ตอนที่ 1 แนะนำตัว
@ นาคินทร์ หรือ เฮียคิน
สวัสดีครับ ผมนาคินทร์ อายุ29 ปี เป็ผู้บริหารห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่มีสาขาเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทย และที่ผมได้มายืนอยู่จุดนี้ได้ก็เพราะคุณพ่อของผมมีหุ้นส่วนอยู่เกินครึ่งของที่นี่ท่านประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปพร้อมกับคุณแม่เมื่อเจ็ดปีก่อนผมที่เป็ทายาทจึงได้ขึ้นรับตำแหน่งแทน
ผมมีน้องสาวหนึ่งคนเธอชื่อฉัตรแก้ว อายุ 20 ปี ยังเรียนไม่จบ แถมยังดื้อมากอีกด้วยคงเป็เพราะหลังจากที่คุณพ่อกับคุณแม่ของพวกเราเสียไปตอนนั้นเธอมีอายุเพียงแค่สิบสามปีเท่านั้น ทุกคนในบ้านต่างก็ตามใจเธอรวมถึงผมด้วย
อุบัติเหตุในวันนั้นไม่ได้มีแค่คุณพ่อและคุณแม่ของผมที่เสียชีวิตเท่านั้น แต่ยังมีคนขับรถของคุณพ่อที่เสียชีวิตด้วยกันอีกหนึ่งคนท่านมีลูกชายหนึ่งคน ชื่อชานนท์ ผมเรียกมันว่าไอ้นนท์ผมเห็นว่ามันไม่ได้มีญาติพี่น้องที่ไหน ผมก็เลยรับส่งเสียน้องชายคนนี้ให้เรียนจนจบตอนนั้นผมที่มีอายุมากสุดจึงพยายามดูแลน้องๆซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็คือเด็กคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตเล่นสนุกไปวันๆ
ผมให้ไอ้นนท์ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันั้แ่วันที่พ่อแม่ของพวกเราเสียชีวิตซึ่งตอนนั้นมันมีอายุแค่ 18 ปีเท่านั้นหลังจากที่มันเรียนจบมันก็ได้เข้ามาช่วยผมทำงานจนถึงทุกวันนี้
่นั้นพวกเราเศร้ากันมากผมที่เป็พี่ชายคนโตเหมือนแบกรับภาระทั้งหมดเอาไว้คนเดียวแต่ผมก็มีกำลังใจเมื่อมองไปที่น้องสาวคนเล็กของผม ผมเข้าบริษัทและเรียนรู้งานอยู่ประมาณสองปีก่อนที่จะได้มายืนอยู่ตรงจุดนี้จนผมสามารถนั่งเก้าอี้ตัวที่คุณพ่อของผมนั่งได้
วันเวลาผ่านไปความเศร้าที่พวกเราพบเจอก็เริ่มเลือนรางลงไปทีละนิดจนพวกเราสามารถอยู่กับมันได้ สามารถใช้ชีวิตให้มีความสุขได้ในทุกๆวัน
เมื่อเจ็ดปีก่อนผมยังเด็ก อายุก็ยังน้อยประสบการณ์ก็ไม่มี คู่กรณีที่ทำให้รถของคุณพ่อผมเกิดอุบัติเหตุก็คือเพื่อนรักของผมเองผมไม่รู้ว่า่นั้นเกิดอะไรขึ้น หลังจากเกิดอุบัติเหตุมันรับโทษทางกฎหมายอยู่ไม่นานก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศแล้วหลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ข่าวมันอีกเลย
นิสัยส่วนตัวของผมไม่ได้เงียบขรึมอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจผมเป็คนตลก ช่างพูด น่ารัก โดยเฉพาะกับคนที่ชอบ น้องสาวของผมชอบหนีเที่ยวอยู่บ่อยๆแล้วผมก็มักจะดุเธอเป็ประจำแต่ไม่มีสักครั้งเลยที่เธอจะกลัว
“ยัยแก้ว!!”คุณหนูเล็กของตระกูล น้องสาวเพียงคนเดียวของผมเอง เธอกำลังจะออกเที่ยวกลางคืนอีกแล้ว
“อุ๊ย!เฮียเรียกทำไมเสียงดัง ตกอกใหมด” ไม่ว่าผมจะโหด หน้าเข้ม เสียงดุเสียงดังใส่เธอขนาดไหน เธอก็ไม่เคยกลัว เพราะเธอรู้ว่าผมใจดีและมักจะตามใจเธอเสมอแต่ตอนนี้เธอโตเป็สาวแล้ว จะออกนอกบ้านค่ำๆมืดๆ ทำให้ผมเป็ห่วงกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเดิมอีกหลังจากที่ผมสูญเสียคุณพ่อกับคุณแม่ไปผมก็ไม่อยากสูญเสียใครไปอีกแล้ว
“จะไปไหนนี่มันมืดค่ำแล้วไม่ใช่เหรอ”
“แก้วโตแล้วนะเฮียอยากออกไปสังสรรค์กับเพื่อนสักหน่อย”
“ไม่ให้ไปกลับขึ้นห้องไปเดี๋ยวนี้เลยนะหนังสือเรียนน่ะอ่านบ้างหรือเปล่า” ผมยังพูดไม่ทันจบดี เธอก็วิ่งจู๊ดออกไปเลยไม่ได้คิดจะฟังเสียงด่าที่ลอยตามหลังไปเลยสักนิด
“นี่!...”ไม่เคยฟัง!
