แสงไฟระยิบระยับของมหานครกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนที่มองผ่านกระจกบานมหึมาจากชั้นที่ห้าสิบของเพนท์เฮาส์หรู ดูงดงามราวกับเพชรพลอยที่ถูกโปรยปรายลงบนพื้นกำมะหยี่สีดำ แต่มันกลับดูห่างไกลเหลือเกินสำหรับคนเดินดินกินข้าวแกง... เว้นเสียแต่ว่าคนคนนั้น จะพาตัวเองขึ้นมายืนอยู่ ณ จุดสูงสุดนี้ได้
"ติ๊ง..."
เสียงลิฟต์ส่วนตัวดังขึ้นเบาๆ ก่อนประตูสแตนเลสสีเงินวาววับจะเลื่อนเปิดออก ร่างระหงของหญิงสาวในชุดนักศึกษาก้าวออกมาด้วยความประหม่า รองเท้าส้นสูงสีดำราคาแพงที่เธอเพิ่งกัดฟันซื้อมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ กระทบกับพื้นหินอ่อนดังก้องกังวานไปทั่วโถงทางเดินที่เงียบสงัด
"น้องครีม" หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ เธอจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมเป็ครั้งสุดท้ายผ่านเงาสะท้อนในกระจก
ชุดนักศึกษาที่เธอสวมใส่อยู่นั้นถูกออกแบบมาเพื่อ "ฆ่า" ผู้ชายโดยเฉพาะ เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาถูกสั่งตัดให้เข้ารูปจนแนบสนิทไปกับลำตัว ทุกจังหวะการหายใจเข้าออกทำให้กระดุมเม็ดเปเปราะบางแทบจะปริแตก เพราะต้องแบกรับน้ำหนักของ "ทรวงอกอวบอิ่ม" ขนาดมหึมาที่ธรรมชาติบรรจงสร้างสรรค์มาให้อย่างลำเอียง มันใหญ่โตเกินตัวจนดูเหมือนจะล้นทะลักออกมาได้ทุกเมื่อหากเธอขยับตัวแรงเกินไป
ชายกระโปรงทรงเอสีดำสนิทนั้นสั้นกุดจนน่าหวาดเสียว มันรัดรึงสะโพกผายกลมกลึงและโชว์เรียวขาขาวเนียนที่ไร้ริ้วรอยทอดยาวลงมา ความสั้นของมันิ่เหม่จนแทบจะปิดบังความลับที่ซ่อนอยู่ภายในไม่มิด
ครีมรู้ดีว่าคืนนี้เธอไม่ได้มาเพื่อส่งรายงาน หรือมาติวหนังสือ แต่เธอมาเพื่อ "ขาย"
และผู้ซื้อ ก็กำลังรอเธออยู่หลังประตูบานใหญ่นั้น
"เสี่ยนิต"
ชื่อของเขาเป็ที่เลื่องลือในหมู่นักศึกษาสาวสวยที่้าทางลัด ว่ากันว่าเขาเป็ "เสี่ยสายเปย์" ที่ใจถึงที่สุด แต่ก็ "ดุ" และ "ดิบ" ที่สุดเช่นกัน เขาไม่ชอบเด็กเื่มาก ไม่ชอบคนเล่นตัว แต่ถ้าใครทำให้เขาพอใจได้... คอนโด รถหรู หรือค่าเทอมหลักแสน ก็เป็แค่เศษเงินสำหรับเขา
ครีมผลักประตูบานหนาเข้าไป ภายในห้องเพนท์เฮาส์กว้างขวางถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หนังสีเข้มและไม้ราคาแพง ให้ความรู้สึกเคร่งขรึมและทรงอำนาจ กลิ่นหอมจางๆ ของเครื่องหนังผสมกับกลิ่นซิการ์ราคาแพงลอยแตะจมูก
ที่โซฟาหนังตัวยาวกลางห้อง ร่างสูงใหญ่ของชายวัยกลางคนนั่งไขว่ห้างอยู่อย่างสบายอารมณ์ ในมือถือแก้วไวน์แดงราคาแพงที่แกว่งไกวเบาๆ
