"เอาเถอะน่างานแค่ไม่กี่ชั่วโมงได้เงินตั้งหลายหมื่นไม่เอาหรือไง"
"แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง"
"ก็คอยดูแลพูดคุยกับลูกค้าเท่านั้นเสร็จงานเค้าอนุญาตให้เธอกลับเธอก็กลับได้"
"แค่นั้นจริงๆใช่มั้ย"
นิชาถามคัพเค้กให้แน่ใจอีกรอบเพราะงานที่ทำไม่กี่ชั่วโมงแล้วได้เงินดีนั้นมันไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไร
"อืม.."
เมื่อได้รับคำยืนยันจากปากคัพเค้กนิชาก็เชื่อใจและไม่ได้ซักถามอะไรต่อ
หญิงสาวแต่งหน้าอ่อนๆปล่อยผมดัดลอนคลายๆเงาสลวยเปลี่ยนชุดเป็ชุดซาตินสีโรสโกลสายเดี่ยวคอวียาวเลยเข่าแหวกขึ้นมาถึงขาอ่อนชุดนี้เข้ากับหุ่นของเธออย่างมากเพราะคนซ่อนรูปแบบหญิงสาวเมื่อได้ชุดที่เผยทรวดทรงองเอวทำให้เธอดูสง่าอย่างมากและสวมรองเท้าส้นสูงสีเงินรับกับเท้าขาวๆขาเรียวๆของเธอได้เป็อย่างดี
เมื่อนิชาแต่งตัวเรียบร้อยแล้วคัพเค้กจึงรีบพาเธอไปส่งที่โรงแรมใน่หัวค่ำทันที
โรงแรมxxx
"ตื่นเต้นหรอ"
คัพเค้กหันหน้ามามองคนที่กำลังเดินตามหลังเข้าลิฟท์ด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย
"....."
นิชาพยักหน้าเบาๆเธอไม่ปฏิเสธเลยว่าตอนนี้เธอตื่นเต้นจริงๆ
"หายใจเข้าลึกๆ...ทำงานแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง"
"อืม.."
เมื่อลิฟท์เปิด้าของโรงแรมนี้แปลกกว่าชั้นอื่นเพราะเป็ชั้นที่มีเพียงห้องเดียวเท่านั้นนับว่าคนที่เช่าที่นี่เงินหนักพอตัว
ติ๊งงงง
"งั้นฉันไปก่อนนะ"
คัพเค้กกดกริ่งหน้าห้องพร้อมยกมือมาลูบหลังนิชาเบาๆและเดินกลับออกไปทันทีเธอไม่รู้หรอกว่าคนที่มาเช่าที่นี่เป็ใครแต่เห็นว่าเป็เศรษฐีต่างชาติก็คงไม่พ้นคนแก่หงำเหงือกที่อยากจะหาความสุขใส่ตัวโดยใช้บริการเมียเช่าระดับพรีเมี่ยมเหมือนรายก่อนๆที่มาเช่าโรงแรมของเธอเป็แน่
"เอ่อ.."
นิชามองตามหลังคัพเค้กจนเธอเข้าลิฟท์ลงไปด้วยอาการโหวงเหวงในใจแปลกๆเพราะจากนี้เธอจะต้องเผชิญอะไรด้วยตัวคนเดียวแล้วยิ่งเป็งานที่เธอไม่เคยรู้ไม่เคยลองเสียด้วยจึงตื่นเต้นมากพอสมควร
แกร๊กก
"ส...สวัสดีค่ะ"
นิชาเงยหน้าไล่มองคนที่เปิดประตูมาด้วยสีหน้าตื่นเต้นคนตรงหน้าเธอใบหน้าเข้มหนวดเคราเฟิ้มผมยาวดำเทารวบมัดไว้ด้านหลังดูคราแรกก็รู้ว่าไม่ใช่คนไทยเพราะร่างสูงใหญ่จนขนาดเธอใส่ส้นสูงหลายนิ้วแล้วหัวเธอยังไม่ถึงไหล่เขาด้วยซ้ำ
"เข้ามาสิ"
ชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ในชุดเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวสีขาวผ้าลินินสบายๆที่ดูเข้ากับเขาได้เป็อย่างดีเรียบๆแต่ดูสง่าเขาเดินนำหน้าหญิงสาวเข้ามาในห้องและทิ้งตัวลงนั่งไขว่ห้างอย่างสบายใจที่โซฟานุ่ม
ใบหน้าตอนนี้้ปื้อนยิ้มอ่อนๆเมื่อหญิงสาวที่เขาให้แซนดี้คัดมาให้นั้นถูกใจเขาเป็พิเศษทั้งเครื่องหน้าเครื่องผมรวมไปถึงรูปร่างเครื่องแต่งกายหญิงสาวคนนี้ถือว่าเป็ของดีใช้ได้ยิ่งดวงตากลมโตที่มองเขาอย่างใในคราแรกเขายิ่งชอบ
"...."
