เสียงคำรามของฝูงมอนสเตอร์ดังก้องไปทั่วมหาวิทยาลัย ขณะที่ดวงตาสีแดงนับร้อยคู่กำลังเคลื่อนตัวอยู่กลางความมืดราวกับคลื่นทะเลแห่งความตาย กลิ่นคาวเืและกลิ่นเน่าเหม็นลอยมาตามลมจนหลายคนเริ่มหน้าซีด เพราะแม้กำแพงเมืองจะยังตั้งอยู่ แต่เมื่อเห็นจำนวนของศัตรูตรงหน้า ทุกคนก็เริ่มรู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่การเอาตัวรอดจากมอนสเตอร์ไม่กี่ตัวอีกต่อไป แต่มันคือ “า” จริง ๆ
ภายในเมือง ผู้คนจำนวนมากเริ่มถอยไปรวมกันด้านหลังโดยสัญชาตญาณ เด็กเล็กหลายคนร้องไห้ ขณะที่บางคนถึงกับสวดมนต์เบา ๆ เพราะไม่มีใครมั่นใจเลยว่า เมืองแห่งนี้จะสามารถต้านฝูงมอนสเตอร์ขนาดนั้นได้จริงหรือไม่ แม้แต่พวกนักสู้ที่เพิ่งเข้าร่วมกองกำลังเมืองเอง ก็ยังมีสีหน้าตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
บนกำแพงเหล็กด้านหน้า อัศวินเกราะดำทั้งสามคนกำลังยืนเรียงกันอย่างเงียบงัน ดวงตาสีแดงใต้หมวกเกราะจับจ้องไปยังฝูงศัตรูโดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ขณะที่หอธนูพื้นฐานเริ่มหมุนหน้าไม้ไปมาช้า ๆ ราวกับกำลังล็อกเป้าหมายอยู่ตลอดเวลา
ธีร์ยืนอยู่ตรงกลางกำแพงพร้อมลมหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย แม้เขาจะพยายามรักษาความสงบ แต่เมื่อเห็นจำนวนมอนสเตอร์มากกว่าสองร้อยตัว หัวใจก็ยังเต้นแรงจนได้ยินชัดในอก เพราะถ้าพลาดเพียงครั้งเดียว ทุกคนด้านหลังเขาจะตายหมดทันที
ติ๊ง!
[าป้องกันเมือง เริ่มต้น]
[เงื่อนไขชัยชนะ : ปกป้องแกนกลางเมือง]
[เงื่อนไขล้มเหลว : แกนกลางเมืองถูกทำลาย]
[รางวัลตามผลงานการป้องกัน]
ข้อความสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือเมือง ทำให้ผู้คนจำนวนมากเริ่มเงียบลง เพราะต่อให้ไม่ใช่เกม แต่ระบบกลับทำให้ทุกอย่างดูเหมือนเกมออนไลน์ที่เดิมพันด้วยชีวิตจริง
และในวินาทีต่อมา…
กรรรรรรรรรร!!!
หัวหน้าออร์คคลั่งยกขวานั์ขึ้นพร้อมคำรามลั่น ก่อนฝูงมอนสเตอร์ทั้งหมดจะเริ่มพุ่งเข้าหากำแพงพร้อมกันราวกับคลื่นั์สีดำ
“ยิงได้!!”
ธีร์ะโสุดเสียงทันที
ฟ้าวววววว!!
หอธนูทั้งสองฝั่งเริ่มยิงลูกธนูออกไปอย่างต่อเนื่อง เสียงทะลุเนื้อดังขึ้นแทบไม่หยุด ซอมบี้กลายพันธุ์หลายตัวถูกยิงหัวแตกกลางทาง แต่จำนวนของพวกมันกลับมากเกินไป จนร่างของมอนสเตอร์ด้านหลังยังคงเหยียบซากพวกเดียวกันและวิ่งเข้ามาไม่หยุด
ตูม!!
หมาป่าเกราะดำตัวแรกะโชนกำแพงเต็มแรง ตามด้วยตัวที่สอง ตัวที่สาม และอีกนับสิบตัวจนกำแพงเริ่มสั่นะเือย่างต่อเนื่อง
[ความทนทานกำแพง : 96%]
[95%]
[94%]
ค่าความทนทานเริ่มลดลงช้า ๆ ทันที
“เวรเอ๊ย…” นนท์กัดฟันแน่น ขณะมองฝูงมอนสเตอร์ที่มากกว่าที่คิดไว้หลายเท่า
แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มเสียเปรียบ อัศวินเกราะดำทั้งสามก็ขยับพร้อมกัน
เคร้งงงง…
หนึ่งในนั้นะโลงจากกำแพงทันที ร่างหนักมหาศาลตกลงกลางฝูงมอนสเตอร์จนพื้นแตกกระจาย ก่อนดาบั์สีดำจะกวาดออกด้านข้างในครั้งเดียว
ฉัวะะะะ!!