เสี่ยนิตในวัยสี่สิบห้าปีดูแข็งแรงและกำยำราวกับพญาหมี ภายใต้เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มที่พับแขนขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและเส้นขนสีเข้มดูดุดัน ผิวของเขาคล้ำแดดจากการกรำงานหนักในอดีต ใบหน้าคมเข้มมีหนวดเคราที่ตัดแต่งไว้อย่างดี ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวหันมาจ้องมองผู้มาเยือนทันที
สายตานั้นไม่ได้มีความเอ็นดูแบบผู้ใหญ่ใจดี แต่มันคือสายตาของ "นักล่า" ที่กำลังประเมินคุณภาพของ "เหยื่อ"
"สวัสดีค่ะ... เสี่ย" ครีมยกมือไหว้ ััได้ว่าเสียงของตัวเองสั่นเครือเล็กน้อย
เสี่ยนิตไม่รับไหว้ แต่เขาวางแก้วไวน์ลงช้าๆ แล้วกวาดสายตาโลมเลียไปทั่วร่างของเธอ เริ่มจากใบหน้าสวยหวานที่แต่งแต้มเครื่องสำอางมาอย่างดี ไล่ลงมาที่ลำคอระหง และมาหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าอกคู่โตที่กระเพื่อมไหวรุนแรงภายใต้เสื้อนักศึกษา
"มาตรงเวลาดีนี่" เสี่ยนิตเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง "นั่งสิ"
เขาไม่ได้เชิญให้นั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่สายตาของเขาสั่งให้เธอเดินเข้าไปหา
ครีมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ก้าวขาที่เริ่มสั่นเข้าไปใกล้เขา กลิ่นกายบุรุษเพศที่รุนแรงของเสี่ยนิตทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างประหลาด
"ดื่มหน่อยไหม" เขาถามพลางรินไวน์ใส่อีกแก้ว
"ไม่... ไม่เป็ไรค่ะ หนูไม่ค่อยถนัด" เธอปฏิเสธอย่างสุภาพ
เสี่ยนิตยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจดวงน้อยของครีมเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นผสมตื่นเต้น
"งั้นเรามาเข้าเื่กันเลยดีกว่า" เสี่ยนิตเอนหลังพิงพนักโซฟา กางแขนออกวางพาดไปกับพนักพิง ท่าทางเปิดเผยและคุกคามในทีเดียว "เพื่อนหนูคงบอกกฎกติกาของฉันไปแล้ว"
"ค่ะ... ทราบมาบ้างแล้วค่ะ"
"อยากได้คอนโดหรูริมแม่น้ำ... อยากได้รถยุโรปขับไปมหาลัย... แล้วก็ค่าเทอมจนจบปีสี่" เสี่ยนิตทวนสิ่งที่เธอ้าราวกับท่องจำรายการอาหาร "ความ้าสูงนะเราน่ะ"
"หนู... หนูจำเป็ต้องใช้เงินจริงๆ ค่ะเสี่ย" ครีมก้มหน้าหลบสายตา
"ฉันไม่สนหรอกว่าหนูจะเอาเงินไปทำอะไร" เสี่ยนิตพูดแทรกเสียงเรียบ "ฉันสนแค่ว่า... สินค้าที่ฉันจะได้รับ มันคุ้มค่ากับเงินที่ฉันจะจ่ายไปหรือเปล่า"
เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่สูงใหญ่กว่าร้อยแปดสิบเิเทาบทับลงมาจนครีมต้องเงยหน้ามอง เขาเดินอ้อมโต๊ะกระจกมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ใกล้จนเธอััได้ถึงไอร้อนจากร่างกายเขา
"อยากได้สิ่งที่ขอ... ต้องทำยังไง รู้ใช่ไหม"
คำถามตรงไปตรงมานั้นกระแทกใจเธออย่างจัง ครีมเม้มริมฝีปากแน่น เธอมองหน้าอกเสื้อของเสี่ยนิตที่ปริแยกเล็กน้อยเห็นแผงอกรำไร สมองสั่งการให้ถอยหนี แต่ความทะเยอทะยานสั่งให้เธออยู่ที่นี่
