ขวัญข้าวกำลังเหม่อลอยคิดถึงโฮมสเตย์ที่แม่ฮ่องสอนซึ่งเป็ความฝันที่กลายเป็จริงของเธอพรุ่งนี้แล้วสินะที่เธอจะได้กลับไปเมืองสามหมอกอันงดงาม
“คุณมีบ้านอยู่ที่แม่ฮ่องสอนด้วยเหรอครับดีจังผมเองก็สนใจอยากสร้างบ้านพักสักหลังที่นั่นเหมือนกัน ว่าแต่บ้านของคุณอยู่ส่วนไหนเหรอครับ”ใจจริงกวินไม่อยากขัดหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังเหม่อลอย มียิ้มน้อยๆ เผยออกมาด้วยสีหน้ามีความสุขนั้นทำให้เขามองเธอเพลินไปเลย แต่สุดท้ายก็อดชวนเธอคุยไม่ได้อีกทั้งเขายังสนใจบ้านของเธอที่แม่ฮ่องสอนด้วย
“บ้านของฉันอยู่บนเนินเขาติดกับลำน้ำปายค่ะ บรรยากาศดีมากๆ เลยละถ้าคุณสนใจเชิญแวะไปพักได้เลยนะคะ เพราะฉันทำโฮมสเตย์ที่นั่นด้วย”ขวัญข้าวเริ่มชี้ชวนลูกค้าทันที
“นี่คุณทำโฮมสเตย์ด้วยเหรอครับ น่าสนใจมากเลยนะเนี่ยผมเองยังคิดอยากจะทำโปรเจ็คนี้เหมือนกัน ั้แ่ออกเดินทางเพื่อจะได้รู้จักบ้านเกิดตัวเองให้มากที่สุดจนนึกอยากทำโฮมสเตย์ในที่สวยๆ สักแห่ง ผมขอไปดูบ้านของคุณที่ปายได้ไหมครับ”กวินรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ตัวเองเล่าความฝันและเื่ส่วนตัวกับคนที่เพิ่งรู้จักกันวันแรกแต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเลยสักนิดที่จะพูดเื่ของเค้าให้หญิงสาวข้างๆฟัง
“เอาสิคะ พรุ่งนี้ฉันจะไปที่นั่นพอดีเลยคุณมีเวลาไหมละคะถ้าว่างจะแวะไปดูก็ได้”ขวัญข้าวเอ่ยชวนพลางนึกประหลาดใจว่าดาราดังแบบเขามีความคิดจะอยู่อย่างสงบสุขกับธรรมชาติแบบนี้ด้วยเหรอ
“ดีสิครับผมว่าง วันมะรืนผมถึงจะกลับกรุงเทพงั้นพรุ่งนี้ผมขอไปด้วยคนนะครับ” กวินรีบตอบรับคำชวนทันที
“ตอบเร็วไปหน่อยรึเปล่าคะ ฉันว่าคุณถามคุณกรสักนิดดีกว่าไหม เขาเดินมานู่นแล้วค่ะ”ขวัญข้าวพูดพลางหันมองเพื่อนรักที่กำลังเดินคู่มากับนายแบบหนุ่ม
“สองคนมาหลบทำอะไรอยู่ตรงนี้จ้ะ ได้เวลาคุณพ่อจะขึ้นไปพูดบนเวทีแล้วนะไปให้กำลังใจกันหน่อยเหอะยัยขวัญ”กัลจารีบอกเพื่อนรักพร้อมกับดึงตัวขวัญข้าวให้ลุกขึ้น
“หลบอะไรกันยัยจา แค่คุณกวินเขาอึดอัดที่ถูกคนมองมากๆ ก็เลยเลี่ยงมาที่นี่สักพักก็จะเข้าไปในงานแล้วละ”
