บทที่ 9 เนตรสื่อิญญา
[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับ เนตรสื่อิญญา!]
[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับรางวัลเงินสด 1,000,000 หยวน!]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างกะทันหัน
“เนตรสื่อิญญา?” หลินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
[เนตรสื่อิญญา หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ‘ตาหยินหยาง’ หลังจากเปิดใช้งาน โฮสต์จะสามารถมองเห็นดวงิญญา รวมถึงชะตาชีวิตของมนุษย์แต่ละคนได้]
ระบบอธิบาย
หลินเซียว “เนตรสื่อิญญาเนี่ยนะ? ดูไม่เห็นจะเทพตรงไหนเลย ของรางวัลแค่นี้กล้าเอามาให้เหรอ? ระบบ แกหลอกฉันเล่นหรือเปล่า?”
[โฮสต์อาจยังไม่รู้ ผู้ที่มีพร์ในการเปิดตาหยินหยางได้เองตามธรรมชาตินั้น มีเพียงหนึ่งในล้านคนเท่านั้น]
ระบบเสริม
หลินเซียว “...”
‘โอกาสน้อยขนาดนั้นเลยเหรอ? ในละครเห็นมีกันให้เกลื่อนไม่ใช่หรือไง’
แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังมีรางวัลเงินสดอีกหนึ่งล้านหยวน พรุ่งนี้เขาคงต้องไปหาเช่าบ้านหลังที่ใหญ่กว่าเดิมหน่อยแล้ว
จากนั้นหลินเซียวก็ท่องในใจเพื่อเปิดเนตร ลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ปรากฏแสงสีทองวาบผ่านไปเพียงเสี้ยววินาที หลินเซียวลองมองไปรอบ ๆ ห้อง
ไม่มีผี
นั่นทำให้เขาเบาใจไปได้มาก
...
เช้าวันรุ่งขึ้น
หลินเซียวตื่นแต่เช้า จัดการติดต่อเช่าบ้านหลังใหม่ และซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่พร้อมอุปกรณ์ต่อพ่วงชุดใหญ่
ใช่แล้ว... เขาตัดสินใจจะทำ ‘ไลฟ์สด’ ด้วยตัวเอง
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ตอนนี้เขาได้กลายเป็คนดังใน ‘เว็บบอร์ดเื่ลี้ลับ’ ไปเรียบร้อยแล้วกระทู้ที่มีคลิปวิดีโอของเขา มียอดเข้าชมพุ่งทะลุหกล้านครั้งภายในคืนเดียว!! และส่วนในช่องคอมเมนต์ก็เดือดพล่าน มีความเห็นถล่มทลายกว่าห้าแสนข้อความ!
[ โคตรสุด! ดีเจคนนี้เก่งจริง ฉันไม่ได้ฟังเื่ผีที่ได้อารมณ์แบบนี้มานานมากแล้ว ! ]
[ ใช่ หลินเซียวโหดจริง เสียดายไม่ได้ฟังสด ๆ คืนนี้ฉันจะไม่พลาดแน่นอน ! ]
[ ฉันก็จะไปฟัง! เื่มันมีรสชาติ มีมิติมาก ]
[ แต่คืนนี้จะได้ฟังเหรอ? เห็นว่าเมื่อคืนเป็เทปสุดท้ายไม่ใช่เหรอ? ]
[ บ้าน่า! รายการดีขนาดนี้จะปิดได้ไง เสียของตาย ไม่เชื่อหรอก! ]
[ ไม่พูดเยอะ... เจอกันที่ ‘รายการวิทยุเที่ยงคืน’! ]
คอมเมนต์ส่วนใหญ่ไปในทิศทางเดียวกัน นั่นคือการเฝ้ารอ เห็นได้ชัดว่าวิธีการเล่าของหลินเซียวนั้นดึงดูดผู้คนได้มากมายจริง ๆ
หลินเซียวจัดของในบ้านเช่าหลังใหม่เสร็จก็เป็เวลาเที่ยงพอดี ในขณะที่เขากำลังจะออกไปหาอะไรกินง่าย ๆ เสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้น
คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือหญิงสาวในชุดกีฬาเรียบง่าย แต่นั่นก็ไม่อาจปกปิดรูปร่างที่เกือบจะสมบูรณ์แบบของเธอได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้นเครื่องหน้าของเธอยังประณีตงดงาม แม้จะไม่ได้แต่งหน้าเลย แต่ก็สวยข่มดาราหญิงแถวหน้าได้สบาย ๆ
