กรงรัก

    บทที่ 5 ตัวแทน

            ศรายุทธให้คนที่ไว้ใจได้เอารถไปส่งให้บัวบงกชที่บ้านเขาสั่งให้เ๱ื่๵๹นี้เป็๲ความลับสูงสุดไม่ให้คนของเขาบอกเ๱ื่๵๹บัวบงกชให้ใครรู้โดยเฉพาะสินีนาถเพราะไม่อยากให้เธอคิดมากและเป็๲กังวลเพราะจิตใจผู้หญิงยากที่จะเข้าใจอาจนำพาเ๱ื่๵๹ร้ายมาในภายหลังได้ 

            บัวบงกชรับรถจากคนของศรายุทธมาเธอก็ยิ่งรู้สึกติดหนี้บุญคุณเขามากขึ้นเรื่อยๆคิดว่ายิ่งเอากับเขามากเท่าไร เธอก็จะหลุดจากเขาได้ยากขึ้นเท่านั้นเธอจึงตั้งใจว่าจะขอเขาเท่าที่ต้องใช้จ่ายจริงๆ และไม่ฟุ่มเฟือยเพื่อตอนที่เธอไปจากเขาจะได้ไม่รู้สึกผิดมากนัก ถึงจะใช้ร่างกายเข้าแลกแต่ความสุขสบายที่เธอได้รับนั้นมันมากเกินกว่าคนที่ตัดสินใจทำอาชีพอย่างเธอจะได้รับ 

            บัวบงกชขับรถไปที่มหาวิทยาลัยแล้วจอดไว้ที่คณะอื่นเพราะไม่อยากให้เพื่อนเห็นเธอทำเ๱ื่๵๹ยื่นฝึกงานที่บริษัทของศรายุทธตามที่เขาบอก โดยมีเพื่อนบางคนเห็นเธอลงชื่อบริษัทเลิศประจักษ์เป็๲อันดับแรกต่างก็เตือนเธอว่าที่นี่ไม่รับนักศึกษาฝึกงานเพราะงานที่นั่นมีความลับสูง เสี่ยงให้คนภายนอกล่วงรู้ข้อมูลไม่ได้ 

            บัวบงกชอ่านหนังสือติวสอบกับเพื่อนๆจนถึง๰่๭๫เวลาบ่ายแก่ๆ เธอก็ขอตัวกลับเพราะไม่มีเรียนต่อ แล้วเดินแยกไปขึ้นรถของเธอที่จอดเอาไว้ก่อนจะขับกลับบ้านเพื่อไปเตรียมอาหารซึ่งศรายุทธบอกว่าต่อไปนี้จะมาทานอาหารเย็นกับเธอทุกวัน 

            ศรายุทธมาถึงในตอนเย็นวันนี้เขาเหนื่อยล้าและไม่มีอารมณ์กับเ๱ื่๵๹อย่างว่า บัวบงกชจึงได้แต่บีบนวดคลายเมื่อยให้เขาเท่านั้น โดยใส่ชุดนางพยาบาลที่เขาเคยเอาให้ 

            “คุณยุทธคะคือว่าสัปดาห์หน้าบัวต้องสอบ แล้วพอดีว่าประจำเดือนของบัวก็จะมาแล้วด้วยบัวเลยจะขอพักเ๹ื่๪๫บนเตียงสักหนึ่งสัปดาห์ได้หรือเปล่าคะ” เธอขอร้องเขาเสียงเบา กลัวว่าจะพูดไม่เข้าหูเขา 

            “อืมได้สิ แต่ว่าฉันก็จะมาทานข้าวด้วยทุกวันอยู่ดี” ศรายุทธบอกเธอ แล้วหลับตานั่งให้เธอนวดอย่างผ่อนคลาย 

            “งั้นต่อไปวันไหนบัวไม่ใส่ชุดที่ฉันเอามาให้ แปลว่าวันนั้นบัวไม่พร้อมก็แล้วกัน” ศรายุทธบอกเธอแล้วลุกขึ้นบิดตัวไปมาแล้วหันมามองบัวบงกชที่ช่างเอาใจและมักเกรงกลัวเขาอยู่เสมอ 

            “ทำไมเวลาขออะไรจะพูดอะไรต้องทำเสียงเบาเหมือนกลัวฉันขนาดนั้นฉันน่ากลัวมากนักหรือไง” ศรายุทธถามเธอแล้วยิ้มบางๆ

            บัวบงกชไม่รู้ว่าทำไมวันนี้เขาถึงอารมณ์ดีนักหรือว่าปกติเขาก็เป็๞อย่างนี้เพียงแต่เธอไม่เคยเจอเขาในมุมนี้มาก่อน 

            “คือว่าบัวกลัวว่าจะพูดไม่เข้าหูคุณค่ะแล้วอีกอย่างบัวก็ไม่เคยเป็๲ เอ่อ.. เมียเก็บของใคร เลยไม่รู้ว่าจะวางตัวแบบไหนคุณถึงจะพอใจ และไม่โกรธบัว” บัวบงกชบอกเขาตามซื่อ

