สองสามีภรรยาเ้าของโรงแรม อรภา และอันนิภาที่ต้องอยู่ในเงาของฟ้า ต่างพากันมาทำบุญให้ฟ้าลดาที่วัด พากันไปแม่น้ำเ้าพระยาเพื่อไปลอยอังคาร มีเพียงพ่อของฟ้าที่เป็คนลอยกระดูก สำหรับแม่ของฟ้ายังคงทำใจไม่ได้เลยมีอันและอรคอยปลอบตลอดเวลา เมื่อเสร็จพิธี อรภาจึงขอตัวกลับโดยรถเมล์ สำหรับอันได้รับปากคนทั้งคู่ว่าจะเรียกท่านว่าพ่อกับแม่เหมือนเดิม และให้เรียกตัวเองว่าฟ้า สำหรับผู้กองพงศ์เทพและอรภายอมรับปากกับเ้าของโรงแรมว่าจะไม่บอกเื่ที่ฟ้าเสียชีวิตและอันอยู่ในคราบของฟ้ากับใครอีกรวมไปถึงพันรบด้วย
นายพันรบซึ่งยังไม่รู้เื่นี้จึงจีบฟ้าแบบรุกหนักมาก กลายเป็ว่าตอนนี้พันรบกลับเป็ฝ่ายตามฟ้าเสียเอง โดยพันรบได้ขออนุญาตอาทั้งสองแล้วว่าจะจีบฟ้าแบบเต็มตัว ตอนแรกทั้งสองคนก็คิดหนักเพราะอันไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่เพราะความผูกพันตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ก็รู้สึกรักอันเหมือนลูกสาวอีกคน ทำให้ทั้งสองยังไม่ยอมปล่อยให้อันกลับไปอยู่กับอรภา อีกทั้ง ทั้งสองคนตั้งใจสนับสนุนให้พันรบจีบฟ้าคนนี้แบบจริงจัง
อันยังปฏิบัติต่อท่านทั้งสองเหมือนเดิมและคอยดูแลเพื่อทำหน้าที่แทนฟ้าลดาตัวจริง แต่การที่พันรบรุกมาจีบทำให้อันรู้สึกอึดอัด ไม่ใช่ไม่ชอบพันรบแต่เพราะอันรู้ตัวดีว่าตัวไม่ใช่ฟ้าและสักวันก็ต้องกลับมาเป็อันนิภาดังเดิม ดังนั้นอันจึงพยายามหลบเลี่ยง ปฏิเสธทุกทางเพื่อที่จะได้ไม่ต้องพบพันรบ
“สวัสดีครับน้องฟ้า พี่รบเองนะ เที่ยงนี้พี่จะมารับไปทานข้าวนะครับ”
“ฟ้ามีนัดแล้วค่ะ” กำลังจะพูดต่อก็ได้ยินเสียง ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด “เอาแล้วไง ทำไมรีบวางอย่างนี้นะ”
ฟ้าเลยรีบไปพบพี่อร “หากพี่อรเจอพี่พันรบเข้ามา ฝากบอกว่าฟ้าออกไปแล้วนะคะ” ฟ้าไม่รอคำตอบก็รีบวิ่งออกไปทางด้านหลังของโรงแรม กำลังจะเดินต่อไป ก็มีรถของพันรบตัดหน้ามาจอดตรงหน้าพอดี
“แหมฟ้า ใจร้อนพอๆกับพี่เลย ไป ขึ้นรถครับ”
ฟ้าเลยยอมขึ้นรถไปทานข้าวด้วย เป็อย่างนี้ทุกวัน ไม่ว่าจะหนียังไงพันรบก็เจออยู่ดี เหมือนมีสายคอยรายงานพันรบเลย เป็แบบนี้จนกระทั่งถึงวันศุกร์
“งานพี่ยุ่ง ไม่ต้องมารับฟ้าไปทานข้าวทุกวันก็ได้ค่ะ”
“พี่ไม่ยุ่งหรอกครับ ครั้งนี้พี่เป็ฝ่ายตามน้องฟ้าบ้าง แต่พี่เก่งกว่าฟ้าตรงที่พี่สามารถตามฟ้าเจอทุกที่ใช่มั้ยล่ะ”
“มันเป็เื่ที่น่าภูมิใจหรอคะพี่รบ”
“เสาร์อาทิตย์ พี่ขออนุญาตคุณอาทั้งสองแล้วนะครับว่าจะพาน้องฟ้าไปเที่ยว”
“แล้วพี่จะไม่ถามฟ้าหรอคะ ว่าฟ้ายอมไปหรือเปล่า”
“น่าฟ้า ไปกับพี่เถอะ รับรองฟ้าต้องชอบ เอาอย่างนี้เพื่อความยุติธรรม วันเสาร์พี่จะเป็คนพาฟ้าไปเที่ยว ส่วนวันอาทิตย์ฟ้าเป็ฝ่ายพาพี่ไปเที่ยวนะ”
“นี่มันยุติธรรมแล้วใช่มั้ยคะ”
“ทานข้าวเถอะครับ ยังไงฟ้าก็ปฏิเสธพี่ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้พี่จะไปรับแต่เช้านะครับ”
“ค่ะ แล้วแต่พี่เถอะ ถึงฟ้าปฏิเสธ พี่ก็ไม่ฟังฟ้าอยู่ดี”
ความเป็จริงแล้วฟ้าไม่ได้นึกรังเกียจพันรบ และยิ่งพันรบมาคอยตามตื๊อทุกวัน อันในเงาของฟ้าก็เริ่มมีใจให้พันรบแล้ว เลยจะใช้่เวลาเสาร์อาทิตย์นี้อยู่กับพันรบเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง……
*******************************************
ณ บ้านของฟ้า
“สวัสดีครับคุณอา ผมมารับฟ้าครับ”
“นั่นไง กำลังมาพอดี” “อาฝากฟ้าด้วยนะรบ อามีลูกเพียงคนเดียว”
“ผมขอรับรองด้วยชีวิตครับ ผมจะดูแลฟ้าอย่างดี”
“สวัสดีค่ะพี่พันรบ”
“ฟ้าไปก่อนนะคะคุณพ่อคุณแม่”
แม่ของฟ้ากอดลูกคนนี้ดั่งลูกแท้ๆ “รักษาตัวดีๆนะลูก อย่าให้พ่อกับแม่ต้องเป็ห่วงนะ”
“ค่ะแม่ ลูกไปแล้วนะคะพ่อ”
“โชคดีลูก”
พันรบกับฟ้าจึงออกเดินทางไปต่างจังหวัดสองต่อสอง โดยที่พันรบยังไม่บอกว่าจะไปที่ไหน อยากให้ฟ้าตื่นเต้น