“สิ่งนี้คือสัญลักษณ์กลุ่มคนที่ผมสืบเสาะหามาสักพัก รูปขนนกสีแดงเลือดนี้คือตราสัญลักษณ์ของกลุ่มคนที่ต้องการฆ่าระดับ S ไม่เพียงเท่านั้นคนที่รู้เรื่องตราสัญลักษณ์นี่ก็จะถูกฆ่าเช่นเดียวกัน”
ตราสัญลักษณ์ขนนกสีแดงที่ได้มาจากแอชเชอร์และได้มาจากการสืบเสาะค้นหาภายในกองทัพที่ 7 นำออกมาแสดงให้ผู้บัญชาการทุกๆคนได้มองเห็นและตระหนักถึงความรุนแรงในการแทรกแซงของพวกมัน การคงอยู่มาได้นานขนาดนี้โดยพึ่งถูกพบตัวนั้นนับว่าน่ากลัวเป็นอย่างมาก
“แล้วพวกมันน่ากลัวตรงไหน ทำไมถึงต้องนำเข้าที่ประชุม ไม่ใช่ว่าผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 พลาดในการดูแลคนของตนเองจนพวกมันแทรกแซงเข้าไปในกองทัพได้อย่างนั้นเหรอ ”
ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 พูดด้วยน้ำเสียงขบขันเล็กน้อย จนทำเอาผู้บัญชาการคนอื่นๆฉีกยิ้มกว้าง ทันใดนั้นวีดีโอตัวหนึ่งก็ถูกเปิดขึ้นมา มันเป็นวีดีโอทหารใช้งานรถหุ้มเกราะของกองทัพนำศพกลุ่มที่ฆ่าแอชเชอร์ไปทำลายทิ้งทั้งที่พวกเขาต้องการนำมาเก็บเป็นหลักฐาน ไม่เพียงเท่านั้นยังมีเหตุการณ์อีกมากมายหลายอย่างที่เหมือนกับจัดฉากจะพาตัวระดับ S ไปฆ่าให้ตาย ทุกๆอย่างที่คนกลุ่มนี้ใช้ล้วนเป็นของกองทัพทั้งหมด
“ผมไม่ได้จะบอกว่าผมประมาทจนถูกแทรกแซงเข้ามาได้ แต่จากที่ดูพวกมันน่าจะอยู่ก่อนที่ผมจะได้เป็นผู้บัญชาการเสียอีก พวกมันสามารถหยิบจับอุปกรณ์ของกองทัพได้ไม่ต่างจากของตัวเอง ยืนยันได้ว่าการแทรกแซงที่เกิดขึ้นนั้นน่ากลัวมากเพราะน่าจะมีเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพเข้าร่วมด้วย”
“คงจะมีเพียงแค่กองทัพที่ 7 ล่ะนะ ที่มีพวกนี้แทรกแซงเข้าไป” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 พูดเหมือนต้องการไม่รับรู้เรื่องนี้ ทำให้ผู้บัญชาการที่ 7 เพ่งเล็ง
“เสียใจด้วยครับที่มันไม่ใช่อย่างนั้น ลองดูภาพเหล่านี้ก่อนสิครับ”
ภาพชุดเกราะรุ่นแรกที่แอชเชอร์เจอเหนือเขต F47 ถูกเปิดให้ทุกๆคนดู จากนั้นผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ก็ได้นำชุดเกราะทั้ง 12 ตัวเข้าไปตรวจค้นในระบบของกองทัพ ปรากฎว่าทหารทีมนี้เป็นทหารของกองทัพที่ 4 ไม่ใช่คนของแองทัพที่ 7
“เดี๋ยวก่อนนะ จะเป็นไปได้ไหมว่านักเรียนทั้ง 5 คนที่ใช้มานาบูสในการทดสอบจะเป็นคนของพวกมันด้วยเช่นกัน” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 1 ถามออกมาด้วยความสนใจ
“จากหลักฐานไม่สามารถระบุได้ แต่เป้าหมายของพวกมันที่ต้องการจัดการกับระดับ S ภายใต้การดูแลของผมนั้น เหมือนกันทุกๆอย่าง ผมจึงคาดคิดว่าอาจจะเป็นกลุ่มคนเดียวกันกับที่สร้างความวุ่นวายในการทดสอบก็ได้”
“แล้วผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 นำข้อมูลนี้มาบอกกับเราทำไม” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 5 เกิดความสงสัย
“ผมก็แค่อยากจะเตือนเท่านั้น เตือนทั้งตัวเองว่าให้ระวังพวกมัน เตือนทุกๆคนในที่นี้ด้วยว่าให้ระวังเช่นกัน การมีคนกลุ่มนี้แทรกแซงเข้าไป อาจจะทำให้กองทัพถูกเล่นงานจากภายในได้ง่ายๆ”
ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 หันไปยิ้มให้ทุกๆคน อย่างน้อยๆตอนนี้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 1 ดูจะเห็นด้วยกับหัวข้อที่เขาพูดถึง แม้การนำหัวข้อกลุ่มที่ใช้สัญลักษณ์ขนนกสีแดงออกมาพูดในวันนี้จะเสี่ยงต่อตัวของเขาที่อาจจะถูกฆ่าตาย แต่กลับทำให้กลุ่มๆนี้ตระหนักถึงความเสี่ยงในการลงมือเช่นเดียวกัน
ถ้าหากผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เสียชีวิตหรือระดับ S ในการปกครองของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เสียชีวิตในช่วงนี้แล้วล่ะก็ อาจจะเป็นการส่งเสริมให้กองทัพตรวจหากลุ่มคนที่แทรกแซงเข้ามามากยิ่งขึ้นกว่าเดิมก็ได้
แผนการที่กลุ่มขนนกสีแดงคิดจะลงมือทำในตอนนี้คงมีเพียงแค่หยุดหรือไม่ก็ก้าวถอยออกไป ไม่กล้าลงมือทำอะไรบุ่มบ่าม กลัวจะถูกเปิดโปงไปมากกว่านี้
ซึ่งผู้บัญชาการที่ 7 ตัดสินใจนำเรื่องกลุ่มขนนกสีแดงเลือดมาพูดในวันนี้ก็เพราะว่าเขาเห็นถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดภายในเขต F47 การที่แอชเชอร์ต้องเดินทางกลับไปสู้จะต้องมีเหตุการณ์ลอบสังหารเกิดขึ้นแน่นอน ดังนั้นเขาจึงทำให้พวกที่กำลังลอบสังหารทำได้ยากมากยิ่งขึ้น
หากพวกมันต้องการจะลงมือ ไม่เกรงกลัวว่าการตายของระดับ S จะเป็นข่าวใหญ่จนกองทัพทั้ง 10 ออกล่าพวกมัน คงต้องวางแผนหนักขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้การตายของแอชเชอร์ดูเป็นอุบัติเหตุ ไม่เกี่ยวข้องกับกลุ่มใดๆ เพราะการฆ่าแอชเชอร์และผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ได้อย่างไร้ร่องรอย ยิ่งเหมือนอุบัติเหตุมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เรื่องกลุ่มขนนกสีแดงซบเซาลงได้มาก
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ต้องการ เขาอยากจำกัดขอบเขตการลงมือของพวกมันให้อยู่ในรูปแบบการจัดฉากที่เข้มงวด ไม่ต้องการให้ใครสืบได้ว่ามันเป็นการจัดฉากฆ่า ด้วยข้อจำกัดที่มากในการฆ่าของพวกมัน จะทำให้แอชเชอร์สวนกลับได้
ถึงอย่างนั้นต่อให้พวกเขาทั้งสองจะตายหรือจะรอดจากเงื้อมมือกลุ่มขนนกสีแดงไปได้ก็ตาม การลงมือของพวกมันจะเป็นจุดเปลี่ยนทำให้กองทัพทั้งหมดตระหนักถึงความรุนแรงจากการแทรงแซงจนต้องรีบกำจัดทิ้ง
ตรงตามจุดประสงค์หลักที่ผู้บัญชาการที่ 7 และแอชเชอร์ต้องการในการจัดการกลุ่มขนนกสีแดงด้วยการยืมมือกองทัพอื่นๆตรวจหาพวกมัน จากการประชุมในวันนี้จะเป็นการหลอกล่อชั้นดีให้พวกมันวางแผนลงมือจัดการกับแอชเชอร์ที่ต้องถูกส่งไปยังเขต F47
“เอาล่ะครับ ผมขอจบหัวข้อการประชุมเร่งด่วนของผมเพียงเท่านี้ หวังว่าผู้บัญชาการทุกๆท่านจะนำเรื่องนี้ไปประชุมกับผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเองดูนะครับเพราะจากสิ่งที่ผมจับตาดูในกองทัพของตัวเอง ดูเหมือนจะมีสัญญาณสื่อสารเข้ารหัสหลายชั้นส่งออกไปจากกองทัพของผม โดยที่สัญญาณเหล่านั้นไม่ใช่ของผมเลย และขอฝากสิ่งนี้เอาไว้ให้ทุกๆคนได้ดูด้วยเผื่อจะเป็นประโยชน์กับทุกๆคน”
ภาพสุดท้ายที่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ทิ้งอาไว้คือเส้นทางสัญญาณสื่อสารเข้ารหัสที่ส่งออกจากกองทัพที่ 7 ไปยังตำแหน่งต่างๆ โดยทั้ง 10 กองทัพล้วนแล้วมีเส้นทางการเชื่อมต่อส่งหากันมากกว่าพันครั้ง ทำเอาเหล่าผู้บัญชาการที่เห็นข้อมูลนี้เริ่มวิตกกับข้อมูลที่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 นำเสนอ หากเป็นเรื่องจริงกลุ่มขนนกสีแดงคงจะแฝงตัวเข้ามาในกองทัพของพวกเขาทั้งหมดแล้ว
—-----------------------
“เร็วเข้า ผู้บัญชาการเรียกประชุมด่วน”
เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เร่งรีบวิ่งไปยังห้องประชุมหลังจากได้รับการติดต่อจากห้องควบคุมให้พวกเขาประชุมกันในเรื่องเร่งด่วน
การเรียกประชุมกลับไม่ได้มีเพียงกองทัพที่ 7 เท่านั้น กองทัพที่ 1 ล้วนตื่นตัวเช่นเดียวกันจึงเรียกประชุมเรื่องกลุ่มขนนกสีแดงเลือด โดยกองทัพที่ 1 ตอนนี้ได้เขียนคำร้องขอข้อมูลกลุ่มคนที่อยู่ภายใต้สังกัดขนนกสีแดง จนผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ยื่นเอกสารกลับไปช่วยเหลือเผื่อเป็นประโยชน์ในการตามหาตัวคนกลุ่มนี้
“เอาล่ะ ต้องขอโทษที่เรียกประชุมด่วนโดยไม่มีแบบแผนล่วงหน้า”
ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 มองไปยังหัวหน้าหน่วยต่างๆที่กำลังเช็ดเหงื่อหลังจากวิ่งมาด้วยความรวดเร็ว
“เดิมทีฉันคิดว่าจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปแต่เมื่อลองย้อนกลับมาคิดดูแล้ว ฉันควรจะบอกทุกๆคนให้รู้จะเป็นการดีกว่า”
ภาพข้อมูลกลุ่มขนนกถูกฉายขึ้นไปบนหน้าจอให้กับทุกๆคนภายในห้องประชุมมองเห็น ทันทีที่ภาพสัญลักษณ์ขนนกสีแดงเปิดขึ้นมานี้เอง ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ก็ได้ยกโทรศัพท์ขึ้นมาพูดจนทำให้หลายคนเกิดความสงสัยกับคำสั่งการ คนที่ไม่รู้ต่างนั่งงงกับคำสั่งว่าผู้บัญชาการเอ่ยถึงใคร คนที่รู้เรื่องต่างแสดงท่าทางตื่นตระหนกออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“กวาดล้างพวกมันให้มัน อย่าให้เหลือ”
เพียงประโยคเดียวหลังจากแสดงภาพ 10 ภาพบนหน้าจอทำให้หัวหน้าหน่วยแยกออกเป็นสองฝ่ายในทันที กลุ่มคนไม่รู้เรื่องต่างนั่งนิ่งขมวดคิ้วพลางสงสัย อีกลุ่มที่เห็นสัญลักษณ์ตัวเองเปิดค้างเอาไว้พร้อมคำสั่งกวาดล้าง ทำเอาเจ้าตัวรีบหาทางติดต่อกับคนที่อยู่ภายในกองทัพที่ 7 เพื่อหาทางออกทันที
“ผู้บัญชาการครับ จับสัญญาณได้แล้ว” หูฟังเล็กๆเสียบไว้ข้างหูของผู้บัญชาการมีเสียงติดต่อมาจากห้องควบคุมหลัก ด้วยเสียงรายงานที่เกิดขึ้นนี้เองนั้น ทำเอาผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ยิ้มแก้มฉีกเมื่อรู้ว่าประโยคคำพูดของเขาเมื่อครู่นี้ จะไปกระตุ้นให้กระต่ายตื่นตูมจนส่งสัญญาณบางอย่างให้คนในกลุ่มของมันได้รับรู้
“ลงมือได้ อย่าให้รอดไปสักคน”
“ทราบ”