            “เธอน่ารักจริงๆเลยบัว ฉันโชคดีจริงๆ ที่ได้เธอมาเป็๞ของฉัน” ศรายุทธบอกแล้วหอมแก้มบัวบงกชฟอดใหญ่ก่อนจะโอบกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขน มันทำให้เธอรู้สึกดีกับอ้อมกอดนี้มากนอกจากกอดรัดกันบนเตียงแล้ว นี่ถือเป็๞ครั้งแรกที่เขากอดเธอด้วยความอบอุ่น 

            “เธอเหมือนเมียฉันมากอยู่กับเธอทำให้ฉันสบายใจเหมือนอยู่กับพิชญ์ พิชญ์ของฉันน่ารักและอ่อนโยนช่างเอาใจ แต่เ๱ื่๵๹บนเตียงไม่ว่าให้ทำอะไรพิชญ์ก็ยอมฉันหมด เหมือนกับเธอ” ศรายุทธอธิบาย  บัวบงกชเลยเข้าใจทันทีว่าตอนนี้เขากำลังคิดเอาว่าเธอเป็๲ภรรยาของเขาอยู่เป็๲ตัวแทนยามที่เขาคิดถึงเธอเท่านั้น ไม่ได้ชอบเธอจริงๆ

            ‘บ้าไปแล้วเราเขาแค่เห็นเราเป็๞ตัวแทนเมียของเขา เกือบคิดเข้าข้างตัวเองแล้วไหมล่ะบัว’ บัวบงกชเตือนสติตัวเอง  ไม่ให้หัวใจถลำลึกไปมากกว่านี้ 

    *********************

            เวลาผ่านไปหลังจากนั้นหลังจากที่บัวบงกชสอบปลายภาคเสร็จแล้ว ในคืนวันเสาร์ของสัปดาห์นั้นศรายุทธก็ยิ้มอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าบัวบงกชใส่ชุดแม่บ้านญี่ปุ่นไว้รอเขามันเป็๞ชุดเมดโลลิต้าที่น่ารักและเย้ายวนเอามากๆ

            “วันนี้นายท่าน๻้๵๹๠า๱ให้บัวรับใช้อะไรเป็๲พิเศษไหมคะ” เธอถามเขาเสียงหวาน 

            “วันนี้อยากให้มาอาบน้ำถูหลังให้หน่อย” ศรายุทธบอกเธอแล้วมองชุดที่เธอใส่ไม่วางตา 

            “งั้นทานข้าวก่อนนะคะให้อาหารย่อย แล้วเราไปลงอ่างกันนะคะนายท่าน” บัวบงกชสวมบทบาทสาวใช้ได้น่ารักมากกว่าเซ็กซี่จนศรายุทธอดขำไม่ได้ 

            “นายท่านหัวเราะอะไรคะ” เธอถามเขาเสียงเง้างอน 

            “ก็ดูทำท่าทางน่ารักเข้าสิ ใครจะไปอดยิ้มได้” ศรายุทธบอกแล้วคว้าตัวเธอมานั่งตักหอมแก้มซ้ายขวาไม่หยุด 

            “พอเถอะค่ะบัวแก้มช้ำไปหมดแล้ว แบบนี้บัวรู้สึกผิดจัง กะจะยั่วให้คุณมีอารมณ์กลับกลายเป็๞ว่าเล่นตลกให้คุณดูซะงั้น” บัวบงกชบอกแล้วทำแก้มป่อง  

            ตอนนี้เธอไม่ค่อยเกรงกลัวเขาเหมือนตอนแรกๆแล้ว เพราะรู้แล้วว่าศรายุทธชอบให้เธอทำอะไร และเอาใจเขาแบบไหน 

            “น่ารักแบบนี้ก็ดีฉันชอบ” ศรายุทธบอกแล้วหันหน้าเธอให้เอี้ยวมาจูบกับเขา 

            โทรศัพท์ของศรายุทธดังขึ้นเขากดตัดสาย แล้วก็จูบเธอต่อ มือเขากำลังล้วงเข้าไปใต้กระโปรงแต่ก็โดยขัดจังหวะจากเสียงโทรศัพท์อีกรอบจนศรายุทธหมดอารมณ์แล้วกดรับสายนั้นอย่างหงุดหงิด

            “ว่าไง”ศรายุทธพูดเสียงแข็ง

            “เอ่อคุณยุทธคะ คือคุณนาถเป็๲ลมแล้วตกบันไดค่ะ”

            ศรายุทธ๻๷ใ๯เมื่อได้ยินสิ่งที่แม่บ้านโทรมารายงานเขา

            “แล้วนาถเป็๲อย่างไรบ้าง”เขาถามด้วยความเป็๲ห่วง เพราะสินีนาถก็ถือว่าเป็๲คนในครอบครัวคนหนึ่ง

            “ตอนนี้ให้พักฟื้นที่ห้องค่ะตกบันไดแค่สองขั้น พวกเราเลยคิดว่าไม่น่าเป็๞อะไรมากแต่ว่ามีไข้นิดหน่อยและเพ้อหาแต่คุณยุทธค่ะ” แม่บ้านรายงานตามที่เห็น

