Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

เย่ชิงหยูเดินเล่นชิวๆ อยู่ในบริเวณนั่น เมื่อผู้คนเห็นเขาก็รีบหลบหลีกกันอย่างรวดเร็ว เพราะว่ากลัวโดนลูกหลงไปด้วย
ณ อาคารสูงใหญ่ การตกแต่งที่สวยงาม ภายในห้องโถง มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนเก้าอีตัวใหญ่ตอนนี้ เขากำลังจดจ้องอยู่ในเอกสารในมือตรงหน้า
"ปัง" ขนาดนั่นเสียงประตูก็ถูกเปิดออกมา ลูกน้องคนนึงวิ่งพรวดเข้ามา
"ท่านอูเซิง แย่แล้วครับ นายน้อยถูกฆ่าตายกลางตลาด" ลูกน้องตะโกนออกมา
อูเซิงที่กำลังทำงานอยู่ได้ยินดังนั่น มือของเขาก็ชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามเสียงดัง
"อะไรนะ อูเฟยโดนฆ่า เป็นไปได้ไง" บนหน้าเขาอึมครึม อูเซิงเริ่มมีอารมณ์โกรธแค้น แรงกดดันเริ่มเล็ดลอดออกมาจากร่างกาย
ลูกน้องตัวสั่นสะท้าน ร่างกายเริ่มหนาวเหน็บ เขาเอ่ยด้วยเสียงตะกุกตะกัก
"จริงๆครับท่านอูเซิง นายน้อยถูกเด็กคนนึงฆ่าตาย แถมผู้คุ้มกันขั้นรวมเป็นหนึ่ง ทั้ง 4 คนก็ถูกสังหารจนหมด"
อูเซิงได้ยินดังนั่นก็ของขึ้นทันที เขาทุบโต๊ะทำงานจนแหลกละเอียด ในสมาคมมังกรดำผู้มีพลังขั้นรวมเป็นหนึ่งมีไม่ถึง 10คน แถมเป็นกำลังหลักของสมาคม การที่เสียไปถึง 4 คนในคราวเดียวแบบนี้เป็นเรื่องที่รับไม่ได้
"ไอคนที่ฆ่าลูกข้าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน"
"ตอนนี้มันกำลังเดินชิวๆอยู่ในตลาดอยู่เลยท่าน" ลูกน้องเอ่ยมาอย่างกล้าๆกลัวๆ
อูเซิงเมื่อได้ยินดังนั่นก็กำหมัดของเขาแน่น เขาเอ่ยกับลูกน้องให้รีบอธิบายลักษณะของมันมาอย่างรวดเร็ว เมื่ออูเซิงฟังจบ อูเซิงรีบวิ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง เขาปลดปล่อยจิตสัมผัสออกไป เพื่อค้นหาตัวฆาตกรทันที
เย่ชิงหยูที่ตอนนี้เดินดูของชิวๆ อยู่นั่นภายในรอบบริเวณก็แทบไม่มีคนอยู่เลย
"เมื่อไหร่จะมาน้า เจ้าผู้นำสมาคมมังกรดำจะมา ถ้าฆ่ามันได้คงได้แต้มพลังงานเยอะมากมายเลยทีเดียว" เย่ชิงหยูหัวเราะคึกคัก
อูเฟยที่ตอนนี้วิ่งมาอย่างบ้าคลั่ง จิตสังหารของเขาฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ผู้คนพากันสั่นกลัว รีบหลบหนีกันจ้าละหวั่น จิตสัมผัสของเขาก็มองเห็นเย่ชิงหยู ที่ตอนนี้กำลังเดินชิวๆ ใบหน้ายิ้มแย้ม อูเซิงโกรธจนแทบจะเป็นบ้า ใบหน้าปรากฏรอยเส้นเลือด
"ฮึ่ม สังหารลูกข้ากับลูกน้องของข้าแล้ว มันยังมีหน้ามาอารมณ์ดีงั้นหรอ อย่าอยู่เลยไอเด็กบ้า" อูเซิงขบฟันแน่น เขาส่งเสียงต่ำออกมา
เย่ชิงหยูเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากทิศทางนึงใบหน้าเปลี่ยนจากยิ้มแย้มเริ่มค่อยๆเย็นชาขึ้น เขามองไปทิศทางนั่นทันที เย่ชิงหยูส่งจิตสัมผัสออกไปรอบบริเวณ
ขนาดนั่นเขาเห็นชายวััยกลางคนคนนึงกำลังวิ่งมาทิศทางของเขาอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าดุร้าย ออร่าแรงกดดันปลดปล่อยออกมาฟุ้งกระจายไปทั่ว ขนาดนั่นเขาก็วิ่งมาถึงจุดที่เย่ชิงหยูอยู่อย่างรวดเร็ว
เย่ชิงหยูสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมกดทับลงมา ใบหน้าเขาเคร่งครึม
