ยามสาย
อี้ชิงประคองร่างบางของหงเหมาเดินออกมาจากเรือนของเขาดวงหน้าน่ารักของนางแดงระเรื่อ ดูอิ่มเอมมีความสุข สายตาจับจ้องและชำเลืองมองดวงหน้าหล่อคมคายของผู้เป็นายน้อยของนางอย่างรักใคร่เอียงอายพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขสันต์
จนมิได้สังเกตเห็นเงาร่างของผู้เป็แม่ของนางที่กำลังยืนรออยู่ใกล้ๆ
“แหมๆ~”
“ดูเ้าจะมีความสุขไม่น้อยเลยสินะ?เหมาเอ๋อห์?” น้ำเสียงที่เจือปนความหยอกล้อและเอ็นดูของป้าเฉียงดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศของทั้งสองคนให้รับรู้ว่ายังมีผู้อื่นมองดูอยู่
“ฮ่าๆที่แท้ก็ป้าเฉียงนี่เอง ร่างกายของท่านดีขึ้นแล้วสินะ?”
“ท่านแม่...”
ต่อให้คนจะเพิ่งเย็ดเอากับลูกสาวของอีกฝ่ายไปแต่ชายหนุ่มก็ยังสามารถทักทายนางตามปกติปั้นรอยยิ้มบนใบหน้าด้านๆนั้นได้อย่างไม่เป็ปัญหาเพราะไม่ว่าจะเป็ป้าเฉียงหรือเสี่ยวเหมา ทั้งสองแม่ลูกก็ต่างล้วนเสร็จ(Cวย?)เขาหมดแล้ว
แต่สำหรับเด็กสาวที่ไร้เดียงสาอย่างหงเหมา
มันยังค่อนข้างกระดากอายนิดหน่อยและยังไม่คุ้นชินกับสัมพันธ์นายบ่าวยามราตรี
“มาเถอะข้าจะดูแลนางให้เองเ้าคะ” หงเฉียงเดินเข้ามาช่วยพยุงตัวของลูกสาวของนางเห็นจังหวะเดินเงอะงะไม่สมดุลเช่นนั้น ก็คาดเดาได้ว่าคงจะหนักหนาไม่เบา เนื่องจากCวยของนายน้อยมันใหญ่อวบและยาวมาก
ยังดีที่มียาวิเศษของนายน้อยช่วยบรรเทาทำให้อาการปวดเมื่อยและความเ็ปมลายหายไปอย่างรวดเร็ว ความยอดเยี่ยมของยาตัวนี้นางเองก็เคยได้ลองทานมันมาก่อนแล้ว เรียกได้ว่าเป็ยาโอสถที่ดีเลิศนัก
“ป้าเฉียงนางยังเจ็บอยู่บ้าง เอายาและโสมพวกนี้ไปทานด้วยนะ” อี้ชิงหยิบขวดหยกที่บรรจุยาชิงหยุนจำนวนเกือบ 20 เม็ดและถุงโสมมอบให้นางไป
โสมนี้เป็โสมวิเศษ มีสรรพคุณเด่นในการบำรุงกำลังแก้อ่อนเพลีย เสริมสร้างภูมิคุ้มกันและช่วยให้ร่างกายปรับตัวสู้ความเครียดได้ดีขึ้นมันเป็ของชั้นยอดและมีราคาแพงมากสำหรับมนุษย์ธรรมดา
“นี่...ข้ารับไว้ไม่ได้หรอกเ้าคะ!” เห็นจำนวนมากมายดวงเนตรของป้าเฉียงก็เบิกกว้างอย่างตื่นตระหนกใ นางรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที
“รับไปเถอะข้าอยากให้ท่านและเสี่ยวเหมาดูแลตัวเองให้มาก...”ชายหนุ่มดึงดันจะมอบให้นางทั้งยังพูดจาแฝงความหมายลึกๆเอาไว้ ทำพวงแก้มของสองแม่ลูกคนรับใช้เป็ต้องแดงซ่านขวยเขินอย่างช่วยไม่ได้
จากคำพูดนี้...
