นางร้ายคนนี้ไม่เอาบึงบัว

    เมื่อพระเอกเล่นตัว

     เขาสะบัดหน้าหนีทำเป็นมองวิว ก่อนจะนั่งเก๊กขอบรั้วศาลาชำเลืองหางตามองชาเป็นสิบแก้วในถาดสลับกับหน้าฉันแล้วก็เมินไปดื้อๆ ว่าแต่เมื่อกี้เหมือนเห็นเขาอมยิ้มเลย ฉันยืนนิ่งไม่มั่นใจว่าตัวเองตาฝาดไหม “โบราณว่าเสน่ห์ปลายจวักมัดใจชาย เห็นทีบรรพบุรุษว่าไว้คงไม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