ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]

        ภายในมิติเบื้องล่างหนองน้ำงูจิ่นเมี่ยนที่ถูกวางไว้ตรงมุมหนึ่งกวาดตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

        ร่างงูคดเคี้ยวไปมาส่งเสียงขู่ออกมาไม่หยุด พร้อมแสดงท่าทางป้องกันตัว

        ขณะที่เสิ่นเสวียนแยกจิตวิญญาณออกจากร่างตนเองและส่งเข้าไปในร่างแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิร่างงูจิ่นเมี่ยนก็เปล่งประกายแสงออกมาเลือนราง

        เสิ่นเสวียนไม่ได้ใส่ใจท่าทางแปลกๆของงูจิ่นเมี่ยนเขาในตอนนี้กำลังหลอมรวมร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิอย่างสุดความสามารถ

        กลุ่มจิตวิญญาณออกจากร่างของเขาไปแล้วแปดส่วนและแปดส่วนนี้กำลังไหลเวียนอยู่ภายในร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิ

        ระหว่างแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิและเสิ่นเสวียนมีร่างจิตวิญญาณเป็นดั่งสะพานเชื่อมและยังมีกลุ่มจิตวิญญาณหลั่งไหลเข้าไปยังร่างของอีกฝ่ายเริ่มเข้ายึดครองร่างอีกฝ่ายไปทีละน้อย

        ไม่กล่าวไม่ได้เลยว่าขั้นจักรพรรดิแข็งแกร่งมากจริงๆโดยเฉพาะแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิผู้นี้ เขาอยู่ในขั้นจักรพรรดิมาอย่างน้อยสิบปีแล้วมีพลังค่อนข้างหนาแน่นแม้จะตายไปแล้วแต่พลังภายในร่างกายยังคงต่อต้านเสิ่นเสวียนได้อยู่

        โชคดีที่ร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนแข็งแกร่งมากแม้ถูกต่อต้านแต่ยังไม่ส่งผลกระทบต่อการยึดครองร่างของเขา

        แม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิยืนนิ่งอยู่กับที่แขนของเขาพลันเคลื่อนไหว ข้อต่อนิ้ว ข้อต่อแขน ข้อต่อขา ต่างสั่นไหวไม่หยุดราวกับมีชีวิตขึ้นมามีเพียงใบหน้าที่ยังคงไร้อารมณ์เหมือนเดิม

        ทว่าจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนถูกแยกออกมาจากร่างในมิติแห่งนี้ก็หนาวเย็นลงมาก ดูน่ากลัวขึ้นกว่าเดิมมิติดำมืดรอบด้านคล้ายมีดวงตาหลายคู่จับจ้องเขาอยู่

        กร๊อบ! กร๊อบ! กร๊อบ!

        สองเท้าสองมือ และคอ บิดเบี้ยวไปไม่หยุด

        จากนั้นกล้ามเนื้อใบหน้าของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิที่เคยนิ่งเฉยพลันกระตุกเบาๆดวงตาเปิดกว้างดูสดใส

        จิตวิญญาณหลอมรวมเข้าสู่ร่างของแม่ทัพเทพไปแล้ว

        “เป็นร่างที่ยอดเยี่ยมเลยทีเดียวน่าเสียดายที่เจ้าฝึกฝนมานานขนาดนี้”

        เสิ่นเสวียนงอแขนเล็กน้อยจากนั้นก็กำหมัดแล้วแสดงพลังออกไปอย่างรุนแรงแม้จะเป็นร่างของขั้นจักรพรรดิแต่เสิ่นเสวียนไม่ใช่เจ้าของร่างพลังที่แสดงออกมายังไม่ถึงแปดส่วนของร่างนี้เลยด้วยซ้ำ

        แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรต่อจากนี้ถึงเวลากลืนกินร่างไร้วิญญาณอื่นๆ แล้วจะทำให้เขาทะลวงเลื่อนไปถึงระดับกลางได้ในที่สุด

        หลังจากควบคุมร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิได้แล้วเสิ่นเสวียนก็เดินหน้าไปสองก้าวเพื่อตามหาร่างที่เข้ากันได้เมื่อเจออีกร่างจึงเดินเข้าไปหาทันที

        แรงดึงดูดพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาจึงตบฝ่ามือลงไปบนหัวของร่างไร้วิญญาณนั้นและดูดกลืนพลังที่หลงเหลืออยู่เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

