ดอกแก้วดอกที่ ๒
หลังจากที่แก้วลงรูปไปก็เกิดการแชร์โพสต์จากเพื่อนๆของแก้วจนตอนนี้มะยงชิดริ้วลอยแก้วที่แก้วโกสุมทำนั้นกำลังเป็ที่สนใจเป็อย่างมากเนื่องจากในสมัยนี้การทำมะปรางริ้วหรือมะยงชิดริ้วนั้นหาได้ยากมากยิ่งในภาพทุกองค์ประกอบนั้นดูราวกับย้อนเวลาไปถ่ายรูปทั้งมาลัยที่วางอยู่ข้างถ้วยและถาดไม้ที่รองไว้ต่างเสริมซึ่งกันและกันในแคปชั่นแก้วได้พิมพ์ไว้ว่าจะวางขายส่งผลให้ข้อความส่วนตัวของแก้วนั้นเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่้าสั่งซื้อขนมชายหนุ่มมีโอกาสได้มาเปิดมือถืออ่านดูอีกทีก็ตอนก่อนนอนแก้วจึงจำต้องข่มความง่วงแล้วโพสต์บอกทุกคนว่าหากเปิดขายจะแจ้งที่หน้าเฟซทันทีทำให้ข้อความDM ถึงจะพอเงียบสงบลงได้
‘สวัสดีครับ ตอนนี้มะยงชิดลอยแก้วยังไม่เปิดรับออเดอร์นะครับผมจะเปิดรับออเดอร์ในวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงวันนะครับ สำหรับการเตรียมสินค้าจะจัดส่งตามออเดอร์โดยช้าสุดจะส่งของภายใน3วันสินค้ามีจำนวนจำกัดนะครับ กล่องละ120฿ ขออนุญาตจำกัดที่5กล่อง/คนนะครับ เพื่อให้สินค้าได้กระจายกันอย่างทั่วถึง ขั้นตอนการสั่งสินค้ามีดังนี้ครับ
-ทักแชทของเพจมาใน่เวลาที่เปิดขาย
-ลงข้อมูลตามที่ระบุ (ชื่อ-ที่อยู่-เบอร์โทร*ต่างจังหวัดส่งรถเย็นคิดค่าบริการตามราคาจริงนะครับ)
-เลือกวิธีชำระเงิน (ปลายทางมีเฉพาะในพื้นที่นะครับ ต่างจังหวัดส่งรถเย็นโอนได้อย่างเดียวครับ เพื่อป้องกันการปฏิเสธรับของ)
-รอรับของได้เลยครับ
ยังไงก็ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจนะครับ ฝากกดไลก์และแชร์เพจด้วยนะครับในอนาคตจะมีขนมไทยชนิดอื่นมาวางจำหน่ายอย่างแน่นอนครับ’
แก้วคิดไว้แล้วหากวางขายจริงด้วยฝีมือและคุณภาพของมะยงชิดแล้วนั้นราคานี้ถือว่าไม่แพงเลย โดยใน1กล่องจะมีมะยงชิดลูกใหญ่คัดขนาดใหญ่สุดพร้อมด้วยการริ้วอย่างสวยงามและคว้านเมล็ดออกแล้วจำนวน3ลูก รวมกับน้ำแล้วก็ประมาณ220กรัม
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลานอนของเขาเสียทีคืนนี้เป็คืนเดือนหงาย หากเปิดหน้าต่างห้องของแก้วโกสุมก็จะมองเห็นดวงจันทร์พอดี กลิ่นดอกแก้วและจันทน์กะพ้อส่งกลิ่นอยู่ทั่วบริเวณเป็กลิ่นที่แก้วโกสุมคุ้นเคย หลังจากที่ไกลบ้านไปหลายปีก็ได้กลับมาสู่บรรยากาศที่แสนคิดถึงนี่อีกครั้ง
หลายๆคนอาจไม่ค่อยชอบกลิ่นดอกไม้ไทยเหล่านี้ บ้างก็ว่ากลิ่นมันหอมเอียนๆแต่เขากลับชอบเป็อย่างมาก กลิ่นหอมหวานแบบเย็นๆ เข้ากันได้ดีกับแสงจันทร์ที่สาดลงมาเคล้ากับเสียงหรีดหริ่งเรไรที่แห่งนี้จึงเสมือนตัดขาดจากโลกภายนอก มันทั้งสงบ และกลิ่นอายของความเป็เมืองก็เข้ามาไม่ถึงมันจึงไร้ซึ่งความวุ่นวาย แก้วชอบที่จะอยู่แบบนี้มาก เขาไม่ชอบความวุ่นวายหรือเสียงดัง
