ณ คฤหาสน์หลังหนึ่งบนเชิงเขา ยังมีครอบครัวที่อบอุ่นอยู่ครอบครัวหนึ่ง ซึ่งในทุกๆวันจะนั่งล้อมวงกันทานข้าวที่โต๊ะอาหารกลางบ้าน เเต่ทว่าอาหารบนโต๊ะนั้นกลับไม่ใช่ผักสดหรือเนื้อสัตว์เเต่อย่างใด กับข้าวที่วางอยู่บนโต๊ะล้วนแล้วแต่เป็เืสดๆที่ได้มาจากร่างกายของมนุษย์ พวกเขาต่างดื่มกินและฉลองกันอย่างมีความสุข เนื่องด้วยฉลองให้กับการเกิดใหม่ของลูกชายที่น่ารักของพวกเขา
"เทเรซ่า ฉันขอบใจเธอมากนะที่ให้กำเนิดบุตรชายแก่ข้า และในนามของเ้าแห่งแวมไพร์ข้าขอตั้งชื่อลูกชายของข้าว่า เอเธนส์" ทันทีที่มุทินพูดจบประโยค สายฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงลงมาเหมือนรับรู้แล้วว่าในดินแดนนี้มีแวมไพร์ถือกำเนิดขึ้นมาอีกหนึ่งตนแล้ว เทเรซ่านั่งป้อนเืให้เอเธนส์โดยการใช้ขวดนมเหมือนเด็กทั่วๆไป ด้วยความที่เผ่าพันธุ์ของพวกเขากำลังอยู่ใน่ล่มสลายทั้งเทเรซ่าและมุทินจึงจำเป็ที่จะต้องปกปิดข้อมูลแท้จริงว่าตนเองเป็ใคร มาจากไหนไว้เป็ความลับ แต่ความลับก็ไม่มีในโลก เมื่อจู่ๆชาวบ้านหลายคนก็ได้สังเกตเห็นว่าบ้านหลังนี้รับสมัครคนใช้บ่อยเกินไปและคนที่พวกเขารับมาทำงานด้วยนั้นก็มักจะเป็หญิงสาวที่อายุประมาณ 18-25 ปีทั้งนั้นแล้วเมื่อย่างก้าวเข้าไปในคฤหาสน์หลังนั้นพวกเธอก็จะไม่มีวันได้กลับมาบ้านเลย มีเพียงแค่ 1 ก้อนที่ส่งไปถึงบ้านของพวกเธอแล้วบอกว่าเป็ค่าจ้างในการทำงานของพวกเธอนั่นเอง เมื่อสงสัยเช่นนั้นชาวบ้านก็ไม่อยู่นิ่งรีบไปตามหมอผีชื่อดังมาดูว่า ผู้คนในคฤหาสน์หลังนั้นเป็มนุษย์หรือเป็อะไรกันแน่ และแล้วเคราะห์ร้ายของพวกเขาก็มาถึงเมื่อคนที่ชาวบ้านจ้างมานั้นกลับเป็มือปราบปีศาจ เขาได้เฝ้ามองการกระทำของผู้คนในคฤหาสน์นั้นเป็เวลานาน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไป 20 ปี ก็ได้มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้มือปรสบปีศาจนั้นมั่นใจว่าคนในคฤหาสน์นั้นไม่ใช่มนุษย์ กลางดึกคืนนั้นมีหญิงสาวสวยขับรถเข้ามาที่บ้านหลังนั้น
"เอเธนส์ นั่นเ้าทำอะไรอยู่หรอ?"
"ข้ากำลังนั่งมองความงามของพระจันทร์อยู่ เ้ามีอะไรจะพูดกับข้างั้นหรือดารัญ?'
