ตอนที่32 ลำบากคุณเหยาแล้ว
เธอตรวจสอบอุปกรณ์ตรวจจับหรือสอดแนมภายในห้องทำงานของคุณนายเซียวด้วยพลังจิตที่มีอยู่อย่างอ่อนด้อยซึ่งเธอเริ่มฝึกฝนพลังจิตตั้งแต่เกิดใหม่ในเวลานอนด้วยการฟื้นฟูพลังจิตขณะหลับฝันเป็นการฝึกฝนที่ขัดต่อกฎเกณฑ์ธรรมชาติ
อย่างไรก็ตามเธอนำหลักการฝึกฝนพลังจิตรูปแบบนี้มาจากพวกเอสเปอร์ทักษะฝันร้ายหรือไนต์แมร์มาใช้เพื่อฟื้นฟูพลังจิตตนเองเป็นการดึงพลังจิตที่มีอยู่ทั้งหมดออกมาใช้ส่งผลให้เธอหลับลึกในเวลากลางคืนที่ผ่านมาทุกคืน
“อ๊ะ! เหนื่อยเหมือนกันแฮะ”
ณิชารู้สึกอ่อนล้าทันใดเพราะเป็นการใช้พลังเอสเปอร์โดยตรงเพื่อสำรวจอุปกรณ์ดักฟังหรือสอดแนมภายในห้องทำให้เธอถูกพลังลึกลับดูดหายไปบางส่วน จึงรีบคว้าตู้เอกสารใกล้ตัวไว้กันหน้ามืดหกล้มทันที
ฉับพลันเธอสัมผัสได้ถึงกล้องสอดแนมจากมุมหนึ่งของภาพติดผนังห้องเป็นภาพที่ตั้งวางตรงข้ามกับประตูทางเข้าและน่าจะสามารถมองเห็นสภาพภายในห้องได้อย่างครบถ้วน
“หึๆเลือกที่ติดไว้ดีเสียด้วย หากฉันไม่มีพลังจิตที่เพิ่งฟื้นฟูมาได้ คงหาไม่เจอแน่ๆ”
ณิชาเดินเข้าไปดูช่อดอกไม้ประดิษฐ์ที่มีกล้องวงจรปิดถูกจัดวางไว้กลมกลืนกับดอกไม้อย่างแนบเนียนเธอพยักหน้าพอใจในทักษะพลังจิตที่ฟื้นฟูมาได้แค่หนึ่งในร้อยทว่าพลังเพียงแค่นี้ก็ช่วยเธอค้นหาอุปกรณ์ลับได้แล้ว
จากนั้นเธอเดินไปสำรวจและเปิดคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะบนโต๊ะทำงานของคุณนายเซียวโดยใช้ทักษะความรู้ทางเทคโนโลยีค้นหาข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแหล่งเก็บภาพและเสียงของกล้องวงจรปิดเพื่อวางแผนทำลายร่องรอยตนในภายหลังเสร็จสิ้นภารกิจสำคัญ
“คิดว่าจะหลบซ่อนฉันได้หรือ? รู้จักเอสเปอร์อย่างฉันน้อยไปเสียแล้ว”
ณิชายิ้มมุมปากเมื่อเหลือบมองเห็นข้อมูลที่ถูกเก็บไว้ในฮาร์ดดิสก์หลายตัวซึ่งซ่อนอยู่ในห้องลับใต้คฤหาสน์เป็นห้องควบคุมที่อยู่ของกล้องวงจรปิดหลายตัวหนึ่งในนั้นแสดงภาพสถานที่หลบซ่อนในห้องใต้ดินประการสำคัญคือเธอมองเห็นเส้นทางหลบหนีจากใต้บันไดข้างห้องโถงรับแขกที่หยางจวินกำลังควบคุมตัวคุณนายเซียวอยู่