“แหมรีบแก้ตัวเลยนะยัยขวัญ ว่าแต่คุยอะไรกันอยู่คะคุณกวินท่าทางมีความสุขเชียว” กัลจารีพูดพร้อมกับแอบส่งสายตาล้อเลียนไปที่ขวัญข้าว
“เราคุยกันเื่บ้านพักโฮมสเตย์ของคุณขวัญที่ปายนะครับผมสนใจเลยขอตามคุณขวัญไปชมสักหน่อย เผื่อจะได้เป็ลูกค้ารายแรกยังไงละครับ”กวินบอกกัลจารีพร้อมหันไปขยิบตาให้ขวัญข้าวที่ยืนอยู่ข้างกัลจารี
“น่าสนใจแฮะ น้องขวัญนี่เก่งจังนะครับยังเรียนไม่จบก็คิดโครงการมีกิจการเป็ของตัวเองแล้ว พี่เองชักอยากเห็นบ้านโฮมสเตย์ของน้องขวัญแล้วสิ”ภัสกรบอกพร้อมกับนึกแปลกใจว่าทำไมกวินเพื่อนของเชาที่รักความเป็ส่วนตัวไม่สุงสิงกับใครนักโดยเฉพาะสาวๆแล้วจะระวังเป็พิเศษเพราะกลัวเป็ข่าวแต่ตอนนี้กลับปลีกตัวมาคุยกับขวัญข้าวสองคนแล้วอยากตามไปเที่ยวด้วยซะงั้นแบบนี้มันต้องลุ้นกันซะหน่อยแล้วบางทีเพื่อนเขาอาจจะได้ที่พักใจคราวนี้ก็ได้เหมือนกับเขาที่ความรู้สึกไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ั้แ่ก่อนที่จะรู้ว่าพวกผู้ใหญ่ได้แอบหมั้นหมายกัลจารีไว้กับตนเองภัสกรได้ชื่อว่าเป็เพลย์บอยตัวฉกาจที่ไม่เคยคบใครจริงจังและยาวนานเลยเพราะตัวภัสกรมีใจมั่นคงอยู่กับสาวน้อยตรงหน้าแล้วเพียงแต่ว่ายังไม่มั่นใจว่าเธอคิดยังไงกับเขากันแน่คงมีเื่ให้คอยดูกันอีกเยอะ ที่แน่ๆ เธอคงยังไม่รู้เื่หมั้นหมายเพราะถ้ารู้แล้วคงไม่ทำตัวสบายๆกับเขาแบบนี้แน่
“เอาสิคะ ถ้าพี่กรกับคุณกวินสนใจพรุ่งนี้ขวัญกับยัยจาจะไปดูบ้านที่นู่นพอดีเราวางแผนว่าจะค้างที่นั่นคืนหนึ่งแล้วบินกลับกรุงเทพ่เย็นนะคะ”ขวัญข้าวบอกพร้อมกับหันไปขอความเห็นจากกัลจารี
“ดีเลยค่ะคุณกวิน เห็นคุณพ่อบอกว่าคุณกำลังอยากได้ที่สวยๆ ไว้สร้างเซฟเฮาส์ไปปายคราวนี้คุณกวินอาจจะสมหวังก็ได้นะคะ”
“ก็ดีครับผมวางแผนไว้นานแล้วแต่ไม่เจอที่ถูกใจสักทีไงเ้ากรจะไปด้วยกันรึเปล่า” กวินหันไปถามเพื่อนรัก
“แน่นอนสิวะ มีกวินไม่มีภัสกรได้ไง อีกอย่างเื่เที่ยวเนี่ยไม่พลาดอยู่แล้ว”ภัสกรรีบตอบรับทันทีเพราะสบโอกาสที่จะได้อยู่ใกล้กัลจารีอีกนิด
