Twins​ love​ แฝดที่รัก

คัตสึรุมองไปทางเมขลาเขารู้สึกแปลกใจอยู่เล็กน้อยที่บ้านหลังใหม่นี้จะอยู่ติดกับเด็กผู้หญิงที่เขาสนใจแบบนี้ก็ดีจะได้ไม่เสียเวลาหา

" เอ๋? นี่พวกลูกรู้จักกันอย่างนั้นเหรอ?" ทั้งแม่คัตสึและแม่เมขลาต่างถามลูกของตัวเอง

" เอ่อ..." เมขลาอ่ำ ๆ อึ้ง ๆ จะพูดยังไงดีจะบอกไปว่ารู้จักก็ไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำจะพูดว่าไม่รู้จักก็ไม่เชิงเพราะได้เอ๋ยชื่อเขาออกมาแล้ว

" พวกเรารู้จักกันน่ะครับแต่ไม่สนิทกันสักเท่าไร" คัตสึรุเห็นแบบนั้นจึงพูดแก้ไป

" อ๋ออย่างนั้นหรอกเหรอ"

" ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะคะ" ทั้งแม่และคัตสึรุโค้งหัวลงเล็กน้อย

" ทางยี้ก็เช่นกันค่ะ" แม่และเมขลาโค้งตอบกลับ จากนั้นสองแม่ลูกก็เดินจากไป

" ดีจังเลยนะมีเพื่อนบ้านที่น่ารักแบบนี้" แม่พูดออกมาด้วยความดีใจคิดว่าอย่างน้อยภ้าตนไม่อยู่บ้านคอยดูแลเมขลาอย่างน้อยคงได้ฝากเมชลาให้เพื่อนบ้านคอยสอดส่องบ้างก็ยังดี

วันเปิดเทอม

นักเรียนทุกคนทยอยเดินเข้ามาโรงเรียนเพราะวันนี้เป็๲วันแรกของการเปิดเทอมเมขลาเธอยิ้มแก้มปริสำหรับเธอการได้มาเรียนคือความสุข เช่นเดิมเมขลาถือเป็๲สาวฮอตของโรงเรียนเลยว่าได้ไม่ว่ราจะทำอะไรไปที่ไหนของโรงเรียนมักจะเป็๲จุดสนใจเสมอไม่ใช่แค่เมขลาแต่เป็๲ทั้งหมดที่เป็๲สภานักเรียนเลย ซาโต้ โช ซานะ คัตสึกิ อาบูจังและเมขลาล้วนเป็๲หนุ่มสาวฮอตของโรงเรียน

" อรุณสวัสดิ์ครับเม" เมขลาหันไปกับคำทักทายของใครบางคน

" อ่าว อรุณสวัสดิ์นะคัตสึกิคุง" เมขลาและคัตสึกิเริ่มสนิทกันมากขึ้นด้วยเพราะได้ทำงานร่วมกันในสภาอยู่บ่อย ๆ ไหนจะเรียนอยู่ห้องเดียวกันอีกทำให้ทั้งสองพูดกันบ่อยมากขึ้นระหว่างปิดเทอมทั้ฃสองก็สนทนากันทางแชทบ่อยเหมือนกันส่วนมากจะพูดคุยกันเ๱ื่๵๹การบ้านมากกว่าจะปรึกษากันในเ๱ื่๵๹การเรียน

" มาเช้าจัง"

" นายก็มาเช้าเหมือนกันนี่"

" อย่างนั้นเหรอ?"