เธอพยักหน้าช้าๆ "รู้ค่ะ"
"ดี" เสี่ยนิตตอบสั้นๆ "งั้นก็มาให้ฉันตรวจของหน่อยสิ"
สิ้นเสียงคำสั่ง บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปทันที จากห้องเจรจาธุรกิจกลายเป็สมรภูมิสวาท
เสี่ยนิตยื่นมือหนาที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักในอดีตออกมา เขาเชยคางมนของเธอขึ้นให้สบตา นิ้วโป้งบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอเบาๆ ราวกับจะทดสอบความนุ่มนิ่ม
"สวย..." เขาพึมพำ "หน้าสวย... ปากน่าจูบ"
มือของเขาเลื่อนต่ำลงมา ไล้ผ่านลำคอขาวเนียน ลงมาัักับความนูนเด่นของหน้าอกูเาไฟที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อนักศึกษา เขาไม่ได้บีบขย้ำในทันที เพียงแค่ใช้หลังมือไล้ผ่านยอดอกที่เริ่มแข็งขืนดันเนื้อผ้าออกมาสู้มือ
"นมก็ใหญ่... ของแท้หรือเปล่าเนี่ย"
"ของ... ของแท้ค่ะเสี่ย" ครีมตอบเสียงกระเส่า ขนลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อััหยาบโลนนั้นลากผ่านจุดไวัั
"เดี๋ยวค่อยพิสูจน์" เสี่ยนิตยิ้มร้าย
ทันใดนั้น มือหนาข้างเดิมก็เลื่อนต่ำลงไปอีก ผ่านหน้าท้องแบนราบ ลงไปที่ชายกระโปรงทรงเอตัวจิ๋ว
ครีมสะดุ้งเฮือกเมื่อมือร้อนผ่าวของเขาสอดล้วงเข้ามาใต้ชายกระโปรงอย่างถือสิทธิ์ นิ้วหยาบกร้านลูบไล้ไปตามต้นขาด้านในที่ขาวเนียนละเอียด ผิวเนื้ออ่อนนุ่มของเธอสั่นระริกตอบรับััรุกรานนั้น
"ผิวลื่นดีจังวะ" เสี่ยนิตคำรามในลำคอ
เขาดันมือลึกขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งปลายนิ้วััเข้ากับเนื้อผ้าลูกไม้บางเบาของแพตตี้ตัวจิ๋วที่เธอสวมใส่มา และที่สำคัญกว่านั้น... เขาััได้ถึงความร้อนชื้นที่แผ่ซ่านออกมาจากใจกลางความเป็สาว
"หึ... ปากบอกว่ากลัว แต่ข้างล่างนี่แฉะรอฉันแล้วเหรอ" เขาเย้าแหย่ พลางใช้นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในรั้งไปด้านข้าง เปิดทางให้เขาัักับ "กลีบดอกไม้" งามงอนโดยตรง
"อ๊ะ... เสี่ยขา..." ครีมหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ขาเรียวสวยอ่อนแรงจนแทบจะทรุดฮวบลงกับพื้น แต่แขนแกร่งของเสี่ยนิตโอบเอวเธอไว้แน่น
นิ้วกลางของเสี่ยนิตกรีดไล้ไปตามร่องลึกฉ่ำน้ำของเธอ ััได้ถึงความอวบอูมของเนินเนื้อสาวและน้ำหล่อลื่นที่ไหลซึมออกมาต้อนรับ เขาบดคลึงเบาๆ ที่ "เม็ดกระสัน" ที่ซ่อนตัวอยู่ จนร่างบางกระตุกเกร็งในอ้อมแขน
"ดี... ดีมาก... น้ำเยอะดี ฉันชอบ"
เสี่ยนิตพอใจกับการตรวจสอบเบื้องต้น เขาถอนมือออกมา แล้วดันร่างเธอให้นั่งคุกเข่าลงบนพรมหนานุ่มตรงหน้าเขา
"ในเมื่อข้างล่างพร้อมแล้ว... มาดูซิว่าปากสวยๆ ของหนูจะทำงานคุ้มค่าเทอมไหม"