“โอเคค่ะงั้นพรุ่งนี้แปดโมงเช้าเจอกันที่โถงรับแขกนะคะตอนนี้เราไปให้กำลังใจคุณพ่อดีกว่า ท่านกำลังจะขึ้นเวทีแล้วละคะ”ขวัญข้าวสรุปพร้อมกับออกเดินนำทุกคนเข้าไปในงาน
“อรุณสวัสดิ์จ้ะน้องขวัญ ยัยจา ทำอะไรกันอยู่จ๊ะ โหหกลิ่นหอมน่าทานจัง”ภัสกรพูดพร้อมมองไปที่โต๊ะอาหารซึ่งเช้านี้ขวัญข้าวเข้าครัวทำอาหารง่ายๆอย่างข้าวต้มข้าวกล้องทานกับยำกุนเชียง ไข่เค็มผัดยอดฟักแม๊วน้ำมันหอยและเนื้อปลากะพงผัดพริกขิง
“โอ้โหน่าทานจังเลยจ้ะน้องขวัญ ขอบใจนะจ๊ะที่อุตส่าห์ตื่นเช้ามาทำอาหารให้พวกเราทานกลิ่นหอมน่ากินทั้งนั้นเลยจริงไหมวะไอ้วิน”ภัสกรหันไปสะกิดเพื่อนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ
“อื้ม” คำเดียวสั้นๆ ที่ได้ยินจากปากคนข้างกายทำให้ภัสกรรู้สึกหมั่นไส้เพื่อนตัวเองตงิดๆ จนอยากจะศอกกลับแรงๆ ให้เพื่อนสักครั้งแต่กัลจารีสังเกตอยู่เลยรีบตัดบทเอ่ยชวนทุกคนให้นั่งทานอาหารเช้าร่วมกันก่อนที่จะมีคนเจ็บตัว
“แล้วนี่แม่นวลกับคุณลุงวิศาลไม่มาทานอาหารเช้าด้วยกันเหรอครับ”ภัสกรหันไปถามขวัญข้าว
“แม่นวลออกไปทำบุญที่วัดั้แ่เช้าแล้วค่ะส่วนคุณพ่อก็ออกไปทำงานแล้วเหมือนกัน” ขวัญข้าวตอบคนตรงหน้าพลางหันไปตักข้าวต้มส่งให้ทีละคน
“ทานเสร็จแล้วเราจะไปขึ้นเครื่องที่สนามบินกันนะคะตอนแรกขวัญกับจาคิดว่าจะขับรถไปเองแต่มันใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงแน่ะเดี๋ยวจะเสียเวลาพวกคุณเปล่าๆ ยัยจาจัดการเื่ตั๋วให้เรียบร้อยแล้วพวกคุณคงไม่มีปัญหานะคะ”ขวัญข้าวบอกกับชายหนุ่มทั้งสอง
“ไม่มีปัญหาเลยครับต้องขอบคุณพวกคุณด้วยซ้ำที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง”ภัสกรตอบ
“เอาละๆ มัวแต่ขอบคุณกันอยู่ได้ เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก รีบทานกันเถอะค่ะลุงขิ่นรออยู่นานแล้วนะ” กัลจารีเร่งทุกๆ คน เพราะอดหมั่นไส้นายแบบหนุ่มไม่ได้ทีกับยัยขวัญละก็สุภาพเชียวนะตาบ้า
วันนี้อากาศที่แม่ฮ่องสอนกำลังเย็นสบายเชียวนั่งเครื่องบินเพียง 25-30นาทีถึงสนามบินคนงานที่โฮมเสตย์ก็ขับรถมารับทุกคนไปยังจุดหมายพร้อมได้ัักับบรรยากาศที่แสนจะปลอดโปร่ง
