ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
| 11 |
เธอ้าคุณ
"ไง วันนี้มาเร็วนะ" เสียงจินดังขึ้นทักทายผมทันทีที่ผมเดินเข้าห้องเรียนมา
แต่ผมที่ตอนนี้เดินเข้าห้องมาด้วยสภาพไร้ิญญาอยู่ ก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอไปเพียงแค่เดินลงมานั่งลงที่เก้าอี้แล้วฟุบหน้าลงไปที่โต๊ะด้วยสภาพไร้ิญญาอย่างนั้นต่อไป จินที่เห็นผมเป็แบบนั้นก็ขยับมือบางตีมาที่หลังผมดังตุบ ก่อนที่เธอจะพูดขึ้น
"เดี๋ยวนี้หยิ่งหรอฮะ ทักแล้วไม่ตอบ" จินพูดขึ้นหลังจากที่ฟาดมือบางลงมา
"เจ็บแบบนี้ก็แปลว่าไม่ได้ฝันไปสินะ" ผมมองไปที่ใบหน้าสวยของจินแล้วพูดขึ้นในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งของใบหน้ายังแบบกับโต๊ะเรียนอยู่
"ฝันอะไรของแก เพ้อแต่เช้าเลย อาการหนักนะเนี่ยวันนี้" จินพูดขึ้นพลางขยับมือบางมาทาบหน้าผากผม "ตัวก็ไม่ร้อน หรือว่าเป็บ้าไปแล้ว" แล้วพูดต่อ
"ใช่ฉันต้องเป็บ้าไปแล้วแน่ ๆ" ผมพูดตอบเธอไปพลางคิดถึงเื่ที่ผมสร้างเนื้อเื่กับแม่เลี้ยงไปแล้วด้วย บ้าไปแล้วแน่ ๆ จะไม่เดินเนื้อเื่กับเธอต่อก็ไม่ได้ เพราะถ้าไม่เดินก็เท่ากับว่าผมทิ้งระบบที่ดีแบบนี้ไปกับมือของตัวเองแทน แต่ถ้าเดินระบบต่อก็หมายความว่าผมกับเธอจะได้ฟาดกันสินะ หรือว่ามันจะเป็เื่ดีเธอสวยขนาดนั้นเลยนะ แค่คิดควยก็แข็งขึ้นมาแล้ว
"อ๊าก!! ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ" ผมพูดขึ้น เธอเป็แม่เลี้ยงนะ จะไปฟาดเธอได้ยังไงหรือว่าจะแค่ทำเนื้อเื่ให้เสร็จไปแล้วไม่ต้องใช้รางวัลดี ใช่สินะแบบนั้นก็ยังได้นี่น่า
"ฉันเชื่อแล้วแหละว่าแกบ้าไปแล้วจริง" จินพูดขึ้นพลางมองมาที่ผมด้วยใบหน้านิ่ง
"ไม่ต้องมามองฉันแบบนั้นเลย ตอนที่แกมีเื่เครียดแกก็มีสภาพแบบเดียวกับฉันนี่แหละ" ผมพูดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะ เพราะคิดทางออกได้แล้ว แค่ทำตามเนื้อเื่ไปก็พอส่วนเื่รางวัลแค่ไม่ต้องใช้มันก็พอ
"หรอน้องชาย ไหนบอกพี่สาวมาซิว่าเครียดอะไร" จินพูดขึ้นพลางขยับมือมาลูบหัวผมเหมือนผมเป็น้องมันจริง ๆ
"ไม่ต้องเลยใครเป็น้องชายประตูฮะ" ผมพูดพลางขยับมือมาจับมือบางของจินไปด้วย ก่อนที่จะหันหน้าไปสบสายตากับฝันที่เธอกำลังมองมาทางผมกับจิน ผมกับเธอสบสายตากันอยู่พักหนึ่งก่อนที่ใบหน้าสวยของฝันจะแดงก่ำขึ้นมา จากนั้นเธอก็รีบขยับใบหน้าแดงก่ำนั้นหลบไปแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินตามเพื่อนเธอไป
"ไปเข้าแถวกันได้ละ" จินพูดขึ้นก่อนที่จะดึงมือบางที่ลูบหัวผมอยู่ออกแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป ผมที่เห็นแบบนั้นก็ลุกขึ้นแล้วเดินตามจินไป
