เซียนจอมมาร ปาร์ค จินวู

จินวู ตื่นขึ้นมาตอนตี 4 และเริ่มหยิบหนังสือ ภาษาจีนขึ้นมาคัด ซึ่ง๰่๥๹นี้คือกิจวัตรประจำวันของเขา

...ชั้นชอบ อักษรคันจิของเขาจังเลย จีฮุน มันสวยมาก โก ยูรา กล่าวชม
...นี่มันอักษรภาษาจีน ย่ะ ยูรา จีฮุน เบ้ปาก เพราะในใจของเธอคิดว่า ที่จินวูขยันตื่นขึ้นมาคัดภาษาจีนในยามเช้าก็เพราะว่า จะได้เอาไปดูหนังโป๊ได้มันส์ขึ้น และที่เขายังไม่ดูหนังโป๊ในตอนนี้ เพราะเขาฟังไม่ออก
...การดูหนังโป๊ มันต้องพยายามขนาดนี้ด้วยเหรอ จีฮุน เธอน่ะ เป็นพวกคิดร้ายสินะ
...ชั้นพูด เรื่องตามธรรมชาติ ของผู้ชายย่ะ หล่อน จีฮุนกล่าว
และแล้วหลังจาก จีฮุน และยูรา ดูจินวู คัดลายมือ ภาษาจีน จากตี4 ถึง 6โมงเช้า ก็ดูเหมือนว่า ยูราชักจะชอบนิสัยจินวูขึ้นมาแล้ว
...ชั้นอยากปรากฏร่างให้เขาเห็นจัง โก ยูรากล่าว เพราะเธอเป็นสาวสวย ติดอันดับท็อปของกรมตำรวจลับที่ใครๆก็อยากได้เป็นแฟน
...แล้วจะอธิบายให้เขาเข้าใจได้ยังไงว่าเรามาแอบดูเขาทุกวันย่ะ หล่อน จีฮุนกล่าว
.
.
เช้าวันต่อมา...
ผมรู้สึกว่าพักนี้ผมถูกใครบางคนแอบมองตลอดเวลา และในบางครั้งก็ชนกับอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่มมากๆ มันช่างเป็นรสสัมผัสอันคุ้นเคยเหมือน ชนถูกหน้าอก หญิงสาวก็ไม่ปาน แล้วจะต้องเป็นหญิงสาวที่สวยมากแน่ๆ ถ้าคำนวนจากรูปร่าง
" พี่ จินวู มัวเหม่อ อะไรอยู่คะ เดี๋ยวไปทำงานสายหรอก " ริเอะ กล่าวก่อนจะคว้ากุญแจรถมอไซด์ไป แล้วกล่าวต่อ
" ให้ไวดิพี่ เดี๋ยวหนูไปส่ง "
ตอนนี้เป็นเวลา 9.14 นาที ผมกลับมาทำงานในไซด์ก่อสร้างหลังจากลาริเอะน้องสุดที่รักแล้ว ในขณะที่กำลังขุดคริสตัลอยู่ จู่ๆเจ้าสิ่งนั้น ก็โผล่มาตรงหน้าผม
Gate แถมเป็นเกจสีน้ำเงินสดใส ความยากระดับแรงค์ C 
" มีใครจะเข้าไปสำรวจกับชั้นบ้างไหม " ทีโม หัวหน้าก่อสร้างกล่าว หลังจากเกจ ปรากฏได้ไม่นาน ซึ่งพวกเราก็รวมตัวกันได้ 10 คนแล้วลงไปในเกจ อาวุธของพวกเรามีเพียง อีเตอร์ เท่านั้น
"จินวู ส่องไฟฉายมาทางนี้หน่อย " ทีโมกล่าวและพวกเราก็เริ่มรู้สึกหนาวเย็นมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินเข้าไปลึกขึ้น ในเกตแห่งนี้ไม่มีอะไรเลยนอกจาก บอสแมงป่องน้ำเงิน นอนหลับอยู่ แต่แล้วก็มี 1ในพวกเราตะโกนออกมา
" ว้าวววววววววว ดูคริสตัลพวกนี้สิ มันจะทำให้พวกเราร่ำรวยมหาศาล "
เพียงแค่นั้น สายตาของทุกคนก็มองไปหยั่งป่า คริสตัล ที่อยู่ข้างหลังบอส
ถ้าบอกความกล้าของนักรบคือการต่อสู้ละก็ ความกล้าของคนงานก่อสร้าง ก็คือ กำไรจากการขุดเหมือง
พวกเราทั้งหมดไม่กลัวตายค่อยๆเดินผ่านบอส แมงป่องน้ำเงินด้วยความเงียบ ทว่า...