หัวหน้าหน่วยหลายคนที่นั่งอยู่ในห้องประชุมยังคงงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้นผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 จึงได้เอ่ยบอกถึงสิ่งที่เขาทำลงไป พลางฉีกยิ้มกว้างกวาดตามองดูหัวหน้าหน่วยภายในห้องแห่งนี้
“ขอโทษที่ทำให้ต้องตกใจ เมื่อครู่พึ่งนึกได้ว่าฉันลืมออกคำสั่ง จึงติดต่อไปยังกองทัพที่ฉันส่งไปยังเขต G68 และกำลังจะเข้ากวาดล้างมอนสเตอร์ 8 ดาว พวกเขายังคงรอคำสั่งลงมือจากฉันอยู่ ฉันจึงบอกพวกเขาไปเมื่อครู่นี้แหละให้เริ่มกวาดล้างได้”
หัวหน้าบางคนที่โดนหลอกถึงขั้นกัดฟัน จากบทพูดของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 และการเปิดเผยสัญลักษณ์กลุ่มที่เป็นเหมือนกฎข้อห้าม ทำให้มันตื่นตูมเกินเหตุ คิดไปเองว่าคำสั่งกวาดล้างคือกวาดล้างกลุ่มของมัน จึงทำให้เคลื่อนไหวก่อนจะไตร่ตรองให้ดี
“ส่วนการติดต่อเมื่อครู่มาจากห้องควบคุม พวกเขาได้ตรวจพบสัญญาณกลุ่มคนที่แทรกแซงเข้ามาในกองทัพของเราแล้ว ฉันจึงออกคำสั่งให้กวาดล้างพวกมัน”
“หยุดอย่าขยับ”
หนึ่งในหัวหน้าหน่วยลุกขึ้นยืนพร้อมกับเล็งปืนไปยังผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ระหว่างนี้เองมันได้ส่งสัญญาณให้เพื่อนของมันอีก 2 คนที่แทรกแซงเข้ามาด้วยกันหาทางใช้ประโยชน์จากการเสียสละครั้งนี้เพื่อให้คงอยู่ในกองทัพต่อไป
“เอาสิ ยิงผมตายตรงนี้เลยก็ดี ตอนนี้หลายกองทัพพอจะรู้ข่าวกลุ่มขนนกสีแดงแล้ว หากผมตายเพิ่มเข้าไปอีกพวกเขาก็น่าจะลงมือกวาดล้างพวกแกแบบจริงจัง”
“หึหึ แกเก่งมากผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 แต่อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉันคนนี้”
เม็ดยาที่ฝังเอาไว้ในฟันถูกกัดจนแตกละเอียดก่อนที่หัวหน้าผู้ชักปืนจะลงไปนอนตายบนพื้นดิน ไม่นานการสื่อสารจากห้องควบคุมก็ได้รายงานการฆ่าตัวตายของทหารหลายนาย ซึ่งตำแหน่งฆ่าตัวตายเป็นของเหล่าคนที่รับสัญญาณจากหัวหน้าหน่วยที่พึ่งฆ่าตัวตายไป
“เอาล่ะ ทุกๆคนโปรดอยู่ในความสงบ เรามาประชุมกันต่อ หลายคนจะได้หายสงสัย”
ทหาร 2 นายเดินเข้ามาในห้องประชุมนำร่างคนที่กินยาฆ่าตัวตายออกไป จากนั้นการประชุมก็เริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง
โดยการนำเสนอข้อมูลของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ทำให้หลายคนเกิดความวิตกกลัวว่าตัวของพวกเขาจะไม่ปลอดภัย แต่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ได้จับตามองดูหลายอย่างมาตั้งแต่วันที่แอชเชอร์มอบข้อมูล ทำให้เขาจดจำคนที่น่าสงสัยเอาไว้ได้หมดแล้ว การตายเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ฉากบังหน้าสำหรับเขาเท่านั้นจะต้องมีพวกมันอีกแน่นอน
กระทั่งการอธิบายถึงกลุ่มขนนกสีแดงจบลงผู้บัญชาการก็ได้เข้าเรื่องหลักเกี่ยวกับการจะส่งมือดีไปเขต F47 จำเป็นต้องคิดให้รอบครอบ หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นในเขตของพวกเขาจะได้รับมือทันเช่นเดียวกัน