“โอ้โหบ้านน้องขวัญสวยจังเลยนะครับ”บ้านสไตล์โมเดิร์นที่ผสานเข้ากับธรรมชาติอย่างลงตัวกระจกใสบานใหญ่มองเห็นทิวทัศน์ได้ทั่วถึงตกแต่งเข้ากับอิฐแดงแล้วก็ไม้ซุงได้อย่างเหมาะเจาะ “ชักอยากเห็นข้างในซะแล้วสิ”ภัสกรออกปากชมทันทีที่เห็นตัวบ้านซึ่งสร้างลดหลั่นกันลงมาตามเชิงเขาโดยเว้นระยะห่างกันพอประมาณเพื่อรักษาความเป็ส่วนตัวของบ้านแต่ละหลังในส่วนของบ้านพักโฮมสเตย์มีทั้งหมด 9 หลัง 3 หลังสร้างเป็บ้านขนาดใหญ่เหมาะกับการพักอาศัยเป็ครอบครัว อีก 6 หลังสร้างเป็บ้านขนาดเล็กกะทัดรัดเหมาะกับการพักอาศัยคนเดียวหรือสองคนบ้านแต่ละหลังมีโครงสร้างหลักคล้ายๆ กันเป็กระจกบานใหญ่ อิฐแดงไม้ซุงรวมทั้งมีดอกไม้สีสันสดใสปลูกประดับไว้ทั่วบริเวณบ้านทั้งที่ปลูกไว้ตามพื้นดินกระถางต้นไม้แบบตั้งและแขวนไว้ตามระเบียงเพิ่มความสวยงามให้กับตัวบ้านทำให้น่าอยู่อาศัยมากขึ้นทั้งบ้านแต่ละหลังยังมีชานระเบียงไม้ยื่นออกมาจากส่วนที่เป็เนินเขาพอประมาณเพื่อให้ผู้พักอาศัยได้ออกมายืนชมทิวทัศน์นั่งอ่านหนังสือหรือจิบกาแฟท่ามกลางธรรมชาติราวกับอยู่กลางหุบเขาอย่างแท้จริง
“เฮ้ย เป็ไงวะไอ้วินบ้านพักของคุณขวัญสวยถูกใจแกรึเปล่า ว่างๆแกก็มาพักผ่อนคลายเครียดที่นี่ดิชั้นได้ข่าวว่าที่นี่มีน้ำพุร้อนธรรมชาติด้วยนะเว้ย สุดยอดจริงๆ”ภัสกรพูดอย่างถูกใจในบรรยากาศและความสวยงามของบ้านพัก
“สวยดีวะ ชักอยากมีสักหลัง ไม่ทราบว่าคุณขวัญคิดจะขายรึเปล่าครับผมสนใจบ้านหลังที่อยู่บนเนินเขาทางด้านโน้นนะครับ” กวินชี้ไปที่บ้านขนาดกะทัดรัดหลังเดี่ยวตั้งอยู่บนเนินเขาด้านหลังซึ่งแยกส่วนออกไปจากบ้านโฮมสเตย์ทั้ง9 หลังและเป็ด้านที่เห็นวิวทิวทัศน์ทั้งในส่วนของหุบเขารวมทั้งแม่น้ำปายได้อย่างชัดเจนฐานของบ้านหลังนี้ก่อด้วยหินคละขนาดเป็หินขัดหินสีเทาธรรมชาติตัวบ้านส่วนใหญ่ใช้ไม้ซุงก่อเชื่อมกันด้วยปูนเกือบทั้งหลังมีระเบียงยื่นออกไปทางเนินเขาและเขาเดาว่าทางด้านหุบเขาและแม่น้ำต้องเป็กระจกทั้งบานแน่ๆเพื่อจะได้เห็นวิวทิวทัศน์ได้อย่างชัดเจนกวินหันไปถามขวัญข้าวพร้อมเดินตรงไปยังบ้านหลังนั้นทันทีขวัญข้าวที่กำลังใเพราะคำถามของชายหนุ่มที่โพล่งขึ้นมาก็บ้านหลังนั้นนะมันบ้านเธอนะ ออกแบบตกแต่งตั้งนานกว่าจะสวยถูกใจ ยังไงๆเธอก็ไม่มีทางขายเด็ดขาด อย่าว่าแต่หลังนั้นเหอะ หลังไหนเธอก็ไม่ขายอยากเดินไปดูก็ตามใจยังไงๆ วันนี้เธอก็ต้องให้พวกเค้าพักที่บ้านหลังนั้นอยู่แล้ว
