เกิดใหม่ทั้งที มีสามีแถมลูก 3

        บ้านใหม่และร้านขายยา 2 ชั้นของหลิงหลิงเสร็จสมบูรณ์สวยงาม วันนี้ฤกษ์ดีได้ย้ายเข้าบ้านและเปิดร้านไปพร้อมกันจึงตื่นเต้น ประทัดถูกนำมาติดไว้หน้าร้านยาเป็๲ทางยาวพร้อมเปิด ป้ายร้านติดตั้งโดดเด่นตัวหนังสือสีเขียวเหมือนร้านยาสมัยใหม่ร้านยานี้หลิงหลิงให้ชื่อว่าร้านยาหลินจื้อ

เหล่าลูกน้องทั้ง 5 คนจากสวนผักก็ตามมาร่วมยินดีและช่วยงานด้วย หลิงหลิงอยากให้ไห่ถังมาช่วยดูร้านและจัดการบัญชีจึงให้ย้ายเข้ามาพักในเมืองด้วยโดยให้อยู่เรือนเล็กที่เตรียมไว้ให้หลงอี้ก่อน ค่อยสร้างหลังใหม่เพิ่มให้หลงอี้ทีหลังได้เพราะตอนนี้มีห้องนอนแยกกันกับหลงหลงแล้ว ส่วนจิ้งอันหลงตามมาด้วยจึงกลายเป็๞ให้เขามาทำหน้าที่พ่อบ้านในเมืองแทนและสอนงานเกาเจียงให้ดูแลบ้านสวนแต่หากมีงานจ้างคนงานด้านนอกเข้ามาที่สวนผักก็เข้าไปช่วยดูแลเทียวไปเทียวกลับได้เพราะหลิงหลิงซื้อรถม้าเพิ่มอีกคันและมีม้าชั้นดีอีก 4 ตัวให้เกาเจียง หลงเฟย ถังฟู่ หลงเป่า ไว้ไปไหนมาไหนสะดวกคนละตัว 

        เสียงจุดประทัดดังขึ้นทันทีเมื่อถึงฤกษ์ยามที่ดูไว้ ทุกคนแถวหน้าตลาดล้วนมารุมล้อมมองดูภายในร้านที่ตกแต่งสวยงามเรียบง่ายแต่ดูหรูหรา มีเคาเตอร์รับลูกค้าที่กว้างขวางพร้อมชั้นใส่ยาด้านหลังเคาเตอร์เป็๲แถวสูงชิดเพดาน มีบันไดสูงไว้ปีนหยิบยาที่มีล้อเลื่อนไปมาได้

ป้ายหน้าร้านติดบอกว่ามียาเม็ดพร้อมทานรักษาโรคได้ เก็บได้เป็๞ปี มีทั้งยาแก้ไข้ แก้ปวด แก้หวัด ฯลฯ มีครีมบำรุงผิว รักษาสิวและสำหรับนวดแก้ปวดเมื่อย ทำให้คนสนใจยาใหม่ๆที่สะดวกพกพาง่ายไม่ต้องต้มกิน

        "ร้านขายยาของท่านเป็๲ยาลูกกลอนพร้อมทานเลยหรือแม่นาง"

        "ใช่แล้ว ท่านสามารถซื้อไปเก็บไว้ได้นาน หากป่วยไข้ค่อยเอามากินได้ สรรพคุณดีกว่ายาต้มเพราะข้าใช้สมุนไพรชั้นดีที่ปลูกเอง ราคาก็แพงต่างกันเล็กน้อยเพราะข้าผลิตเองจึงทำให้สามารถขายได้ราคานี้ ซึ่งเป็๞ราคาต้นทุนร้านข้า หากรับซื้อจากผู้อื่นมาขายคงแพงกว่านี้มากหลายเท่า"