มันหมายความว่าพวกนางทั้งสองจะต้องโดนเรียกมาปรนนิบัติบ่อยๆใช่ไหม?
แค่คิด... น้ำหีก็เริ่มเยิ้มแล้ว(?)
“ขอบคุณเ้าค่ะ...♥” หงเฉียงก้มศีรษะขอบคุณแล้วรับมานางพาลูกสาวของนางกลับไปพักผ่อนที่เรือนและป้อนยาให้ทานก่อนจะหวนกลับมาเมื่อทราบว่านายน้อย้าระบายอารมณ์เงี่ยนง่านที่อัดอั้น
อี้ชิงโอบเอวบางคอดของป้าเฉียงเข้าเรือน
หงเฉียงก็มิได้รีรอเชื่องช้าเนื่องจากนางยังมีงานที่ต้องจัดการรออยู่ คนจึงถกเลิกกระโปรงขึ้นมาคาบไว้ด้วยปากพลางแอ่นโชว์หีอูมนูนเส้นขนหมอยดกๆดำๆและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำร่านให้นายน้อยผู้เป็เ้านายของนางอย่างยั่วยวนCวย
‘โห?ไม่นึกว่านางจักมิได้สวมเกงชั้นในนะเนี่ย?’ ดวงตาของชายหนุ่มส่องประกาย พอคิดว่านางกล้าเดินส่ายตูดบิดหีไปมาในจวนตระกูลอี้ของเขามันก็ทำให้หัวใจของคนเต้นระรัว เืลมสูบฉีดไม่น้อย
“นายน้อย...♥”
“ข้าขอขอบคุณท่านที่ช่วยอ่อนโยนกับเหมาเอ๋อห์...♥”
“แล้วก็...”
“ข้ายังมีงานที่ต้องทำอยู่ได้โปรด... รีบๆเย็ดหน่อยนะเ้าคะ...♥”
“ได้สิ ป้าเฉียง” อี้ชิงแสยะยิ้มกว้าง งัดCวยเอ็นลำเขื่องออกมาจากกางเกงก็เสียบเข้าไปในร่องรูหีสวาทแบบมิดด้ามมิดลำเริ่มกระเด้าเย็ดหีของสาวใช้คนแม่ต่อจากสาวใช้คนลูกอย่างไม่ยั้ง!
ตั่บ ตั่บ ตั่บ!
ตั่บ ตั่บ ตั่บ!
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!~♥”
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!~♥ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!~♥”
เสียงกายเนื้อกระทบกระแทกกันดังสนั่นเรือนพร้อมกับเสียงครางกระเส่าเสียวสยิวถึง์ของสาวใช้วัยกลางคนที่กำลังทำหน้าที่ดูแลเอาใจCวยของนายน้อยของนาง เพราะในฐานะบ่าวทาสแล้วการรับใช้เ้านายถือเป็สิ่งสำคัญ
ไม่ว่าจะในฐานะสาวใช้ที่ต้องคอยเช็ดถูทำความสะอาดบ้านเรือน
หรือ...บ่าวทาสรูกามCวยของเขาก็ตาม...♥
......
ยามบ่าย
หลิงรั่วซีมารดาคนงามของอี้ชิงกำลังจิบชาอยู่ในห้องทำงานของนางบนโต๊ะของนางคือกองกระดาษรายงานรายลับรายจ่ายตลอดรวมไปถึงข่าวคราวและสถานการณ์ในเมืองรอบๆ นี่คือหนึ่งในกิจวัตรประจําวันของนาง
“อืม...”
