เกดเปิดประตูบ้าน ท้องฟ้าเริ่มมืดแสงไฟในชั้นล่างของบ้านครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่องแสงวอมแวมกระทบพื้นที่หน้าบ้านซึ่งดกครึ้มด้วยพันธุ์ไม้หลายชนิดมะขามต้นหนึ่งแผ่กิ่งก้านสาขาสูงพ้นกำแพง
“อ้าว พี่เกด”
หญิงสาวผมยาว หน้าตาเกลี้ยงเกลาสวมเสื้อแขนสั้นสีเทา กางเกงขาสั้นสีน้ำตาล อวดขาขาวผ่องยื่นหน้าออกมาทักทาย
“อ้าวมุก ไม่ได้ไปไหนหรือ”
หญิงสาวส่ายหน้าพลางเข้ามาใช้มือแตะแขนและไหล่ของเธอซึ่งชื้นไปด้วยน้ำ
“หนาวไหมพี่ รีบเข้าบ้านเถอะ”
“นิดหน่อย ไม่ได้เปียกอะไรหรอก”
ด้านหน้าของตัวบ้านจัดแบ่งเป็ส่วนของห้องรับแขกเล็กๆมีโทรทัศน์ตั้งอยู่มุมหนึ่งและอีกด้านเป็โต๊ะซึ่งยุ่งเหยิงไปด้วยกองหนังสือ
“พี่เกด นั่งแท็กซี่ หรือว่ามอเตอร์ไซค์ไม่เห็นได้ยินเสียงรถตอนเข้ามาเลย”
“รถฟักทองน่ะ มุก”
“อะไรกัน รถฟักทอง ทำเป็ซินเดอเรลล่าไปได้พี่เกด”
“บอกมาสิ ใครมาส่ง อยากรู้…”
ยังไม่ทันตอบหญิงวัยกลางคนมัดผมเป็มวยสูงก็เดินเข้ามาสมทบ ถามขึ้นว่า “ไปโบสถ์มาหรือเกด”
“ค่ะ น้าเยาว์” เธอตอบโอบเอวน้าเยาว์อย่างสนิทสนม “เกดบอกมุกเื่รถฟักทอง…”
“อะไรนะ รถฟักทอง”
“พี่เกด มีความลับ” มุกฟ้อง
“ไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวมาเฉลย”
…………………………………………………….
“ตานั่นโดนสั่งย้ายหรือ ไปแอบรับสินบนแล้วโดนจับได้ละสิ ” มุกดาถามระหว่างนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงพี่สาวส่วนเ้าของห้องสาละวนอยู่กับการจัดระเบียบสิ่งของบนโต๊ะทำงาน
“เมฆจะไปรับสินบนกับใครเขาเป็แต่มีหน่วยงานอื่นมาขอตัวไปช่วยราชการ”
“ไม่ได้มีอะไรเหมือนตำรวจคนอื่นเขาเลยเพื่อนพี่เกดเนี่ยดูซึมๆ เซื่องๆ พิกล ว่าไหม” น้องสาวแสดงความเห็น
“เมฆทำซึมไปอย่างนั้นแหละ จริงๆ เขาเป็คนฉลาดเก่ง มีน้ำใจกับเพื่อนฝูง ไปไหนก็มีแต่คนรัก เกลียดไม่ลงหรอก”
มุกดาเบะปาก
“เป็ตำรวจท่องเที่ยว เอาแต่เที่ยวส่งสาวมั้งขำตาย”
“ไปช่วยราชการคราวนี้งานคงหนักขึ้นเขาไม่โทรมาบอกไรมั่งหรือ” เกดว่าพลางมองหน้าน้องสาว
“เชอะ…”
“นี่พี่ก็ลุ้นอยู่ว่า เมื่อไหร่มุกจะเขียนให้เมฆเป็พระเอกในนิยายกับเขาบ้างให้มาเฟียเป็พระเอกมาหลายเื่แล้ว”
มุกดาเงยหน้าหัวเราะ “แค่คิดก็ขำจนพุงกระเพื่อมแล้วเป็ตัวประกอบยังต้องคิดแล้วคิดอีก”
“แหม มากไปมั้งเมฆเขาก็หน้าตาดีนะแค่คล้ำไปหน่อยเท่านั้น”
“ไม่หน่อยละพี่ ดำสนิท ศิษย์ราตรีเชียว ”
“แล้วอีกอย่าง…” มุกพูดพลางหัวเราะร่วน“นิยายมุกไม่นิยมตำรวจยิ่งตำรวจตัวดำด้วยแล้วไม่ใช่สเปก มุกชอบพวกมาเฟีย ขาวๆ สูง หล่อล่ำต้องหุ่นซิกซ์แพ็กด้วย”
เกดส่ายหัว นึกระอาความแก่นกะโหลกของน้องสาว
………………………………
เมื่อเมฆเข็นมอเตอร์ไซค์เข้าบ้าน ฝนหยุดตกแล้ว
ชายหนุ่มจอดรถมอเตอร์ไซค์ใกล้กับโอ่งน้ำใหญ่ซึ่งอยู่ติดกับใต้ถุนบ้านยกพื้นสูงมีโต๊ะไม้สีทึมสำหรับใช้นั่งเล่น กินข้าว รายล้อมไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม บางกระถางเป็ต้นเฟื่องฟ้าซึ่งออกดอกชูช่อในยามฤดูร้อน
“นั่นเมฆ หรือลูก…” เสียงหนึ่งดังขึ้น
“ครับ…แม่แก่” ชายหนุ่มตอบก้าวเดินไปตามต้นเสียง ร่างของหญิงสูงวัยร่างท้วมกำลังค้อมร่างลงตรงบันได
“กินข้าวมาหรือยัง แม่แก่ทำกับข้าวไว้ให้”