        วิชากลืนกินนี้เขาเรียนรู้ได้ตั้งแต่พันปีก่อนตอนนั้นเขายังอยู่ในโลกมนุษย์ธรรมดา ได้เรียนรู้มาจากยอดฝีมือในยุทธภพผู้หนึ่งโดยบังเอิญทว่ายอดฝีมือในยุทธภพผู้นี้เรียกได้ว่าเป็นยอดฝีมือแต่กำเนิดสิ่งที่ฝึกฝนมีเพียงกำลังภายใน ทว่าเสิ่นเสวียนกลับต่างออกไปเขาใช้การโคจรลมปราณทำให้พลังแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้ไม่รู้เท่าไรแล้วพลังกลืนกินที่แข็งแกร่งสามารถกลืนกินพลังและจิตวิญญาณของคนคนหนึ่งมาใช้เองได้อย่างสมบูรณ์

        ร่างไร้วิญญาณตรงหน้านี้ซูบลงอย่างรวดเร็วด้วยการกลืนกินของเขากล้ามเนื้อค่อยๆ สลายไป เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกเท่านั้น

        ภายใต้หนังมีเพียงกระดูกทำให้ดูน่ากลัวอย่างน่าประหลาด

        เมื่อดูดพลังมาแล้วเสิ่นเสวียนมองฝ่ามือของตนเองแล้วพบว่า ใจกลางฝ่ามือมีจุดสีดำปรากฏขึ้น

        เดิมทีมันไม่ได้มีผลข้างเคียงรุนแรงขนาดนี้แต่เสิ่นเสวียนดูดพลังจากร่างกายที่แข็งแกร่งมากทำให้เกิดผลข้างเคียงชัดเจนอย่างนี้ได้

        แต่สำหรับเสิ่นเสวียนแล้วไม่ใช่เรื่องน่าตกใจร่างนี้จะกลายเป็นหุ่นเชิดให้เขาได้ หลังจากสร้างหุ่นเชิดเรียบร้อยแล้วร่างนี้จะสงบนิ่งลง ไม่มีทางทำร้ายเขาได้เด็ดขาด

        เสิ่นเสวียนดึงมือกลับมาแล้วถอนหายใจเบาๆและเริ่มกลืนกินร่างต่อไปทันที

        แล้วร่างนี้ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ผ่านไปราวครึ่งเค่อก็กลายเป็นร่างที่เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกแล้ว

        ร่างไร้วิญญาณถูกกลืนกินไปอย่างต่อเนื่องจุดสีดำใจกลางฝ่ามือเพิ่มมากขึ้นเช่นกันแล้วมันก็เริ่มส่งผลเสียต่อร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนทว่ายังขาดพลังอีกเล็กน้อยเพื่อเลื่อนขั้นเป็นขั้นจักรพรรดิระดับกลางเสิ่นเสวียนจึงดูดกลืนพลังต่อไป

        ยังเหลืออีกสามร่างหลังจากดูดกลืนเรียบร้อยแล้วเขารับรองว่าจะเลื่อนไปถึงขั้นจักรพรรดิระดับกลางได้แน่แต่ร่างจิตวิญญาณจะยังสมบูรณ์ดีหรือเปล่าก็ยังบอกไม่ได้

        ร่างที่ตายไปแล้วยังเพิ่มพลังได้ต่อขอเพียงรวบรวมพลังได้มากพอก็จะโจมตีได้อย่างแข็งแกร่ง

        ตอนที่ดูดกลืนพลังไปจนถึงร่างสุดท้ายมือของเขากลายเป็นสีดำไปทั้งมือแล้วภายในร่างกายมีไอพลังสีดำโจมตีเข้าใส่จิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนอย่างบ้าคลั่งไอพลังสีดำเหล่านี้โจมตีออกมาทำให้จิตวิญญาณจำนวนมากถูกกลืนกินจนร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนได้รับความเสียหายไปไม่น้อย

        กระทั่งไอพลังสีดำเหล่านี้กลายเป็นวิญญาณชั่วร้ายขึ้นมาและไอพลังสีดำเหล่านี้ก็เริ่มกลืนกินร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียน

        ตอนนี้เสิ่นเสวียนมีทางเลือกอยู่สองทางทางแรก ค่อยๆ ถอยออกมาอย่างเป็นระบบไม่ให้ร่างจิตวิญญาณได้รับความเสียหายมากเกินไปเขายังสามารถหลอมรวมร่างนี้ได้เหมือนเดิมแต่มิอาจเลื่อนไปถึงขั้นจักรพรรดิระดับกลางได้

        อีกทางหนึ่งก็คือกลืนกินเข้าไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจผลที่ตามมา ฝืนเพิ่มพลังต่อไปจนกว่าจะเทียบเท่าระดับกลางแต่อาจทำให้ร่างจิตวิญญาณของเขาได้รับความเสียหายไปมากกว่าครึ่งซึ่งไม่คุ้มเอาเสียเลย