“โห ผมเพิ่งสังเกตนะครับเนี่ยว่ามีบ้านอีกหลังหนึ่งอยู่ด้านนู้น สวยสุดๆไปเลย ว่าแต่บ้านหลังนั้นเป็โฮมสเตย์เหมือนกันหรือครับ”ภัสกรถามขวัญข้าวแต่กัลจารีชิงตอบซะก่อน
“หลังนั้นเป็บ้านของยัยขวัญต่างหากละพี่กร อีกอย่างไม่ว่าหลังไหนๆ ยัยขวัญก็ไม่ขายหรอกนะคะคุณวินเสียใจด้วย” กัลจารีบอกกับทั้งสองหนุ่มสมกับเป็เพื่อนและพี่สาวที่รู้ใจขวัญข้าวดีที่สุด
“เสียดายจังนะครับที่ไม่ขาย บ้านหลังนี้สวยมาก ยิ่งได้เข้ามาดูใกล้ๆก็ยิ่งสวย” กวินพูดพร้อมกับมองสำรวจไปทั่วตัวบ้าน
“ขอบคุณนะคะที่ชม ขวัญว่าเราขึ้นไปข้างบนบ้านดีกว่าค่ะ”ขวัญข้าวกล่าวพร้อมเชื้อเชิญทุกคนขึ้นไปบนบ้าน
“โอ้ เยี่ยมมากๆ เลยจ้ะมีสระน้ำยื่นออกไปทางเนินเขาด้วยถ้าได้ว่ายน้ำตรงนี้คงเหมือนกับเล่นน้ำอยู่กลางหุบเขาเลยนะจ๊ะ เยี่ยมจริงๆมีระเบียงรอบด้านในส่วนที่ยื่นไปทางเนินเขาด้วยสวยมากๆ ขอเข้าไปดูข้างในเลยก็แล้วกันนะจ๊ะ”
“โห มีเตาผิงของแท้ด้วยเหรอเนี่ยเยี่ยมจริงๆ เลย พี่ชักอยากมีสักหลังแล้วสิน้องขวัญไม่เปลี่ยนใจขายจริงๆ เหรอครับ”ภัสกรพูดแซวเพราะรู้ว่ายังไงขวัญข้าวก็ไม่มีทางขายบ้านหลังนี้แน่เพราะถ้าเขาได้เป็เ้าของบ้านหลังสวยๆ แบบนี้เขาก็ไม่ขายแน่นอน
“ไม่ละคะพี่กร แต่ถ้าพี่กรอยากมาเที่ยวขวัญก็ยินดีต้อนรับทุกเวลานะคะ”ขวัญข้าวเอ่ยชวนด้วยความจริงใจ
“แน่นอนครับพี่ไม่ขัดศรัทธาแน่ๆ จริงไหมวะวิน”แล้วภัสกรก็หันไปพูดกับเพื่อนรักที่ตอนนี้กำลังเดินสำรวจบ้านอย่างเพลิดเพลินจนไม่ได้ตอบรับคำชวนของเพื่อนรัก
