยากคิดเื่นี้ต่อตอนนี้เธอเอาเวลามาดูแลจันทร์เ้าและคิดเื่งานเื่เงินในการใช้ชีวิตของเธอแต่ละวันจะดีกว่า
กรุงเทพมหานคร
“ไงล่ะแล้วมานั่งหน้ามุ่ย..ฉันช่วยแกสุดฤทธิ์แล้วนะ”
แขไขไม่เข้าใจลูกสาวเธอเลยจริงๆในเมื่อผู้ชายเค้าทำท่ารังเกียจขนาดนั้นยังจะมั่นใจอยู่ได้ว่าจะเอาอีกฝ่ายอยู่
“ไว้เอมจะทำให้คุณเหนือหลงหัวปักหัวปำเลยคอยดู”
เอมิกาช้ำใจเื่ที่เหนือเมฆปฏิเสธก็พอทนแล้วยังจะมาเจอแม่ของเธอซ้ำเติมอีกเธอจึงหงุดหงิดเข้าไปใหญ่
“แกจำไว้นะฉันให้เวลาแกแค่หกเดือนเท่านั้นถ้าไม่สำเร็จว่าที่ผัวแกเป็ศพแน่”
แขไขอยากจะกำจัดเหนือเมฆไปให้สิ้นซากเพราะเกลียดในความหยิ่งจองหองของอีกฝ่ายแต่เป็เพราะว่าลูกสาวเธออยากจะได้ผู้ชายคนนี้จนตัวสั่นเธอจึงต้องพักเื่นี้เอาไว้ก่อน
ผับในตัวเมือง
18.00 น.
“เข้าไปเถอะแกเดี๋ยวต้องไปคุยกับผู้จัดการก่อน”
“อืมม..”
สองสาวพระพายและพาขวัญมาถึงหน้าผับในตัวเมืองก็รีบเข้าไปในร้านเพื่อที่จะไปคุยกับผู้จัดการร้านก่อนจะทำงานทันที
“สวัสดีค่ะพี่หนูนกนี่เพื่อนที่พายบอกว่าจะเอามาทำงานด้วย”
พระพายเดินเข้าห้องของหนูนกผู้จัดการร้านพร้อมนะนำเพื่อนสาวของเธอให้อีกฝ่ายรู้จัก
“หน้าตาดีนี่นา..แน่ใจว่าจะทำงานแค่เสริฟนะ”
หนูนกเห็นพาขวัญก็รู้สึกว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยเกินไปกว่าที่จะทำแค่เด็กเสริฟหากมาทำงานในร้านนี้เธอคิดว่าหากหญิงสาวรับงานอย่างอื่นผับของเธอคงเรียกลูกค้าได้ไม่น้อย
“ค่ะเพื่อนหนูไม่รับแขกค่าพี่หนูนกแค่จะมาหาเงินค่านมลูกเท่านั้นค่ะ”
พระพายถึงกับอยากจะมองบนเธอเข้ามาที่นี่ครั้งแรกก็ต้องเจอคำถามแบบนี้เหมือนกันแต่เธอเองก็ยังยืนยันว่าจะทำงานแค่เป็เด็กเสริฟจริงๆหนูนกจึงเลิกคะยั้นคะยอเธอพร้อมพูดให้หนูนกได้ยินชัดว่าที่เพื่อนเธอมาทำงานที่นี่เพราะอยากมาหาค่านมให้ลูกหนูนกจะได้ไม่คะยั้นคะยอเอาคนที่มีลูกแล้วไปเสริฟให้แขกบ้าตัณหาพวกนั้นเพราะพวกนั้นชอบสดๆซิงๆ
“อืมๆ..เื่งานก็ให้พายมันสอนก็แล้วกันนะ”
พอหนูนกได้ยินว่าหญิงสาวมีลูกเธอก็ไม่อยากจะคะยั้นคะยออะไรมากเพราะแขกที่ร้านก็ไม่ค่อยชอบผู้หญิงที่ผ่านการมีลูกมาแล้วเท่าไร
“ค่ะพี่หนูนก”
พระพายรีบพาเพื่อนสาวของเธอไปหลังร้านเพื่อเปลี่ยนชุดแล้วเริ่มรอทำงานทันที
2 ชั่วโมงต่อมา
“เดินหลายรอบเลยวันนี้ลูกค้าเยอะหน่อยไหวมั้ยแก”
พระพายเห็นเพื่อนของเธอปาดเหงื่อแล้วปาดเหงื่ออีกเดินเสริฟอาหารกับพวกแอลกอฮอลล์ขาเป็ระวิงจึงเข้าไปถามเพื่อนเธอตอนนี้ว่าเป็ยังไงบ้าง
“โอเคฉันไหว”
พาขวัญมีรู้สึกเหนื่อยบ้างแต่ทิปที่ได้จากพวกลูกค้าก็ไม่น้อยเธอเลยมีกำลังใจที่จะทำงานต่ออย่างไม่ลดละ
“เดย์..ฉัน้าคนนั้นนายไปติดต่อให้ฉันที”
เหนือเมฆนั่งดื่มที่ผับนี้อยู่นานสองนานแล้วที่โซนวีไอพี้าสายตาเขาดันไปต้องกับเด็กเสริฟที่กำลังเดินเสริฟอาการอยู่ด้านล่างเขามองเธอคนนั้นไม่ละสายตาผิวของเธอขาวจนเด่นสะดุดตาหน้าตาที่ดูจิ้มลิ้มนั่นอีกที่มันทำให้เขามองเธอแล้วละสายตาไปไหนไม่ได้
เขาพอจะรู้มาว่าที่นี่ก็มีบริการเื่ที่เขา้าอยู่เหมือนกันเลยสั่งให้นภัสจัดการเื่ที่เคยๆให้เขาด่วนเพราะตอนนี้เขาก็เริ่มดื่มจนได้ที่แล้วเหมือนกัน
“ครับคุณเหนือ”
นภัสรู้อยู่แล้วว่าเ้านายของเขาจะต้องมีเื่แบบนี้ให้เขาจัดการอยู่แล้วเป็ประจำเขาจึงรีบไปจัดการทำตามความ้าของคนเป็นายทันที
10 นาทีต่อมา
“ว่าไงให้ฉันไปรอที่รถเลยมั้ย”
เหนือเมฆเห็นนภัสเดินมาก็คิดว่าลูกน้องของเขาจัดการเื่เรียบร้อยแล้วเขาจึงนั่งจิบเครื่องดื่มอย่างสบายใจ
“เอ่อ..ทางผู้จัดการร้านบอกว่าคนที่คุณเหนือ้าเธอไม่ได้บริการด้านนี้ครับอีกอย่างเธอมาทำงานหาค่านมลูกอย่างเดียวครับ”
นภัสหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะบอกสิ่งที่ผู้จัดการร้านนั้นบอกกับเขามาให้เ้านายของเขาฟังอีกที
“แสนนึง..เสนอไป..มีลูกแล้วก็ดีคงจะช่ำชองเื่แบบนี้ไม่ต้องสอนอะไรมาก”
................................................................................................................
ซื้อเก่งจ่ายเก่งงงงงงงงงงงงงงง