"เซอไพรส์!!ข้าได้เืของหญิงสาวบริสุทธิ์มาฝากเ้าด้วยนะ รับรองว่าเ้าจะต้องรู้สึกหอมหวานไปกับมันเเน่ๆ ลองดื่มดูสิ" หญิงสาวยื่นขวดเืสีแดงสดให้กับเอเธนส์ ซึ่งเธอคนนี้มีชื่อว่าดารัญ เธอเป็เพื่อนที่เล่นกับเอเธนส์มาั้แ่เด็กจนกระทั่งพวกเขาทั้งสองคนเติบโตมา เทเรซ่าจึงไปขอหมั้นหมายให้ดารัญมาเป็แฟนกับเอเธนส์ เผื่อว่าในอนาคตพวกเขาสองคนจะได้แต่งงานกันและมีบุตรเอาไว้สืบทอดตระกูลแวมไพร์ต่อไปนั้นเอง ดูเหมือนว่าทั้งสองคนก็จะชอบพอไปมาหาสู่กันบ่อยอยู่แล้ว มุทินจึงไม่รอช้ารีบจัดการงานแต่งของเอเธนส์และดารัญให้เร็วมี่สุด
"สัปดาห์หน้าก็จะถึงงานแต่งงานของเราแล้ว เ้ารู้สึกยังไงบ้างเอเธนส์?"
"ข้าอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ...เพราะข้าอยากอยู่กับเ้าทั้งวันทั้งคืนและก็ตลอดไป ข้ารักเ้านะดารัญ"
"ข้าก็รักเ้า เอเธนส์ เอ้ารีบดื่มซะสิ เืของสาวบริสุทธิ์นี้มันจะบำรุงร่างกายของเ้าให้ยังคงหนุ่มอยู่ตลอดเวลานะ อ้าว!!รีบดื่มซะสิ ข้าไม่อยากมีสามีแก่กว่าข้าหรอกนะ อิอิ" ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังหยอกล้อกันอย่างมีความสุขอยู่นั้น เสียงของเด็กร้องไห้และเสียงหมาป่าที่กำลังขู่คำรามอะไรสักอย่างดังเล็ดลอดเข้ามาถึงหูของเอเธนส์พอดี
"เสียงอะไรน่ะเอเธนส์ ที่บ้านเ้าเลี้ยงหมาป่าด้วยหรอ?"
"ไม่นะ แต่ข้าได้ยินเสียงเหมือนเด็กร้องดังมาจากทางหน้าบ้านน่ะ"
"ข้าว่าเรารีบไปดูกันเถอะ เผื่อว่าเราจะช่วยเหลืออะไรเขาได้"
"อืม!!ไปสิ" เอเธนส์และดารัญรีบเดินตามเสียงนั้นมาดูที่หน้าบ้านและแล้วสิ่งที่พวกเขาเห็นคือ ลูกหมาป่าตัวหนึ่งกำลังขู่เด็กทารกที่นอนร้องไห้อยู่ข้างถังขยะนั่นเอง ดารัญรู้สึกสงสัยจึงรีบอุ้มลูกหมาป่าตัวนั้นขึ้นเพื่อให้เอเธนส์ช่วยเด็กไว้
"โอ้..ชั่งเป็เด็กที่น่ารักน่าชังเหลือเกิน ใครนะช่างใจร้ายเสียจริงเอาเด็กทั้งคนมาทิ้งได้แบบนี้ พ่อแม่ต้องเป็คนแบบไหนนะ?เราเลี้ยงเขาไว้ได้ไหมเอเธนส์"
"เด็กคนนี้เป็มนุษย์…มนุษย์กับแวมไพร์อยู่ด้วยกันไม่ได้!!"
"ไม่เห็นจะยาก เราก็ทำให้เธอกลายเป็แวมไพร์ซะสิ"
"นี่เ้าหมายถึง…."
"ใช่..จัดการให้นางสืบเชื้อสายแวมไพร์ซะ..เ้าก็อยากมีน้องสาวไม่ใช่หรือไง นี่แหละได้โอกาสแล้ว"
"ก็จริงนะ...เด็กคนนี้ต้องมาต้องน่ารักแน่ แล้วเ้าจะเอายังไงกับลูกหมาป่าตัวนั้นล่ะ?"
"เด็กน้อยคนนี้ก็เช่นกัน เขาดูน่าสงสารมากเลยนะเอเธนส์ ถ้าจะปล่อยเขาไป เขาก็คงไม่มีที่ไปแน่"
"งั้นข้าจะเลี้ยงเขาไว้ เมื่ออายุครบ 20 ปี ข้าจะทำให้เขากลายเป็มนุษย์หมาป่าและอยู่รักษ์ชัยข้า เ้าว่าดีไหมดารัญ"
"ดีมากๆเลยล่ะ ค่ากำลังรู้สึกว่าเราสองคนมีลูกสาวกับลูกชายเพิ่มมาทีเดียว 2 คนเลยแหละ ฮ่าฮ่าฮ่า เราจะตั้งชื่อพวกเขาว่ายังไงดี?"
