ณ บ้านเฉินยี่
“แม่เห็นว่าลูกไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมพ่อสามีเขาเลย แม่เลยจะฝากขนมนี่ให้ลูกไปเยี่ยมเขาหน่อยจ้ะ”
“แต่ตอนนี้ หนูยังไม่อยากไปยุ่งกับพวกเขานี่คะแม่”
“แม่ให้หนูไปหาพ่อสามี เพราะยังไงเขาก็มีบุญคุณดูแลหนู่หนึ่ง แม่ไม่ได้ให้ลูกไปหาคุณณัฒวัฒน์เขาสักหน่อย”
“ค่ะ ค่ะ หนูไปก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้พวกเขาทำงานอยู่ คงต้องไปหาพ่อที่บริษัทค่ะ”
“อ่ะ นี่ขนม เดินทางดีๆนะลูกรัก”
**********************************************
บริษัทของณัฒวัฒน์
“สวัสดีค่ะ ดิฉันขอมาพบประธานบริษัทค่ะ”
“ท่านไม่อยู่ค่ะ เห็นว่าอีกประมาณ 2 ชั่วโมงถึงจะเข้ามา รึว่าคุณจะติดต่อรองประธานมั้ยคะ แต่เอ๊ะ รองประธานก็ติดประชุมเหมือนกันก็คงอีกประมาณ 2 ชั่วโมงเหมือนกันถึงจะเลิกประชุมค่ะ คุณค่อยมาใหม่ดีมั้ยคะ”
เฉินชิงเห็นว่ามันเป็ขนม ทิ้งไว้หลายวันคงจะเสีย ประกอบกับ่นี้เธอยังไม่มีอะไรต้องทำ เลยว่า “ไม่เป็ไรค่ะ ดิฉันรอท่านประธานได้ค่ะ”
เวลาผ่านไป 30 นาที มือถือของเฉินชิงก็ดัง
“พี่ครับ เกิดเื่ใหญ่แล้ว”
“เื่อะไรเฉินกว้าน ใจเย็นๆก่อน ค่อยๆเล่า”
“พี่ยังจำคดีที่รถของคุณณัฒวัฒน์ถูกตัดสายเบรกแล้วคุณสายฝนดันไปขับรถคันนั้นได้มั้ยครับ”
“อื้อจำได้”
“คือตอนนี้ผมจับคนร้ายที่ตัดสายเบรกได้แล้ว สรุปว่าพวกมันตั้งใจจะฆ่าคุณณัฒวัฒน์ แต่คุณสายฝนรับเคราะห์แทน”
“อื้อ จับคนร้ายได้แล้วก็ดีแล้วนี่”
“แต่เมื่อกี้ เขาเพิ่งจะสารภาพว่าผู้บงการได้จ้างสไนเปอร์หมายจะฆ่าคุณณัฒวัฒน์ในวันนี้ครับ และเหมือนจะใกล้ได้เวลาแล้วด้วย”
“ทำไมเพิ่งมาบอกล่ะ ไอ้น้องบ้า แค่นี้นะ”
เฉินชิงใสุดขีด รีบไปถามเลขาฯหน้าห้องรองประธานทันที “ตอนนี้ท่านรองประธานอยู่ที่ไหนคะ”
“ห้องประชุมห้องที่หนึ่งค่ะ ตรงไปสุดทางนะคะ”
“ขอบคุณค่ะ”
เฉินชิงรีบวิ่งมุ่งหน้าไปยังห้องนั้นทันที แล้วรีบเปิดประตูโดยไม่ได้เคาะ ในตอนนี้นายณัฒวัฒน์กำลังพูดนำเสนอโปรเจคใหม่ด้านหน้าสุด ให้ผู้ร่วมเข้าประชุม 20 คนฟัง นายณัฒวัฒน์กำลังมีสมาธิจดจ่อกับงานที่นำเสนอไม่ได้สนใจผู้ที่จะเข้ามาใหม่ เฉินชิงมองเห็นไฟเลเซอร์สีแดงชี้ไปยังณัฒวัฒน์
ในใจเฉินชิงว่า “ไม่ทันการแล้ว” เฉินชิงจึงตัดสินใจวิ่งเข้าไปกอดณัฒวัฒน์ไว้หมายจะใช้ตัวบังเพื่อรับะุแทน…………….
519
