INFINITY NOTE สมุดบันดาลสรรพสิ่ง
| 8 |
หัวหน้าสาวคนสวย
หลังจากผ่านค่ำคืนที่สุดแสนจะเร่าร้อนกับนาบีแม่สาวเทวทูตตก์คนสวยมา ตอนนี้เซนก็กลับมาอยู่ที่ห้องนอนเขาแบบเดิมแล้ว แสงอรุณของรุ่งเช้าวันใหม่สาดส่องเข้ามาที่ห้องนอนของเขาผ่านหน้าต่างตกกระทบกับผ้าม่านเป็แสงระเรื่อ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมาเบาๆ ปลุกเซนขึ้นมาจากห้วงนิทรา เขาที่ตื่นขึ้นมาแล้วก็ค่อยๆ เอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก พร้อมกับมองดูรอบๆ ห้อง พอเห็นว่าตอนนี้ตัวเขาอยู่ในห้องนอนของตัวเองแล้ว ก็คิดไปว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นเป็ความฝัน จนกระทั่งกลิ่นหอมแบบเดียวกันกับของนาบีลอยฟุ้งขึ้นมาจากใต้ผ้าห่ม พอเขาเปิดออกดูก็เห็นว่ามีผีเสื้อตัวหนึ่งกระพือปีกบินออกมา ก่อนที่มันสลายหายไปในอากาศ
"ไม่ได้ฝันไปสินะ" เขาพึมพำออกมา พร้อมกับพาร่างเปลือยเปล่าของตัวเองขึ้นมาจากเตียงแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะคอมที่เขาวางสมุดแห่งกามารมณ์เอาไว้ เขาหยิบมันขึ้นมาแบบแทบจะไม่เชื่อว่าเื่เ่าั้ทั้งหมดเป็ความจริงๆ แต่เขาก็ต้องเชื่อมันเพราะว่าที่หน้าแรกของสมุดมีชื่อของนาบีเขียนอยู่ แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่อยู่แล้วก็ตาม เขามีคำถามที่อยากจะถามเธอมากมาย แต่ว่าตอนนี้เธอไม่อยู่ เขาเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บคำถามเ่าั้เอาไว้ในใจ ก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมตัวไปทำงาน
เซนที่เดินทางมาถึงที่ทำงานแล้ว ก็จอดรถก่อนที่จะเดินขึ้นตึกบริษัทมา แต่วันนี้เขารีบกว่าทุกวันนิดหน่อย เพราะว่าเขาเอาแต่ใจลอยคิดถึงเื่ที่ถูกแคร์บอกเลิก และคิดถึงเื่ราวสุดแฟนตาซีที่เกิดขึ้นกับเขา ทั้งสมุดแห่งอะไรนั่นและเทวทูตตก์อย่างนาบี เขาเอาแต่คิดมากเื่พวกนั้นจนใจรอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวทำอะไรช้าไปหมดเลยมาถึงบริษัทสายและอีกไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลาเข้างานแล้ว
"รอก่อนครับ" เซนรีบวิ่งตรงมาที่ลิฟต์พร้อมกับพูดขึ้นเพราะเห็นว่าตอนนี้ประตูลิฟต์กำลังจะปิดลงแล้ว แต่ทว่าก็ไม่ทันและประตูลิฟต์นั้นก็ปิดลงต่อหน้าต่อตาเขาพอดี แถมคนที่อยู่ในลิฟต์นั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็เอม หัวหน้าสาวคนสวยที่ไม่ชอบขี้หน้าเขาเป็อย่างมาก
"คนมีตั้งเยอะทำไมต้องเป็ยัยนั่นด้วยนะ" เขาพึมพำออกมาด้วยอาการหัวเสียทันที ที่เห็นว่าคนในลิฟต์เป็เธอ
