หลังจากวันเกิดวันนั้น ข่าวการแต่งงานของอาลัล และริก้า แพร่กระจายไปทั่ว โดยสื่อสิ่งพิมพ์ และโลกโซเชี่ยล ต่างก็ลงรูปที่อาลัล คุกเข่าขอแต่งงานบ้าง นักข่าวถ่ายรูปแหวนนิ้วนางข้างซ้ายบ้างหล่ะ...งานนี้ทำเอาหนุ่มๆ สาวๆ ต่างก็อกหักไปตามๆ กัน คนส่วนใหญ่ต่างชื่นชมความรักของทั้งคู่ แต่ยังมีนักเลงคีบอร์ดบางกลุ่มต่างขุดคุ้ย ชาติตระกูลของฝ่ายหญิง บ้างก็ว่าไม่คู่ควรกัน บ้างก็ว่านางร้ายเบอร์หนึ่งใต่เต้าอยากเป็นสะใภ้เศรษฐี....
เฮ้ออออ!!! ....ริก้าพ่นลมหายใจยาวๆ สองสามรอบ เมื่อเจ้าหล่อนอ่านข่าวบันเทิงรายวัน ซึ่งทุกหน้านิตยสารบันเทิง หรือแทบจะทุกเว็บไซด์ด้วยซ้ำ ที่นำเรื่องราวชีวิตของเธอ มาเขียนข่าวเล่นกันซะสนุกเชียว....แรก ๆ หญิงสาวก็ไม่คิดอะไรมาก ข่าวก็คือข่าวเดี๋ยวทุกคนคงจะลืมไปเอง อีกอย่างเธอก็ไม่เคยทำอะไรเสียหาย....ทั้งการวางตัว ทั้งกิริยามารยาท ส่วนการแต่งกายถึงใครๆ จะมองว่า เธอเปรี้ยว เธอเฉี่ยว เธอแรง แต่นั่นก็แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่นี้อะไรเกือบจะครึ่งเดือนแล้วนะ จะอะไรกันนักหนา ดาราก็คนเหมือนกันนะ...แล้วอีกอย่าง เธอเลือกเกิดได้ซะที่ไหนหล่ะ...เฮ้ออ...
!!!! ตืด...ตืดดด...เสียงมือถือเครื่องหรูของหญิงสาวดังขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่ามีสายเรียกเข้า....พี่อาลัล...หญิงสาวเห็นชื่อว่าเป็นใคร รอยยิ้มกว้างอย่างดีใจก็ปรากฏบนใบหน้าหวานนั้นทันที.
“.....ฮาโหล...ค้า..พี่อาลัล” เสียงหวานใสนั้น ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกมีความสุข เมื่อเขาได้ยินเสียงใสๆ จากเจ้าหล่อน เพราะมันแสดงว่า หญิงสาวที่เขากำลังจะคุยด้วยอยู่นั้นปกติดี...
“จ้า...เมียจ๋า ทำอะไรอยู่เอ่ย,,,,คิดถึงจัง...เมียจ๋าคิดถึงพี่รึเปล่า” ชายหนุ่มกรอกเสียงหยอดเจ้าหล่อนอย่างเต็มที่..ก็เขาคิดถึงเจ้าหล่อนจริงๆ นี่ ตอนนี้เขาถูกแด๊ดและมาดามใช้ให้มาดูงานที่ญี่ปุ่น...อีกสองสามวันถึงจะกลับ...
ริก้า อมยิ้มกับมือถือ... “..คิดถึงคะ..คิดถึงผัวจ๋าที่สุดเลย” เสียงใสบอกไปตามความจริง....
“เมียจ๋าอยู่ไหนจ๊ะ,,อยู่กับใคร,” อาลัล ต้องถามคำถามพวกนี้กับหญิงสาวทุกครั้ง ว่าเจ้าหล่อนอยู่ไหน ,ไปเที่ยวไหนแล้วไม่บอกเขารึเปล่า ,เที่ยวผับหรือป่าว ,ห้ามดื่มแอลกอฮอล์เด็ดขาด....