เรือนกายทรงเสน่ห์ในชุดอาภรณ์สีฟ้าครามชันขึ้นเล็กน้อยยืดกายบิดเอวคอด บิดี้เีกล้ามเนื้องามดุจหยกที่นั่งแช่มาเกือบชั่วโมงอย่างเกียจคร้านดวงหน้างามสะคราญโฉมที่โค่นล้มอาณาจักรมนุษย์และล่อลวงเซียนนั่นประดับรอยยิ้มมุมปาก
คนงามหันมองถ้วยชาใบโปรดที่ยากนักจะนำออกมาจากตู้ซึ่งบรรจุชาชั้นเลิศชั้นดีที่บุตรชายของนางนำมามอบให้
ชานี้ดีมากมันช่วยผ่อนคลายจิตใจและร่างกายได้ดียิ่งนัก
ทำนางอดประหลาดใจและประทับใจไม่ได้
“ฮิๆ”
“ชิงเอ๋อห์ของข้าช่างเอาใจใส่นักเขาถึงกับตระเตรียมของขวัญล้ำค่าเพียงนี้มาให้เชี่ยวหรือ?ชานี้ดีกว่าชาหลายชนิดที่ข้าเคยชิมมาซะอีก ทั้งลึกล้ำและมีรสชาติที่วิเศษ มอบพลังและความรู้สึกปลอดโปร่ง”
นางจิบชาไปพลางดื่มด่ำกับกลิ่นหอมและรสชาติของมันอย่างละเมียดละไมปลายนิ้วเรียวหยกััถ้วยชาอย่างนุ่มนวลริมฝีปากอิ่มดุจกลีบบุปผางามผกาสวยแตะจรดขอบถ้วยกิริยาท่าทางของนางเต็มไปด้วยมารยาทและความสง่างาม
“นายหญิง้าให้ต้มชาเพิ่มไหมเ้าคะ?” หงเหมาเดินเข้ามาพร้อมกับถือม้วนไม้ไผ่ 4-5 ม้วนนางสังเกตเห็นชาเริ่มร่อยหรอ จึงเปิดปากถาม
“ไม่ต้องชาดีต้องจิบทีละน้อย” หลิงรั่วซีส่ายหน้าช้าๆกลับมาตั้งใจกับกองกระดาษตรงหน้าต่อคนงามหยิบรายงานเกี่ยวกับข่าวคราวและสถานการณ์ในเมืองรอบๆขึ้นมาพลิกเปิดไปเรื่อยๆก็ไม่พบสิ่งใดน่าสนใจ
นอกเสียจากข่าวในเมืองไม้ครามของนางที่ดูจะน่าสนใจมากที่สุด
ไม่ทราบ...
ว่ามันเป็คราวดวงตกของตระกูลจางกับตระกูลกงหรือยังไง?่หลายวันมานี้ พวกเขาต้องพานพบเคราะห์ร้ายนานับประการทั้งรสชาติประหลาดในชาสุราและอาหาร ทั้งเหตุไฟไหม้ทั้งผู้ฝึกตนยอดฝีมือที่โกรธเคืองไม่พอใจ
รสชาติประหลาดๆในน้ำชาน้ำสุราทำให้โรงเตี๊ยมโรงสุรา และโรงชาของพวกเขาต้องพบเจอกับสถานการณ์ที่ย่ำแย่
อุบัติเหตุไฟไหม้ที่ยากจะเกิดขึ้นบ่อยๆกลับเกิดขึ้นได้
แล้วไหนจะผู้ฝึกตนผู้ทรงพลังที่บังเอิญแวะพักเท้าได้จิบสุราก็โกรธเคืองจนทำลายโรงสุราของตระกูลกงไป1 แห่ง...
ไม่เพียงแค่นั้นยังมีเหตุเล็กเหตุน้อยที่ขัดข้อง ทำการค้าขายของตระกูลทั้งสองต้องซบเซาลงทั้งๆที่พวกเขาต่างก็เป็สองตระกูลขุมพลังประจำเมืองไม้ครามแห่งนี้แท้ๆเป็สองตระกูลที่เจริญมั่งคั่งมากที่สุด
แต่เพียงเวลาไม่กี่วันกลับถดถอยและสูญเสียอย่างหนัก!
“หึ!”
