“หาทาส #สั่งออนไลน์แนวทรมาน สวนไอ้นั่น หยดเทียน มัด ชัก และตามสั่ง”
“ความสุขของเ้านาย ทาสต่ำๆอย่างมึงไม่ต้องเข้าใจหรอก รองรับอารมณ์กูก็พอ แล้วมึงจะเปรมปรีดิ์”
“กูตื่นละ ทาสล้างตีนให้กูยัง?”
“อยากเยี่ยวใส่ปากทาสให้แดกว่ะี้เีลุกเข้าห้องน้ำ”
ผมส่องดูพฤติกรรมเซ็กส์ของคนรุ่นใหม่ที่นับวันจะมีรสนิยมพิสดาร มากเกินว่าคนวัยผมจะจินตนาการทั้งที่ตัวผมเองในวันนี้ก็เพิ่งจะอายุสามสิบต้นๆ
ผมไม่รู้ว่าจะเรียกสิ่งนี้ว่าวิวัฒนาการดีหรือไม่เพราะแต่เดิมเราเรียกพฤติกรรมรุนแรง ทำให้เจ็บจนเกินความจำเป็ว่า “ซาดิสถ์”
ต่อมามีคำว่า “วิปริต” และ “วิตถาร” ตามเลเวลของพฤติกรรมซึ่งมันก็แปรเปลี่ยนไปตามความมากขึ้นของความ้าและรสนิยมรวมไปถึงสังคมที่เปิดกว้างเื่เพศ มองความรุนแรงบนเตียงที่ทำกับคู่รักเป็เื่ปกติ
ถ้าหากคู่ของตัวเองรับได้!
ตัวผมเองก็เช่นกันผมเริ่มรู้ตัวว่ามีรสนิยมแบบนี้ั้แ่อายุสิบห้าการทรมานและเห็นความเ็ปของคนอื่น ทำให้ผมไปถึงจุดสุดยอดโดยไวทุกวันนี้ผมก็ยังมีความสุขของความเป็เ้านายและไขว่คว้าหาทาสเสมอ
แต่ทว่าสมัยนี้ หาทาสที่เชื่อง เสียสละ ยากเต็มทนจากที่ผมเห็นในเน็ตคงเป็เพราะ "เ้านาย” สมัยนี้แต่ละคนสั่ง “ทาส”โหดเหลือเกิน คนเลยไม่อยากเป็ทาส ตรงกันข้ามปริมาณเ้านายกลับเพิ่มมากขึ้น
กระนั้นของที่หายากส่วนมากจะเป็ของดีคนที่ยอมทนให้คนอื่นทรมาน ลึกๆ แล้วไม่ใช่ว่าเขาอยากเจ็บแต่เพราะอยากให้รู้ว่าเขารักเรามากมากกว่ามันเป็วิธีการบ่งบอกความรู้สึกที่คลาสสิคที่สุด
ถ้าผมจะเลือกใครสักคน คนๆนั้นต้องยอมเป็ทาสผมไปตลอดชีวิตได้ .. ผมผ่านทาสมาหลายคนแต่เชื่อหรือไม่ว่าทาสที่ผมถวิลหามีแค่หนึ่งเดียวคือทาสคนแรกตอนที่เรียนชั้นมัธยมปีที่สี่หลังเรียนมหาวิทยาลัย ทำงาน เราก็แยกย้ายกันไป
จนวันนี้ที่ผมคิดถึงเขาจนทนไม่ไหวแม่ผมก็จากไปแล้ว ผมไม่มีใคร ผมจึงเริ่มภารกิจตามหา "ทาสคนแรก"ซึ่งพยายามตามหาทุกช่องทางที่คนเป็ทาสจะตามหาเ้านาย ....
ผมปักใจว่า "เขา" ทาสคนแรกของผมคงมีรสนิยมฝังแน่นไม่แปรเปลี่ยน
ผมเริ่มตั้งแอ๊คเคาท์ในทวิตเตอร์ "Master นายหาทาส" แล้วหวังว่าวันหนึ่งเขาจะDM เข้ามา
ระหว่างนี้ก็ป้องกัน “ของขาด”หาทาสรายใหม่ระหว่างทางไปด้วยสนุกๆ
ผมอยากเป็อิสระจากพันธนาการและภาพลักษณ์ทั้งปวงจึงขึ้นรูปหน้าตัวเองเพื่อให้เขาจำได้ และเขียนออกประกาศออกไว้ อยากได้ทาสเป็แฟนหรือแฟนมาเป็ทาส จะได้คอยควบคุมสั่งการตลอด24 ชั่วโมง
อะไรๆ ก็หยุดผมไม่อยู่แล้ว!
สิบปีก่อนหน้านี้... ชีวิตที่โดนควบคุม
ผมสงสัย คำว่าสุภาพบุรุษลูกผู้ชายคืออะไร? คือการไม่ทำร้ายผู้หญิงแต่ถ้าผมชอบทำร้ายผู้ชายด้วยกันเองล่ะ
ผมได้แต่เก็บความสงสัยนั้นไว้กับตัว มันค่อยๆชัดเจนขึ้นตามวัยตอนที่ผมโตขึ้น
ย้อนกลับไปเด็กกำพร้าที่เกิดมาครอบครัวไม่สมบูรณ์
พ่อผมทิ้งไปแต่เด็ก วัยประถม แม่บอกว่าพ่อตายแล้วแต่ผมไม่เคยเห็นเถ้ากระดูกพ่อ กระทั่งการทำบุญให้กับผู้ล่วงลับแม่ก็ไม่เคยแม่บอกแค่ว่าพ่อตาย ตอนนั้นผมเดาว่าพ่อคงแค่ตายไปจากใจแม่เท่านั้นแหละ
พอโตมาอยู่มัธยม ผมเริ่มถามหาพ่อกับแม่ขึ้นมาใหม่ถามว่าพ่อตายแล้วไปเกิดหรือยัง?แม่บอกว่าคนอย่างพ่อไม่มีวันได้ไปผุดไปเกิดหรอก เพราะเป็คนเลวไม่ใช่ลูกผู้ชาย พ่อไม่มีความเป็สุภาพบุรุษ!!!
แล้วแม่ก็ร้องไห้เพราะคิดถึงพ่อประจำ
ผมถึงถามตัวเอง ลูกผู้ชาย สุภาพบุรุษที่แม่อยากได้ มันเป็แบบไหนกันนะ
ถ้าเลือกได้ผมก็อยากเป็มัน เพื่อแม่ และชดเชยให้กับพ่อที่ขาดมันไป
ตอนมัธยมต้น แม่จึงส่งผมเข้าเรียนโรงเรียนชายล้วนหวังจะให้ผมเป็ลูกผู้ชาย ที่นี่ได้ชื่อว่าเป็โรงเรียนสุภาพบุรุษครับ ....
เด็กผู้ชายที่จะเข้าที่นี่ได้ต้องมีฐานะระดับหนึ่งเพราะเก็บค่าแรกเข้าแสนแพง อีกทั้งยังต้องมีประวัติเกี่ยวข้องกับโรงเรียนแห่งนี้เช่นมีบรรพบุรุษรากเหง้าของรุ่นพี่สุภาพบุรุษที่ร่ำเรียนมาแล้วสร้างชื่อเสียงเป็หนึ่งในตำนาน
แม้บ้านผมจะไม่มีเข้าข่ายทั้งสองเื่แต่แม่ก็ดิ้นรนอยากให้ผมได้เข้าเรียน แม่จำได้ว่าแม่ยอมเขียนจ่ายค่าบำรุงแรกเข้าสูงโด่งเป็สองเท่า หลังสืบมาว่าผู้ปกครองแต่ละคนจ่ยกันเท่าไหร่เพื่อรับประกันที่นั่งให้ผมแน่นอนว่าจะได้เข้าศึกษาในโรงเรียนสุภาพบุรุษ
แล้วมันก็ชัวร์! ธนบัตรชัวร์เสียยิ่งกว่าอะไร!ผมเรียนที่นี่ั้แ่ ม.1 จนถึง ม.4 ก็ได้รับ โควตาให้เรียนที่นี่ต่อไป พอขึ้นชั้นนี้คือจุดเปลี่ยน เหมือนเปิดโลกผมให้ผมได้ัักับคำว่าสุภาพบุรุษเต็มที่เลย เนื่งอจากผมได้เจอเพื่อนผู้ชายหน้าใหม่เพียบ
แต่นึกออกไหมครับว่า ชีวิตของผมและเพื่อนๆสุภาพบุรุษที่นี่ ไม่เคยเจอสุภาพสตรีเลย แล้วเราจะทำหน้าที่นั้นได้อย่างไรพอเติบโตถึงขั้น ม.4 ฮอร์โมนเพศทำงาน ความรู้สึกแปลกๆ ก็เกิดขึ้นจะเกิดกับใครถ้าไม่ใช่กับเพื่อนด้วยกัน ความสั่นะเืกำลังเกิดขึ้นในหัวใจของผม
ผมชอบเพื่อนสุภาพบุรุษคนหนึ่งและเกิดมีอารมณ์ความรู้สึกแปลกๆแบบชายรักชาย เท่านั้นยังไม่พอเขายังสอนให้ผมรู้จักคำว่า "ซาดิสถ์"
โรงเรียนนี้มีบริเวณที่กว้างมาก ตัวอาคารเรียนจะอยู่เฉพาะด้านหน้าหลังจากนั้นก็จะถูกคั่นด้วยโรงอาหารและสนามฟุตบอลที่มีสภาพดีหน่อย
ถัดไปจะเป็สวนหย่อม ซึ่งเหมือนเป็ตัวกั้นที่ดี ถัดไปก็จะเป็สนามหญ้าที่ใช้เล่นบอลได้ ซึ่งกว้างมาก ปิดท้ายด้านหลังโรงเรียนก็จะเป็ แปลงเกษตรโรงฝึกงานต่างๆ บ้านพักคุณครู