“อ้อ! มีเส้นทางหลบหนีไปข้างนอกได้ด้วยช่างออกแบบทางหนีทีไล่ไว้ดีจริง”
ณิชาพูดประชดคุณนายเซียวอย่างคาดไม่ถึงที่อีกฝ่ายจะมีสถานที่ลับพร้อมเส้นทางหลบหนีไว้อย่างรอบคอบหากเธอไม่สามารถค้นพบกล้องวงจรปิดจนทำให้ต้องตามหาฮาร์ดดิสก์เธออาจไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าหญิงร่างยักษ์มีไพ่ลับซ่อนไว้ในมืออยู่แบบนี้
เธอไม่เสียเวลาอีกต่อไปเพราะจะทำให้หยางจวินสงสัยตนเองมากขึ้นจึงรีบทำลายภาพบางอย่างของตนเองที่เกิดขึ้นหลังจากหยิบเอาเอกสารเงินกู้ของจงหยูชุนออกมาแล้วเพราะเหตุการณ์ถัดไปเป็นความลับส่วนตัวซึ่งเธอรีบพิมพ์คำสั่งตรวจสอบทรัพย์สินของคุณนายเซียวอย่างรวดเร็ว
พลันพบข้อมูลที่ทำให้เธอตาโตเป็นประกายอย่างตื่นเต้นพลางอุทานออกมาอย่างมีความสุขว่า
“ฮาๆฉันจะรวยแล้ว นี่ยัยคุณนายเซียวช่วยใครฟอกเงินละ?มีทั้งเงินหยวนกับเงินดอลลาร์เพียบเลย แถมยังมีพวกเพชรพลอยเครื่องประดับยังมีทองคำในธนาคารกลางของต่างประเทศอีก ฉันจะช่วยจัดการให้สะอาดเองนะ”
ทันใดนั้นมีแฮ็กเกอร์ปริศนาพยายามเจาะฐานข้อมูลทรัพย์สินของคุณนายเซียวอยู่ซึ่งณิชาจ้องมองการกระทำของแฮ็กเกอร์ปริศนาด้วยความสงสัยทว่าเธอไม่เป็นกังวลเพราะทักษะเธอเหนือกว่าอีกฝ่ายมากนักถึงแม้ว่าเธอจะพิมพ์คำสั่งได้ช้ากว่าปกติก็ตาม
“คิดจะมาตรวจสอบหรือแย่งชิงทรัพย์สินกับฉันหรือ? ไว้รอชาติหน้าตอนบ่ายละกัน” ณิชาพึมพำอย่างสบายใจ
จากนั้นณิชาเริ่มทำภารกิจจัดการทรัพย์สินคุณนายเซียวต่อไปโดยไม่สนใจในความพยายามของแฮ็กเกอร์ฝ่ายตรงข้ามอีก
..........
ด้านหยวนลี่หยางที่กำลังตรวจสอบข้อมูลสิ่งผิดกฎหมายของคุณนายเซียวตามคำร้องขอของหยางจวินเขาพบว่าฐานข้อมูลทรัพย์สินของคุณนายเซียวถูกโปรแกรมเมอร์ฝีมือดีบล็อกเส้นทางเขาไว้ได้อย่างหมดจดทำให้เขาไม่สามารถเจาะระบบได้เลย
“เอ๊! ยายแก่เซียวมีโปรแกรมเมอร์ฝีมือดีกว่าฉันได้ไง? กล้าบล็อกฉันเชียวหรือ?ให้รู้เสียบ้างว่าฉันเป็นแฮ็กเกอร์อันดับสามของโลกเชียวนะ จะเจาะระบบไม่ได้เลยงั้นหรือ?”
