ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

    ตอนที่ 23 หมูทองคำ !!

    ตอนที่ 23“บ้าเอ้ยแบบนี้จะออกจากเมืองยังไงล่ะเนี่ยไหงพวกนักฆ่ามันเยอะแบบนี้วะ!!” จันทร์วาดสบถออกมาอย่างหงุดหงิดเพราะตั้งแต่เธอออกมาจากร้านขายยาเธอก็ดันจ๊ะเอ๋กับนักฆ่าเข้าแถมพอพวกนักฆ่าเจอเธอก็ดันจำเธอได้ทันทีเสียด้วยเธอวิ่งหนีตีนแทบแตกกว่าจะหนีนักฆ่าพวกนั้นพ้นดีที่อาศัยฝูงชนและมุมอับสายตาหลบรอดมาได้ซึ่งที่เธอหลบหนีมาได้เพราะนักฆ่าที่เจอเธอนั้นดูเหมือนระดับจะยังไม่ถึงห้าสิบเพราะใช้วิชาตัวเบาไม่ได้แต่ยังไม่ทันได้หนีออกจากเมืองก็มีนักฆ่าอีกกลุ่มมาสมทบซึ่งนักฆ่าที่มาใหม่นั้นระดับสูงกว่าห้าสิบเพราะสามารถใช้วิชาตัวเบาได้“เฮ้ยเจอมั้ยวะ !!”เสียงนักฆ่าสองคนวิ่งมาหยุดยืนตรงจุดที่จันทร์วาดซ่อนตัวอยู่ดีที่พวกเขาทั้งคู่ไม่เห็นเธอ“ไม่ว่ะแม่งหายไปไหนวะหัวหน้าให้ค่าหัวผู้เล่นจันทร์วาดต่างหากด้วยสิถ้าฆ่าได้จะได้รอบละหนึ่งแสนเหรียญทอง !!”ห๋า...นี่ไอ้หัวหน้ากิลด์นักฆ่ามันตั้งค่าหัวเราต่างหากอีกแสนเหรียญทองต่างหากงั้นเหรอแถมยังตั้งแบบฆ่าต่อรอบด้วยนี่ถ้ามีคนฆ่าเราไปสิบรอบก็ได้หนึ่งล้านเหรียญทองน่ะสิถ้าเป็นราคาเงินที่บริษัทขายเท่ากับฆ่าเราได้รอบละหนึ่งพันบาทเลยนะ !! จันทร์วาดตกใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปากนักฆ่าทั้งสองคนที่พูดคุยกันอยู่“เออแม่งตั้งหนึ่งแสนเหรียญทองนี่มันหมูทองคำชัดๆ”“เออใช้หมูทองคำจากนี้กูจะเรียกเป้าหมายว่าหมูทองคำ”มะ...มะ...หมูทองคำนี่ป้ากลายเป็นหมูทองคำไปแล้วเรอะ !! จันทร์วาดอุทานอยู่ในใจ“ว่าแต่รู้มั้ยทำไมหัวหน้ากิลด์ถึงตั้งค่าหัวให้หมูทองคำต่างหากวะตรูล่ะโคตรสงสัยเลย”“โหมึงนี่ไปอยู่ไหนมาเนี่ยไม่รู้เหรอว่าหัวหน้ากิลด์เราแอบชอบเจ้หลันฮวาอ่ะ”“เฮ้ย...จริงดิหัวหน้ากิลด์ชอบเจ้หลันฮวางั้นเหรอ !!”“ใช่หัวหน้าชอบเจ้แกมาตั้งนานแล้วเพราะหัวหน้าที่หัวหน้าตั้งค่าหัวต่างหากอีกแสนเป็นเพราะหัวหน้าคิดว่าที่เจ้แกทรยศและลาออกไปเป็นเพราะหมูทองคำ”“แต่จะเป็นไปได้เหรอวะเพราะว่าหัวหน้ากับเจ้หลันฮวาน่ะเป็น...”“เฮ้ยมึงนี่สมัยนี้โลกมันเปิดกว้างแล้วไม่มีใครเขาถือเรื่องแบบนั้นกันแล้ว”“แต่ว่าเจ้หลันฮวาอายุสามสิบแล้วนะเฮ้ยมันดูแปลกๆนะ”“หัวหน้าเองก็ยี่สิบแล้วห่างกันไม่เยอะหรอกมึงลองคิดดูดิคู่รักอายุหกสิบกับห้าสิบมันดูแปลกมั้ย”“เออจริงไม่แปลกแฮะ”“ก็ใช่ไงว่าแต่พวกเรามาถึงกันกี่คนแล้ว”“เห็นว่ามากันเกือบสองร้อยคนแล้วว่ะกำลังมีนั่งเรือมาจากทวีปอื่นอีกตอนนี้มีหลายกลุ่มล้อมเมืองและออกค้นหาในป่ารอบเมืองมังกรทองแล้วด้วยแล้วก็มีบางพวกไปแอบซุ่มแถวอาคารออนไลน์ด้วยเผื่อหมูทองคำแอบไปออฟไลน์หนีพวกเรา”ห๋า...