เสี่ยนิตไม่รอช้า เขาปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยการรูดซิปกางเกงสแล็คเนื้อดีลง เสียงรูดซิปดัง 'ครืด' บาดใจคนฟัง ก่อนที่เขาจะควัก "อาวุธร้าย" ประจำกายออกมาสู่อิสรภาพ
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาทำให้ครีมต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
มันคือ "แก่นกาย" ขนาดมหึมาที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานชายไทยไปมากโข ท่อนเนื้อสีเข้มที่เต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปนพาดผ่านราวกับเถาวัลย์พันรอบลำต้นไม้ใหญ่ ส่วนหัวบานหยักสีแดงก่ำนั้นฉ่ำวาวไปด้วยน้ำใสๆ ที่ปริ่มออกมาบ่งบอกถึงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน มันผงาดง้ำชี้หน้าเธอ ท้าทายให้ลิ้มลอง
กลิ่นกายชายชาตรีผสมกับกลิ่นเฉพาะตัวในร่มผ้าลอยมาแตะจมูก มันไม่ใช่กลิ่นเหม็น แต่เป็กลิ่นดิบเถื่อนที่ปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวหญิงสาว
"อมมันซะ... ทำให้มันแข็งจนฉันทนไม่ไหว" เสี่ยนิตออกคำสั่งเสียงพร่า
ครีมเงยหน้ามองใบหน้าคมเข้มที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา สลับกับท่อนเนื้อั์ตรงหน้า เธอลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก่อนความทะเยอทะยานจะเข้าครอบงำ
มือเรียวเล็กทั้งสองข้างของเธอยกขึ้นมาประคองลำกายแกร่งนั้นไว้อย่างแ่เบา ััแรกที่ได้รับคือความร้อนผ่าวและความแข็งแกร่งราวกับท่อนเหล็ก เธอก้มหน้าลงช้าๆ ยื่นลิ้นเล็กสีชมพูออกมาแตะที่ส่วนปลายหัวหยักบานนั้นเบาๆ
"ซี๊ดดด... อาห์..." เสี่ยนิตสูดปากครางทันทีที่ลิ้นเปียกชื้นััโดนจุดอ่อนไหว
ครีมเริ่มบรรเลงเพลงรักด้วยปาก เธอใช้ลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวอย่างหยอกล้อ ชิมรสชาติเค็มปร่าที่เป็เอกลักษณ์ ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อส่วนหัวอันเขื่องนั้นเข้าไป
"อื้มมม..." เสียงครางอู้อี้ดังในลำคอของหญิงสาว
แม้ปากของเธอจะเล็ก แต่ความพยายามของเธอนั้นเป็เลิศ ครีมค่อยๆ ผงกศีรษะขึ้นลง ครอบริมฝีปากนุ่มรูดรั้งท่อนเนื้อร้อนผ่าวนั้นเข้าไปทีละนิด... ทีละนิด
โพรงปากอุ่นจัดของเธอโอบรัดท่อนเอ็นั์ไว้อย่างแแ่ ลิ้นซุกซนตวัดเลียไปตามรอยหยักและเส้นเืที่ปูดโปน สร้างความเสียวซ่านให้เสี่ยนิตจนเขาต้องเผลอกระตุกเกร็งหน้าท้อง
"อ่า... ดี... ปากนุ่มชิบหาย..." เสี่ยนิตคำราม มือหนาวางแหมะลงบนกลุ่มผมนุ่มสลวยของเธอ เริ่มออกแรงกดเบาๆ เพื่อกำหนดจังหวะ