ตอนนี้ก็เที่ยงแล้วผมที่พึ่งกินข้าวกับจินเสร็จก็แยกกันมาเพราะเธอชอบไปขลุกตัวอยู่ที่โรงยิมกับเพื่อน ๆ เธอในตอนพักกลางวัน ผมที่กำลังเดินขึ้นตึกอยู่ก็พลางคิดเื่ฝันไปด้วย ว่าหลังจากที่ผมเก็บเนื้อเื่ของเธอได้แล้วผมกับเธอจะเป็ยังไงเพราะจนถึงตอนนี้ผมกับเธอก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้เป็อะไรกันด้วย
ระบบ : ตอนนี้ฝันอยู่ที่ห้องเก็บอุปกรณ์ทดลอง 2
ผมที่คิดเื่ฝันอยู่ก็เห็นระบบส่งข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา ผมที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะว่าเนื้อเื่ของเธอกับผมมันเสร็จไปแล้วไม่ใช่หรอทำไมระบบถึงส่งการแจ้งเตือนเกี่ยวกับเธอขึ้นมาล่ะ แถมตอนนี้ผมยังสร้างเนื้อเื่ใหม่กับแม่เลี้ยงไปแล้วด้วย
ด้วยความสงสัยผมก็เลยลองเลื่อนไอคอนดูจนไปเห็นว่า มันมือเครื่องหมายถูกอยู่ที่หน้าช่องรับการแจ้งเตือนจากฝันให้หน้าเนื้อเื่ของเธอที่เสร็จแล้ว ดูเหมือนว่าส่วนนี้ถ้าเลือกเอาไว้ระบบจะแจ้งเตือนเกี่ยวกับเ้าของเนื้อเื่มาให้สินะ แต่ทำไมของแม่เลี้ยงไม่แจ้งเตือนขึ้นมาเลยล่ะ หรือเป็เพราะว่าผมไม่ได้คิดถึงเื่เธอ ผมที่เห็นแบบนั้นก็เลยลองถามระบบดูว่าแม่เลี้ยงอยู่ที่ไหน
ระบบ : แม่เลี้ยงอยู่ที่บ้าน
หลังจากที่ผมคิดจบระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมา ระบบมันทำงานแบบนี้เองสินะ แปลว่าผมไม่ได้คิดไปเองว่าเหมือนมันรู้ว่าผมอยากจะทำอะไรตอนนั้นสินะ ผมก็เลยเดินต่อไปที่ห้องเก็บอุปกรณ์ทดลอง 2 แบบที่ระบบแจ้งเตือนมา ห้องเก็บอุปกรณ์ทดลอง 2 เป็ห้องเก็บของห้องเก่าที่เล็กกว่าห้องใหม่มาก
ผมที่เดินมาถึงแล้วก็ส่องไปที่ช่องกระจกบานเล็กที่หน้าประตูก็เห็นว่าฝันกำลังยืนหยิบนู่นหยิบนี่บนชั้นวางของอยู่คนเดียว ผมก็เลยเปิดประตูห้องเข้าไปพร้อมกับกดล็อกประตูห้องแล้วขยับม่านมาปิดช่องกระจกที่ประตูเอาไว้ ฝันที่กำลังหยิบของจากชั้นวางของอยู่ก็หันหน้ามามองผมที่พึ่งเดินเข้าห้องมาทันที
"ซัน" ฝันพึมพำขึ้นที่เห็นว่าผมเป็คนที่เดินเข้าห้องมา
"เดี๋ยวซันช่วยนะ" ผมพูดพลางเดินเข้าไปหาเธอ
"ของไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เดี๋ยวฝันเอาไปเองก็ได้" เธอพูดขึ้นพลางขยับมือบางหยิบของต่อไปด้วย
ระบบ : ฝันรู้สึกตื่นเต้นที่อยู่กับคุณสองต่อสองในห้อง
"เดี๋ยวซันช่วยนี่แหละ" ผมพูดพลางขยับเข้าไปหาเธอทันทีที่เห็นข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมา แล้วขยับแขนโอบเธอจากด้านหลังเอื้อมไปจับของที่เธอจับอยู่
