"เฮ้ยยย นี่นายทำบ้าอะไรของนาย" เธอพยายามห้ามผู้ชายสูงใหญ่คนนั้น แต่มันไม่เป็ผล ชายสูงใหญ่พยายามกระหน่ำจูบเธออย่างบ้าคลั่ง ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์และบวกกับความแค้นภายในใจจึงทำให้เขาไม่อาจลดละลงได้เลย และแล้วเขาก็อุ้มหญิงสาวร่างเล็กขึ้นเตียงแล้วเธอก็ไม่อาจจะหลีกหนีไปไหนได้อีก
สามชั่วโมงก่อนหน้านี้....
ตะวันชายหนุ่มรูปหล่อ มีหน้าตาดี ฐานะทางบ้านดีเป็ลูกคุณหนูไฮโซ และอนาคตเขาต้องเป็ CEO ของบริษัทั์ใหญ่ของเมืองไทยเขามีนิสัยเ็า และชอบเอาแต่ใจตัวเองเพราะถูกที่บ้านคอยตามใจ เพื่อนๆในกลุ่มก็พลอยตามใจตะวันไปด้วย ตะวันกำลังนั่งดื่มในงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบ ในระหว่างดื่มไปเขาก็จ้องมองแพรไหมสาวสวย "ตะวันชั้นเห็นนายนั่งจ้องแพรไหมไม่หยุดเลย ทำไมแกยังไม่เลิกไม่ชอบหน้ายายแพรไหมสักทีว่ะ เื่มันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วนะโว้ย" ธนาเพื่อนกลุ่มตะวันบ่น "ไม่เคยมีใครกล้ามาปฏิเสธชั้นเลย" 4ปีก่อนตะวันชวนแพรไหมไปทานข้าวแต่กลับโดนแพรไหมปฏิเสธต่อหน้าเพื่อนๆทั้งคณะ กลายเป็ว่าตะวันและแพรไหมไม่เคยคุยกันอีกเลย แถมยังไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันด้วยซ้ำ สตางค์แฟนสาวของธนาซึ่งนั่งอยู่ด้วย แอบกระซิบตะวัน "นี่ตะวันคืนนี้เรามาเปลี่ยนที่นอนกันม่ะ ชั้นอยากนอนห้องเดียวกับธนา" "บ้าเธอสิ แล้วให้ชั้นไปนอนที่ไหน" "ก็นอนห้องชั้นไง ชั้นนอนห้องเดียวกับแพรไหม" ตะวันนั่งครุ่นคิดอยู่พักแล้วพยักหน้า สตางค์จึงยื่นกุญแจห้องให้ตะวัน แล้วตะวันก็เดินขึ้นห้องไป ทางแพรไหมนั่งดื่มกับเพื่อนๆรู้สึกมึนๆจึงขอตัวเพื่อนๆขึ้นไปนอนก่อนเพราะรู้สึกตัวเองไม่ไหว
เช้าวันต่อมา....
"ออกไป ออกไป ชั้นบอกให้นายออกไปไงตะวัน" แพรไหมโวกเวกโวยวาย "นี่เธออยากให้เพื่อนๆรู้เื่ของเรานักหรอไง ห๊า!!!! " ตะวันสวนกลับแพรไหมด้วยอารมณ์โกรธ เขาเองก็รู้สึกผิด แล้วเสียงโทรศัพท์ของแพรไหมก็ดังขึ้น กริ๊งๆๆๆๆๆ
"ว่าไงฟ้าใส" แพรไหมรับสายฟ้าใส "เก็บของเสร็จยังแพร ลงมาข้างล่างได้แล้วนะ" "เคๆเดี๋ยวชั้นลงไป" แพรไหมวางสายจากฟ้าใสแล้วหันไปมองตะวันที่นั่งมองเธออยู่ "เธอจะให้ชั้นรับผิดชอบเธอยังไง ก็บอกมา"ตะวันพูดเสียงแข็งและทำหน้าเฉยชา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แพรไหมหันหน้าไปมองตะวันแล้วพูด "ไม่ ชั้นไม่้าอะไรจากนาย แล้วเราไม่ต้องมาเจอหน้ากันอีก" แพรไหมลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไป แล้วจากวันนั้นเขาและเธอก็ไม่เจอหน้ากันอีกเลย
สี่เดือนผ่านไป...