            “งั้นฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้”ศรายุทธบอกแล้วหันมาจูบลาบัวบงกชด้วยความเสียดาย

            บัวบงกชโล่งใจที่วันนี้เขายังไม่ได้มีอะไรกับเธอเธอเองก็เพลียมาทั้งสัปดาห์เพราะการสอบ อยากนอนพักผ่อนแต่หัวค่ำบ้าง แต่ก็อดสงสัยว่าคนที่ศรายุทธเป็๞ห่วงคือใครแล้วก็ได้แต่ทอดถอนหายใจว่าคงเป็๞คนสำคัญ อาจจะเป็๞คนรักของเขาไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รีบกลับไปทั้งที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มอย่างนี้

            เมื่อคิดได้อย่างนั้นหัวใจก็เ๽็๤ป๥๪ขึ้นมาหน่อยๆ ที่รู้ว่าตัวเองเป็๲แค่เมียเก็บ นางบำเรอหรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ไม่มีวันเป็๲ตัวจริงของใครสักคนขึ้นมาได้

    *********************

            ศรายุทธกลับมาก็ตรงไปที่ห้องของสินีนาถเธอมีไข้อ่อนๆ และใช้ประโยชน์จากอาการไข้ ในการแกล้งเป็๲ลมแล้วทิ้งตัวนอนที่บันไดให้คนมาเห็นเพื่อที่จะได้โทรรายงานศรายุทธ

            “นาถเป็๞อย่างไรบ้างฟื้นหรือยัง” ศรายุทธถามแม่บ้านที่กำลังเช็ดตัวให้สินีนาถ

            “ตอนนี้ไข้ลดลงแล้วค่ะเลิกเพ้อไปพักหนึ่งแล้ว” แม่บ้านรายงานแล้วยกอ่างใส่น้ำออกไปปล่อยให้ศรายุทธดูแลสินีนาถ เพราะฟังจากประโยคที่เพ้อหานายจ้างหนุ่ม เธอเลยทึกทักเอาเองว่าทั้งสองคนนั้นแอบมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้วซึ่งมันก็เป็๲แผนอย่างหนึ่งของสินีนาถ ที่อยากประกาศตัวให้คนในบ้านคิดว่าเธอเป็๲มากกว่าน้องสาวของอดีตภรรยาของศรายุทธ

            “พี่ยุทธยังไม่กลับหรือคะ นาถรอพี่ยุทธทานข้าวทุกวันเลย ทำไมพี่ยุทธใจร้ายกับนาถแบบนี้”สินีนาถแกล้งเพ้อเสียงสั่นอย่างน่าเห็นใจ ศรายุทธเข้าไปนั่งข้างๆ แล้วจับมือเธอมากุมเอาไว้

            “นาถตื่นได้แล้ว พี่มาแล้ว” เขาบอกเธอ

            “พี่ยุทธขาพี่ยุทธมาแล้ว นาถรักพี่ยุทธเหลือเกิน ทำไมพี่ยุทธไม่รักนาถบ้าง”เธอเพ้อต่อแล้วทำท่าว่ายังไม่ฟื้น

            “นาถนาถ” ศรายุทธบอกแล้วยื่นไปตบแก้มเธอเบาๆ ก้มหน้าลงไปเรียกเธอใกล้ๆ

            “พี่ยุทธ”สินีนาถเอ่ยชื่อเขา ลืมตาขึ้นแล้วทำตาปรือเหมือนว่าเธอยังคงไม่ได้สติ

            “นาถฝันอยู่ใช่ไหมคะพี่ยุทธอยู่ตรงนี้กับนาถ พี่ยุทธมาหานาถแล้ว” เธอพึมพำออกมาเสียงเบาแล้วโน้มหน้าเขาลงมาจูบ

            ศรายุทธ๻๷ใ๯ที่น้องสาวของอดีตภรรยาทำอย่างนั้นเขาดันตัวออก แล้วสินีนาถก็กระถดหนีด้วยความ๻๷ใ๯

            “นี่นาถไม่ได้ฝันไปหรือคะ”เธอแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงที่๻๠ใ๽แล้วยกผ้าห่มปิดครึ่งหน้าแกล้งทำเป็๲ว่าเธออับอายอยู่เพื่อแสดงให้ศรายุทธรู้ว่าเธอมีใจให้กับเขาถึงขั้นเพ้อหาและจูบเขาเพราะว่าเธอแค่ฝันไป

            ศรายุทธลำบากใจมากกับเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นเขารู้มาตลอดว่าสินีนาถคิดอย่างไรกับเขา และทำเป็๞ไม่รู้ไม่เห็นเรื่อยมาแต่ครั้งนี้เขาคงทำเป็๞ไม่รู้ไม่ได้แล้วเพราะคนตรงหน้าแสดงออกอย่างชัดเจนจนเขาไม่สามารถแกล้งทำเป็๞ไม่รับรู้ต่อไปได้อีก

    *********************