ไอ้พวกนี้มีไปดักนอกเมืองกับออกค้นหาในป่ารอบเมืองมังกรทองแล้วก็ดักที่อาคารออนไลน์ด้วยเรอะแล้วแบบนี้ป้าจะหนียังไงล่ะเห้ยกะว่าจะออฟไลน์หนีออกไปรอให้เลิกค้นหาก่อนเสียหน่อยแถมออกไปเก็บระดับก็ไม่ได้เพราะดักในป่าด้วยแถมมีกันสองร้อยคนและยังมีพวกที่กำลังตามมาอีกป้าจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย !! จันทร์วาดตกใจมากเมื่อรู้ว่าตอนนี้มีนักฆ่ากว่าสองร้อยคนดักฆ่าเธออยู่“มากันเยอะเชียว”“ทำไงได้ฆ่าได้รอบละหนึ่งแสนเหรียญทองเลยนะเว้ยเพื่อนจับปาร์ตี้กันกลุ่มละห้าคนยังหารได้คนละตั้งสองหมื่นเหรียญทอง !!”“เออนั่นสิดีนะเราระดับสูงเลยปาร์ตี้กันสองคนจะได้หารน้อยหน่อยเอาเป็นว่ารีบไปดูทางโน้นกันเถอะ”“เออ”จากนั้นนักฆ่าทั้งสองคนก็จากไปจันทร์วาดจึงค่อยๆเดินออกมาจากที่ซ่อน“มีค่าหัวเพิ่มเป็นต่อรอบซะงั้น...แถมยังเป็นเพราะหัวหน้ากิลด์นักฆ่าแอบชอบอีเจนอยู่แล้วคิดว่ากูเป็นต้นเหตุเลยเอามาลงที่กูสินะเจริญล่ะสิแบบนี้อีห่าว่าแต่ไอ้เด็กหัวหน้ากิลด์นักฆ่ามันจะรู้มั้ยเนี่ยอีเจนมันจะสี่สิบอยู่แล้วอายุห่างกันจนเป็นแม่กับลูกได้เลยนะเห้ย” จันทร์วาดพูดออกมาจากนั้นจันทร์วาดก็หลบๆซ่อนๆจนหลายชั่วโมงต่อมาเธอก็ออกจากเมืองมาได้แต่พอออกจากเมืองมาแล้วเธอก็พบเข้ากับพวกนักฆ่าที่ตระเวรหาเธออยู่ในป่าอย่างที่ได้ยินมาซึ่งขนาดซ่อนอยู่บนต้นไม้จนกระทั่งฟ้ามืดลงนักฆ่าพวกนั้นยังไม่ล้มเลิกที่จะตามหาเธอเลยเพราะสัตว์อสูรที่อยู่รอบๆเมืองนั้นระดับไม่สูงมากแถมพวกนักฆ่าที่มาตามฆ่าเธอนั้นก็ระดับมากกว่าห้าสิบทุกคนจึงไม่จำเป็นต้องกลัวสัตว์อสูรเลย“หมูทองคำยังไม่ได้ไปที่อาคารออนไลน์แถมยังไม่ได้ผ่านเส้นทางไปเมืองอื่นด้วยเป้าหมายไม่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองก็อยู่ในป่าระแวกรอบๆนี่แหละท่องเอาไว้รอบละแสนเหรียญทองหาเป้าหมายต่อไป”“โอ้ !!!!!!”