“จาว่าคุณวินคงชอบบ้านยัยขวัญมากๆ นะค่ะ ดูตั้งใจสำรวจซะทั่วเชียว”กัลจารีพูด พร้อมกับถือกระเป๋าขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองบ้านหลังนี้มีสองห้องนอนหลักซึ่งสามารถมองวิวทิวทัศน์ได้อย่างชัดเจนทั้งสองด้านบ้านสองชั้นครึ่งประกอบด้วยไม้เป็หลัก ตัวห้องสองห้องสร้างลดหลั่นกันเล็กน้อยมีระเบียงไม้เล็กๆยื่นออกไปในหุบเขาทั้งสองห้องห้องแรกที่กัลจารีเดินเอากระเป๋าขึ้นไปเป็ห้องนอนใหญ่ทั้งชั้นมีลักษณะคล้ายห้องใต้หลังคาสามารถเปิดหลังคาไม้ที่มีกระจกใสคั่นเพื่อดูดาวบนท้องฟ้าได้ยามค่ำคืนมีห้องน้ำในตัว ในส่วนของห้องน้ำมีกระจกใสบานใหญ่มองเห็นวิวของหุบเขาและแม่น้ำได้อย่างชัดเจนทั้งยังมีการต่อท่อนำน้ำพุร้อนธรรมชาติเข้ามาใช้ในอ่างอาบน้ำขนาดเล็กได้ด้วยส่วนห้องนอนอีกห้องสร้างลดหลั่นกันมาในระดับที่สองตัวห้องเหมือนกับยื่นออกไปในหุบเขาทั้งห้อง มีห้องน้ำลักษณะคล้ายกับส่วนของห้องแรกทางด้านหลังคาก็มีส่วนที่เป็กระจกใสแต่ไม่สามารถเปิดหรือปิดด้วยไม่ได้เหมือนอย่างห้องแรกส่วนด้านล่างแบ่งกั้นเป็ห้องครัวและห้องนั่งเล่นมีระเบียงใหญ่ยื่นออกไปในหุบเขาซึ่งเป็ส่วนที่มีสระว่ายน้ำขนาดกะทัดรัดอยู่ด้วยตามราวระเบียงมีโครงสร้างที่สามารถปลูกดอกไม้ไว้ได้โดยรอบรวมทั้งโครงไม้้าก็มีโคมไฟไม้แบบคลาสสิกแขวนห้อยอยู่ในระยะห่างกันกำลังพอดียกเว้นก็แต่ทางด้านหนึ่งของสระว่ายน้ำที่เปิดโล่งให้ความรู้สึกเหมือนกับกำลังเล่นน้ำอยู่กลางเนินเขาจะมีก็แต่ขอบกั้นยื่นลดหลั่นกันออกไปโดยไม่บังทิวทัศน์ในขณะว่ายน้ำเพื่อความปลอดภัยเท่านั้นเป็ความคิดสร้างสรรค์ของนักออกแบบฝีมือดีจริงๆที่ออกแบบโดยรวมทั้งความปลอดภัยและความสวยงามไว้ด้วยกันได้อย่างลงตัวการตกแต่งภายในบ้านเกือบทั้งหมดประกอบไปด้วยไม้ขัดสีออกน้ำตาลอ่อนๆค่อนไปทางขาวขับให้ภายในบ้านดูสว่างในเวลากลางวันและดูอบอุ่นในเวลากลางคืนส่วนของห้องนั่งเล่นมีที่นั่งแบบเป็หมอนเก้าอี้ใบใหญ่ทรงกลมเวลานั่งลงไปก็ยุบตัวในส่วนของน้ำหนักตัวคนนั่งใช้เป็ทั้งที่นั่งและที่พิงหลังสีส้มอ่อนโทนน่ารักอบอุ่นสามสี่ลูกมีหมอนอิงทั้งเล็กและใหญ่วางอยู่โดยรอบ มีโต๊ะไม้เตี้ยๆ วางอยู่ตรงกลาง ไว้นั่งจิบโกโก้ร้อนๆหน้าเตาผิงยามค่ำคืน หรืออ่านหนังสือ ล้อมวงสนทนากันก็เหมาะในส่วนของกำแพงอิฐเหนือเตาผิงมีจอแอลซีดีทีวีขนาดใหญ่ติดฝาผนังพร้อมเครื่องเสียงและอุปกรณ์ให้ความบันเทิงครบครันในส่วนบริเวณห้องมีตู้ไม้ใส่หนังสือขนาดใหญ่แบบบิวท์อินติดผนังอีกด้านอยู่สองตู้อีกมุมหนึ่งมีเคาท์เตอร์ขนาดเล็กพร้อมเก้าอี้ไม้ทรงสูงสองตัวด้านในเคาท์เตอร์บิวท์อินเป็ที่เก็บเครื่องแก้วและอุปกรณ์สำหรับทำเครื่องดื่มมากมายข้างฝาผนังก็ถูกบิวท์อินเป็ที่เก็บเครื่องดื่มชนิดต่างๆทั้งที่มีแอลกอฮอล์และไม่มี เป็มุมเครื่องดื่มที่ดูดีทีเดียว ถัดออกมาหน่อยก็จะมีโต๊ะไม้เล็กปูผ้าลายตารางเล็กๆพร้อมแจกันดอกไม้และเก้าอี้ไม้เข้าชุดกันสี่ตัว เป็โต๊ะทานข้าว
“ขวัญว่าเชิญพี่กรกับคุณกวินเอาของไปเก็บในห้องทางด้านนู้นก่อนดีกว่าค่ะพักผ่อนสักนิดแล้วเดี๋ยวขวัญจะให้ยัยจาพาไปเดินเล่นให้ทั่วเลยดีไหมคะ” ขวัญข้าวบอกกับชายหนุ่มทั้งสองที่กำลังเพลิดเพลินกับการสำรวจบ้าน
“ดีมากเลยจ้ะ ว่าแต่ไปกับยัยจาแล้วน้องขวัญละ ไม่ไปด้วยกันเหรอจ๊ะ”ภัสกรถาม
“ขวัญต้องขอตัวละคะ เพราะจะได้อยู่เตรียมอาหารกลางวันให้ทุกคนไงละคะยัยจารู้จักที่นี่ดีพอๆ กับขวัญ รับรองพาเที่ยวได้ทั่วแน่ค่ะ”
“งั้นก็โอเคจ้ะ ไปไอ้วินเอากระเป๋าไปเก็บกัน”แล้วภัสกรกับกวินก็พากันไปที่ห้องพักซึ่งขวัญข้าวยังคงได้ยินคำชมของภัสกรถึงความสวยงามของห้องอีกไม่ขาดปาก
หลังจาก พักผ่อนกันเพียงพอแล้วภัสกรก็ออกไปเดินเล่นกับกัลจารี ส่วนกวินขอตัวพักผ่อนอยู่ที่บ้าน แล้ว่บ่ายจึงจะออกไปสำรวจพื้นที่รอบๆหลังจากภัสกรกับกัลจารีออกไปได้ไม่นานกวินก็ลงไปหาขวัญข้าว ที่กำลังยุ่งอยู่ในครัว
“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ”กวินเข้ามาในห้องครัวขณะที่หญิงสาวกำลังเตรียมของสดสำหรับมื้อค่ำ
“ไม่เป็ไรค่ะฉันจัดการได้ แค่เช็คของสดที่มีอยู่แล้วเอามาเตรียมพร้อมไว้เท่านั้นเองว่าแต่คุณกวิน้าอะไรรึเปล่าคะ” ขวัญข้าวถามขณะที่ยังคงล้างผักต่อไป
“เปล่าครับ ผมแค่อยากหาเพื่อนคุยเท่านั้นเอง ผมว่าผมช่วยคุณหั่นผักดีกว่ามาเถอะครับ ว่าแต่เย็นนี้เราจะทำอะไรทานกันครับผมจะได้หั่นถูก”กวินพูดพลางหยิบถาดใส่ผักสดที่หญิงสาวล้างเสร็จแล้วมาเตรียมหั่น
“ขวัญจะทำสตูเนื้อ สลัดผัก ซุปใสไก่ แล้วก็ไข่ยัดไส้คะงั้นขวัญไม่เกรงใจละนะ คุณวินช่วยหั่นผักทำสตูให้ขวัญดีกว่าว่าแต่หั่นเป็รึเปล่าคะ”