“อ่อคะ...วันนี้ริก้า อยู่ที่ คฤหาสน์ แกรนด์เดร์สันค่ะ,,, ขอยกเลิกงาน...ริก้ารู้สึกมึนหัวนิดหน่อยคะ” เธอรู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยสบายจริงๆ อะ มันมึนหัว วิงเวียน รู้สึกเอียนๆ ยังไงบอกไม่ถูก ตั้งแต่ตื่นเช้าขึ้นมาแล้วเนี้ยะ....
.
“ขอทามไลน์ได้ไหมคะ..เมียจ๋า พี่อยากเห็นหน้าใสๆ สวยๆ ของเมียจ๋าอะ..” ชายหนุ่มอยากเห็นหน้าสาวน้อยของเขาจริงๆ ซึ่งอีกอย่างหนึ่ง เขาอยากจะดูสีหน้า อาการของเจ้าหล่อนด้วยว่า เป็นยังไง มากน้อยเพียงใด
“อุ้ยย...ริก้า...หน้าซีดจัง แม่บ้านเอายามาให้กินหรือยังเนี้ยะ.." อาลัล อุทานอย่างตกใจ เพราะว่าใบหน้าเจ้าหล่อน ที่เคยใสๆ อมชมพูจากเดิมนั้น ตอนนี้มันซีดเหมือนไก่ต้มเลย...ดูเหมือนเมียจ๋าของเขา จะอาการไม่ค่อยดี..มันน่านักเชียว หากเขาอยู่ตอนนี้คงลากเจ้าหล่อนไปโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าแล้ว....นี่คงดื้ออีกตามเคย...
“อ๋อ...ริก้าทานยาแล้วคะ...นอนพักนิดหน่อยคงจะค่อยยังชั่วนะคะ.....” หญิงสาวโกหกคำโตว่าเจ้าหล่อนนอนพักผ่อนแล้วจะหาย...นี่เธอนอนมาทั้งวันแล้วยังไม่ค่อยจะดีขึ้นเลย....หวังว่าคงจะหายนะ...เพราะว่าเมื่อพี่อาลัลกลับมาจากดูงานคราวนี้ เขาจะพา มาดาม กับ แด๊ดของเขามาด้วย เพื่อทำการสู่ขอเธอกับคุณยาย ให้เป็นทางการ..ให้ถูกต้องตามประเพณี.....
อาลัล...ให้คนรับใช้เข้ามาดูแลคนรักของเขา..อย่าให้คลาดสายตาเชียว กลัวว่าเจ้าหล่อนจะล้มไปแล้วจะแย่กว่าเก่า...ชายหนุ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย เขาอยากกลับไปดูแลหล่อนโดยเร็ว....
วันรุ่งขึ้น...หญิงสาวตื่นขึ้นมาก็ต้องมาเจอกับเรื่องที่เจ้าหล่อนคิดว่ามันเลวร้ายมากที่สุดกับชีวิตเธอ....ภาพข่าวหญิงสาวใบหน้าคล้ายเธอ นอนเปลือยกายให้กับชายหนุ่มเชยชมอยู่ในที่ๆ หนึ่ง....โดยพาดหัวข่าวประมาณว่า
“กระ......ไฮโช..กำลังจะชุบตัวเองเป็นสะใภ้ไฮโซ...”
ซึ่งจากภาพนิ่งที่เป็นข่าวนี้....มองยังไงใครๆ ก็คิดว่า มันเป็นหล่อนแน่ๆ ....ริก้ามั่นใจว่ามันเป็นการตัดต่อแน่นอน....เธอไม่เคยไปขายตัว เธอไม่เคยเหลวแหลก...คนแรกที่เธอเสียสาวให้ก็คือคนที่เธอจะแต่งงานด้วยในเร็ววันนี้.....
ตอนนี้โทรศัพท์มือถือของหล่อนดัง จนสายแทบไหม้ โทรศัพท์บ้านอีก....แล้วตอนนี้ ที่บ้านของคุณยายก็คงเช่นกัน....ป้านิ่มเพิ่งวางสายเมื่อกี้นี้เองว่า กองทัพนักข่าวอยู่เต็มหน้าบ้านเธอไปหมด....แล้วที่นี่อีก....หญิงสาวแย่แล้ว หัวใจเธอเวลานี้มันหวิวๆ มาก...มึนหัวไปหมด....เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตหล่อนอีกแล้ว.....ริก้า...ต้องนั่งลงโดย หายใจเข้า หายใจออกยาวๆ ...ยาดมยาลม...ตอนนี้ก็เอาไม่อยู่...
ในระหว่างที่หญิงสาวกำลังนอนหลับตา เพื่อพักสมอง พักจิตใจ แล้วก็พักกายอันอ่อนเพลียอยู่บนโซฟาอันใหญ่ภายในห้องโถงนี้...ขบวนรถยนต์หรูประมาณ สามสี่คัน ก็ขับเคลื่อนจากประตู เข้ามายังตัวคฤหาสน์ ริก้าไม่มีแรงแม้จะลุกขึ้นไปดูว่า มีแขก หรือมีใครมาหา....
“แหมมม....นอนสบายเลยนะยะ...พอจะมาเป็นเมียเศรษฐี นี่ก็ไม่ต้องทำงานเลยหละซิ” ริก้าสะดุ้งสุดตัว เธอลืมตางอนงามมองมายัง หญิงฝรั่งวัยกลางคน ที่แต่งเนื้อแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบนด์ดังระดับโลก,,,นางหรูหราแล้วก็ เป็นผู้ดีมากที่สุด...แต่ที่มันดูดีก็เป็นเพียงการแต่งกาย แต่สีหน้าแล้วก็แววตาเหยียดหยามนั้น มันบ่งบอกว่านางมาแบบมิตร หรือแบบศัตรู........ริก้า...ทำหน้าตางง.อย่างสงสัย..ว่าเธอเป็นใครกัน แต่หญิงสาวก็ยกมือน้อยนั้นขึ้นไหว้นาง อย่างนอบน้อม...
“ยะ...กองไว้ตรงนั้นแหละ..” หญิงสาวอายุมากคนนี้สะบัดหน้าหนี การไหว้ของริก้า...บ่งบอกว่าไม่สนใจ ไม่อยากรู้จัก
“......เอ่อ..คุณผู้หญิงท่านนี้ไปไหนค่ะ มีธุระอะไรหรือป่าวคะ” ริก้าถามออกไปด้วยความสงสัย ถึงผู้มาเยือน
“หึ...ฉันไม่จำเป็นต้องมีธุระกับที่นี่ เพราะฉันจะเข้า-ออกมันเวลาไหนก็ได้.....” หญิงสาววัยกลางคนตรงหน้าหล่อนตอบกับเธอ,,,ทำให้ริก้า เกือบหน้าชา.....
“มาดามครับ...ขนของขึ้นชั้นบนเลยไหมครับ...” ยังไม่ทันที่ริก้า จะขยับปากถามว่าเจ้าหล่อนเป็นใคร คำถามที่ลูกน้องของหญิงวัยกลางคนนี้ ถามนาง มันเป็นคำตอบในตัว....
“เอ่...เอ่อ....อ้าว” ริก้า...ไม่ทันทักทายอย่างเป็นทางการ นางก็เดินหันหลังสำรวจห้องโถงนั้นกรายๆ
“เธอนี่เก่งมากนักนะริก้า....ที่ถีบตัวเอง มาเป็นผู้ดีกับเขาได้. แต่ฉันขอบอกไว้เลยนะ ฉันไม่รับสะใภ้เหลวแหลกหรอก..เสียชื่อวงศ์ตระกูลฉันหมด....."
“เอ่อ...มันไม่ได้เป็นความจริงนะค่ะมาดา ริก้าไม่เคยขายตัว ริก้าไม่เคยแหลวแหลกด้วย...” รูปในข่าวนั้นก็ไม่ใช่ริก้าแน่นอนคะ....” หญิงสาวบอกนางไป น้ำตามันก็เอ่อล้นไปด้วย
“หึ....หลักฐาน,มันทนโท่ขนาดนั้น,,,ยังไม่ยอมรับอีก....ฉันไม่ได้ห้ามลูกชายฉัน ก็เพราะเห็นว่ามันไม่ได้มีอะไรเสียหาย เห็นอาลัล ลูกชายฉัน รักเธอ แบบหัวปลักหัวปรำ...หึ.....” มาดามว่าใส่หน้าริก้า....ทีแรกหล่อนก็ไม่ได้ขัด เพราะเห็นว่าลูกชายของหล่อนจะรัก...แม่นี่ซะมาก,,,แล้วก็ยังพอรับได้กับฐานะ....แต่พอมีคนส่งภาพหลุดที่เห็นว่าหน้าคล้ายว่าที่ลูกสะใภ้หล่อน....เหลวแหลกมาก่อน เคยขายตัวมาก่อนนั้นหล่อนรับไม่ได้จริง...หล่อนอยากให้อาลัล ได้คู่ครองที่ดี คู่ควรกัน ไม่มีประวัติด่างพล้อยใดๆ
เพราะหน้าตาทางสังคมโลกของตระกูลแกรนด์เดร์สัน...หล่อนต้องขัดขวางแล้วก็เขี่ยปลิงนี้ให้ไกลที่สุดก่อนที่มันจะไม่ทันการ...ทีแรกหล่อนคิดว่าจะลงมาพร้อมลูกชายกับสามี...แต่ก็ต้องลงมาก่อนเมื่อเจ้าหล่อนรู้ข่าวภาพหลุดแสนอุบาทก์นั้น....บัดสีจริงเชียว
ริก้า...ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก หล่อนเหมือนถูกตบหน้าอย่างรุนแรงสองสามครั้ง...ใบหน้าชาไปหมด..รู้สึกว่าอยากจะเป็นลม....เธอพูดอะไรไม่ออกตอนนี้ เพราะหล่อนยังไม่มีหลักฐานมาแก้ต่าง...แล้วชายหนุ่มก็ไม่ได้อยู่ด้วยตอนนี้....มือน้อยเจ้าหล่อนชุ่มไปด้วยเหงื่อ......
ปิ๊บๆ ๆ ..!!! ..เสียงรถยนต์ใครมาอีกแล้ว ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมจะเผชิญกับอะไรทั้งนั้น...มันถาโถมมาแบบไม่รู้ตัว..หล่อนอยากกลับบ้าน...คุณยาย...คุณยายขาช่วยริก้าด้วย....
“ว้ายยย....นี่ๆ หล่อน ยายริก้า...ยังมีหน้ามายืนอยู่อีก เป็นฉันนะกัดลิ้นตัวเองตายไปแล้ว...อดีตของตัวเธอเอง จะพาลทำให้คุณอาลัล แล้วก็ตระกูลแกรนด์เดร์สันเขาเสียหาย...ไล่ยายนี้ออกไปเลยคะคุณแม่...." เสียงแว๊ดๆ ที่ดังต่อหน้าหล่อนนี้..คือเสียงของนางเอกละครที่พี่อาลัล จับให้มาสารภาพผิดต่อหน้าหล่อน... มิรา มีรารายณ์ นั่นเอง,,,
ริก้า,,,,อยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว หล่อนวิ่งปาดน้ำตาที่อาบแก้ม ฝ่าวงล้อมของหญิงสาวทั้งคู่ออกมาจากที่ตรงนั้น,,,หล่อนรับไม่ได้เลยจริงๆ ...หญิงสาวนั่งมองออกไปยังหน้าต่างแท็กซี่โดยที่ในหัวสมองหล่อนขาวโพลนไปหมด ยิ่งจิตใจหล่อนด้วยแล้ว..มันปวดร้าวไปหมด>>>>>>>