บทที่ 13: ข้าวเหนียวมะม่วงสะท้านิญญา กับการเปิดสาขาข้ามมิติแห่งแรก
แสงแดดยามสายสาดส่องกระทบผิวน้ำคลองแสนแสบระยิบระยับ แม้ว่าระบบช่างกลแพทย์แผนไทยจะประกาศปิดตัวลงไปแล้ว แต่เสียงโครุกครากของกระทะเหล็กและเสียงหัวเราะครื้นเครงของลูกค้าที่หน้าร้าน "ครัวคุณลุงริมคลอง" กลับยิ่งเพิ่มขึ้นเป็ทวีคูณ หลี่ิในชุดผ้ากันเปื้อนทองคำคู่ใจกำลังยืนบรรจงคัดสืบมะม่วงน้ำดอกไม้สุกงอมสีเหลืองทองอร่าม เคียงคู่กับข้าวเหนียวมูนกะทิสดกลิ่นหอมหวลชวนน้ำลายสอ
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าเบื้องบนที่เคยแจ่มใสก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นอีกครั้ง! รอยแยกมิติสีม่วงเข้มเปิดออกกว้างกลางอากาศ พร้อมกับร่างของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญสวมชุดคลุมโบราณลวดลายประหลาด ร่วงหล่นตุ้บลงมานั่งแอ้งแม้งอยู่กลางหน้าร้านท่ามกลางความตกตะลึงของลุงป้อมและเจ๊มดแดง
"เฮ้ย! ตัวอะไรวะเนี่ย หล่นมาจากฟ้าอย่างกับตุ๊กตาแก๊ส!" ลุงป้อมอุทานลั่นพรางคว้าตะหลิวในมือขึ้นตั้งท่าเตรียมป้องกัน
แขกปริศนาลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามตัวอย่างทุลักทุเล ก่อนจะประสานมือคารวะด้วยท่าทางนอบน้อม "คารวะท่านปรมาจารย์หลี่! ข้าคือ 'ไป๋ฮ่าว' ผู้นำแห่งดินแดนหมื่นกระบี่ภพเบื้องบน เดินทางข้ามมิติมานับหมื่นลี้ก็เพื่อขอลิ้มรสชาติอาหารอันลือลั่น และอยากอัญเชิญท่านไปเปิดสาขาแรก ณ นคร์เซียนครับ!"
หลี่ิเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย วางมะม่วงในมือลงแล้วยิ้มรับอย่างใจเย็น "เปิดสาขาข้ามมิติอย่างนั้นเรอะ? น่าสนใจไม่น้อยเลยนี่ ว่าแต่ดินแดนของเ้ามีวัตถุดิบเด็ดๆ อะไรมาแลกเปลี่ยนกับสูตรลับของฉันล่ะ?"
การเดินทางข้ามมิติเพื่อเปิดตำนานบทใหม่แห่งจักรวรรดิอาหารจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการ! หลี่ิตระเตรียมลังไม้บรรจุวัตถุดิบชั้นเลิศ ทั้งข้าวเหนียวเขี้ยวงู มะม่วงน้ำดอกไม้ และกะทิเคี่ยวข้น พร้อมกับเตาถ่านคู่ชีพและคัมภีร์ลับประจำตัว โดยมีลุงป้อมและท่านปู่เม้งขออาสาตามติดร่วมเดินทางทะลุมิติไปเปิดหูเปิดตาในดินแดนเซียนด้วยความตื่นเต้น
วูบ... ครืด...
แสงสว่างเจิดจ้าวาบผ่านพ้นรอยแยกมิติ ชั่วพริบตานั้นพวกเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ ณ จัตุรัสตำหนัก์อันยิ่งใหญ่เบื้องบน รอบล้อมไปด้วยเหล่าเซียนและจอมยุทธ์นับหมื่นคนที่ยืนรอคอยการมาเยือนของ "ปรมาจารย์เชฟแห่งสามภพ" ด้วยความคาดหวัง ทว่า ทันทีที่ก้าวเท้าลงสู่ดินแดนเซียน บรรยากาศรอบข้างกลับเต็มไปด้วยความกดดันจากบรรดาสสำนักเซียนคู่ปรับที่้าทดสอบฝีมือ
"ฮ่าๆๆ! นึกว่าใคร ที่แท้ก็เป็แค่พ่อครัวริมคลองโลกมนุษย์นี่เอง กล้าดียังไงถึงบังอาจมาเปิดร้านแข่งกับสมาคมเซียนโอสถ์ของพวกเรา!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นจาก "เ้าสำนักอัคคี์" ชายชราเครางามในชุดคลุมเพลิงผู้ควบคุมวิชาปรุงยาอันดับหนึ่ง
หลี่ิไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ร่างสูงโปร่งก้าวเดินออกมาข้างหน้า แววตาสคมกริบทอประกายความมั่นใจ เขายิ้มรับอย่างเยือกเย็นตามวิสัยยอดฝีมือผู้ผ่านศึกมานับไม่ถ้วน "ถ้าเช่นนั้น... วันนี้ข้าจะให้พวกท่านได้ประจักษ์ว่า 'ข้าวเหนียวมะม่วงมหาพุทธานุภาพ' สามารถสยบทุกสำนักเซียนในหล้าได้อย่างไร!"