"ห๊าา อะไรนะแพร เธอท้องหรอ แล้วตะวันรู้เื่นี้ยัง" เสียงใของฟ้าใสดังขึ้น "ไม่ ชั้นไม่้าให้เค้ามารับผิดชอบอะไรกับชั้น ชั้นเกลียดเค้า เลิกพูดถึงชื่อนี้ได้แล้ว" ฟ้าใสกับอารยานิ่งแล้วมองหน้ากัน เธอสองคนรู้ว่าเพื่อนของเธอทั้งโกรธทั้งเกลียดนายตะวันมาก "แล้วแพรจะเอายังไงต่อ"อารยาถามเพื่อนด้วยความเป็ห่วง "ชั้นจะเลี้ยงลูกของชั้นเอง ลูกของชั้นคนเดียว!!" "แล้วทุนที่เธอจะไปเรียนโทละแพร อย่าบอกว่าเธอจะ..." "ใช่ฟ้า ชั้นคงต้องสละสิทธิ์ " แพรไหมพูดขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าและเสียดายที่ต้องทิ้งความฝันไปเธอตัดสินใจที่จะอยู่กรุงเทพต่อโดยยังไม่กลับบ้านเพราะเธอไม่อยากให้พ่อแม่เธอรู้เื่นี้ โชคดีที่ตอนเรียนเธอทำงานพาร์ทไทม์และรีบตัดต่องานเป็งานอดิเรก เธอจึงมีเงินเก็บมากพอที่จะอยู่กรุงเทพต่อ เธอต้องประหยัดและยังคงรับงานตัดต่อเพิ่ม และอีกเื่คือพ่อแม่เธอได้ตัดสินใจซื้อคอนโดให้เธออยู่ในระหว่างเรียนเธอจึงไม่ต้องจ่ายในส่วนของค่าที่พัก ทำให้มีเงินเก็บมากขึ้น แต่ในระหว่างนี้เธอต้องพยายามไม่ให้พ่อแม่ลงมาจากเชียงใหม่เพื่อมาหาเธอ โดยมีพี่ชายไซม่อนคอยช่วยเหลือเธอ เธอตกลงกับไซม่อนว่าถ้าเธอคลอดลูกแล้วมีงานทำที่ดีมั่นคงเธอจะเป็คนบอกพ่อแม่เอง ส่วนทางด้านตะวันจบออกมาก็มาทำงานในบริษัทของพ่อและกำลังจะไปเรียนโทเมืองนอกเพื่อที่จะกลับมานั่งเป็ประธานของบริษัทในขณะที่รอเอกสารที่จะไปเรียนต่อหน้าตาของตะวันก็ได้ไปเข้าตาผู้จัดการดาราไฟแรงอย่าพี่โอ๋เข้า พี่โอ๋ชวนตะวันไปแคสงานและในที่สุดตะวันก็ได้เล่นละคร เพราะกว่าจะเคลียร์เอกสารเสร็จก็ใช้เวลาไป4-5เดือนตะวันจึงตกลงเล่นละคร และด้วยความรูปร่างหน้าตาดี แถมยังรวยอีก ตะวันจึงเป็ที่หมายปองของบรรดาสาวๆทั้งในและนอกวงการ แถมเพียงเวลาไม่กี่เดือนเขาเองก็เป็ที่รู้จักจนได้ติดเป็ซุปตาร์หน้าใหม่ของวงการไปแล้ว แต่ถึงตะวันจะได้เป็ซุปตาร์ด้วยความเฉยชา หยิ่งของเขาก็ยังไม่หาย แถมนิสัยเฉยชา หยิ่งๆของเขาเป็ที่ถูกใจกับบรรดาสาวๆอีกด้วย ในขณะที่ตอนนี้แพรไหมท้องได้4เดือนแล้ว ถ้าหากไม่สังเกตก็จะไม่ค่อยเห็นชัดเท่าไหร่นัก "แพรเป็ไงบ้าง ไม่เจอกันนานเลย" อารยาถามเพื่อนสาวที่กำลังถือของกินออกมาจากตู้เย็น "ก็โอเคนะ ชั้นไม่แพ้ท้องเลย กินอาหารได้หมดเลย" แพรไหมบอกเพื่อน "ดีแล้วๆฉันกับยายอารยาซื้อของมาบำรุงหลานเยอะแยะเลย แกต้องกินเยอะๆนะ" ฟ้าใสบอกเพื่อนพลางหยิบของออกมาจากถุง "แพรแกได้ดูข่าวบันเทิงป่ะ นายตะวันได้เป็ดาราแล้วนะ เห็นไปเป็แขกรับเชิญให้กับละครอะไรสักเื่นี่แหละ ได้ข่าวว่ากำลังถ่ายละครอยู่ด้วยนะแก" ฟ้าใสพูดไปก็เลื่อนรูปให้ให้แพรไหมดู แต่อารยาพยายามสะกิดๆฟ้าใส กว่าฟ้าใสจะรู้สึกตัวก็ไม่ทันแล้ว หันไปมองหน้าแพรไหมที่ทำหน้าบึ้งตึงอยู่ "เฮ้ย...แพรชั้นขอโทษนะ" ฟ้าใสรีบขอโทษเพื่อนทันที "ไม่เป็ไรหรอกแก ชั้นไม่สนใจนายนั่นอยู่แล้ว แต่คราวหลังไม่ต้องพูดถึงชื่อนี้อีกก็พอ" เพื่อนทั้งสองพยักหน้าทันที เพราะพวกเธอสงสารแพรไหมมาก อยากจะเดินเข้าไปบอกตะวันมากแต่ก็ตามใจเพื่อนไม่อยากให้เพื่อนต้องคิดมาก
404