"เด็กคนนี้เป็ผู้หญิงงั้นข้าจะตั้งชื่อว่า มาเรีย ดีไหม?"
"ดี!!ฟังดูเป็เด็กน่ารักและมีมารยาท แล้วลูกหมาป่าตัวนี้ล่ะ เ้าจะให้ชื่อว่าอะไร?"
"ในเมื่อข้าตั้งใจจะเลี้ยงให้มันกลายเป็มนุษย์ ข้าก็จะตั้งชื่อให้มันเป็มนุษย์ ต่อไปนี้ เ้าจะมีชื่อว่า บิลลี่ นะเ้าหมาน้อย พวกเ้าทั้งสองไม่ต้องห่วงและไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น ข้านี่แหละจะเป็คนดูแลพวกเ้าต่อจากนี้เอง!!" เอเธนส์ใช้มือของเขารูปที่หัวลูกหมาป่าตัวนั้น ก่อนจะหันมาก้มลงหอมแก้มของเด็กที่เขากำลังอุ้มอยู่ ดารัญรู้สึกมีความสุขมากเพราะเหมือนกับว่าเธอกำลังเริ่มสร้างครอบครัวกับเอเธนส์ขึ้นมาอีกขั้นนึงแล้ว หลังจากวันนั้นดารัญก็มาที่บ้านของเอเธนส์บ่อยขึ้น ทุกครั้งที่เธอมาเธอมักจะมีขนมหรือข้าวของสำหรับเด็กติดมือมาให้ มาเรียและบิลลี่เสมอ เอเธนส์ตั้งใจเลี้ยงให้บิลลี่เข้ากับมาเรียได้และไม่ทำร้ายเธออีก จนกระทั่งมาเรียอายุได้ 10 ขวบ ดารัญได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเอเธนส์และดูแลมาเรียกับบิลลี้ได้อย่าง 100% มาเรียมองว่าดารัญกับเอเธนส์เปรียบเสมือนพ่อกับแม่ของเธอไปแล้ว ซึ่งบิลลี่ก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะยังอยู่ในร่างของหมาป่า เเต่บิลลี่ก็ไม่เคยคิดทรยศหรือทำร้ายใคร ภายในบ้านอีกเลย เขากลายเป็สุนัขที่เชื่องและเชื่อฟังคำสั่งของคนในบ้านมากๆ เวลาผ่านล่วงเลยไปเร็วถึง 20 ปี ตอนนี้มาเรียโตเป็สาวบานสะพรั่ง เช่นเดียวกับบิลลี่ที่ตอนนี้เขาสามารถกลายร่างเป็มนุษย์ได้แล้ว แต่ก็มีข้อกำหนดที่ว่าบิลลี่สามารถกลายร่างเป็มนุษย์ได้ในตอนกลางคืนเท่านั้น ส่วนตอนกลางวันเขาก็ยังเป็หมาป่าตามเดิม ครอบครัวของเอเธนส์กำลังดำเนินไปได้ด้วยดีเพราะตอนนี้ภายในบ้านของเขานั้นรู้สึกอบอุ่นและอบอวลไปด้วยความสุขจากพ่อแม่ ภรรยา น้องสาวที่น่ารักและน้องชายที่ภักดี โดยที่เอเธนส์ไม่รู้สึกระแวงใจเลยว่า ในตอนนี้ภัยร้ายกำลังคืบคลานเข้ามาประชิดตัวของเขาเเล้ว เมื่อนักล่าปีศาจที่เฝ้าดูครอบครัวของพวกเขามายาวนานจะรุ่นถึง 40 ปีด้วยกัน บัดนี้ถึงเวลาที่เอเธนส์จะต้องพบเจอกับชะตากรรมสุดโหดเข้าซะแล้ว เอเธนส์จะเจอกับอะไรบ้างและครอบครัวที่แสนสงบสุขของเขาจะเป็ยังไงต่อไปติดตามได้ใน EP หน้านะคะ
1K