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ‘ซูหว่าน’ เป็เ้าของบ้านเช่าหลังนี้ค่ะ” ซูหว่านเอ่ยทักทายอย่างเป็กันเองและดูสง่างาม
“สวัสดีครับ ผมหลินเซียว” หลินเซียวพยักหน้ายิ้มตอบ
“ฉันพักอยู่ห้องข้างบนคุณนี่เองค่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ขึ้นไปหาได้ตลอดเวลานะคะ” เธอพูดพลางยิ้มหวาน
“ได้ครับ”
“ไม่มีอะไรแล้วล่ะค่ะ บ๊ายบาย”
พูดจบซูหว่านก็หมุนตัวเตรียมจะเดินขึ้นชั้นบน แต่หลินเซียวกลับเรียกเธอไว้
“เดี๋ยวก่อนครับ”
“คะ? มีอะไรเหรอ?” ซูหว่านหันมาถามด้วยความสงสัย
หลินเซียวจ้องเขม็งไปที่ระหว่างคิ้วของเธอ ด้วยเนตรสื่อิญญา เขาเห็นกลุ่ม ‘ไอเย็นหยิน’ จาง ๆ วนเวียนอยู่ตรงหน้าผาก และที่ขมับของเธอก็มีไอสีดำขมุกขมัว... นี่คือสัญญาณของการถูกภูตผีตามรังควาน!!
“คุณ... เพิ่งไปเจอผีมาใช่ไหม?” หลินเซียวพูดโพล่งออกไปตรง ๆ
พรืดดด!
ซูหว่านหลุดขำออกมาทันทีที่ได้ยิน
“หลินเซียวคะ... มุกจีบสาวแบบนี้มันเชยไปหน่อยนะสำหรับยุคนี้” เธอพูดปนขำ
แต่หลินเซียวกลับมีสีหน้าจริงจังสุดขีด “คุณจะไม่เชื่อก็ได้ แต่ผมขอเตือนว่า่สองสามวันนี้ระวังตัวหน่อยเถอะ ถ้าไม่จำเป็ ตอนกลางคืนอย่าออกจากบ้านจะดีที่สุด”
ซูหว่านอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะเดินขึ้นห้องไป
หลินเซียวไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง มันก็เป็เื่ของเธอ
ในเวลาเดียวกัน ณ คฤหาสน์หรูในเมืองเจียง
‘โอวหยางสวิน’ กำลังนั่งฟังเทปบันทึกเื่เล่าของหลินเซียวเมื่อคืนนี้อย่างตั้งใจ
ในฐานะหนึ่งในปรมาจารย์แห่งวงการเื่เล่าลี้ลับของประเทศเซี่ย โอวหยางสวินมีชื่อเสียงโด่งดังและถือเป็ผู้บุกเบิกแนวทางนี้มานานกว่าห้าสิบปี
ห้าสิบปีก่อน เขาและเพื่อนร่วมอุดมการณ์อีกแปดคน เป็คนวางรากฐานเื่สยองขวัญขึ้นมา จากโลกที่ไม่มีเื่ผีเลย พวกเขาค่อย ๆ พัฒนาจนกลายเป็สำนักใหญ่โต แม้เื่ที่เล่าจะยังดูเป็แบบดั้งเดิม แต่คุณงามความดีของพวกเขาก็ใหญ่หลวงนัก
ข้างตัวเขามีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ นั่นคือหลานชายของเขา ‘โอวหยางจิ่น’
“คุณปู่ครับ ตอนนี้ชาวเน็ตยกย่องให้หลินเซียวคนนี้เป็เทพเ้าเื่ผีคนที่สองของเมืองเจียงต่อจากปู่เลยนะ ปู่มีความเห็นว่ายังไงบ้าง?” โอวหยางจิ่นถามขึ้น
โอวหยางสวินพยักหน้าช้า ๆ “ปู่ว่า... พ่อหนุ่มคนนี้ ‘คู่ควร’ แล้วล่ะ”
“คู่ควรเลยเหรอครับ?” โอวหยางจิ่นขมวดคิ้ว “ไม่เอาน่าปู่ ผมว่าเขาก็เล่าธรรมดา ๆ ที่มันดูขลังเพราะเสียงที่ทำให้น่ากลัวกับเพลงประกอบมากกว่า ตัวเื่เองก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรขนาดนั้นสักหน่อย”
“แกจะไปรู้อะไร!” โอวหยางสวินทำหน้าดุใส่
“วงการเื่ผีเดินมาถึงจุดที่พล็อตเื่มันซ้ำซากจำเจมานานมากแล้ว เพราะอะไร? เพราะจินตนาการของผู้คนมันตีบตันไงล่ะ! แต่เื่ที่พ่อหนุ่มคนนี้เล่า มันเปิดโลกใหม่ มันทำให้คนฟังรู้สึกสดใหม่และสยองขวัญได้จริง ๆ นี่แหละคือ ‘ฝีมือ’ ของจริง!”