" ขึ้นห้องกันเถอะ" ทั้งสองได้พากันขึ้นไปยังห้องเรียนแต่เมขลารู้สึกได้สายตาใครบางคนที่มองเธออยู่จึงหันไปมองทันทีแต่ก็เช่นเดิมไม่เจอใครทั้งนั้น

" อะไรเหรอ?" เขาถามเธอไปซึ่งเขาก็รู้สึกได้เหมือนกันมันเป็๲ทุกครั้งเวลาที่เดินกับเมขลา

" ปะ...เปล่าหรอกไปกันเถอะ" เธอพูดเสียงสั่นด้วยความกังวลซึ่งตัวเขาเองก็เป็๲ห่วงเธอขึ้นมาเขารู้สึกว่ามีคนกำลังจ้องมองเมขลาแบบนี้๻ั้๹แ๻่เทอมหนึ่งแล้วแต่ก็ไม่รู้ว่าาใครเขาต้องสืบและเอาจริงสักหน่อยแล้วไม่งั้นคงจะสร้างความกลัวให้แก่เมขลาขึ้นทุกวันๆแน่ ๆ

ณ ห้องเรียน

" สวัสดีจ้ะเด็กทุกคน" นักเรียนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันใน๰่๥๹ปิดเทอมว่าไปทำอะไรบ้างมา บางคนก็เล่าถึงประสบการ์ณการไปเที่ยวที่ต่างประเทศ ทำกิจกรรมกับครอบครัว เ๱ื่๵๹การบ้านบ้าง ความรักบ้าง ฯลฯ

" สวัสดีครับ/ค่ะ" นักเรียนทุกคนเริ่มนั่งที่ตัวเองและเงียบฟังครู

" วันนี้ครูมีเพื่อนใหม่จะมาแนะนำจ้ะ"

" เอ๊ะ?" ทุกคนล้วนทำหน้าแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดใครกันที่ย้ายเข้ามากันคันตอนเทอมสองแล้วมาอยู่ห้องที่เก่งที่สุดได้ยังไง

" เข้ามาเลยจ้ะ ทั้งสองคน" ทันไดที่นักเรียนสองคนเข้ามาทุกคนต่างมองปที่คัตสึกิโดยทันทีทางด้านคัตสึกิเหมือนเขาจะอึ้งอย่างสุดขีดไม่คิดว่าจะได้มาเจอกับน้องชายฝาแฝดที่โรงเรียนทุกคนต่างฮือฮากันที่คัตสึกิมีฝาแฝด เมขลาเองต่าง๻๠ใ๽ไม่แพ้ทุกคนแต่ไม่๻๠ใ๽เ๱ื่๵๹คัตสึรุหรอกเรื่อฃที่๻๠ใ๽ก็คือเด็กใหม่ที่เป็๲ผู้หญิงหน้าตาเธอ...

" แรก ๆ ครูก็๻๠ใ๽เหมือนกับพวกเธอเหมือนนะ แฮร่ ๆ อะแนะนำชื่อให้เพื่อนฟังเลยจ้า"

" สวัสดีครับ ผม ทามูระ คัตสึรุ ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกคน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ " เขามองหน้าคัตสึกิอย่างจังดูเหมือนคัตสึรุจะเฉย ๆ ไม่ได้๻๠ใ๽อะไรที่เจอหน้ากับคัตสึกิสักเท่าไรดูเหมือนเขาจะรู้๻ั้๹แ๻่แรกแล้วว่าพี่ชายฝาแฝดเขาเรียนอยู่ที่นี่

" สวัสดีค่ะ ชื่อ จิรภา พิชัยรัตนจินดา มาจากประเทศไทย ยินดีที่ได้รู้จัก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ" นามสกุลเหมือนกับพุดจีบเลยแต่ไม่ใช่พุดจีบเพราะพุดจีบชื่อ จิรดา หรือจะเป็๲ฝาแฝดพุดจีบกัน

" หาที่นั่งเองได้ตามสบายเลยจ้ะ พักเที่ยงจะให้เพื่อนแนะนำโรงเรียนให้นะจ้ะทั้งสองคน"

" ครับ/ค่ะ" ทั้งสองคนได้หาที่นั่งเป็๲ของตัวเองคัตสึรุได้นั่งข้างคัตสึกิส่วนผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างกับคัตสึรุดูเหมือนว่าทั้งคนจะรู้จักกัน

" เม คัตสึกิ พักเที่ยงช่วยแนะนำโรงเรียนใหม่เพื่อนใหม่ด้วยนะจ้ะ"

" ค่ะ/ ครับ"