มือซ้ายของหลี่ิหยิบมีดสั้นขึ้นมาปอกเปลือกมะม่วงสุกอย่างรวดเร็วราวดั่งสายลมพัดผ่าน เนื้อสีเหลืองทองอร่ามถูกหั่นเรียงรายใส่จานอย่างประณีต มือขวาตักข้าวเหนียวมูนร้อนๆ ที่อบควันเทียนจนหอมฟุ้ง ราดด้วยน้ำกะทิเคี่ยวเค็มมันกำลังดี และโรยหน้าด้วยถั่วทองกรุบกรอบ กลิ่นหอมหวานละมุนพุ่งทะยานทะลุตำหนัก์จนเหล่าเซียนนับหมื่นต่างต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ
"รับไป... ข้าวเหนียวมะม่วง์สะท้านโลกันตร์!"
หลี่ิส่งจานข้าวเหนียวมะม่วงให้เ้าสำนักอัคคี์และคณะกรรมการเซียนลิ้มลอง ทันทีที่คำแรกัักับปลายลิ้น ร่างของเหล่าเซียนผู้ทรงอิทธิพลต่างแข็งค้างราวกับถูกสาป ความหวานฉ่ำของมะม่วงผสานกับความมันเค็มกลมกล่อมของกะทิและข้าวเหนียวนุ่มละมุนละไมกระจายซ่านไปทั่วช่องปาก พลังลมปราณบริสุทธิ์ที่ซ่อนอยู่พุ่งทะยานเข้าสู่จุดตันแท่น ช่วยปลดล็อกขีดจำกัดพลังวัตรที่ติดค้างมานับร้อยปีให้ทะยานขึ้นสู่ระดับเซียนขั้นสูงสุดในพริบตา!
"โอโห...! อร่อยล้ำเลิศเกินกว่าจะหาคำใดมาเปรียบเปรย!" เ้าสำนักอัคคี์อุทานลั่นด้วยความซาบซึ้งใจ น้ำตาซึมออกมาด้วยความปีติยินดี "นี่มันคืออาหารแห่งปฐีและ์ที่แท้จริง! ข้าขอคารวะท่านปรมาจารย์จากใจจริง!"
เสียงเฮลั่นและเสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งจัตุรัสตำหนัก์ เหล่าเซียนและจอมยุทธ์ต่างพากันเข้าแถวยื้อแย่งกันลิ้มรสชาติข้าวเหนียวมะม่วงสูตรพิเศษจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว
ไป๋ฮ่าวและเหล่าผู้นำแดน์รีบก้มกราบอัญเชิญให้หลี่ิสถาปนา "ครัวคุณลุงริมคลอง สาขานคร์" ขึ้นอย่างเป็ทางการ พร้อมมอบป้ายทองคำสลักตัวอักษรเรืองแสง "เชฟเอกแห่งจักรวาล" ให้ไว้เป็เกียรติยศสูงสุด
หลี่ิแย้มยิ้มกว้าง มองดูรอยยิ้มและความสุขของผู้คนทั้งในโลกมนุษย์และแดนเซียน ท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นและเสียงหัวเราะครื้นเครง อดีตเซียนกระบี่ผู้พลัดหลงมิติได้ค้นพบแล้วว่า ไม่ว่าจะอยู่ ณ ภพภูมิใด ขอเพียงแค่มีเตาไฟ ตะหลิว และหัวใจที่รักในการทำอาหาร ความสุขที่แท้จริงก็จะเบ่งบานและส่งต่อให้แก่ทุกคนได้ตราบนานเท่านาน!