เมื่อคิดไม่ตกเื่เรา 3 คน ระหว่างชาย 2 หญิง 1 ไป๋ชิงก็เดินสำรวจไปทั่วถ้ำและไปเจอห้องหนึ่งที่มีหีบเกือบสิบใบ จึงเดินไปส่องดูเห็นเป็ทองคำและเพชรพลอยมากมาย สักพักมีเสียงฝีเท้าเดินมาทางด้านหลัง ไป๋ชิงจึงหันไปมอง
"ข้ายกให้เ้าหมดเลยดีหรือไม่ เป็สินสอด หากเ้าตกลงแต่งงานกับข้า กลับไปสำนักกราบไหว้ฟ้าดินเสร็จเมื่อใด ข้าจะมอบให้เท่าที่เ้า้าเลย ของพวกนี้ข้าเอามาไว้ใช้จ่ายตอนรักษาตัวอยู่ในถ้ำนี้เฉยๆ"
"เื่แต่งงานท่านรอก่อนได้หรือไม่ อีก2 ปี ข้าอายุครบ 15 ปี ในสัญญาหมั้นหมายข้ากำหนดไว้ว่าหากท่านพี่ฮั่วอี่เปลี่ยนใจหรือมีหญิงอื่นข้าก็สามารถยกเลิกงานหมั้นได้และมีสิทธิ์เลือกสามีใหม่ในวันปักปิ่นอายุครบ 15 ปี โดยไม่เสียหายเพราะเป็ข้อตกลงั้แ่แรกเริ่ม ข้าไปอยู่กับท่านรอให้ถึงวันปักปิ่นก็ได้นะ จะได้ศึกษาดูนิสัยใจคอกันและกันด้วย ข้าเองก็อยากลองท่องยุทธภพ เพราะไม่เคยออกไปไหนเลย ตอนนี้ท่านหายดีแล้วเราออกไปจากที่นี่กันดีหรือไม่ ท่านก็รู้ว่าข้าโดนตามฆ่ามา ไม่รู้พวกนั้นจะลงมาตามหาข้าหรือไม่ ถ้าไม่มียาวิเศษข้ากับเซียงเซียงคงตายไปแล้ว"
"เช่นนั้นข้าจะส่งสาวงามไปล่อลวงคู่หมั้นเ้าเยอะๆ เลย หากเขาทำผิดสัญญาแล้วจะได้ไม่มีสิทธิ์กลับมาแต่งกับเ้าดีหรือไม่ แล้วเ้ามียาวิเศษเหลืออีกหรือไม่ หากข้าอยากให้เ้าช่วยคนผู้หนึ่งจะได้หรือไม่"
"ยาวิเศษข้าเป็คนปรุงขึ้นมาเองเ้าค่ะ แต่อาจจะใช้เวลานานกว่าจะปรุงได้แต่ละครั้งตอนนี้ข้ามีเหลืออยู่ 7 เม็ด หากเขายังมีลมหายใจข้าสามารถช่วยได้ แต่ค่าตอบเทนข้าแพงนะ ท่านสู้ไหวเหรอ"
"เท่าไหร่ข้าก็จ่ายได้ สามีเ้าร่ำรวยยิ่งนัก เหตุใดจะจ่ายไม่ได้"
"เช่นนั้นพรุ่งนี้เราก็ออกเดินทางเถิดเ้าค่ะ ข้าอยากออกไปดูโลกภายนอกแล้ว"
224
