หลังจากกิจกรรมที่ห้างสรรพสินค้าจบลง ลุงชาติรีบพาน้องต้นกลับบ้าน โดยอ้างว่าต้องกลับไปช่วยป้าสมจิตทำอาหารเย็น แต่ในใจของเขากำลังลุ้นระทึกกับข้อความที่ฟ้าใสแอบส่งมาให้ดู "ตอน 2 ทุ่ม เจอกันที่คาเฟ่เล็ก ๆ ข้างห้างนี้ค่ะ หนูอยากคุย"
เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การคุยธรรมดา เธอจำเขาได้ จำคืนนั้นได้ และบางทีเธออาจจะอยาก... มากกว่านั้น ลุงชาติยิ้มในใจ ขณะที่ขับรถกลับบ้าน ความหื่นกามในตัวเขาพลุ่งพล่านอีกครั้ง เขาหยิบขวดยาปลุกเซ็ก ที่ติดตัวเสมอออกมาดู แล้วคิดแผนการในหัว "ถ้าเธอมาจริง ๆ ... ลุงจะทำให้เธอติดใจอีกครั้ง"
เวลาใกล้สองทุ่ม ลุงชาติบอกป้าสมจิตว่าต้องออกไปซื้อของเพิ่มเติม แล้วขับรถกลับมาที่ห้างอีกครั้ง คาเฟ่เล็ก ๆ ข้างห้างเป็ร้านกาแฟบรรยากาศเงียบสงบ คนไม่พลุกพล่าน เหมาะสำหรับการพบปะลับ ๆ เขาเลือกนั่งที่มุมมืดสุดของร้าน สั่งกาแฟแก้วหนึ่ง แล้วรออย่างใจจดใจจ่อ สายตาเหลือบมองประตูทางเข้าทุกห้านาที "เธอจะมาจริงๆ เหรอ? หรือเธอจะเรียกตำรวจมาจับลุง?" เขาคิดในใจ แต่ความตื่นเต้นชนะความกลัว
ไม่นาน ประตูคาเฟ่เปิดออก เด็กสาวรูปร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามา เธอสวมเสื้อคลุมออกกำลังกายสีเทาเข้มตัวหลวมที่ปกปิด่บน แต่รัดรูปพอที่จะเห็นส่วนโค้งเว้าของหน้าอกอวบอิ่ม กางเกงเลกกิ้งสีดำรัดแน่นรอบสะโพกกลมกลึงและเรียวขายาวเหยียด เผยให้เห็นหุ่นที่ฟิตแอนด์เฟิร์มราวกับนางแบบฟิตเนส หมวกแก๊ปสีดำกดต่ำปกปิดผมยาวสีน้ำตาลอ่อน แว่นกันแดดสีดำใหญ่โตบังดวงตากลมโต และหน้ากากผ้าสีดำคลุมปากจมูก เพื่อไม่ให้ใครจำได้ว่าเธอคือฟ้าใส ดาราเด็กชื่อดัง เธอมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง ก่อนจะเดินตรงมาที่โต๊ะมุมมืดของลุงชาติ
ฟ้าใสถอดแว่นและหน้ากากลงช้าๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสังเกต เธอนั่งลงตรงข้ามเขา ใบหน้าหวานละมุนแดงระเรื่อเล็กน้อย ดวงตาโตกลมมองเขาด้วยความผสมระหว่างความโกรธและความสับสน "ลุง... ลุงเป็ใครกันแน่? ทำไมถึงมาที่ห้างวันนี้? และคืนนั้น... ลุงทำแบบนั้นกับหนูทำไม? หนู... หนูยังเด็กนะคะ! ลุงรู้ไหมว่าหนูกลัวแค่ไหน?" เธอแกล้งทำเสียงต่อว่าเบาๆ เพื่อไม่ให้คนอื่นได้ยิน แก้มยุ้ยขึ้นสีชมพู แต่สายตาที่มองลุงชาติมันแฝงความอยากรู้อยากเห็นมากกว่า
ลุงชาติยิ้มสุภาพ ทำหน้าสำนึกผิด "ลุง... ลุงขอโทษนะหนู ลุงไม่ใช่โจรจริง ๆ ลุงชื่อชาติ ลุงเป็คนงานทำความสะอาดที่คลินิกของพี่สาวหนู คืนนั้นลุงแอบตามน้องมิวมาบ้าน แล้วบังเอิญเจอหนู... ลุงอดใจไม่ไหวจริง ๆ หนูสวย น่ารัก ลุงไม่เคยเจอเด็กสาวแบบนี้มาก่อน ลุงผิดไปแล้ว อย่าบอกใครนะครับ"
ฟ้าใส
Pic. AI
ฟ้าใสฟังแล้วกัดริมฝีปากอวบอิ่ม นึกถึงคืนนั้นที่เธอถูกเปิดซิง เสียวซ่าน แต่แทนที่จะโกรธ เธอกลับรู้สึกถึงความร้อนวูบวาบในร่างกาย "ลุง... ลุงรู้ไหมว่าหนูเป็ดารา? ถ้าเื่นี้รั่วไหล หนูแย่แน่ ลุงห้ามบอกใครเด็ดขาดนะคะ! และ... ลุงตามมิวมาทำไม? ลุงทำอะไรกับพี่มิวเหรอ?" เธอถามเสียงแ่