โดยปกติพื้นที่ถัดจากส่วนหย่อมไปมักจะไม่ค่อยมีใครเข้าไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืน
สัปดาห์แรกของภาคการศึกษาเป็เื่ของการแนะนำตัว การเรียนการสอน อาคาร และสถานที่ต่างๆ ในโรงเรียน หลักๆที่เด็กผู้ชายใช้ก็ไม่มีอะไรมาก สนามฟุตบอล สวนหย่อม และ แปลงสาธิตเกษตรหลังโรงเรียนฯลฯ
เื่เกิดตอนสัปดาห์ที่สองตอนนั้นพอหลังเคารพธงชาติใน่เช้า ผมเกิดปวดฉี่ขึ้นมาซะดื้อๆก็เลยคิดว่าจะเข้าห้องเรียนเรตหน่อย ผมเรียนอยู่ห้องคิงซึ่งเป็เด็กเรียนดีและได้โควตาเป็เด็กเก่าที่ประพฤติดี เพื่อนๆส่วนใหญ่ก็เลยเป็เด็กหัวไว ฉลาด คุยรู้เื่
ห้องของเราตรงกันข้ามกับห้องท้ายซึ่งคือเด็กนักเรียนห้องหก เด็กในชั้นนี้ขึ้นชื่อเื่เฮี้ยว ทมิฬ แก่น แล้วก็บ้งไม่ได้มาโรงเรียนเพื่ออนาคต แต่มาไปวันๆ เพราะต้องมาตามคำสั่งพ่อแม่ห้องนี้จึงกลายเป็ศูนย์รวมเด็กแสบ ที่เด็กๆ ห้องต้นอย่างผมไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยเราจะพยายามอยู่ให้ห้าง
ผมได้รับการปลูกฝังอย่างนี้มาแต่ม.ต้นจึงไม่คิดจะมองใคร แต่ให้ตายเถอะ ห้องน้ำเป็สถานที่ที่เราต้องใช้ร่วมกันไม่แบ่งห้อง มันกลายเป็สถานที่ที่สร้างพรหมลิขิตให้ผมได้กับเจอกับเขา
เหตุการณ์ความประทับใจแรกเกิดตอนนี้เองระหว่างทางไปห้องน้ำ ผมมองเห็นไกลๆ ว่ามีนักเรียนชายกำลังใช้มือจับขอบระเบียงโดยมีอาจารย์ผู้ชายวัยรุ่น เหมือนจะเพิ่งบรรจุเข้ามาเป็ครั้งแรกเหมือนกันเพราะดูจะอายุไม่ได้ห่างจากพวกเราเท่าไหร่รูปร่างและหน้าตาของอาจารย์คนนั้นเข้าขั้นเป็นายแบบได้เลยครับ แต่ท่าทางเคร่งขรึมและออกจะโหดๆสักนิด เพราะไม่ยิ้มเลย ผมสงสัยว่าทางโรงเรียนคงจะเอาแกไว้เพื่อปราบเด็กผู้ชายแสบๆ
แล้วปกติพวกเราจะมีตัวเลขปักที่เสื้อว่าเป็นักเรียนชั้นไหน ห้องใดแต่ผมสงสัยและไม่มีคำตอบเพราะนักเรียนชายคนนั้นไม่ได้สวมเสื้อผมเหลือบไปเห็นเสื้อของเขากองอยู่ที่พื้นด้านล่างเสื้อนั้นสีขาวสะอาดเหมือนยังไม่ได้ซักเลยเขาน่าจะเป็เด็กมอสี่รุ่นเดียวกับผมนี่แหละ เพียงแต่เขาดูตัวโตกว่าผมมากหน่อยอย่างว่าเราอยู่ใน่วัยกำลังแตกเนื้อหนุ่ม
รูปร่างเขาสูงชะลูด ไหล่ผายแผ่นหลังกว้างและแกร่ง เหมือนไปเริ่มเล่น WeightTraining เพื่อสร้างกล้ามเนื้อ ทำโครงใหญ่ บอดี้เริ่มชัดไม่ได้แห้งๆ ก้างๆ เหมือนผมและเพื่อนๆ คนอื่นดูจากภายนอกเขาน่าจะเป็นักกีฬาของโรงเรียนด้วย หน้าตาก็หล่อเหลาเอาการเชียว
ผมไม่รู้ว่าเขาทำผิดอะไรแต่รู้ว่าเพื่อนนักเรียนหนุ่มหน้าหล่อคนนั้นกำลังถูกลงโทษ อาจารย์กำลังดุเขาอยู่ผมเดินผ่านแบบแกล้งไม่สนใจแต่คล้อยหลังไปนิด ผมก็หันกลับไปมอง
ทันใดนั้นผมก็เห็นอาจารย์ใช้ฝ่ามือฟาดไปที่หลังของเขา เสียงดังตั้บ!!!
สัญชาตญาณทำให้ผมหันไปจ้องที่หน้าเขาทันที!ผมเห็น… นักเรียนชายคนนั้นแสดงสีหน้าเ็ปเพียงแค่นิดหน่อย ก่อนจะฉีกยิ้ม!ทำหน้าเหมือนฟิน ประสบความสำเร็จ!
หลังจากนั้นอาจารย์ก็ใช้มือฟาดไปที่หลังเขาต่ออีกสองสามทีติดกันแล้วผมก็เห็นสีหน้าเขาที่สะท้อนความเ็ปแต่ยินดี ยอมให้คนอื่นทำร้ายตัวเองต่อไปโดยที่เขาจะเป็จะตายก็ไม่เป็ไร เขาจะไม่ขอความกรุณาปรานี
จากที่ปวดฉี่ รีบไปห้องน้ำ ตอนนี้ผมไม่รีบแล้วอยากหลบอยู่ที่หลังรั้วต้นไม้ เพื่อแอบส่องมองการลงโทษครั้งนี้อย่างสนใจนี่เป็ครั้งแรกที่ผมสนใจเื่คนอื่นในโรงเรียนไม่น่าเชื่อว่าสายตาของผมจะจับจ้องเพื่อนเพศเดียวกัน
ผมเลือกมุมที่จะเห็นรูปร่างเขาอย่างชัดๆเวลาที่อาจารย์ลงโทษที ร่างกายของเขาเกร็งไปทั่ว ทั้งหน้าอก หัวไหล่ และหน้าท้องเกร็งจนเห็นเป็กล้ามเนื้อลูกเล็กๆ เรียกว่าลูกหนูเต็มไปหมดทั้งร่างทำไมนะผมไม่มีอย่างนั้นบ้าง พอเห็นเขาแล้วรู้สึกว่าอยากมี และอยากััร่างเขาขึ้นมา
ผมสงสัยเพิ่มเติมอีกว่าเวลาที่เขาเกร็งท่อนบนแล้วท่อนล่างเกร็งไปด้วยหรือเปล่า?
วิชาที่ผมเรียนเยอะคือวิทยาศาสตร์เราให้ความสำคัญกับการวิเคราะห์ สังเกตจึงไม่แปลกที่ผมจะจ้องมองต่ำไปที่ท่อนลำของเพื่อนคนนั้นทันทีแล้วผมก็พบว่ามันนูนเด่น ต่างกับคนที่ถูกทำร้ายทั่วไป ที่เวลากลัวของจะแฟบหดหายเหมือนที่คนทั่วไปพูดว่า กลัวจนจู๋หด
นายคนนี้ทำให้ผมสนใจ ทำไมเขาถึงแข็งแรงขนาดนี้แถมยังแตกต่างเพราะมีอารมณ์ทางเพศ ขณะโดนทำร้ายเจ็บแทบตาย
ผมไม่ได้คิดไปเองนะ เพราะเขาไม่ได้ใส่เสื้อเห็นแต่กางเกง เป้าจึงชัด ท่อนลำของนูนเด่น เห็นแต่ไกลจนผมสันนิษฐานได้เลยว่าเขาไม่น่าจะใส่ "กางเกงใน" อีกด้วย!