        หลิงหลิงแจ้งแก่ผู้สนใจที่ผ่านไปมาแวะถาม มีคนเข้ามาซื้อยามากมายไปเก็บไว้ก่อนทั้งที่ยังไม่ป่วยเพราะกลัวยาหมด หลิงหลิงผสมน้ำวิเศษในยาทุกชนิดเพื่อจะได้ช่วยเหลือผู้อื่นมากขึ้น ไม่เน้นผลกำไรแต่กลับกำไรดีมาก ต้นทุนมีเพียงจ้างแรงงานมาดูแลสวนเท่านั้น ส่วนสมุนไพรหลิงหลิงมีเต็มไปหมดในมิติซึ่งนำออกมาปลูกด้านนอกพอเป็๲พิธีแต่ก็ใช้โรงเรือนขนาดใหญ่พอสมควร จะได้ไม่น่าสงสัยเ๱ื่๵๹ยาเม็ดมาจากไหน

        ส่วนยาเม็ดนั้นหลิงหลิงปรุงเองในมิติใช้สมุนไพรในมิติ แค่มีน้ำวิเศษไม่ใส่สมุนไพรใดก็รักษาโรคได้แล้วแต่เพื่อให้ไม่มีใครสงสัยจึงต้องมีสมุนไพรเล็กน้อยผสมอยู่ด้วยให้มีกลิ่นของยาจึงทำให้หลิงหลิงไม่ขาดทุนเลย เวลาสามีไม่อยู่หรือสามีหลับก็แอบเข้าไปปรุงยา 30 นาทีภายนอกมิติก็เท่ากับ 1 เดือนภายในมิติแล้ว เวลาเหลือเฟือจึงทำไว้เยอะแต่ทยอยเอาออกมาใส่สต๊อกไว้เท่านั้น สะดวกสบายมากเพราะเครื่องมือการแพทย์ครบครันในมิติ ทั้งห้องแล็ปทดลองก็มี

        กิจการถือว่าไปได้ดีในวันแรกยาเกือบทุกชนิดมีอย่างละเป็๲พันเม็ดเกือบหมดขนาดแยกใส่ขวดเล็กๆขวดละ 5 เม็ด หลิงหลิงขาย ขวดละ 5 ตำลึงเพราะถือเป็๲ยาจากน้ำวิเศษเจือจาง หากคนหาซื้อได้ง่ายไปจะแปลกเกินไปแถมรักษาหายทุกโรค ครีมบำรุงผิวต่างๆ และนวดแก้ปวดเมื่อยก็ขายดีทำมาชนิดละพันกระปุกเช่นกัน ขายเป็๲กระปุกเล็กๆ ราคาขวดละ 5 ตำลึง แค่เพียงวันนี้วันเดียวก็ได้ค่าบ้านค่าร้านยานี้แล้ว

แต่กับคนยากจนหลิงหลิงจะช่วยเหลืออีกทีหากป่วยหนักมารักษาก็ไม่คิดราคาแพงหรืออาจรักษาฟรีแต่ไม่ป่าวประกาศ ทำการกุศลลับหลังเอา เพราะทำห้องตรวจรักษาแยกไว้จึงสามารถแอบรักษาได้โดยการให้ดื่มน้ำวิเศษ

        หลิงหลิงอยากทำตัวมีประโยชน์กับผู้อื่นและรักษาคนให้ได้มากที่สุด ให้สมกับโอกาสที่ได้เกิดใหม่ของตน

        "เ๯้าเหนื่อยหรือไม่ ข้าเห็นเ๯้าวันนี้ทั้งวันแทบไม่ได้นั่งเลย"

        เมื่อปิดร้านแล้วทุกคนต่างอ่อนเพลีย เมื่อทานอาหารค่ำก็รีบพักผ่อน เด็กๆก็เข้านอนไวเพราะช่วยท่านพ่อท่านแม่เรียกแขกยิ้มแฉ่งเดินไปมาหน้าร้านทั้งวัน หลงเป่าช่วยดูแลน้องๆ แทนท่านแม่ที่ยุ่งกับการขายยาและแนะนำการกินยาให้ลูกค้าทั้งวัน ส่วนไห่ถังนับเงินทำบัญชีมือเป็๲ระวิงจนแทบหน้ามืดทีเดียว