เอมเป็หัวหน้าสาวคนสวยอายุประมาณสามสิบต้นๆ เธอเป็หญิงสาวที่สวยมากคนหนึ่ง ใบหน้าเรียวสวยได้รูป ริมฝีปากบางอมชมพู กับดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน บวกกับที่เธอเป็คนตัวเล็กร่างบาง ผิวขาวใส ยิ่งทำให้เธอเป็ที่หมายปองของผู้ชายหลายคนในบริษัท ภาพลักษณ์ของเธอเป็ผู้หญิงที่ทำงานเก่งและดูดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เมื่อเร็วๆ นี้เธอพึ่งจะไปตัดผมบ๊อบสั้นมา ยิ่งทำให้เธอภาพลักษณ์ของเธอนั้นดูเป็ผู้หญิงที่ฉลาดและทำงานเก่งขึ้นไปอีก
เอม
แต่ทว่าถึงภาพลักษณ์ของเธอจะดูดีแบบนั้น เซนก็ดันไปรู้ความลับของเธอเข้า ซึ่งมันก็ดันเป็ความลับที่เธอไม่อยากจะให้ใครรู้ซะด้วย เพราะว่าเธอนั้นเป็ชู้กับผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทแห่งนี้ เซนรู้เข้าโดยบังเอิญในตอนที่เขาเข้าไปเอาเอกสาร ในห้องเก็บของ แล้วทั้งสองคนก็ดันมาแอบพลอดรักกันตอนที่เซนอยู่ในนั้นพอดี ถึงแม้ว่าเซนจะแอบได้แต่สุดท้ายหลังจากที่ทั้งสองคนพลอดรักกันจนเสร็จกิจแล้ว เอมก็ดันมาเห็นว่าเซนนั้นแอบดูทั้งสองคนอยู่ในห้องนั้นพอดี
และั้แ่วันนั้นเป็ต้นมาเอมก็ไม่ชอบขี้หน้าเซนมาโดยตลอด และก็พยายามกลั่นแกล้งเขาให้เขาออกจากบริษัทไป เพราะกลัวว่าเขาจะเอาเื่นี้ไปบอกคนอื่น ถึงแม้ว่าเซนจะรู้ความลับของเธอแต่เขาก็ไม่คิดที่จะพูดมันออกไป เพราะเขาไม่มีหลักฐานอะไรเลยที่จะบอกว่าทั้งสองคนแอบเป็ชู้กัน แถมเขายังพึ่งได้บรรจุเข้าบริษัทแห่งนี้อีกด้วย ถ้าเขาพูดออกไป เขาอาจจะถูกบีบให้ต้องลาออกก็ได้เพราะผู้จัดการที่เอมเป็ชู้ด้วยก็มีอำนาจไม่น้อยเลย เขาก็เลยทำอะไรไม่ได้นอกจากทนให้เธอกลั่นแกล้งแบบนี้ต่อไป
"ฉันขอก่อนเที่ยงนะ รีบๆ ทำด้วยล่ะ" และก็เหมือนทุกวันที่ใน่ 11 โมง - 11 โมงครึ่ง เอมจะเอางานมากองไว้ที่โต๊ะของเซนแล้วให้เขาทำให้เสร็จก่อนเที่ยง พอเธอพูดจบเธอก็เดินสะบัดก้นกลับเข้าห้องทำงานของตัวเองไป
"ทุกวันจริงๆ เลยสินะยัยนั่น ให้ตายเถอะไม่จบสักที" เซนพึมพำขึ้นมา พร้อมกับหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาอ่านดูว่ามีอะไรที่ต้องทำบ้าง
"ทำไมเ้าไม่ใช้พลังของสมุดที่ข้าให้ไป จัดการนางซะล่ะ" เสียงของนาบีดังขึ้น
ซึ่งนั่นมันก็ทำให้เซนใจนทำแฟ้มเอกสารหลุดมือทันที ก่อนที่เขาจะหันไปหาที่มาเสียง ก็เห็นว่านาบีในชุดเดรสสีดำรัดรูปกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะทำงานของเพื่อนร่วมงานที่ตั้งอยู่ข้างๆ โต๊ะเขา "เธอมาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย คนอื่นไม่เห็นเธอหรอ" จากนั้นเขาก็พูดกับเธอด้วยเสียงแ่เบา