ไม่นานชายหนุ่มก็เหมือนเคลิ้มอยู่ในภวังค์ และสิ่งอันน่าเหลือเชื่อก็พลันบังเกิดขึ้นที่กระจกไม้โบราณมีภาพบางอย่างปรากฏขึ้นมาเหมือนจอภาพอย่างไรอย่างนั้น
มันเป็ภาพของชายคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้วที่ใส่ชุดแบบไทยแต่เป็การแต่งกายที่เหมือนกับชุดของผู้หญิงสมัยก่อนคือนุ่งโจง ใส่เสื้อแขนยาว บริเวณไหล่จะเป็ผ้าที่มีลักษณะพองจนถึงศอกก่อนจะยาวลงมาพอดีแขนท่อนล่าง่หน้าอกมีผ้าลูกไม้เป็ชั้นๆ ่เอวลงมาเข้ารูปพอดีตัว มีการคาดเข็มขัดทับทิมและผ้าสายสะพายจากไหล่ลงมาพร้อมเข็มกลัดทับทิมเข้าคู่กันเมื่อเขายกมือขวา ชายในกระจกก็ยกมือขวาด้วย แต่พอเขาจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมากลับไม่มีเสียงใดออกมาเลยและโดยบังคับร่างกายไม่ได้อีกเลย ชายร่างเล็กเปิดประตูออกไป
ทำให้เขาต้องใอีกครั้งคือในเรือนนี้มีผู้คนมากมายกำลังเตรียมการทำอะไรบางอย่างอยู่ผู้หญิงและผู้ชายที่เป็เหย้าบางคนก็นั่งร้อยมาลัย อีกส่วนก็นั่งทำพานอะไรบางอย่างอยู่พวกบุรุษก็ทำงานยกแบกหามสิ่งของตามคำสั่งของหญิงสาวผู้หนึ่ง
“พวกเอ็งเร่งมือเข้าอีกประเดี๋ยวก็ย่ำรุ่งแล้วมัวชักช้าอยู่ไย ไอ้แดง เอ็งยกตั่งมาไว้ฝั่งคะนี้เร็ว นางอิ่มเอ็งไปดูครัวทีว่าทำกันเสร็จหรือยัง”กล่าวจบหญิงสาวก็หันมาเจอกับเขาพอดี
“กรองแก้ว พี่บอกเ้าว่ากระไร ทำไมถึงออกมาอยู่ตรงนี้เล่า”หญิงสาวในชุดไทยโบราณด้านในเป็เสื้อลูกไม้ห่มทับด้วยสไบและสังวาลทองกลัดด้วยไพลินเม็ดงาม นุ่งผ้าถุงจีบชายพกคาดเข็มขัด ผมทรงดอกกระทุ่ม หล่อนเดินมาจับแขนเขาแล้วกล่าวด้วยความไม่พอใจนัก
“โถ่พี่เกล้า วันนี้วันดีของน้อง จักให้น้องอุดอู้อยู่ในห้องคนเดียวกระนั้นหรือขอน้องมาดูก่อนไม่ได้รึ” เขารู้ว่าร่างนี้เป็คนตอบแต่เขาไม่สามารถควบคุมคำพูดหรือการกระทำของตัวเองได้เลยเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น
“ไม่ได้ กลับเข้าไปในห้องเ้าเลยกรองแก้วอีกประเดี๋ยวก็ได้ฤกษ์ขันหมากแล้ว เ้าต้องอยู่ข้างในจนกว่าท่านขุนจะมา เข้าใจไหม ไปๆๆๆเข้าห้องเลย” ว่าแล้วก็ดันหลังน้องชายตัวเองให้เข้าห้องนอนไปเพื่อรอฤกษ์ส่วนตัวเองก็มาจัดการสั่งการงานต่อ
“แตง เอ็งไปตามแม่จันทร์กับเ้ากฤติมาได้แล้วต้องเตรียมถือผ้าแพรกั้นประตูแล้ว”
“เ้าค่ะ คุณเกล้า”