เสียงกลุ่มนักฆ่าที่อยู่ด้านล่างต้นไม้ที่จันทร์วาดซ่อนอยู่ตะโกนบอกเพื่อนๆโอ้ยป้าล่ะรำคานไอ้เด็กพวกนี้จริงอย่าให้ป้าระดับสูงมั่งนะจะส่งกลับไปอาคารออนไลน์เรียงตัวเลยบังอาจมาทำให้ป้าหนีหัวซุกหัวซุนแบบนี้แถมยังเรียกป้าหมูทองคำกันหมด !! จันทร์วาดคิดอย่างหงุดหงิดตอนนั้นเองระหว่างที่จันทร์วาดอยู่บนต้นไม้เธอก็เหลือบไปเห็นว่าทางป่านอกเมืองทิศเหนือที่มีภูเขาขนาดใหญ่อยู่นั้นไม่มีกลุ่มนักฆ่าอยู่เลยหือทำไมตรงนั้นไม่มีพวกนักฆ่าไปเฝ้าล่ะป่าตรงนั้นมีอะไรอยู่หรือเป็นตรงจุดที่มีสัตว์อสูรระดับสูงอยู่จันทร์วาดแปลกใจจึงเข้าบอร์ดไปหาข้อมูลและเธอก็เห็นกระทู้ของทวีปมังกรทองซึ่งเป็นกระทู้ที่อยู่บนๆและดูเหมือนกระทู้นี้จะเชื่อถือได้บอร์ดทวีปมังกรทองกระทู้ที่ 986 : แนะนำสถานที่เก็บระดับรอบเมืองท่ามังกรทองจากผู้เล่นเก่า (ผู้เล่น : ฟู่สือ)ความคิดเห็น 1 : ถ้าอยากจะเก็บระดับช่วง 20 – 25 แนะนำป่าทางใต้ทางเชื่อมระหว่างท่าเรือทวีปมังกรทองกับเมืองท่ามังกรทองครับ ส่วนระดับ 25 – 30 นั้นแนะนำให้ไปป่าทางตะวันตกแถวนั้นจะมีก็อบลินอยู่แต่ระวังด้วยก็อบลินมันอยู่กันเป็นกลุ่มละ 3-4 ตัว ส่วนทางตะวันออกนั้นแนะนำให้ไปช่วง 30 – 33 แถบนั้นเป็นที่อยู่ของแกะพ่นไฟระดับ 31 ไม่โจมตีก่อนคนจึงเยอะมากส่วนทางทิศเหนือนั้นมีสัตว์อสูรระดับ 35 ขึ้นไปแต่อย่าลงไปในถ้ำภูเขาไฟใต้พิภพตรงพิกัด 65 , 117 ล่ะถึงที่นั่นจะมีสัตว์อสูรระดับแค่ 30 แต่พอเข้าไปในเขตภูเขาไฟใต้พิภพแล้วจะติดสถานะแผดเผาที่ลดเลือดนาทีละ 2%ผู้เล่นใหม่คงไม่มีเงินซื้อยาฟื้นฟูเลือดเป็นจำนวนมากจึงไม่คุ้มค่าที่จะลงไปเก็บระดับที่นั่นถึงที่นั่นจะมีสัตว์อสูรเยอะมากก็เถอะด้วยรักและห่วงใยจากผู้เล่นเก่า (ผู้เล่น : ฟู่สือ)ความคิดเห็น 2 : ขอบคุณมากค่ะข้อมูลเป็นประโยชน์มากเลย (ผู้เล่น : จิวจี้เปี๊ยก)ความคิดเห็น 3 : ขอบคุณมากเพ่ (ผู้เล่น : ซอยถี่ถี่)“หือมีแต่ข้อมูลขอบคุณแฮะแสดงว่าข้อมูลจริงสินะ !!” จันทร์วาดอุทานออกมาเพราะถ้าเธอจำไม่ผิดจากความคิดเห็นที่สองนั้นผู้เล่นคนนี้เคยถามข้อมูลสถานที่เก็บระดับช่วง 30 มาแล้วแต่เจอพวกเกรียนเข้าไปตอบข้อมูลมั่วไปหมดจนไม่รู้เลยว่าข้อมูลไหนเป็นของจริงของปลอม (จากตอนที่ 17)“ภูเขาไฟใต้พิภพกับสถานะแผดเผางั้นเหรอ...ถ้าจำไม่ผิดจากตอนที่เรียนกับตาแก่ว่านหยกมันเป็นยาเอาไว้ใช้ต้านทานความร้อนนี่นามันจะใช้ป้องกันสถานะแผดเผาได้มั้ยนะ” จันทร์วาดพูดออกมาเบาๆพลางนึกถึงความรู้ที่ได้เรียนมาจากฮัวโต๋ซึ่งในกระเป๋ามิติของเธอนั้นมีว่านหยกอยู่ด้วย (ข้อมูลจากตอนที่ 19 ว่านหยกทำยาต้านทานความร้อน