นาบีที่ได้ฟังแบบนั้นก็หายวับมาจากโต๊ะตัวนั้น แล้วมานั่งอยู่ที่ริมขอบโต๊ะของเซนแทน "ไม่มีใครเห็นข้าหรอก คนที่เห็นข้าได้มีแค่คนที่ข้าอยากให้เห็นเท่านั้น แล้วก็นะเ้าไม่ต้องกระซิบแบบนั้นก็ได้ แค่เ้าคิดข้าก็อ่านความคิดเ้าได้แล้ว" นาบีตอบเขากลับมา พร้อมกับหยิบแฟ้มเอกสารที่เอมเอามาวางกองไว้ให้ขึ้นมาเปิดอ่าน
'แค่คิดแบบนี้ใช่ไหม' เซนพูดขึ้นมาในความคิด
"ใช่สะดวกดีใช่ไหม พลังของข้าน่ะ" นาบีตอบเซนกลับมา "ว่ายังไง เ้าจะใช้พลังของสมุดแห่งกามารมณ์จัดการนางไหม อีกอย่างข้าก็หิวแล้วด้วย อยากได้รสชาติของกามารมณ์มาเติมให้เต็มท้องแล้ว" เธอพูดต่อ พร้อมกับขยับมือบางมาลูบท้องตัวเองไปด้วย
'ฉันไม่ได้เอาสมุดมาด้วยน่ะสิ' เซนตอบเธอกลับไป
"ดูที่ฝ่ามือเ้าสิ" นาบีตอบเขากลับมา เซนที่ได้ฟังแบบนั้นก็หงายฝ่ามือของตัวเองขึ้นมาดู ก็เห็นว่าที่ฝ่ามือของเขามีสัญลักษณ์รูปผีเสื้อของนาบีอยู่ "นั่นเป็สัญลักษณ์ที่เอาไว้อัญเชิญสมุดที่ข้ามอบให้เ้า เพียงแค่เ้าคิดถึงมัน สมุดเล่มนั้นก็ปรากฏขึ้นมา" หลังจากที่นาบีพูดจบ เซนก็ทำตามที่เธอบอกทันที จากนั้นก็มีวงเวทย์หกเหลี่ยมสีม่วงปากฎขึ้นมาพร้อมกับสมุดแห่งกามารมณ์ที่ปรากฏตามขึ้นมาอยู่ในมือเขา
"สุดยอดไปเลย" เซนพึมพำขึ้นมาหลังจากที่เห็นว่ามีวงเวทย์ปรากฏขึ้นมาที่ฝ่ามือของตัวเอง เพราะมันทำให้เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองมีพลังพิเศษ
"ทีนี้ก็ใช้พลังของสมุดจัดการนางซะ" นาบีพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงก่ำขึ้นมา
'งานฉันยังไม่เสร็จเลยนี่สิ' เซนตอบเธอกลับไป นาบีที่ได้ฟังแบบนั้นก็ใช้พลังสร้างวงเวทย์ขึ้นมารอบๆ แฟ้มพวกนั้นทุกเล่ม เซนที่เห็นแบบนั้นก็เปิดแฟ้มที่ดูถืออยู่ในมือดูทุกหน้า และก็เห็นว่างานที่ตัวเองต้องทำมันเสร็จหมดแล้ว
"ข้าบอกแล้วว่าพลังของข้าน่ะมันสะดวกสุดๆ ทีนี้เ้ารีบไปจัดการนางซะ เพราะตอนนี้ข้าหิวจนท้องร้องไปหมดแล้ว" นาบีพูดต่อด้วยใบหน้าที่แดงก่ำขึ้นกว่าเดิม
เซนที่เห็นแบบนั้นก็กลางสมุดออก ก่อนที่จะจรดปลายปากกาลงไปที่สมุดแห่งกามารมณ์ แล้วเขียนสิ่งที่้าให้เกิดขึ้นลงไป (มีเซ็กส์กับเอมหลังจากที่เอางานไปให้เธอ ในห้องทำงานของเธอ โดยที่ไม่มีใครเข้ามาขัดจังหวะ และไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น) ทันทีที่เซนเขียนเสร็จแววตาทั้งสองข้างของเขาก็เปลี่ยนเป็สีม่วงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกลับเป็ปกติ และนาบีที่เห็นแบบนั้นใบหน้าสวยของเธอก็แดงก่ำขึ้นมากกว่าเดิม พร้อมกับดวงตาคู่สวยที่รุ่มร้อนขึ้นมามากกว่าเดิม
-โปรดติดตามตอนต่อไป-
INFINITY NOTE | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน
1K