แต่ก่อนที่ลุงชาติจะตอบ เธอลุกขึ้น "หนูขอไปห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ" เธอเดินไปห้องน้ำด้านหลังร้าน ลุงชาติฉวยโอกาสทันที หยิบขวดยาปลุกเซ็กออกมาจากกระเป๋า หยดลงในแก้วน้ำเปล่าของเธอสองสามหยด แล้วคนเบา ๆ จนละลายสนิท ไม่ทิ้งร่องรอย เขายิ้มเ้าเล่ห์ "ถ้าเธอยังไม่ติดใจ ลุงจะทำให้ติดใจเอง"
ฟ้าใสกลับมานั่ง เธอดื่มน้ำจากแก้วโดยไม่สงสัยอะไร ลุงชาติยิ้มแล้วชวนเธอมานั่งข้าง ๆ เขา "มานั่งใกล้ ๆ ลุงสิหนู มุมนี้มืด คนไม่เห็นหรอก ลุงอยากคุยใกล้ๆ" เธอลังเลแต่ก็ยอมย้ายมานั่งข้างเขา
ผ่านไปสักพัก ฤทธิ์ยาเริ่มออกฤทธิ์ ฟ้าใสรู้สึกถึงความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย หายใจถี่ขึ้น หน้าแดงก่ำ "ลุง... ทำไม... หนูร้อนจังเลยคะ? เหมือนคืนนั้นเลย..." เธอพูดเสียงสั่น มือกุมอกตัวเองเบา ๆ
ลุงชาติทำหน้าสำนึกผิดอีกครั้ง "ลุงขอโทษจริง ๆ นะหนู ลุงรู้ว่าผิด แต่ลุงอดใจไม่ไหว หนูสวยขนาดนี้... ลุงรักหนูเหมือนหลานสาวเลยนะ" เขาพูดพลางแกล้งเอาศอกเค้นที่เนินอกอวบอิ่มของเธอเบา ๆ ราวกับอุบัติเหตุ
ฟ้าใสสะดุ้ง "อ๊ะ... ลุง... อย่าค่ะ... แต่... เสียว..." เธอครางแ่ ในใจสับสน "ทำไม... ทำไมหนูถึงอยากให้ลุงทำอีก? ตอนแรกหนูแค่อยากมาเจอเพื่อหาทางติดต่อ แล้วถามเื่คืนนั้น แต่ตอนนี้... ร่างกายหนูร้อนไปหมดแล้ว"
ลุงชาติยิ้มในใจ รู้ว่ายาเริ่มทำงานแล้ว เขาเอนตัวใกล้เข้าไปกระซิบ "หนูรู้ไหม วันนี้ที่ห้าง ลุงยามคนหนึ่งที่ลุงรู้จัก เขาพูดถึงหนูแบบหื่นๆ เลยนะ บอกว่าอยากจับหนูทำโน่นทำนี่ ลุงฟังแล้วโกรธแทนหนู แต่ลุงก็คิดเหมือนกัน... ลุงอยากปกป้องหนูเอง"
คำพูดนั้นยิ่งกระตุ้นอารมณ์เธอ ฟ้าใสมองเขา ดวงตาเยิ้ม "ลุง... อย่าพูดแบบนั้นสิคะ... แต่... หนู... หนูร้อน... ลุงรักหนูเหมือนหลานจริงๆ เหรอ? แต่หลานเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอกนะคะ..." เธอพูดเสียงแ่
แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ ลุงชาติจับใบหน้าหวานของเธอมาจูบปากทันที ริมฝีปากหยาบกร้านบดขยี้ปากนุ่มหวาน ลิ้นสอดเข้าไปพันกันอย่างเร่าร้อน ฟ้าใสดิ้นเล็กน้อยด้วยความใ "อืม... ลุง... ไม่... คนเห็น..." แต่เป็มุมมืดในคาเฟ่ คนไม่ค่อยมี และร่างกายเธอกลับตอบรับโดยอัตโนมัติ ลิ้นพันกลับอย่างหิวกระหาย เธอรู้ว่ามันผิด แต่ฤทธิ์ยาและความทรงจำคืนนั้นทำให้เธอ้าลุงชาติอีกครั้ง "ทำไม... ทำไมหนูถึงอยากอีก? ลุงคนนี้... เขาไม่ใช่แฟนหนู ไม่ใช่ แต่... หนูทนไม่ไหวแล้ว..."
ลุงชาติถอนจูบออก มองหน้าเธอที่หอบหายใจ "หนู... ลุงขอโทษ แต่ลุงอดใจไม่ไหวจริง ๆ" ฟ้าใสหน้าแดงจัด มือสั่น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้จัดการทันที "พี่แอนคะ... คืนนี้หนูไม่กลับคอนโดนะคะ หนูจะไปนอนกับพี่มิวที่บ้าน อย่าห่วงนะคะ" เธอโกหกเสียงแ่ แล้วหันมามองลุงชาติ ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา "ลุง... หนู... หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะ... ไปต่อกันเถอะค่ะ... แต่ห้ามบอกใครนะคะ" เธอกระซิบ แล้วจับมือเขา ลุกขึ้นเดินนำออกจากคาเฟ่ ไปยังที่ลับตาเพื่อต่อความเร่าร้อนที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้ง ลุงชาติยิ้มสะใจ เดินตามเธอไป
216