ว่านหินทำยาต้านทานความเย็น)“เอาเป็นว่าลองไปดูก่อนแล้วกันถ้าป้องกันไม่ได้แล้วตายก็ออฟไลน์แม่งเลยค่อยออนใหม่ตอนค่ำๆพอถึงตอนนั้นในเกมส์ก็ผ่านไปเป็นสัปดาห์แล้วไอ้เด็กนักฆ่าพวกนี้คงไม่ออกตามหาตลอดสัปดาห์หรอก” จันทร์วาดพูดก่อนจะตัดสินใจลงจากต้นไม้และค่อยๆมุ่งหน้าไปที่ภูเขาไฟทางป่าทิศเหนือของเมืองท่ามังกรทองทันทีจุดหมายของเธอคือสถานที่ที่ถูกเรียกว่าถ้ำภูเขาไฟใต้พิภพจันทร์วาดใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงในที่สุดก็มาถึงหน้าปากถ้ำของภูเขาไฟทางป่าทิศเหนือของเมืองท่ามังกรทองเธอมองซ้ายมองขวาดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ก่อนจะหยิบกิ่งไม้แถวๆนั้นมากองและเริ่มจุดไฟพรึ่บ !! ไฟถูกจุดขึ้นมาทันทีและเมื่อกองไฟถูกจุดแล้วจันทร์วาดก็หยิบหินแถวๆนั้นมาล้อมเป็นฐานและหยิบหม้อดินออกมาตั้งไว้บนกองไฟและเติมน้ำลงไปก่อนจะเริ่มเปิดใช้สกิลปรุงยาทันทีที่ใช้สกิลปรุงยาแล้วจันทร์วาดก็หยิบว่านหยกออกมาจากในกระเป๋ามิติรอให้น้ำในหม้อดินเผาเริ่มเดือนจึงใส่ว่านหยกลงไปในหม้อทันทีไม่ถึงหนึ่งนาทีว่านหยกที่อยู่ในหม้อก็เริ่มละลายก่อนน้ำในหม้อดินจะเริ่มส่องประกายแสงออกมาและน้ำก็ระเหยไปก่อนจะปรากฎขวดยาขึ้นตรงหน้าจันทร์วาดสิบขวด[ผู้เล่นได้รับได้รับยาต้านทานความร้อนระดับต่ำ 3 ขวด]“ง่ะงกจริงได้แค่สามขวดไม่เหมือนยาฟื้นฟูเลือดได้ตั้งสิบขวด !!” จันทร์วาดบ่นออกมาเธอเก็บยาต้านทานความร้อนที่ได้มาเข้ากระเป๋ามิติไปและเติมน้ำลงไปในหม้อใหม่พร้อมกับหยิบว่านหยกออกมาอีกสองต้นซึ่งคราวนี้เธอหยิบโสมสิบปีและโสมร้อยปีออกมาด้วยเพราะเธออยากจะทำยาระดับกลางและระดับสูงเผื่อเอาไว้ด้วยและในนาทีต่อมา[ผู้เล่นได้รับได้รับยาต้านทานความร้อนระดับกลาง 3 ขวด][ผู้เล่นได้รับได้รับยาต้านทานความร้อนระดับสูง 3 ขวด]“ฟู่ว...ได้มาอย่างละสามขวดว่านหยกเราไม่มีแล้วด้วยสิขวดนึงออกฤทธิสามชั่วโมงถ้ากินหมดก็ได้วันกว่าๆ” จันทร์วาดพูดก่อนจะเก็บยาทั้งหมดลงกระเป๋ามิติก่อนจะเก็บหม้อดินเข้ากระเป๋าและดับกองไฟให้เรียบร้อย“เอาล่ะเรามาดูกันว่ายาจะได้ผลมั้ย !!” จันทร์วาดพูดก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ถ้ำทันที[ผู้เล่นติดสถานะแผดเผาระดับ 1 เลือดของผู้เล่นจะลดลงนาทีละ 2%]ทันทีที่ติดสถานะแผดเผาจันทร์วาดก็หยิบยาต้านทานความร้อนระดับต่ำออกมาป๊อก !! เธอเปิดฝามันออกก่อนจะกระดกยาเข้าไปทันทีอึก !! อึก !! อึก !! เสียงจันทร์วาดกระดกยาลงไปในปากทันทีที่ยาหมดขวดมันก็เริ่มออกฤทธิทันที[ผู้เล่นดื่มยาต้านทานความร้อนระดับต่ำผู้เล่นได้รับสถานะ......]จบ...