คลิก คลิก คลิก
เสียงเตะเศษหินของหัวหน้าคนงานทีโม ได้ไปปลุกเจ้า แมงป่องน้ำเงินให้ตื่นขึ้นมา ตอนนี้ ก็เลยกลายเป็นเหตุการณ์ชุลมุน อย่างไม่เคยมีมาก่อน ต่างคนต่างโกยแน๊บไปคนละทาง
" อย่าเข้ามานะโว้ย เจ้าแมงป่อง ชั้นมี หลวงพ่อโกย วัดหน้าตั้งอยู่นะ " ทีโมชู หลวงพ่อโกย วัดหน้าตั้งขึ้นมาแล้วเริ่มท่องนะโม 3 จบ แต่มันไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่า เจ้าแมงป่องน้ำเงินไม่ใช่ผี มันเริ่มจู่โจมทีโมในทันที แต่แล้วในนาทีวิกฤติ นั้นเอง
เคล้งงงงงง
เสียงดาบมุรามาสะ ในมือผมก็ปะทะกับหางของ เจ้าแมงป่องน้ำเงิน ซึ่งนี่คือความสามารถหนึ่งของเซียนมารที่สามารถเรียกดาบ มุรามาสะ ออกมาใช้งานได้
" ทุกคนหนีไป " ผมกล่าวเสียงแหบ ก่อนจะเข้าปะทะกับแมงป่องน้ำเงิน และดูเหมือนทุกคนจะใจดีจริงๆ ทุกคนทิ้งผมไว้ในเกจคนเดียว เหลือเพียงทีโมที่ไม่ยอมหนี เขายังคงใช้ อีเตอร์ ตีสีข้างเจ้าบอสแมงป่อง
' ให้ตายเถอะทีโม เอ็งมันตัวถ่วงชัดๆ ' ผมคิด ก่อนจะเรียกสติให้มาจดจ่ออยู่กับเจ้าแมงป่อง
ดูเหมือนเจ้าแมงป่องจะไม่สนใจการกระทำของทีโม เพราะดาเมจอ่อนมาก ที่มันสนใจ คือ ดาบมุรามาสะ ในมือผม ที่คมอย่างมาก
กิ๊ซซซซซซซซซซซซซซซซ
เสียงข่มขวัญของมันดังระงม จนทีโมต้องทิ้งอีเตอร์แล้วเอามือขึ้นมาปิดหู เป็นขณะเดียวกันที่ผมค่อยๆก้าวไปข้างหน้าที่ละก้าว เพื่อจะสังหารบอสตนนี้
เคล้ง เคล้ง เคล้ง
บอสแมงป่องน้ำเงิน ขยับหางอย่างว่องไวจู่โจมมากลางลำตัวผม แต่ผมสามารถใช้ดาบมุรามาสะปัดได้ แต่เมื่อผมเข้าไปใกล้ เจ้าแมงป่องก็พ่นน้ำพิษออกมา
ถ้าอยู่ไกล ต้องระวังหาง ถ้าเข้าไปใกล้ต้องระวังมันพ่นพิษ
ในขณะที่ผมกำลังประเมินสถานการณ์และกำลังจะลงมือ จู่ๆ เจ้าแมงป่องน้ำเงินนั่น ก็รุ้สึกจะช้าลง เหมือนถูกใครบางคนโจมตีมาจากสองข้าง ด้วยอาวุธ ประเภท กาต้า คราวนี้ผมเริ่มชัวน์แล้วว่า จะต้องมีผีอย่างน้อยสองตัว มาตามรังควานผมอยู่แน่ๆ
...เรียกพวกเราว่า ผีน้อย เหรอ น่ารักดีนะ ยูรากล่าว แล้วหัวเราะออกมา
...ปากเสีย คนอุตส่าห์ช่วย มาเรียกเราเป็นผีอีก จีฮุน ทำหน้าโมโห แล้วขยับกาต้าในมือฟันขาแมงป่องน้ำเงินให้ล้มลง
ตอนนี้พวกเธอสองคนใส่ผ้าคลุมล่องหนอยู่ ผมเลยไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเธอคุยกัน