การมีลูกมันไม่ได้แย่เสมอไปสำหรับพ่อแม่ที่ไม่ทันได้ตั้งตัว สำคัญอยู่ที่ควรจะรับมือกับความเปลี่ยนแปลกระทันหันนี้อย่างไรต่างหาก พชรและสินีไม่ได้ตั้งใจที่จะมีเขา แต่ในเมื่อเขามาเกิดแล้ว ทั้งคู่ต่างเตรียมตัวต้อนรับเขาอย่างดีที่สุด
ถ้าจะบอกว่าลูกเป็ของขวัญที่ฟ้าประทานมาให้ก็อาจเรียกได้ ั้แ่ที่ได้รับข่าวดีดูเหมือนว่าเื่ราวร้ายๆ และอุปสรรคต่างๆ ในชีวิตของทั้งคู่จะค่อยๆ เลือนหายไป หน้าที่การงานของพชรกลับรุ่งโรจน์ สินีแม้จะทำงานอยู่ที่เดิมแต่พอย้ายแผนกจากเลขาผู้บริหารไปเป็หัวหน้าฝ่ายการตลาดหล่อนกลับพบว่าหล่อนทำมันได้ดีและเ้านายของหล่อนยังพอใจจนขึ้นเงินเดือนให้หล่อนสูงกว่าเก่า หล่อนจึงได้แต่ยิ้มแก้มแทบปริ ก็คนมันต้องกินต้องใช่นี่เนอะ แถมยังมีค่าเลี้ยงดูเ้าตัวเล็กอีก
่เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนับั้แ่สินีคลอดนางฟ้าตัวน้อยๆ ออกมาก็นับได้สองปีกว่าแล้ว พวกเขาตั้งชื่อให้ว่าแพรวา หนูแพรวานั้นน่ารักน่าชังและมีแววว่าจะสวยเหมือนแม่ ตอนนี้กำลังหัดพูเจื้อยแจ้วเลยเชียวล่ะ
วันนี้หล่อนพายัยหนูมาที่ออฟฟิศด้วย ทุกคนต่างลุ้มล้อมและมาเล่นกับยัยหนูกันยกใหญ่ แต่คนที่ยัยหนูดูจะติดที่สุดคงจะเป็พี่ข้าวที่ชอบเล่นกับหนูน้อยที่สุด จวบจนได้เวลาเลิกงานสินีเข้ามาตามตัวยัยหนูที่นั่งเล่นกับขวัญข้าวอยู่ตรงโซฟาในห้องของเ้านาย
“ยัยหนูซนมั้ยจ๊ะข้าว”
“ไม่เลยค่ะ น้องแพรวาน่ารักและฉลาดมาก”
“ข้าวดูท่าจะรักเด็กนะ”
“ไม่หรอกค่ะพี่สิ ข้าวแค่ถูกชะตากับเด็กบางคนเช่นน้องแพรวา ดูสิน่ารักอย่างกับตุ๊กตา”
“ถ้าข้าวชอบตุ๊กตาแบบนี้ฉันทำให้หลายๆ ตัวก็ได้นะ” คนที่นั่งหลังโต๊ะทำงานเอ่ยแทรกขึ้นมา
เด็กหญิงตัวน้อยเมื่อได้ยินคำว่าตุ๊กตาก็ตาโต หันไปหาคุณลุง ใจดี “คุณลุงทำหลายๆ ตัวเลยค่ะ น้องแพรชอบ”
ขวัญข้าวพูดอะไรไม่ออกนั่งหน้าแดงแจ๋และก่นด่าคนอาสาทำตุ๊กตาให้ในใจ อายุขนาดนี้แล้วพูดอะไรไม่อายเด็ก ส่วนยัยหนูแพรวาตอนนี้เดินเข้าไปหาพอลที่โต๊ะเพราะเขากวักมือเรียก
“รับรองปีหน้าน้องแพรจะได้ตุ๊กตาเป็เพื่อนใหม่สมใจ” ผู้าุโสุดในห้องให้สัญญากับเด็กน้อย
“ปีหน้าเลยหรือคะ” เด็กน้อยเอ่ยอย่างเสียดาย อยากเล่นตุ๊กตาของคุณลุงเร็วๆ
“ครับ รอได้มั้ยเอ่ย”
“ก็ได้ค่ะ”
จากนั้นคุณลุงก็กระซิบอะไรบางอย่างข้างหูใบหูเล็กๆ เด็กหญิงตัวน้อยก็พยักหน้าเป็มั่นเป็เหมาะแล้วเดินกลับมาหาขวัญข้าว
“พี่ข้าวช่วยคุณลุงทำตุ๊กตานะคะ น้องแพรอยากเล่นเร็วๆ”
2K