ไม่นานเด็กสาววัย12ปีและกฤติธนัชผู้เป็น้องชายคนเล็กในวัย14ก็เดินมาหาเกล้าตามหลักแล้วประตูทองควรจะเป็พี่หรือน้อง แต่พวกเขามีกันอยู่แค่3คน จึงต้องเป็แม่จันทร์ซึ่งเป็ญาติผู้น้องมาถือผ้าแพรคู่กับเ้ากฤติกาญจน์เกล้ากระซิบบอกความที่แม่จันทร์ต้องถามท่านขุนก่อนจะสั่งการบ่าวต่ออีกเล็กน้อยเพื่อกำชับว่าทุกอย่างจะออกมาเรียบร้อย
เมื่อแก้วได้มาอยู่ในห้องนี้คนเดียวอีกครั้งก็พยายามจะควบคุมร่างกายแต่ก็ไร้ผลร่างบางเดินมาเปิดหน้าต่างมองออกไปข้างนอกที่มีคนกำลังวุ่นวายจัดขบวนขันหมากอยู่ แก้วโกสุมััได้ถึงความตื่นเต้นดีใจและเป็สุขอย่างมากมาจากภายในของเขา กรองแก้วเดินวนรอบห้องด้วยความตื่นเต้นก่อนจะมานั่งรออย่างสงบที่เตียงนอนแล้วเอื้อมมือเปิดลิ้นชักหยิบถุงหอมกลิ่นดอกแก้วออกมาดมกลิ่นเพื่อสงบใจให้คลายความตื่นเต้นก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าจากในกล่องที่เก็บไว้มาเหน็บไว้ข้างเอว
วันนี้เป็วันดีของกรองแก้วที่จะออกเรือนกับท่านขุนประทีปทินกรท่านขุนทำงานอยู่ในกรมท่า แลเคยทำงานอยู่ภายใต้สังกัดของพระยาพระคลังหรือก็คือบิดาของกรองแก้วเองนั่นแหละครั้งแรกที่ได้เจอกันคงเป็ตอนที่ท่านขุนรับตำแหน่งแรกๆแล้วงานติดพันจนต้องตามเ้าคุณพ่อมาคุยงานที่เรือนนั่นจึงเป็ครั้งแรกที่ได้เจอกัน หลังจากนั้นท่านขุนก็เทียวมาเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยครั้งและก็มีหลายครั้งที่เ้าคุณพ่อออกไปราชการ ทำให้เขาต้องคอยต้อนรับขับสู้อยู่เสมอ เป็เหตุให้ต้นรักต้นน้อยค่อยๆเติบโตและออกดอกในใจของทั้งคู่ยามนี้จึงถึงเวลาอันสมควรที่จะทำอะไรๆให้ถูกต้องเสียที
หลังจากการตามเสด็จประพาสยุโรปครั้งแรกแล้วขุนประทีปทินกรจึงได้โอกาสเหมาะเข้าสู่ขอกรองแก้วจากพระยาพระคลังอันด้วยความรักของทั้งคู่คนในเรือนก็ต่างทราบกันดี ด่านนี้จึงผ่านไปได้อย่างง่ายดายแม้ท่านเ้าคุณอาจจะมีอาการขุ่นมัวบ้างตามประสาคนหวงลูก แต่ก็ต้องยอมลงให้คุณหญิงประยงค์ที่คอยส่งเสริมกรองแก้วอยู่เสมอในทุกๆเื่
เสียงขบวนขันหมากแว่วมาเมื่อใกล้ฤกษ์ยามที่เหมาะสมด้านนอกเองก็คงกำลังวุ่นกันเป็แน่ ไม่ทันไรพี่เกล้าก็เปิดประตูเข้ามาแล้วจัดการสำรวจความเรียบร้อยของกรองแก้วในมือก็มีหีบไม้ถือเข้ามาด้วย
“ถืออะไรมารึพี่เกล้า” กรองแก้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“กำไลทอง พี่บอกให้เ้าหยิบมาั้แ่วานนี้แล้วแต่เ้าก็ลืม มา พี่จักใส่ให้เ้าเอง” หญิงสาวว่าพลางนั่งลงแล้วเปิดกล่องออกมาภายในบรรจุด้วยเครื่องประดับทองหลากหลายรูปแบบและชนิด กรองแก้วเป็เหย้าจึงถูกเจาะหูั้แ่เด็กพี่เกล้าก็หยิบต่างหูทองประดับทับทิมเม็ดเล็กมาใส่ให้น้องรักของตน จากนั้นจึงหยิบกำไลทองคู่สำคัญมาให้น้องดูชัดๆกำไลทองคู่นี้เป็ของที่เ้าคุณพ่อสั่งทำให้สำหรับลูกทั้งสองคน ในวันออกเรือนของพี่เกล้ากรองแก้วก็เป็คนที่สวมกำไลทองให้พี่สาวตนเช่นกัน โดยทั้งสองคู่จะมีลวดลายที่เหมือนกันทุกประการต่างกันที่อัญมณีที่ประดับ ของกาญจน์เกล้าจะเป็ไพลินส่วนกรองแก้วจะเป็ทับทิม หญิงสาวสวมกำไลให้น้องแล้วก็พามายื่นรอที่หน้าประตู