        "ข้าไม่เหนื่อยเ๯้าค่ะท่านพี่ แค่ปวดเมื่อยขาเท่านั้น ทายานวดแล้วน่าจะดีขึ้น"

        "ให้พี่ปรนนิบัติเ๽้าดีหรือไม่"

        หลงเฟยพูดพลางบีบนวดขาภรรยาอย่างเอาใจ วันนี้หลงเฟยแทบไม่ได้ทำอะไร แค่เดินตรวจสอบความเรียบร้อยในบ้านที่ขนของย้ายเข้ามาว่าขาดเหลืออะไรหรือไม่เท่านั้น ของหลายอย่างต่างซื้อเข้ามาหลายวันแล้ว ส่วนร้านยาหลงเฟยก็แค่เดินไปตรวจดูว่ามีคนก่อความวุ่นวายหรือไม่ พอเห็นคนแออัดเพียงแค่จัดคิวเข้าแถวตามระเบียบให้บัตรคิวแต่ละคนตามที่ภรรยาเคยสั่งไว้ก็เรียบร้อยแล้วนั่นคืองานของเขาในวันนี้

        วันนี้จึงอยากเอาอกเอาใจภรรยาเพราะ๰่๥๹ก่อนย้ายเข้ามาต่างอ่อนเพลียหลับไปไม่รู้ตัวทุกวัน ด้วยยุ่งกับการเตรียมของมาใส่หน้าร้านยาและสั่งซื้อของเข้าบ้านมากมาย

        วันนี้ฤกษ์ดีย้ายเข้าบ้านใหม่ หลงเฟยอยากเจิมเตียงใหม่ด้วยการปรนนิบัติภรรยาให้ครวญครางแต่กลัวภรรยาไม่ร่วมมือเพราะเหน็ดเหนื่อยจึงต้องเอาอกเอาใจสักหน่อย

        "ข้าเอาเปรียบท่านแล้วที่ให้ท่านต้องคอยมาปรนนิบัติเช่นนี้ "

        หลิงหลิงพูดพลางลูบแก้มสากของสามีที่มีไรหนวดเริ่มขึ้นบางๆ พร้อมยิ้มหวานอย่างรู้กัน ที่จริงแล้วหลิงหลิงแอบดื่มน้ำวิเศษทั้งวันจึงไม่เหน็ดเหนื่อยมากแค่ปวดเมื่อยบ้างเท่านั้น

        หลงเฟยเห็นภรรยาให้สัญญาณตอบรับเช่นนี้จึงรีบจับภรรยาเอนหลังลงเตียงนุ่มก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าตนและของภรรยาอย่างคล่องแคล่ว จนหลิงหลิงกลั้นขำ

        "เ๯้าขำอันใดภรรยา"

        "ท่านพี่ทำเหมือนรีบร้อนกลัวข้าหนีเช่นนี้ไม่ขำได้อย่างไรเ๽้าคะ"

        หลงเฟยหน้าแดงเขินภรรยาที่ทำตัวเหมือนชายหิวโซตะกละตะกลามอยากจับภรรยากินเช่นนี้ แต่ก็ช่วยไม่ได้ภรรยาเขางดงามยิ่งนัก ยิ่ง๰่๭๫นี้ดูผุดผ่องขึ้น ทั้งอะไรๆก็ดูเต็มไม้เต็มมือไม่ซูบผอมเหมือนแต่ก่อน เนื่องจากหลิงหลิงออกกำลังกายและดื่มน้ำวิเศษทุกวันร่างกายจึงยิ่งงดงามเต่งตึง ผิวพรรณผุดผ่องขึ้นเช่นนี้จนสามีรักสามีหลง