ฝันที่เห็นว่าผมทำแบบนั้นก็ขยับมือบางลงแล้วพลิกร่างบางหันหน้ามาหาผมทันที สายตาเราสองคนกำลังจ้องมองกันด้วยแววตาที่รุ่มร้อนขึ้นทีละน้อยทีละน้อย ผมที่เห็นแบบนั้นก็เลยขยับตัวเข้าไปหาร่างบางอีก จนเธอหลังแนบชิดชั้นวางของไป
"เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก" ฝันพูดขึ้น
"ไม่มีใครเห็นหรอก ซันล็อกประตูไว้แล้ว อีกอย่างห้องนี้ก็ไม่มีหน้าต่างด้วย" ผมพูดขึ้นพลางขยับมือจับไปที่กรอบหน้าสวยของฝันแล้วบรรจงจูบลงไปอย่างดูดดื่ม
ฝันจูบตอบกลับผมมาด้วยความดูดดื่มเช่นกัน พร้อมกับขยับแขนเรียวบางทั้งสองข้างมาคล้องคอผมไว้ ผมเองก็ขยับแขนอีกข้างโอบไปที่เอวบางของเธอเหมือนกันพร้อมกับออกแรงดึงร่างบางเข้ามาหาตัวเอง จนร่างบางนั้นแนบชิดกับตัวผม กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอลอยเข้ามาจมูกผมทันทีที่ร่างบางขยับเข้ามา
ผมเร่งรสจูบแสนดูดดื่มนั้นให้ร้อนแรงขึ้นอีก พร้อมกับขยับมือข้างที่จับกรอบใบหน้าเธออยู่ลงมาคลึงไปที่นมเต้าสวยของฝันอย่างเต็มมือ ร่างบางเริ่มอ่อนลงเล็กน้อยและเคลิบเคลิ้มไปกับรสสวาทที่ผมมอบให้
ระบบ : ฝัน้าคุณ
ผมที่เห็นข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาแบบนั้นก็ขยับมือทั้งสองข้างจับไปที่สะโพกเธอแล้วช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้มไว้ ฝันเองก็ขยับเรียวขามาคล้องเอวผมไว้แน่น จากนั้นผมก็พาร่างบางที่อุ้มอยู่วางลงบนโต๊ะตัวยาวที่อยู่ใต้พัดลมเพดาน ลมอ่อน ๆ จากพัดลมพัดเส้นสลวยของฝันให้ขยับเบา ๆ จากนั้นผมก็ขยับริมฝีปากที่จูบเธออยู่ออกมา
"ฝันจะไม่ห้ามซันใช่ไหม" ผมพูดพลางมองไปที่ใบหน้าสวยของฝันที่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ที่ส่องผ่านช่องลม และแสงสว่างจากหลอดไฟส่องมากระทบใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ
"ตอนนี้ฝันเองก็้าซันเหมือนกัน" ฝันพูดขึ้นพลางขยับแขนเรียวที่คล้องคอผมโน้มตัวผมไปหาเธอที่นั่งอยู่ ก่อนที่เธอจะขยับใบหน้าสวยเข้ามาซุกไซร้ที่ซอกคอมผม พร้อมกับขยับริมฝีปากบางดูดคอผมและขยับลิ้นเขี่ยคอผมไปด้วยสลับกันไปมา
ระบบ : ฝันกำลังมีอารมณ์
-โปรดติดตามตอนต่อไป | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน-
ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
โปรดกดถูกใจหรือคอมเมนต์เพื่อเป็กำลังใจให้ไรต์
และกดติดตามเพื่ออ่านตอนใหม่ได้เร็วก่อนใคร
1K
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