“ยังไม่หิวเลยครับ” เมฆตอบเดินตามหลังหญิงสูงวัยไปชั้นบน ด้านนอกเป็ห้องกว้าง หน้าต่างไม้เปิดโล่งรับลม มีตู้ไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ตั้งพิงผนังอยู่ด้านหนึ่งตรงข้ามเป็ชั้นทีวีขนาดยี่สิบเอ็ดนิ้วเหนือขึ้นไปเป็กรอบรูปชายหญิงคู่หนึ่งยืนเคียงกันอยู่หญิงสาวในรูปแต่งกายเรียบร้อย เสื้อลูกไม้กระโปรงขาวคลุมเข่าและกำลังโอบเด็กตัวน้อยๆ ไว้ในอ้อมแขน ส่วนผู้ชายผิวคล้ำในเสื้อสีเืหมูกางเกงสีกรมท่ากำลังยิ้มกว้าง
“แล้วพ่อแก่ล่ะ…”
หญิงสูงวัยบุ้ยใบ้ไปทางห้องนอนซ้ายมือ เมฆยิ้มเดินไปยืนพิงอยู่ตรงบานหน้าต่าง เหม่อมองไปยังท้องฟ้าซึ่งมีความมืดโอบล้อม
“คงไปกับหนูเกดมาสินะ…”
“ไปบอกเื่งานนะครับ”
“ดีแล้ว บอกเพื่อนให้รู้เสีย เขาจะได้ไม่เป็ห่วงมาก…”
“ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกครับ แค่ไปช่วยราชการเป็ตำรวจนะครับ ผู้บังคับบัญชาบอกให้ไปไหนก็ต้องไป”
แม่แก่พยักหน้ารับรู้
เสียงโปรแกรมไลน์ดังขึ้นจากโทรศัพท์ในมือชายหนุ่มก้มดูแล้วเผลอยิ้ม
“ขอตัวก่อนนะครับ แม่แก่”
“มีอะไรหรือเปล่า หรือว่ามีงานเข้ามาอีก”
“เด็กบ้านะครับถ้าคืนนี้ไม่รู้เื่คงนอนไม่หลับ”
“พูดถึงใครกัน
“จะมีใครครับ ยายมุกตัวดีนั่นแหละ”
“อ้อ น้องสาวหนูเกด”
“ครับ” เมฆตอบพลางโคลงศีรษะ
“เข้าห้องก่อนนะครับแม่แก่”
……………………………………
เมฆอายุยี่สิบห้าแล้ว ไต่เต้าจากชั้นประทวนเริ่มต้นรับราชการที่กองบังคับการสืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรภาค 1 แต่หลังจากเรียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรามคำแหงได้ปรับยศเป็ตำรวจชั้นสัญญาบัตรแล้วโอนย้ายมาอยู่กองบังคับการตำรวจท่องเที่ยวจนถึงทุกวันนี้
บุคคลภายนอกที่ไม่ได้รับราชการตำรวจคงงงว่าทำไมเขาถึงเลือกมาอยู่หน่วยงานแห่งนี้ แต่ในความจริงแล้วกองบังคับการตำรวจท่องเที่ยว สังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง แบ่งออกเป็ 1 ฝ่ายอำนวยการและ 6 กองกำกับการหน้าที่รับผิดชอบไม่ได้อยู่เพียงแค่ให้ความช่วยเหลือ อำนวยความสะดวกให้กับนักท่องเที่ยวเท่านั้นแต่ยังต้องดูแลผู้เสียหายหรือผู้ต้องหาคนต่างด้าว ป้องกันอาชญากรรมเน้นการตรวจตราตามแหล่งท่องเที่ยวประสานงานกับหน่วยงานอื่นอย่างเช่นร่วมมือในการดูแล เื่อาชญากรข้ามชาติ โดยเฉพาะคดีทำร้าย ฆ่าข่มขืนนักท่องเที่ยวต่างชาติ
การมาประจำกองบังคับการตำรวจท่องเที่ยวซึ่งมีกำลังพลไม่มากนัก ไม่มีเบี้ยเลี้ยง รายได้นอกเหนือไปจากเงินเดือนทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจอย่างเงียบ แม้เงินเดือนไม่มาก แต่ทำงานอย่างมีความสุขและช่วยหล่อหลอมให้เมฆเป็คนอยู่ง่ายกินง่าย ใช้ชีวิตสมถะ
เมฆยังจำเหตุการณ์เมื่อสามวันก่อนเมื่อผู้บังคับบัญชาเรียกพบ แล้วแจ้งให้ทราบว่าทางกองบังคับการสืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรภาค 1 อดีตต้นสังกัดเก่ามาขอตัวไปช่วยราชการลับ
เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อดังขึ้นปลุกชายหนุ่มจากภวังค์ เมื่อเห็นเบอร์โทรเข้า อารมณ์เศร้าหมองแปรเปลี่ยนเป็ความชุ่มชื่นในทันที
“ยายมุกเอ๊ย ไม่หลับไม่นอนนะ”
เมฆบ่น นึกถึงวงหน้ากลม ั์ตาโต จมูกเชิดรั้นเสียงพูดเจื้อยแจ้วปรากฏขึ้นตรงหน้า
ชายหนุ่มกดรับสาย มั่นใจว่าคืนนี้คงไม่เหงาแล้ว
2K