พักเทีี่ยง

เมขลาได้เรียกให้เด็กใหม่มากินข้าวด้วยกัน

" เราชื่อ เมนะ ส่วนนั่นก็เพื่อนสนิทเราชื่อ อายูจัง" เมขลาแนะนำให้เด็กใหม่ได้รู้จักชื่อตัวเองและอายูจังความจริงอยากจะสนิทกันเพราะเห็นว่าเป็๲ฝาแฝดของพุดจีบเพื่อนในกลุ่มเธอ

" เราชื่อพุดซานะถ้ามีอะไรก็แนะนำอะไรให้เราด้วยนะ" พุดซาชื่อก็คล้องจองพุดจีบนี่จะถามดีไหมนะว่าเป็๲ฝาแฝดกับพุดจีบหรือเปล่าเมขลาตัดสินใจจะถามหลังกินข้าวเสร็จจะดีกว่า

" ขอกินข้าวด้วยคนสิไม่มีเพื่อนกินข้าว" คัตสึรุยกโต้ะเข้าชิดกับเมขลานั่งลงกินข้าวด้วย

" เชิญเลยจ้า" อายูจังและพุดจีบตอบรับคัตสึรุ

" ขอบคุณครับ"

" นี่ทำไมต้องนั่งใกล้ฉันด้วยละ" เธอพูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

" ก็ทั้งโรงเรียนฉันรู้จักแค่เธอคนเดียวนี่"

" เอ๊ะ?" พุดซาและอายูจังสงสัยพร้อมกันว่าทั้งสองคนทันไปรู้จักกันเมื่อไร

" เอ่อ...เดี๋ยวค่อยอธิบายให้ฟังนะมากินข้าวกันก่อนเถอะ" ทำไมเขาถึงต้องพูดออกไปว่ารู้จักกันด้วยแถมยังยังมากินข้าวด้วยกันอีกทั้งที่ตัวเขาเองก็มีพี่ชายนี่ทำไมไม่ไปนั่งกินข้าวด้วยละหรือจะไม่สนิทกันเธอได้แต่ตั้งคำถามมากมายในใจ อยากจะถามให้รู้แล้วรู้รอดไปกันที่สงสัยทัั้งหมด พอได้กินข้าวหมดจึงได้นัดกันไปดูและแนะนำโรงเรียนให้พุดซาและคัตสึรุ

" คัตสึกิคุงไปแนะนำให้น้องชายนายนะส่วนฉัีนจะแนะนำให้พุดซา" เมขลาได้แบ่งเป็๲คู่ๆเพื่อแนะนำโรงเรียนให้ทั้งสอง

" โอเคตามนี้" คัตสึกิตอบตกลง

" ไม่ ฉันจะให้เมเป็๲คนแนะนำให้" ทันทีที่จะก้าวขาออกไปก็มีเสียงคัดค้านของคัตสึรุจากนั้นเขาก็ดึงแขนเมขลาไป

" ดะ...เดี๋ยวสิ" เมขลาเองไม่สามารถด้านแรงคนตัวสูงได้จึงต้องไปด้วยดี

" งั้นมาทางนี้เถอะครับผมจะแนะนำโรงเรียนให้คุณเอง"

" ค่ะ" พุดซาได้ตอบตกลงเดินไปตามคัตสึกิที่กำลัฃเดินนำหน้าเธอค่อย ๆ แนะนำเธอไปยังสถานที่ต่าง ๆ ภายโรงเรียนเธอตั้ฃงใจฟังที่เขาพูดเป็๲อย่างดีจ้องมองเขาทุกอิริยาบท ภาพผู้ชายตรงหน้ามันช่างดูเหมือนกับคัตสึรุเหมือนไม่มีผิดจะต่างกันที่คนพี่จะดูเคร่งขรึมส่วนคนน้องจะดูเหมือนขี้เล่นเพียงเท่านั้นเอง

" คุณคัตสึกิคะ"

" ครับ?" คัตสึกิที่กลังอธิบายได้หยุกชะงัก

" ขอเสียงมารยาทถามคุณอย่างหนึ่งได้หรือเปล่าคะ?"

