@ทะเลหวานน้ำตาลครีม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงฉ่าเบาๆ ของเนยที่กำลังละลายอยู่ในกระทะเคล้ากับกลิ่นหอมละมุนลอยฟุ้งไปทั่วห้องครัวขนาดกะทัดรัด มินนี่ยกตะหลิวขยับไข่เนื้อเนียนสีเหลืองทองอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะโรยเนื้อกุ้งสีส้มสดลงไปบนไข่ข้นที่เริ่มจับตัวเป็เนื้อเนียนสวย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลยืนพิงกรอบประตูครัว มองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก เธอไม่คิดว่าผู้หญิงที่ดูร่าเริงขี้เล่นแบบมินนี่ จะมีมุมสงบนิ่งและน่าหลงใหลแบบนี้ในขณะที่ทำอาหาร
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เก่งจริงๆ เลยนะตัวแค่นี้” จีเซลพูดขึ้น พร้อมรอยยิ้มบางที่ประดับอยู่บนใบหน้า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่หันมามอง ยิ้มตอบอย่างภูมิใจ ลักยิ้มที่แก้มปรากฏชัดเจน “แน่นอนสิ ฉันไม่ได้เก่งแค่เล่นเกมหรอกนะ เื่เข้าครัวก็ไม่แพ้ใครหรอก บอกเลย”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ชักจะหิวซะแล้วสิ ดูเธอทำแล้วหิวขึ้นมาเลย” ท้องของจีเซลร่ำร้องถึงรสชาติอาหาร
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่หัวเราะคิกๆ ก่อนจะตอบกลับแบบขี้เล่น “นี่แค่กลิ่นเท่านั้นนะ ของจริงอยู่ที่รสชาติ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เมื่อไข่ข้นกุ้งเสร็จเรียบร้อย มินนี่จัดจานอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะยกไปวางบนโต๊ะอาหารที่ปูผ้าสีขาวสะอาดตา จีเซลเดินตามไปนั่งประจำที่ฝั่งตรงข้าม พลางมองจานอาหารด้วยความสนใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ลองชิมดูสิ รับรองว่าจีเซลต้องติดใจจนอยากให้ฉันทำให้กินทุกวันเลยล่ะ” มินนี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหัวเราะเบาๆ ในความร่าเริง ก่อนจะใช้ส้อมตัดไข่ข้นเนื้อนุ่มขึ้นมาชิม ดวงตาของเธอเบิกขึ้นเล็กน้อย “รสชาติเป็เอกฉันท์ดีนี่ เนื้อไข่นี่นุ่มจนแทบละลายในปากเลย กุ้งก็สดสุดๆ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ดีใจที่จีเซลชอบนะ” มินนี่พูดพลางยักคิ้วอย่างภูมิใจ “ฉันได้เรียนรู้สูตรจากแม่กัขคุณยายมาบ้าง ตอนเด็กๆ ที่บ้านเคยทำร้านอาหารน่ะ เลยซึมซับเื่การปรุงรสมาโดยไม่รู้ตัว”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลฟังด้วยความตั้งใจ ดวงตาสีดำสนิทฉายแววชื่นชม “แบบนี้ก็ไม่แปลกใจเลยที่ฝีมือจะดีขนาดนี้ แล้วทำไมถึงไม่สานต่อธุรกิจล่ะ?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่นิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มแ่ “เศรษฐกิจแย่น่ะ แล้วพ่อฉันดันไว้ใจหุ้นส่วนผิดคน โดนโกงจนต้องปิดร้านไป ฉันเลยต้องหาทางหาเงินเอง”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เธอน่ะเข้มแข็งกว่าที่คิดนะ” จีเซลพูดเบาๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“แหม พูดแบบนี้ฉันก็เขินแย่สิ” มินนี่หัวเราะกลบเกลื่อน “ว่าแต่เธอล่ะ จีเซล ทำไมถึงอยากสร้างสถานรับเลี้ยงหมาแมวจรขนาดนั้น?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบางๆ “ฉันแค่รู้สึกว่าพวกมันไม่ได้เลือกชีวิตตัวเอง แต่กลับต้องเผชิญกับโลกที่โหดร้าย ถ้ามีโอกาสช่วย ฉันก็อยากจะทำ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาชื่นชม “เธอนี่ดูเป็คนอบอุ่นกว่าที่คิดนะจีเซล”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหัวเราะเบาๆ “จริงเหรอ? ฉันดูเป็แบบนั้นเหรอในสายตาเธอ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ในใจลึกๆ จีเซลคาดหวังผลลัพธ์บางอย่าง แม้รู้ดีว่าคำพูดของเธอมีบางอย่างที่เป็ความลับ เพราะสถานะที่แท้จริงของเธอในเกมนี้ไม่ใช่ผู้เล่นธรรมดา
แต่คือ จีเอ็ม หรือผู้คุมเกม ที่ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀หลังมื้อค่ำที่เต็มไปด้วยบทสนทนาอันอบอุ่น ทั้งคู่พากันเดินออกไปยังระเบียงของเรือนไทย ไฟสีชมพูเลเซอร์ที่ประดับอยู่บนโครงสร้างบ้านส่องแสงเรืองรองตัดกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“บรรยากาศดีจัง” มินนี่พึมพำ “เหมือนได้พักผ่อนจริงๆ เลย”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“มันทำให้รู้สึกสงบ ไม่ต้องคิดอะไรให้มากความอีกแล้ว” จีเซลพูดพร้อมมองทิวทัศน์เบื้องหน้า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ว่าแต่ คืนนี้เราจะนอนกันยังไงล่ะ?” มินนี่ถามพลางหัวเราะ “เตียงเดียวคงต้องแชร์กันสินะ?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหันมามองอีกฝ่าย ดวงตาวาววับในความมืด “ผู้หญิงด้วยกันนอนด้วยกันจะเป็ไรไปล่ะ?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่หัวเราะเสียงดัง “เออ ก็จริงเนอะ งั้นฉันขอเตียงด้านในนะ เธอไม่แย่งใช่ไหม?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ไม่แย่งหรอก” จีเซลยิ้มมุมปาก “แต่ถ้าฉันเผลอกอดเธอระหว่างหลับก็อย่าว่ากันล่ะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำพูดนั้นทำให้มินนี่หน้าร้อนผ่าว “บ้า! พูดอะไรเนี่ย!”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหัวเราะเบาๆ “ล้อเล่นน่ะ รีบไปนอนเถอะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เมื่อกลับเข้ามาในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยสไตล์ไซเบอร์พังค์ผสมเรือนไทยแบบดั้งเดิม แสงไฟเรืองรองทำให้บรรยากาศอบอุ่น มินนี่ล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม ขณะที่จีเซลเอนกายอยู่ฝั่งตรงข้าม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความเงียบปกคลุม แต่กลับไม่อึดอัด มินนี่มองเพดานก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ “จีเซล... ขอบคุณนะที่อยู่ด้วยกัน”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ไม่เป็ไร ฉันดีใจที่ได้รู้จักเธอเหมือนกัน” จีเซลตอบเสียงนุ่ม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀หัวใจของทั้งสองคนเต้นแรงในความเงียบงัน โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นท่ามกลางค่ำคืนแสนสงบนี้กำลังพาพวกเธอไปสู่ความสัมพันธ์ที่มากกว่าคำว่าเพื่อนร่วมทาง