เสียงขบวนขันหมากใกล้เข้ามาแล้ว หากเดาจากเสียงก็คงกำลังผ่านประตูเงินประตูทองกันอยู่การกั้นประตูจะมี3ชั้น ได้แก่ประตูชัย ประตูเงิน และประตูทอง ผู้ที่ถือผ้าแพรกั้นประตูก็เป็ญาติผู้น้องทั้งนั้นอันเนื่องจากเ้าคุณพ่อหาได้มีเมียอนุไม่ มีแต่เพียงคุณหญิงประยงค์ที่ทูลขอพระราชทานจากเหนือหัวเนื่องด้วยคุณหญิงประยงค์นั้นเป็ข้าหลวงในตำหนักขององค์พระมเหสี เมื่อได้แต่งกันตามใจปองแล้วเ้าคุณพ่อก็หาได้มีใจคิดแปรผันปันรักให้ผู้อื่นไม่คงรักอยู่แค่คุณหญิงประยงค์อันเป็รักแรก และรักเดียวของเ้าคุณพ่อ
“นี่ประตูอันใด” เสียงบุรุษผู้หนึ่งถามคำถามตามธรรมเนียมดังลอดประตูเข้ามาเป็สัญญาณให้กรองแก้วทราบว่าท่านขุนมาถึงประตูทองด่านสุดท้ายที่อยู่หน้าประตูห้องของเขาแล้ว
“ประตูทองเ้าค่ะ ท่านขุนมาหาผู้ใดเ้าคะ”เด็กน้อยผู้เป็หลานของกรองแก้วตอบไปอย่างน่าเอ็นดู
“มาหากรองแก้ว” ท่านขุนตอบรับคำถามของเด็กน้อย
“กรองแก้วเป็ใครหรือเ้าคะ เหตุใดต้องมาพบ”จันทร์เ้ายังคงถามคำถามต่อไปตามที่ได้รับมอบหมายมาจากญาติผู้พี่ของตน
“เป็คนที่ข้ารัก ทีนี้เ้าจะเปิดประตูให้ข้าได้หรือไม่”
“ยังไม่ได้เ้าค่ะ ท่านขุนลืมกระไรไป”
“ข้ามิได้ลืม เอานี่ไปเสีย”ว่าจบก็หยิบถุงใส่เงินให้เด็กทั้งสองไป จากนั้นจึงได้เปิดประตูมารับกรองแก้วโดยมีกาญจน์เกล้าเป็ผู้ส่งน้อง
นี่คือครั้งแรกของแก้วโกสุมที่ได้เห็นหน้าของท่านขุนซึ่งเป็คนรักของกรองแก้วทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันดูเหลือเชื่อไปหมด ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองคงทะลุมิติมาเข้าร่างของคนในอดีตแต่ก็ควบคุมร่างกายไม่ได้ เหมือนแค่มาอาศัยดูเหตุการณ์ในมุมของกรองแก้วเท่านั้น เพียงแต่มีความพิเศษคือทุกความรู้สึกนึกคิดหรืออารมณ์ของกรองแก้วเขาก็ล้วนแต่ได้รับรู้ด้วยเช่นกัน เหมือนตอนนี้ที่เขารู้สึกมีความสุขและเขินอายต่อคนตรงหน้าเหลือเกิน
ท่านขุนประทีปทินกรเป็บุรุษรูปงามตามฉบับไทยแท้เลยคือโครงหน้าชัด ตาคมโต คิ้วเข้ม จมูกคมสันรับกับริมฝีปากอิ่มได้รูป ผิวสองสี ร่างกายสูงกำยำทั้งคู่พากันเดินมาที่กลางเรือนก่อนจะเริ่มพิธีตามธรรมเนียมเดิม แม้แก้วโกสุมเป็ผู้สังเกตการณ์ในมุมมองของกรองแก้วแต่ก็ััได้ถึงสายตาอันเปี่ยมไปด้วยความรักจากบุรุษตรงหน้า แก้วโกสุมทราบดีเลยล่ะว่าทั้งคู่รักกันมากเพียงใดทุกอย่างในพิธีเป็ไปอย่างราบรื่น เมื่อถึงเวลาที่กรองแก้วจะได้พูดคุยกับท่านขุน ทุกอย่างก็นิ่งสนิทไปเหมือนคลิปที่ถูกหยุดไว้
เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งแก้วโกสุมก็ตื่นขึ้นมากับเช้าวันใหม่ที่ถูกปลุกโดยเสียงไก่ขันเมื่อคืนเขาฝันอีกแล้ว แต่ครั้งนี้เขาจำมันได้ในทุกๆรายละเอียด…เว้นอยู่อย่างเดียวคือใบหน้าของท่านขุนผู้นั้นแม้จะจำได้ว่าลักษณะเด่นเป็อย่างไรแต่ก็ไม่สามารถบอกได้ชัดทั้งหมด น่าเสียดายไปหน่อยการฝันครั้งนี้เหมือนเขาได้ไปอยู่ในเหตุการณ์ ณ ตรงนั้นเลย แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ ทั้งๆที่จำคนที่ชื่อเกล้าได้จำหน้าตาของเด็กน้อยผู้กั้นประตูทองได้ แต่กับท่านขุนคนนั้น…
เฮ้ออ คิดไปก็เหนื่อยเปล่า ตอนนี้เขาต้องเตรียมซื้อของสำหรับการขายลอยแก้วแล้วแก้วโกสุมจัดการตัวเองเสร็จก็มาจัดการซื้อของสำหรับการบรรจุของส่งให้ลูกค้า ทั้งยังต้องไปซื้อวัตถุดิบไว้อีกเวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิด ตอนนี้ก็เที่ยงวันแล้ว ออเดอร์สั่งมาอย่างล้นหลาม แก้วจำกัดไว้ที่200กล่อง ซึ่งตอนนี้ก็เต็มแล้วเรียบร้อย โดยใน 200กล่อง มีการสั่งแบบจัดส่งรถเย็นจำนวน74กล่อง ส่วนที่เหลือจะเป็ออเดอร์แบบส่งในพื้นที่ แปลว่าตอนนี้เขาต้องเร่งมือแล้วเพราะอย่างน้อยภายในวันนี้ต้องจัดส่งให้ได้อย่างน้อย 40กล่อง ซึ่งหมายถึงต้องริ้วมะยงชิดถึง120ลูก โชคดีที่ทำสำรองไว้เมื่อวานพอจะมีอยู่ส่งได้14กล่อง เหลืออีก 26กล่องที่ต้องเร่งมือทำ
ทั้งแก้วและป้าน้อยต่างช่วยกันทำจนตอนนี้ทำได้ครบตามจำนวนแล้วป้าน้อยยังคงทำต่อไปสำหรับของวันพรุ่งนี้ ส่วนเขาก็มานั่งแพ็คใส่กล่องและบรรจุใส่ถุงกระดาษจากนั้นจึงตามให้พี่เมสเซนเจอร์มาส่งของให้ตามออเดอร์ลูกค้า โดยทั้งหมดจะใส่ไปในลังโฟมอีกทีเพื่อรักษาความเย็น
ไม่น่าเชื่อว่ามันก็เหนื่อยขนาดนี้ คาดว่าหลังจากหมดออเดอร์ครั้งนี้เขาคงจะพักไปอีกนานเลยหรือไม่ก็อาจจะลดจำนวนลง เพราะถ้าเป็แบบนี้ทุกครั้ง ทั้งเขาและป้าน้อยได้ไม่มีเวลาพักแน่ๆไม่น่ารับเยอะขนาดนี้เลย เ้าแก้วเอ้ยย
สรุปคือวันนี้ทั้งวันนอกจากการทำมะยงชิดลอยแก้วแล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไรอีกเลยพอถึงมื้อเย็นแม่น้อยก็ไปทำกับข้าว ส่วนเขาก็มานั่งริ้วมะยงชิดต่อ ตอนนี้นอกจากที่ส่งไปแล้วก็มีที่ทำไว้อีกราวๆ27กล่องได้ พรุ่งนี้ก็น่าจะทำได้อีก คงจะเสร็จทัน 200กล่องใน 3วัน เพราะพรุ่งนี้ทุกอย่างมีพร้อมหมดแล้วสามารถทำได้ั้แ่เช้าเลยวันนี้หลังทานข้าวแล้วก็คงจะทำได้อีก คาดว่าก่อนนอนคงปิดยอดวันนี้ได้เป็มากกว่า 30กล่องแน่ๆ