“สบายมากครับ สตูเป็เมนูโปรดผม เคยช่วยคุณแม่ทำบ่อยๆ”ว่าแล้วกวินก็หยิบผักมาหั่นอย่างคล่องแคล่ว
“ฝีมือใช้ได้นิคะ งั้นขวัญขอตั้งไฟเตรียมทำน้ำสต๊อกก่อนละขวัญคงต้องเคี่ยวสตูนานหน่อยถ้าคุณกวินหั่นผักเสร็จแล้วออกไปเดินเล่นก็ได้นะคะที่เหลือขวัญจัดการต่อเอง” ขวัญข้าวพูดพร้อมกับส่งให้ชายหนุ่มตรงหน้า‘คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าดาราดังอย่างตานี่ก็มีน้ำใจเหมือนกันแฮะเจอทีแรกนึกว่าจะเป็พวกหัวสูงหรือเ้าชู้ชอบกวนโมโหคนอื่นไปเรื่อยซะอีก
“โอเคครับ แต่ว่าผมรอคุณขวัญเคี่ยวเนื้อเสร็จแล้วค่อยออกไปดีกว่า”กวินหันไปบอกขวัญข้าวที่กำลังเอาผักนานาชนิดลงหม้อซุปพร้อมกับซี่โครงไก่สำหรับเตรียมน้ำสต๊อก
“อ้าว ทำไมละคะอุตส่าห์มาที่นี่ทั้งทีขวัญว่าคุณกวินออกไปเดินเล่นดีกว่าคะอย่ามัวรอขวัญอยู่เลยเสียเวลาเปล่าๆ”
“ไม่เสียเวลาหรอกครับ รอคุณขวัญนะแหละดีแล้วผมจะได้มีคนบอกทางพาดูสถานที่ต่างๆอีกอย่างที่ทางแถวนี้สวยจนผมอยากจะซื้อที่ดินสร้างบ้านพักส่วนตัวไว้สักหลังผมอยากปรึกษาคุณขวัญเื่นี้ด้วยนะครับ” กวินบอกจุดประสงค์ทันทีเขารู้สึกถูกใจบ้านโฮมเสตย์ของขวัญข้าวมาก ทั้งตัวบ้าน สถานที่และบรรยากาศแวดล้อมล้วนแล้วแต่ตรงตามความ้าของเขาทั้งนั้นติดอยู่ที่ว่าสาวสวยตรงหน้าจะยอมแบ่งปันที่ดินให้เขาทำอย่างที่้ารึเปล่าเนี่ยสิ
“ถ้าอย่างงั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวยัยจาคงกลับมาขวัญให้ยัยจาช่วยเคี่ยวต่อก็ได้เอ๊หรือว่าจะให้ยัยจาพาไปก็ได้นะคะ แบบนั้นคงดีกว่าเพราะยัยจาเองก็คุ้นเคยกับที่แถวนี้พอๆ กับขวัญแหละคะ”
“คุณขวัญแหละดีแล้วครับ คุณจาออกไปกับนายกรกลับมาก็คงเหนื่อยแล้วผมไม่อยากรบกวน”
“เอางั้นก็ได้ค่ะดีเหมือนกันขวัญจะได้ไปสำรวจเรือนกระจกกับแปลงผักผลไม้สักหน่อย”ขวัญข้าวนึกถึงโครงการผักและผลไม้ปลอดสารพิษที่ตัวเองเริ่มไว้พร้อมๆกับการก่อสร้างโฮมเสตย์แห่งนี้เพื่อเป็ส่วนหนึ่งในการดึงดูดนักท่องเที่ยวอีกส่วนคือความชอบส่วนตัวในการทำอาหารโดยเฉพาะอาหารจากผักผลไม้สดๆ ที่ปลอดสารพิษ
5K