        “ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะอดทนได้มากแค่ไหน”

        เสิ่นเสวียนเบื่อหน่ายปัญหาที่ต้องเลือกแบบนี้ที่สุดเขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะทำให้ร่างจิตวิญญาณของเขาได้รับความเสียหายได้

        ฝ่ามือของเขาทาบลงไปบนหัวของอีกฝ่ายแล้วพลังกลืนกินก็ปะทุออกมาดูดพลังเข้าไป

        พลังยุทธ์ของเขาค่อยๆทะลวงผ่านป้อมปราการไปถึงขั้นจักรพรรดิระดับกลางทีละน้อยภายใต้การดูดกลืนพลังอย่างบ้าคลั่ง

        แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาก็คือไอพลังสีดำแข็งแกร่งขึ้น ส่วนร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนกลับอ่อนแรงลงด้วยเหตุนี้เสิ่นเสวียนจึงแสดงค่ายกลป้องกันออกมาจากร่างกายครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อต้านทานพลังกลืนกินของไอพลังสีดำเอาไว้

        น่าเสียดายที่ไม่เป็นผลเลยไอพลังสีดำมีพลังทะลุทะลวง มันบุกเข้าไปจนถึงทะเลจิตสำนึกของเสิ่นเสวียนแล้วทำให้ร่างจิตวิญญาณส่วนใหญ่ของเสิ่นเสวียนถูกขังไว้ภายในทะเลจิตสำนึก

        “มนุษย์ที่หอมหวานขอบใจมากที่เจ้าสร้างข้าขึ้นมา”

        ไอพลังสีดำกลายร่างเป็นเงาสีดำร่างหนึ่งอานุภาพของมันรุนแรงมากราวกับออกคำสั่งให้กองกำลังเข้าล้อมทะเลจิตสำนึกเอาไว้

        “จงสลายไปซะ”

        ทันใดนั้นเสียงของเสวียนหลิงเอ่อร์พลันดังขึ้นน้ำเสียงของนางผสมผสานคลื่นเสียงที่น่ากลัว แผ่กระจายไปยังไอพลังสีดำเหล่านี้ทำให้ร่างเงาสีดำนั้นแตกสลายไปในพริบตา

        จากนั้นร่างจิตวิญญาณของเสวียนหลิงเอ่อร์ก็กลับเข้าไปด้านใน

        “ข้ารังเกียจพวกกิ้งก่าได้ทองแบบนี้ที่สุด”

        เสวียนหลิงเอ่อร์ทำลายไอพลังสีดำไปด้วยประโยคเดียวและยังไม่ลืมกล่าวออกมาด้วยความโกรธอีกด้วย นางและเสิ่นเสวียนเป็นพันธมิตรกัน ซึ่งนางไม่มีทางปล่อยให้เสิ่นเสวียนได้รับอันตรายเด็ดขาด

        “ขอบคุณมากท่านแข็งแกร่งยิ่งนัก”

        เสียงของเสิ่นเสวียนดังขึ้นท่ามกลางความตกใจประโยคเดียวทำให้ร่างนั้นแตกสลายไปเลยพลังขนาดนี้ไม่ใช่คนที่เขาจะทำให้ขุ่นเคืองใจได้ในตอนนี้

        “เจ้าทำต่อไปเถอะแต่ข้าขอเตือนเจ้าสักหน่อย เจ้ากำลังเล่นกับไฟอยู่ และไฟจะลวกตัวเจ้าเองเคล็ดวิชาชั่วร้ายเช่นนี้ใช้ให้น้อยลงเพื่อตัวเจ้า”

        เสวียนหลิงเอ่อร์เหลือบตามองเสิ่นเสวียนเล็กน้อยแล้วร่างจิตวิญญาณของนางก็ค่อยๆ จางหายไป

        ไม่มีไอพลังสีดำแล้วมือของเขาก็กลับมาเป็นสีเดิมแล้วทำให้การดูดกลืนพลังของเสิ่นเสวียนเป็นไปตามที่เขาหวัง

        แล้วร่างไร้วิญญาณร่างสุดท้ายก็เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก

        “ทะลวง!”

        เสิ่นเสวียนตะโกนเสียงดังพลังของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิแข็งแกร่งขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกระแสน้ำหลากแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่าในพริบตา

        เลื่อนขั้นแล้ว! ขั้นจักรพรรดิระดับกลาง

        เลื่อนขั้นได้หลังจากตายไปแล้วเรียกได้ว่าเป็นคนแรกในทวีปหลิงโซ่ว

        ลึกเข้าไปในมิติที่มืดสนิทมีคนผู้หนึ่งกำลังอ้าปากค้างด้วยสีหน้าตื่นตกใจ