วันนี้อาจเป็เพราะวุ่นๆมาทั้งวันแก้วโกสุมจึงไม่ได้ฝันถึงอะไรเลยรู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้ว หลังจากนั้นก็วนลูปโรงงานนรกในการริ้วมะยงชิดต่อไป วันนี้ยอดส่ง40กล่องสามารถส่งได้ั้แ่ก่อนเที่ยง ทำให้่บ่ายเป็การทำของเพื่อส่งในพื้นที่อีก15กล่อง และส่วนที่เหลือเป็ของรถเย็น 74กล่อง ซึ่งเขาก็ยังไม่รู้ว่าของที่จะส่งรถเย็นจะเสร็จภายในวันนี้หรือไม่แต่ก็ทำไว้ยิ่งเร็วยิ่งดี จึงออกมาว่าปิดยอดตอนก่อนนอนไปได้ที่ 48กล่องจาก 74กล่อง พรุ่งนี้คงจะทำเสร็จทั้งหมดที่เหลืออยู่
แม่น้อยเองก็ล้าเต็มที ลายที่ริ้วตอนนี้เริ่มเป็ลายง่ายๆที่ดูสวยงามแทนอันเนื่องด้วยเวลาที่กระชั้นชิด แต่ต่อให้ต้องทำไวแค่ไหน มะยงชิดที่ริ้วก็ยังออกมาสวยงามมากอยู่ดี
และในที่สุดก็ถึงวันนี้วันนี้คือวันที่3ในการทำออเดอร์ วันนี้พวกเขาทำส่งในพื้นที่31กล่องครบจำนวนทั้งหมดแต่ก็ยังเหลืออีก26กล่องที่ต้องส่งรถเย็น สรุปเลยก็คือบรรจุใสกล่องกว่าจะส่งให้รถเย็นอีกก็เย็นมากแล้วสุดท้ายก็มานั่งกินข้าวผัดไข่ฝีมือลุงศักดิ์กันตอนทุ่มกว่า เพราะทั้งแก้วทั้งแม่น้อยต่างหมดแรงกันทั้งคู่จึงเป็ลุงศักดิ์ที่จัดการทำกับข้าวมื้อนี้
กระแสตอบรับรีวิวหลังจากที่ได้รับไปดีกว่าที่คิด หลายๆคนที่ซื้อไปเพราะอยากจะเห็นมะยงชิดริ้วของจริงซึ่งเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวังเพราะมันออกมาสวยงามเป็อย่างมาก เรียกได้ว่าสร้างกระแสในโซเชี่ยลอีกครั้งเมื่อลูกค้าหลายๆท่านรีวิวแล้วบอกชื่อเพจของเขาไปก็มีหลายคนที่อยากจะซื้อบ้าง แต่ก็อย่างว่า ตอนนี้คงต้องพักไปอีกนาน
และแม้จะเหนื่อยมากก็ตาม แต่เม็ดเงินที่ได้กลับมาก็ไม่น้อยเลยเมื่อหักต้นทุนก็ได้กำไรมาหมื่นต้นๆเลยทีเดียว หากจะยึดเป็อาชีพหลักก็ดีไม่น้อยเพราะหากได้กระแสตอบรับแบบนี้ตลอดก็ได้ต่อเดือนหลักแสนเลยทีเดียวอย่างไรก็ตามสำหรับตัวเขาเองก็คงไม่ได้ยึดเป็อาชีพหลักอันเนื่องด้วยความเหนื่อยล้าและตัวเขาเองก็มีรายได้จากทางพ่อและแม่อยู่แล้วทั้งชีวิตนี้เขานอนกินไปอีก 100ปีเงินเก็บที่มีก็ยังไม่หมด อีกประการเลยคือเขายังมีธุรกิจของทั้งพ่อและแม่อยู่ตอนนี้เป็่พักผ่อนและเที่ยวเล่นตามใจ ก่อนจะต้องรับ่ต่อในปีหน้า
ฝากebook ด้วยนะคะะะ 149 บาทน้า
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjQyNDU2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI0NjgzNyI7fQ
