ตอนที่ 28 เชื่อฟัง
ลุงชาญค่อย ๆ ดึงผ้าห่มผืนนั้นลงอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นร่างกายของมายที่สวมเพียงเสื้อยืดตัวหลวมที่ไร้บราด้านใน
เขาขึ้นไปบนเตียง แทรกตัวนั่งข้างเธอ แล้วใช้มือหนาใหญ่ของเขา บีบนวดที่หน้าอกทั้งสองข้างของมาย มือของเขากดคลึงลงไปอย่างหนักหน่วง นวดจากด้านล่างขึ้นมาสู่ยอดอก
“ตื่นได้แล้วหนูมาย…”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มทุ้มแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ
มายเริ่มรู้สึกตัวจากการถูกบีบจับและคลึงเคล้นที่หน้าอกอย่างรุนแรง ความรู้สึกเสียวซ่านและคุ้นเคยทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองทันที เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า เธอตกใจเล็กน้อยที่เห็นลุงชาญอยู่ข้างเตียง
“ลุง...คุณลุงทำอะไรน่ะ?”
เธอถามด้วยเสียงแหบพร่า แก้มของเธอเริ่มแดงระเรื่อ
ลุงชาญยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ มือยังคงบีบนวดหน้าอกเธออย่างต่อเนื่อง หนักบ้างเบาบ้างจนมายเริ่มรู้สึกดีอย่างห้ามไม่ได้
“ลุงจะทำให้หนูเป็นคนที่ดีขึ้นไงล่ะ...เพราะงั้นต่อจากนี้หนูห้ามตื่นสายนะเข้าใจไหม ?”
มายพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย พร้อมกับส่งเสียงครางเล็กน้อย
“อื้อออ...เข้าใจแล้วค่ะลุง…”
เธอเริ่มซบใบหน้าเข้าหาแขนของเขาด้วยความสุขสม
ลุงชาญเห็นว่าเธอรับปากแล้ว เขาจึงจูบที่หน้าผากของเธอเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากหน้าอกที่บวมเป่งของมาย
“ดีมาก...ไปอาบน้ำได้แล้ว ลุงจะไปทำอาหารเช้า หนูอาบเสร็จแล้วก็ลงไปกินด้วยนะ”
เขาลุกออกจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องลงไปข้างล่าง ก่อนจะเริ่มทำอาหารเช้าอย่างอารมณ์ดี ส่วนมายก็ลุกขึ้นจากเตียงทันที รีบไปอาบน้ำตามคำสั่งของลุงชาญ ในใจยังคงรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่เขามอบให้
ลุงชาญ ทำอาหารเช้าเสร็จอย่างรวดเร็ว เขาจัดเตรียมทุกอย่างบนโต๊ะอาหารอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ไม่นานนัก พวกเธอทั้งสามพี่น้องก็ลงมารับประทานอาหารเช้ากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา การที่พวกเธอรวมตัวกันในบรรยากาศเช่นนี้ มันเป็นภาพที่ลุงชาญปรารถนาและต้องการที่จะเห็น
ทุกคนกินอาหารอย่างมีความสุข เพราะตอนนี้พวกเธอไม่ต้องกังวลเรื่องที่อยู่และเรื่องเงินอีกต่อไป พวกเธอรู้สึกปลอดภัยภายใต้การดูแลของลุงชาญ
แต่คนที่สุขที่สุดคงเป็น ลุงชาญ เขานั่งมองพวกเธอทั้งสามคนอย่างกระหาย ระหว่างรับประทานอาหาร ลุงชาญก็ใช้โอกาสที่แนบเนียน แอบจับสัมผัสร่างกายพวกเธอเป็นระยะ ๆ
เขาเอื้อมมือไปตักข้าวเพิ่มให้ปิ่น แล้วใช้หลังมือแตะสัมผัสที่หน้าอกของเธอเพียงชั่วครู่ ปิ่นยิ้มตอบอย่างเข้าใจและรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เขาเดินไปด้านหลังมายที่กำลังก้มหน้ากินข้าว แล้วแสร้งทำเป็นหยิบแก้วน้ำ มือของเขากดลงบนไหล่และบีบคลึงเนื้อนุ่ม ๆ ตรงต้นแขนของมายอย่างช้า ๆ มายส่งเสียงครางเบา ๆ ในลำคอ
เมื่อกินกันเสร็จแล้ว ทุกคนก็ช่วยกันเก็บจาน และกำลังจะออกไปทำหน้าที่ของแต่ละคน
ปิ่นออกไปก่อน เธอต้องไปทำงาน ลุงชาญเดินออกไปส่งปิ่นที่หน้าบ้าน เขาจูบลาเธอเหมือนสามีจูบส่งภรรยา เป็นการจูบที่ดูดดื่ม ปิ่นตอบรับด้วยความสุข แล้วเดินไปทำงานอย่างเบิกบาน
ต่อมาก็ มาย เธอออกไปเรียนที่มหาวิทยาลัยก่อนจะไป ลุงชาญดึงเธอเข้ามาใกล้ แล้วพูดด้วยเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงด้วยคำสั่ง
“ตั้งแต่นี้ไปหนูมายต้องตั้งใจเรียน ห้ามโดดเรียนอีกนะ”
มายเชื่อฟังอย่างว่าง่าย
“ค่ะ..หนูจะไม่โดดเรียนอีกแล้ว”
เขาก็จูบส่งเธอ พร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้เสื้อ แล้วบีบจับหน้าอกไซส์ยักษ์ของเธออย่างแรง มายสะดุ้งเล็กน้อยยิ้มให้เขาเบา ๆ และจากไป
สุดท้าย ลุงชาญก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน ที่เหลือเพียงดรีม เขาเตรียมตัวที่จะไปส่งเธอที่โรงเรียน