ครีมช้อนสายตาขึ้นมองเสี่ยในขณะที่ปากยังคงทำงาน ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำหวานเชื่อมคู่นั้นเต็มไปด้วยจริตมารยาหญิงที่เธอขุดมาใช้จนหมดหน้าตัก เธอจงใจดูดดึงแก้มตอบเพื่อให้เกิดแรงสุญญากาศ รีดเค้นความเสียวซ่านจากแก่นกายของเขา
เสียงดูดเลีย "จ๊วบ... จ๊วบ..." ดังประสานกับเสียงลมหายใจหอบถี่กระชั้นในห้องที่เงียบสงัด
ยิ่งเสี่ยนิตกดหัวเธอลงลึกเท่าไหร่ ครีมก็ยิ่งตอบสนองด้วยการเปิดคอหอยรับความใหญ่โตนั้น แม้มันจะทำให้เธอรู้สึกจุกจนน้ำตาเล็ด แต่มันกลับทำให้เสี่ยนิตพึงพอใจจนแทบคลั่ง
"อ๊อก... อ๊อก..." เสียงสำลักเบาๆ ของเธอยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวเขา
เสี่ยนิตก้มมองภาพตรงหน้าด้วยความหลงใหล ภาพดาวคณะคนสวยในชุดนักศึกษารัดรูป กำลังคุกเข่าปรนเปรอความสุขให้เขาอย่างถึงพริกถึงขิง แก้มเนียนใสที่แดงระเรื่อจากการออกแรงดูด หน้าอกตูมที่เบียดชิดกันยามเธอห่อไหล่ และสายตาเว้าวอนที่มองมา...
มันคือภาพที่ปลุกระดมความเป็ชายของเขาให้ตื่นเพลิดจนถึงขีดสุด
เขาเริ่มขยับเอวสวนกระแทกเข้าไปในโพรงปากนุ่มนั้นเบาๆ ตามแรงอารมณ์ ความคับแน่นและความอุ่นร้อนที่บีบรัดท่อนลำของเขาทำให้สติของเขาเริ่มขาดผึง
"พอ... พอก่อน..." เสี่ยนิตกัดฟันพูดเสียงแหบพร่า ก่อนจะดึงแก่นกายของเขาออกมาจากปากเล็กๆ นั้นจนเกิดเสียงดัง 'บล๊วบ'
น้ำลายใสยืดเป็สายยาวเชื่อมระหว่างปลายท่อนเนื้อของเขากับริมฝีปากแดงฉ่ำของครีม หญิงสาวหอบหายใจโกยอากาศเข้าปอด ใบหน้าแดงก่ำ ริมฝีปากบวมเจ่อจากการเสียดสีดูเซ็กซี่เย้ายวนใจยิ่งนัก
"ทำไมคะ... เสี่ยไม่ชอบเหรอ" เธอถามเสียงหอบ พยายามปรับลมหายใจ
"ชอบสิ... ชอบมาก" เสี่ยนิตตอบ ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยไฟราคะ "แต่ถ้าขืนให้ทำต่อ ฉันคงแตกใส่ปากหนูเดี๋ยวนี้แน่"
เขากระชากแขนเธอให้ลุกขึ้นยืน ร่างบางเซถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างของเขา
"แต่ของดีขนาดนี้... จะให้จบแค่ที่ปาก มันเสียของแย่"
เสี่ยนิตก้มลงสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอขาวเนียน มือหนาเลื่อนลงไปบีบขย้ำบั้นท้ายกลมกลึงผ่านกระโปรงนักศึกษาอย่างแรงจนครีมสะดุ้ง
"ฉันอยากรู้แล้วสิ... ว่าไอ้ที่แฉะๆ รอฉันเมื่อกี๊ มันจะ 'แน่น' สู้ปากหนูได้ไหม"
เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ สื่อความหมายชัดเจนว่าการ "สัมภาษณ์งาน" ขั้นต่อไป กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และครั้งนี้... มันจะเป็บททดสอบที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม
"ไปที่โซฟา..." เขาออกคำสั่ง พร้อมกับช้อนตัวอุ้มร่างบางของครีมขึ้นในวงแขนราวกับเธอเป็เพียงตุ๊กตาตัวน้อย "ฉันจะสอนบทเรียนแรกให้... ว่าการเป็เด็กเสี่ยนิต มันต้องเจออะไรบ้าง"