“ดีแล้วสมน้ำหน้าพวกเ้า!พวกสองตระกูลนี้คิดอยากจะให้บุตรชายสุนัขตบแต่งกับหยานเอ๋อห์คราวซวยของพวกเขาถือเป็เื่ดีสำหรับตระกูลของข้านัก ชอบกดขี่กดดันผู้อื่นสมควรโดนเล่นงานซะบ้าง”
ดวงเนตรคู่งามฉายแววความดูแคลนและพึงพอใจไม่น้อยทำให้อารมณ์ของนางจากเดิมที่ดีอยู่แล้วยิ่งดีมากขึ้นกว่าเดิมเนื่องจากสองตระกูลนี้พยายามกดดันทางธุรกิจทำครอบครัวของนางลำบากไม่น้อย
นี่ถือเป็ผลกรรมที่เหมาะสมแล้ว
“หืม?”
ตอนนี้เองที่หลิงรั่วซีพลันสังเกตเห็นลักษณะที่ผิดแผกของหงเหมาเข้าโดยบังเอิญ นางเห็นท่าทางการเดินที่ส่ายไปส่ายมา คล้ายไม่ค่อยสมดุลมั่นคงอย่างที่เคยเป็ก็บังเกิดความสงสัยเล็กน้อย
“เสี่ยวเหมา?เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ? เ้าาเ็?” นางถามอย่างห่วงใยแม้เด็กสาวนางนี้จะไม่ใช่ลูกของนางและเป็เพียงสาวใช้ แต่ก็เห็นมาแต่เล็กแต่น้อยมีสายใยผูกพันกันอยู่ คนงามจึงมองไม่ต่างกับคนในครอบครัวคนหนึ่ง
“อะอา...!?ไม่เ้าค่ะ ข้า...”
“ชะ...ใช่!ข้าแค่หกล้มเ้าค่ะ! นายหญิงโปรดอย่ากังวล!” หงเหมาพูดติดขัดอย่างลุกลี้ลุกลนดวงหน้าน่ารักของนางแดงเรื่อ คนรีบก้มหน้างุด พยายามปกปิดพิรุธทันทีอย่างกังวลว่าอีกฝ่ายจะจับได้ ว่านางแอบลักลอบเย็ดกับนายน้อยไป(?)
“หืม...งั้นหรือ? เช่นนั้นวันนี้ เ้าก็จงไปพักเสียเถอะ”
“นายหญิงข้าไม่เป็ไรจริงๆ ข้าทายาเรียบร้อยแล้วด้วยเ้าคะ”
“เฮ้อ...เด็กโง่ ข้าบอกให้เ้าไปพักก็จงไปเสีย” คราวนี้น้ำเสียงของนางจริงจังและเข้มงวดมากขึ้นทั้งยังแฝงไว้ด้วยความห่วงใยและเอ็นดู ทำให้เด็กสาวยากจะปฏิเสธบอกปัดจำจะต้องพยักหน้าอย่างเชื่อฟังคำสั่ง
“ขอบคุณนายหญิงเ้าคะ”
หลังจากที่หงเหมาเดินออกจากห้องไปดวงเนตรคู่งามของหลิงรั่วซีก็ควบรวมศูนย์ มีประกายของความซับซ้อนและห้วงอารมณ์หลากหลายภายในนั้นยากจะบ่งบอกว่าเป็อารมณ์แบบใด
เรือนกายงามทรงเสน่ห์เอนอิงไปข้างหลังพิงเก้าอี้อย่างเบื่อหน่าย
กลีบปากม้วนยกยิ้มเบาๆหัวเราะขบขำอย่างยากจะบอกว่าเป็ความสุข ความโมโหโทโส หรือความหึงหวงก็แน่?“หุหุ...ชิงเอ๋อห์ เ้านี่ช่างซุกซนยิ่งนัก ไม่คิดว่า... ทั้งสองแม่ลูกจะเสร็จเ้าแล้ว?”
มารดาคนงามที่ล่วงรู้ความลับของบุตรชายตัวดีใช้เวลาปรับอารมณ์อยู่สักพักใหญ่ก็เตรียมจะทำงานทำการของนางต่อ
แต่ทันใดนั้น... คนงามก็พลันััได้ถึงพลังปราณิญญาที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นของตน
“เอ๊ะ?”
“นี่คือ?...อะไร?”
![[มี E-book] พลิกชะตานางร้ายกับระบบตัวป่วน ยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1752312919_77347771.webp)
1K
