Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

พอรถสองคันมาถึงหมู่บ้าน โชคก็แวะไปดูคลองที่คนงานกำลังขุดกันอย่างขยันขันแข็ง เขาโบกมือทักผู้ใหญ่บ้าน (ลุงแก้ว) ที่ยืนคุมงาน

“ลุงครับ งานคืบหน้าเป็๞ไงบ้าง? ทุกคนโอเคมั้ย?”

ลุงแก้วยิ้มกว้าง “ดีมากหลาน! ทุกคนขยันกันเพราะได้ลูกปัดเมื่อวาน วันนี้ขุดได้ลึกและกว้างขึ้นเยอะเลย”

โชคพยักหน้า “ดีใจที่ทุกคนมีความสุขครับ เดี๋ยวพี่ทำข้าวเที่ยงเลี้ยงนะ”

เขากลับมาที่บ้าน แล้วเริ่มลงมือทำอาหารใหญ่โต เอาหมูสับและชิ้นเนื้อไก่ที่นินกับโอซื้อมาใส่ลงหม้อดินเผา 4 ใบ อย่างละพอประมาณ ใส่เศษผักป่า น้ำเปล่า แล้วต้มข้าวลงไป

หลังจากนั้น... ถึงเวลาของไอเทมเด็ด! โชคแอบหยิบน้ำปลา ผงปรุงรสหมูสับ น้ำมะนาวนิดหน่อย ซอสมะเขือเทศใส่ลงไปพอประมาณ แล้วคนๆ ไปเรื่อยๆ

เขาคิดในใจ “คนที่นี่จะรู้สึกแปลกๆ มั้ยนะ 555+”

ต้มไปสัก 20-30 นาที ข้าวเริ่มนิ่ม หมูและเนื้อสุก กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งบ้าน... กลิ่นเปรี้ยวหอม เค็มเบาๆ ผสมกับกลิ่นเนื้อและผัก

โชคตักชิมก่อน แล้วยิ้มกว้าง “นิน! โอ! ของพี่ ลองดูสิ มันพอได้มั้ย?”

นินตักคำแรกเข้าปาก แล้วตาโต “อร่อยค่ะพี่! มันมีรสชาติกลมกล่อม หอม เค็มเปรี้ยวกำลังดี ไม่จืดเหมือนเดิมเลย”

โออ้าปากกว้าง กินไม่ยั้ง “ฟินนน! โอชอบมากเลยค่ะพี่! รสชาติเหมือนโจ๊กที่เคยกิน แต่หอมกว่า อร่อยกว่า!”

โชคหัวเราะหึๆ “โอเคเลย! งั้นเรียกคนงานมากินข้าวเที่ยงกัน!”

เขา๻ะโ๠๲เรียกคนงานที่กำลังขุดบ่อ คนงาน 60 คนต่างวิ่งกันมาด้วยใบหน้าตื่นเต้น กลิ่นหอมลอยคละคลุ้งไปทั่วทุ่ง

“โอ้ย... วันนี้กลิ่นหอมจังเลยพี่โชค!”

“ข้าวต้มวันนี้... หอมกว่าเมื่อวานอีก!”

ทุกคนนั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย โชคนั่งยิ้มมุมปาก มองสองน้องที่ช่วยตักข้าวให้คนงาน

“ฮ่าๆ... เครื่องปรุงรสจากระบบ ใช้ได้ผลจริงๆ  ชีวิตชาวบ้าน... เริ่มมีสีสันขึ้นทุกวันแล้ว”