"ขุนพลปฐพีขั้นกลาง งั้นหรอ" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้น
เย่ชิงหยูทำสีหน้าที่จริงจัง ตอนแรกเขาคิดว่า คนที่น่าจะชื่่อว่าอูเซิงคนนี้มีพลังเต็มที่แค่ ขั้นรวมเป็นหนึ่งสูงสุดอะไรยังงี้ แต่นี้มันผิดคาดไปหน่อยแฮะ "ช่วยไม่ได้ งั้นเราขอลองพลังของเราหน่อยละกัน" เย่ชิงหยูแสยะยิ้ม
อูเซิงจ้องมองเย่ชิงหยู ภายในใจของเขาเคียดแค้น ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำทะมึน อูเซิงเอ่ยถามออกมา
"เป็นแค่ จิตวิญญาณขั้น10 ถ้าดียังไงมาสังหารลูกชายข้า อูเซิงปลดปล่อยพลังงานออกมาอย่างบ้าคลั่ง อากาศรอบบริเวณถึงกับสั่นสะเถือน ผู้คนหลบหนีกันจ้าละหวั่นเพราะกลัวถูกลูกหลง ผู้ฝึกพลังที่แข็งแกร่งหลายคนเริ่มมามุงดู กัน นานๆจะมีเรื่องใหญ่ๆซักที
"ชายคนนั้นกับลูกน้องของมันเป็นแค่ขยะ ข้าเลยช่วยเก็บกวาดก็ถูกแล้วหนิ ข้าเป็นคนดีไหมละ" เย่ชิงหยูยิ้มกวนบาทาอูเซิงเขาตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแส
อูเซิงฟังดังนั่นก็ของขึ้น เขาไม่รอช้ากระโดดขึ้นไปบนอากาศ ประกบมือทั้งสอง กำหมัดแน่น เขาทุบท่อนแขนลงมาอย่างรวดเร็ว บริเวณด้านหลังปรากฏช้างขนาดมหึมาขึ้น แรงกดดันกดทับลงมารอบริเวณ ตึกอาคารสูงถึงกับรับแรงกดดันไม่ไหวเริ่มพังทลายลง
"พลังคชสารทลายปฐพี" อูเซิงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง
เย่ชิงหยูเงยหน้ามองท้องฟ้า ช้างขนาดมหึมากำลังกระทืบเท้าขนาดใหญ่ลงมาใส่ พลังงานที่กดทับลงมา พื้นดินถึงกับยุบลงไป เย่ชิงหยูยืนอย่างมั่นคง สีหน้าเขาดูจริงจังอย่างมาก
เย่ชิงหยูคำรามเสียงยาว ปลดปล่อยพลังกายเทพโกลาหล ร่างกายส่องแสงสีดำสว่างเจิดจ้า เขาตั้งท่าเหวี่ยงหมัดออกไปบนฟากฟ้า เขาใช้หมัดห้าราชาขั้นสูงสุด มังกร หงส์เพลิง พยัคฆ์ขาว เต่าดำและกิเลนปรากฏรอบๆตัวเย่ชิงหยู เขาซัดหมัดออกไปเสียงของเขาดังลั่น
"โฮกกกก" สัตว์อสูรโบราณทั้งห้า พุ่งทะยานขึ้นไปปะทะกับช้างมหึมาในขนาดนั้น "เปริ๊ยงงงง" เสียงระเบิดดังสนั่นสั่นไหวก็ดังขึ้น ตึกรามบ้านช่องรอบบริเวณพังทะลายหลาย10เมตร
ผู้คนที่มุงดูกันหน้าเปลี่ยนสี ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าเด็กน้อยนั่นจะใช้ทักษะวิชาต้านทานได้
"อึก" เขาส่งเสียงคราง เย่ชิงหยูถอยหลังไปหลายเมตร ร่างกายสั่นทึมเล็กน้อย เขามองไปที่อูเซิงอย่างจริงจังครั้งแรก
อูเซิงเมื่อเห็นว่าวิชาของตนเองถูกรับไว้ได้แถมเจ้าเด็กน้อยตรงหน้าก็ ดูไม่มีอาการบาดเจ็บเลยสักนิด ใบหน้าของเขายิ่งอึมครึมมากขึ้นไปอีก จิตสังหารเริ่มยิ่งทวีความบ้าคลั่ง
เย่ชิงหยูหลี่ตามอง เขาคิดกับตนเองในใจ "หมัดห้าราชาใช้ไม่ได้แล้วสินะ ช่วยไมไ่ด้"
ในขนาดนั่น ภายในนัยต์ตาของเย่ชิงหยูก็ เริ่มปรากฏสายฟ้าสีขาวเล็ดลอดออกมา ร่างกายเริ่มปลดปล่อยเส้นแสงสีขาวออกมาหลายสิบเส้น เส้นแสงถักถอรอบตัวราวกับเป็นราชันย์อัสนีแห่งฟากฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 อูเซิง

นิยายแนะนำ

Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 20​ อูเซิง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

ตอนที่ 20 อูเซิง