ซอมบี้กลายพันธุ์กว่าสิบตัวถูกผ่าครึ่งพร้อมกัน เืสีดำสาดกระจายเต็มพื้น ขณะที่อีกสองอัศวินเริ่มพุ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่าอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรสังหารที่ไร้ความกลัว
เสียงปะทะดังสนั่นไปทั่วด้านหน้ากำแพง
ผู้คนบนกำแพงเริ่มอึ้ง เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็น “าจริง” ระหว่างพลังเหนืุ์ด้วยตาตัวเอง
“พวกมันแข็งแกร่งเกินไป…” มินพูดเสียงเบา ขณะมองอัศวินคนหนึ่งใช้โล่กระแทกออร์คกระเด็นไปไกลหลายเมตร
แต่ธีร์กลับยังไม่คลายสีหน้า
เพราะเขารู้ดีว่า ศัตรูตัวจริง… ยังไม่ได้ลงมือ
และทันใดนั้นเอง
หัวหน้าออร์คคลั่งก็เริ่มเคลื่อนไหว
ตูม! ตูม! ตูม!
ทุกย่างก้าวของมันทำให้พื้นดินสั่นะเื ขณะที่ขวานั์ในมือเริ่มมีพลังสีแดงเข้มไหลวนอยู่รอบใบมีด ดวงตาของมันจับจ้องมายังกำแพงเมืองโดยตรง ก่อนจะคำรามลั่นและพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วมหาศาล
“มันมาแล้ว!!”
อัศวินเกราะดำคนหนึ่งรีบพุ่งเข้าขวางทันที พร้อมยกโล่ขึ้นรับการโจมตี
ตูมมมมมมม!!!
เสียงะเิดังสนั่นจนหลายคนถึงกับหูอื้อ ร่างของอัศวินถูกฟันกระเด็นกลับขึ้นมากระแทกกำแพงอย่างรุนแรง จนเกิดรอยแตกร้าวขึ้นบนเกราะเป็ครั้งแรก
[อัศวินป้องกันเมือง ได้รับความเสียหายหนัก]
สีหน้าของธีร์เปลี่ยนทันที
เพราะหัวหน้าออร์คคลั่ง แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก
มันคำรามลั่น ก่อนะโขึ้นสูงเกือบถึงยอดกำแพง แล้วฟันขวานลงมาเต็มแรง
“หลบ!!”
ตูมมมมมม!!!
กำแพงด้านหน้าะเิออกเป็รอยแตกขนาดใหญ่ เศษเหล็กกระเด็นปลิวไปทั่ว จนผู้คนหลายคนกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
[ความทนทานกำแพง : 71%]
ธีร์กัดฟันแน่นทันที เพราะถ้าโดนอีกไม่กี่ครั้ง กำแพงอาจแตกจริง ๆ
และในวินาทีนั้นเอง…
ติ๊ง!
[ค่าศรัทธาของประชาชน ถึงระดับที่กำหนด]
[ปลดล็อกสกิลผู้ปกครองเมือง]
[Command : Inspire]
[เพิ่มพลังให้กองกำลังทั้งหมดในเมือง 20% เป็เวลา 10 นาที]
ดวงตาของธีร์สั่นเล็กน้อย
ก่อนเขาจะกดใช้สกิลทันทีโดยไม่ลังเล
ฟึ่บ!
แสงสีทองสว่างขึ้นทั่วเมืองทันที สัญลักษณ์กำแพงเมืองบนมือของทุกคนเริ่มเรืองแสง ขณะที่เหล่านักสู้รู้สึกได้ทันทีว่า ร่างกายของตัวเองเบาขึ้น แข็งแรงขึ้น และความกลัวในใจเริ่มจางหายไปอย่างประหลาด
“พลัง… เพิ่มขึ้น?”
คิมเบิกตากว้าง ก่อนกำหอกแน่นและะโลั่น
“ทุกคน! ปกป้องเมือง!!”
เสียงะโตอบรับดังขึ้นทั่วกำแพงเป็ครั้งแรก
และท่ามกลางคืนแห่งวันสิ้นโลก
มนุษย์ที่เคยหวาดกลัวจนตัวสั่น
ก็เริ่ม “ต่อสู้กลับ” เป็ครั้งแรกเช่นกัน
88