นิชาเดินตามชายหนุ่มมานั่งที่เก้าอี้โซฟาอีกตัวที่อยู่ติดกับโซฟาตัวยาวที่ชายหนุ่มนั่งอยู่
"เธอชื่ออะไร"
เอริคหันไปถามชื่อหญิงสาวเบาๆทั้งมองเธอด้วยสายตาที่สงสัยเล็กน้อยไม่เข้าใจว่าเธอทำไมถึงไปนั่งเสียห่างเขาขนาดนั้นหากเป็ผู้หญิงที่บริการคนอื่นมาถึงก็แทบจะนั่งตักขอวเขาอยู่แล้ว
"นิชาค่ะ"
หญิงสาวตอบกลับด้วยรอยยิ้มทั้งนั่งตัวเกร็งเพราะเริ่มต้นไม่ถูกว่าจะดูแลเขาอย่างไรเพราะเ้าตัวยังไม่ได้เอ่ยสั่งว่าิยากได้อะไรบ้าง
"นวดเป็มั้ย"
"พอได้ค่ะ"
นิชาพยักหน้าเบาๆ
"อืม..ฉันปวดบ่าจัดการให้หน่อย"
เอริคได้ยินคำตอบเช่นนั้นก็จัดการถอดเสื้อโชว์แผงกล้ามที่เป็มัดๆแก่สายตาหญิงสาวและหันหลังให้เธอ
"เอ่อ.."
นิชาถึงกับตะลึงนิ่งงันทำอะไรไม่ถูก
"เร็วสิ"
เอริคเอ่ยเสียงแข็งอีกรอบเพราะสาวเ้ายังไม่มาถึงตัวเขาเสียที
"ค่ะ"
นิชาเห็นว่าน้ำเสียงของชายตรงหน้านั้นเริ่มมีอาการไม่พอใจเธอจึงต้องกลั้นใจลุกมาประชิดตัวชายหนุ่มและใช้มือเรียวของเธอนวดบ่าที่หนาๆของเขาทันที
ไอ้นวดเธอก็เคยนวดให้ะ่อของเธออยู่บ่อยครั้งแต่ก็ไม่เคยต้องนวดให้คนร่างใหญ่แบบนี้เธอก็ไม่รู้ว่าควรจะใช้แรงแค่ไหนเขาจึงจะผ่อนคลายจึงใช้แรงเท่าที่มีทั้งหมดบีบนวดให้ชายหนุ่มหวังว่าเขาจะรู้สึกผ่อนคลายได้เพราะเธอก็ทำสุดความสามารถแล้วจริงๆ
"แรงมีแค่นี้หรอ"
เอริคเอียงหน้าไปหาหญิงสาวเล็กน้อยเพราะเขาไม่ได้รู้สึกว่าแรงมือของเธอช่างมีน้อยนิดเสียเหลือเกิน
"ฉันไม่ค่อยถนัดเื่นวดเท่าไรต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ"
นิชาเอ่ยด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อยทั้งรีบเพิ่มแรงมือเข้าไปอีก
"ถนัดแต่บริการอย่างอื่นงั้นสิ"
เอริคยกยิ้มเบาๆ
...................................................
23K