“ไม่เคยฟังสักครั้งเลยนะครับครั้งเดียวก็ไม่เคย” เป็เสียงของชานนท์ที่พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มบทท่านประธานสุดโหดของผมจะถูกทำลายลงก็เพราะน้องสาวตัวแสบนี่แหละ
“อยากโดนตีนหรือไงแล้วต้องทำยังไง” ทุกครั้งที่ยัยแก้วดื้อคนที่เดือดร้อนก็คงหนีไม่พ้นชานนท์ที่ต้องเป็ฝ่ายรับกรรม
“เหมือนเดิมมั้ยครับ”เหมือนเดิมที่ว่าก็คือให้ตามไปดูแลนั่นเอง
“อือก็รีบไปสิเดี๋ยวก็ตามไม่ทันหรอก” คนเป็พี่ชายอย่างผมนอกจากจะปวดหัวเื่งานแล้วยังต้องมาปวดหัวเื่น้องสาวอีกแต่ถึงอย่างนั้นเราก็เหลือกันแค่สองคนพี่น้อง
@ จันทรัตน์ หรือ พริกแกง
สวัสดีค่ะฉันชื่อจันทรัตน์ชื่อเล่นว่าพริกแกงค่ะตอนนี้ฉันอายุ 24 ปีแล้ว เพิ่งได้เข้ามาช่วยงานในบริษัทเมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ
ฉันมีพี่ชายหนึ่งคนและน้องสาวอีกหนึ่งคนน้องสาวเป็ลูกคุณพ่อแต่คนละแม่ค่ะ พี่ชายเป็คุณหมอ ส่วนน้องสาวเปิดร้านอาหารค่ะ
ชีวิตของฉันั้แ่เกิดจนโตมีความสุขมาตลอด โบราณเขาว่ากันว่า อายุย่างเข้าเลขยี่สิบห้าเป็่วัยที่อาจจะมีเคราะห์หรือเรียกว่าเบญจเพส
ฉันไม่รู้ว่าเบญจเพสของฉันจะมาในรูปลักษณะแบบไหนแต่ยังไงก็ขอฟ้าประทานผู้ชายหล่อๆมาก่อนสักคนเถอะนะคะ ่นี้พี่ชายก็ไม่อยู่บ้านไปทำงานเป็คุณหมออาสาอยู่บนดอยโน่นฉันเป็คนเพื่อนน้อย พอเรียนจบต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปทำงานกันหมดบางคนก็ไปทำงานไกลถึงต่างประเทศโน่น ่นี้ฉันจึงรู้สึกเหงาเป็พิเศษ
ตอนนี้ฉันได้เข้ามาช่วยคุณพ่อทำงานในบริษัทเต็มตัวแล้ว ซึ่งงานที่ว่าก็ค่อนข้างยากสำหรับฉันมากฉันเพิ่งเรียนจบมาใหม่ๆ ยังไม่มีประสบการณ์เลยด้วยซ้ำ แต่ในเช้าวันนี้ฉันต้องเป็คนไปติดต่อเื่งานกับคุณนาคินทร์ผู้บริหารห้างสรรพสินค้าชื่อดังเพื่อที่จะเอาสินค้าของบริษัทขึ้นไปขายบนห้างสรรพสินค้าของเขาที่มีสาขาทั่วประเทศเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทย
ซึ่งตอนนี้ฉันได้มายืนอยู่ที่หน้าบริษัทของเขาแล้วและดูเหมือนว่าความตื่นเต้นของฉันทำให้ฉันมาเร็วเกินไปจากที่ได้นัดเวลาเอาไว้
759