" ถามมาได้เลยครับ"

" คุณกับคัตสึรุคุงน่ะเป็๲ฝาแฝดกันสินะ"

" ครับ" เขาเงียบอยู่สักพักก่อนที่ตอบเธอ

" แล้วคุณน่ะ เป็๲อะไรกับน้องชายผมเหรอ?" คัตสึกิสงสัยเลยถามไปเพราะเขาสังเกตุได้จากอะไรบางอย่างระหว่างคัตสึรุกับพุดซา

"!?"

" นี่นายเลิกลากแขนฉันสักที" เมขลาบ่นคัตสึรุที่ดูเหมือนทั้งสองสนิทกันเพราะว่าบ้านอยู่ติกกันมิหน่ำซ้ำยังเขาเองชอบมาที่บ้านของเธออยู่บ่อยครั้งจึงทำให้สนิทกันมากขึ้นตัวเขาเองชอบหยอกล้อและแกล้งเมขลาอยู่บ่อยครั้งไม่ใช่แค่เมขลากับคัตสึรุจะสนิทกันแม้แต่แม่พวกเขายังสนิทกันเลย

" ลากนิดลากหน่อยทำเป็๲บ่นไอ้ที่บ่นเยอะระหว่างจะแก่นะ" ขนาดอยู่โรงเรียนยังโดนเขาแกล้งขนาดนี้

" นี่นาย!" เมขลาทำท่าจะทุบคนตรงหน้าที่ว่าให้เธอ

" นี่ ๆ หยุดนะรีบมาแนะนำให้ฉันได้แล้วเดี๋ยวจะหมดเวลาพักเที่ยงก่อน"

" เหอะ เชื่อเขาเลย" เธอหมั่นไส้ในท่าทางเขาระหว่างที่แนะนำไปสายตาคู่อื่น ๆ ได้มองมายังพวกเขามองเมชลาที่เป็๲สาวฮอตที่กำลังเดินคัตสึรุซึ่งใคร ๆ ต่างก็คิดว่าเขาคือคัตสึกิซึ่งความจริงแล้วไม่ใช่

" แหม่ ๆ ฮอตจังเลยเธอเนี่ย" เขาพูดแซวเมขลาก็ไม่แปลกที่จะเป็๲สาวฮอตเพราะเธอก็เป็๲คนที่น่ารักคนหนึ่งเลยก็ว่าได้

" แน่นอนสิ" เธอตอบมาด้วยความมั่นใจ เธอแนะนำให้เขาเรื่อย ๆ

" ห้องดนตรีอยู่ไหน?"

" เดี๋ยวสิเ้หลืออีกที่เดียว"

" ฉันไม่อยากรู้ เธอพาฉันไปที่ห้องดนตรีเดี๋ยวนี้"

" โอเค ฉันจะพานายไปเดี๋ยวนี้แหละ" เมขลาซอยเท้าเดินนำหน้าไปยังห้องดนตรีซึ่งเธอไม่เคยไปเยี่ยมชมมันเลยสักครั้งแต่ก็พอจะรู้จักอยู่ว่ามันอยู่ตรงนี้

" อะ ถึงละ เชิญดูให้สบายฉันจะรอนายอยู่ตรง" เมขลาให้คัตสึรุเดินเข้าไปดูเองแล้วตัวเองก็รอเขาอยู่ที่นอกห้อง ซึ่งคัตสึรุเองได้เดินเข้าไปคนเดียวเขาเยี่ยมชมมันอยู่สักพักข้างในไม่มีคนอยู่จึงดูได้ตามสบายเข้าไปสักพักก้ได้ออกมา

" นี่"

" อะไร"

" ฉันจะเข้าชมรมดนตรี"

" โอเค เดี๋ยวฉันทำเ๱ื่๵๹ให้นาย"

เสียงออดดัง ขึ้นแสดงให้เห็นว่าถึงคาบเรียนต่อไปแล้วทั้งสองรีบเิดนไปยังห้องเรียนทันทีเพราะห้องดนตรีกับห้องเรียนนั้นอยู่ห่างกันมากจึงต้องรีบกลัวว่าจะไม่ทัน