โอวหยางจิ่นถึงกับพูดไม่ออก
โอวหยางสวินสูดหายใจลึก “จิ่นเอ๋อร์ แกอย่ามีอคติกับคนอื่น ต้องหัดยอมรับความเก่งกาจของคนอื่นด้วย เข้าใจไหม? แม้เขาจะเพิ่งเริ่มเปล่งประกาย แต่ปู่บอกได้เลยว่า อนาคตของพ่อหนุ่มคนนี้... ไร้ขีดจำกัดแน่นอน!”
“ผมจะจำไว้ครับปู่” โอวหยางจิ่นตอบรับอย่างจริงจัง
เวลาห้าทุ่มตรง
ในเว็บบอร์ดของสถานีวิทยุเมืองเจียง ช่องคอมเมนต์เดือดพล่านถึงขีดสุด
[ ใกล้จะได้ฟังดีเจเล่าเื่ผีแล้วโว้ยยย! ตื่นเต้น ๆ ๆ! ]
[ ตื่นเต้นจนเมื่อคืนนอนไม่หลับเลยเนี่ย! ]
[ คืนนี้ฉันจะเปิดคอมเมนต์บังหน้าจอไว้ จะได้ไม่กลัว! ]
[ ฉันขอสละอายุขัยรูมเมท 10 ปี เพื่อแลกกับความคุ้มครองจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์! ]
[ รายการ ‘รายการวิทยุเที่ยงคืน’ จะไม่โดนปิดจริง ๆ ใช่ไหม? ใครก็ได้ออกมาคอนเฟิร์มที อย่าให้รอเก้อนะโว้ย! ]
เสี่ยวน่ามองคอมเมนต์เ่าั้แล้วหันไปมองหลินเต๋อจื้อด้วยความกังวล
“ผอ. คะ พวกเขาเรียกร้องให้เราอธิบายเื่รายการจะโดนปิดไหม เราจะทำยังไงดีคะ?”
หลินเต๋อจื้อทำหน้าเครียด ก่อนจะหันไปมองจางไห่ที่ยืนเตรียมตัวอยู่ข้าง ๆ
“แกแน่ใจนะว่าเอาอยู่?”
จางไห่ยืดอก ตบหน้าอกดังปึ้งด้วยความมั่นใจเต็มร้อย “โถ่ ผอ. ครับ ฝีมือผมท่านก็รู้อยู่ ผมเป็ถึงเสาหลักของสถานีเชียวนะ เื่แค่นี้จิ๊บ ๆ ครับ!”
“เหอะ” หลินเต๋อจื้อแค่นเสียง “อย่าทำพังล่ะ ถ้าพังล่ะก็ ฉันไม่เอาแกไว้แน่!”
“ไม่พังแน่นอนครับ ผอ.!” จางไห่รีบรับคำ
จากนั้นหลินเต๋อจื้อหันไปสั่งเสี่ยวน่า “ตอบกลับพวกเขาไปว่า รายการจะเริ่มตามปกติ! ส่วนเื่เปลี่ยนตัวดีเจ... ไม่ต้องพูดถึง!”
“ค่ะ!” เสี่ยวน่าพยักหน้าตอบรับ
2K