หยวนลี่หยางรู้สึกคันไม้คันมือและตื่นเต้นมากขึ้นเนื่องจากที่ผ่านมาเขายอมรับความสามารถของเจ้านายและเพื่อนเจ้านายที่อยู่ต่างประเทศอีกคนเท่านั้นโดยเขาไม่คิดว่าจะมีโอกาสพบโปรแกรมเกอร์ฝีมือดีกว่าตนได้อีกในโลกนี้
เขาพิมพ์คำสั่งโจมตีฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังสนั่นในห้องส่วนตัว ซึ่งเขารู้สึกท้าทายมากขึ้นที่ไม่สามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย
‘ใครกันนะที่มีทักษะเหนือชั้นขนาดนี้ฉันเปลี่ยนรูปแบบคำสั่งหลายแบบแล้ว ยังเจาะไม่ได้เลย’
หยวนลี่หยางหรี่ตามองหน้าจอมอนิเตอร์ตรงหน้าด้วยความสงสัยในทักษะของอีกฝ่ายเขารู้สึกกระหายที่จะได้ทดสอบฝีมือมากขึ้นจึงพยายามเอาชนะณิชาอย่างไม่หยุดยั้ง
ด้านณิชาเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจที่พบว่าแฮ็กเกอร์ฝั่งตรงข้ามมีความพยายามอย่างไม่ลดละในการเอาชนะกำแพงของเธอซึ่งเธอเขียนวางไว้ป้องกันการเจาะเข้ามาทำลายฐานข้อมูลของคุณนายเซียวขณะที่เธอกำลังโยกย้ายทรัพย์สินทั้งหลายไปมาอยู่เพื่อหลบหลีกการตรวจสอบจากทางการ
“ยังไม่หยุดอีกแฮะงั้นก็วนอยู่ในอ่างไปก่อนละกัน ฉันไม่ว่างเล่นด้วย ต้องรีบทำภารกิจหาเงินก่อน”
ณิชาพึมพำอย่างไม่กังวลใจในความพยายามของแฮ็กเกอร์คนดังกล่าวสักพักหนึ่งณิชาดำเนินการโยกย้ายทรัพย์สินของคุณนายเซียวเสร็จเรียบร้อยเธอลบภาพของตนเองในการใช้เครื่องคอมพิวเตอร์พร้อมกับร่องรอยการต่อสู้กับแฮ็กเกอร์อีกฝั่ง
ทั้งนี้เธอเหลือเงินไว้ในบัญชีเพียงบัญชีเดียวของคุณนายเซียวเป็นบัญชีธนาคารภายในประเทศที่มีเงินอยู่สิบล้านกว่าหยวนแต่เงินอีกราวสองร้อยล้านหยวน รวมทั้งบัญชีเพชรพลอยและทองคำนั้นเธอโยกไปไว้ในบัญชีเสมือนที่ลอยอยู่กลางอากาศก่อนซึ่งมั่นใจว่าทางการไม่มีทางตรวจพบอย่างแน่นอน
“เสร็จเสียทีกับภารกิจหาเงินจากคนชั่วช่างเป็นวิธีหาเงินง่ายเสียจริง แต่ก็เหมาะสำหรับทำกับพวกคนเลวเท่านั้นเห็นทีฉันควรเปิดบริษัทเพื่อตอบแทนสังคมคืนเสียหน่อย เอาเงินมาง่ายๆแล้วรู้สึกผิดชะมัด”
ณิชาพูดแผนการต่อไปเพื่อตอบแทนคืนสังคมเพราะการกระทำของเธอก็เข้าข่ายเป็นโจรอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกันถึงแม้ว่าจะกระทำกับคนชั่วก็ตาม จึงต้องการทำดีเพื่อลดความรู้สึกผิดในใจออกไปบ้าง
จากนั้นกดปุ่มยืนยันคำสั่งที่เธอพิมพ์เตรียมไว้เพื่อลบร่องรอยการสร้างกำแพงและภาพการกระทำทั้งหลายของตนก่อนที่จะหยิบทิชชูบนโต๊ะขึ้นมาเช็ดถูแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดเพื่อลบรอยนิ้วมือตนเองเธอเรียนรู้วิธีการเก็บหลักฐานตรวจพิสูจน์ของคนบนโลกนี้มาก่อนแล้วจากร้านอินเทอร์เน็ตร้านล่าสุดที่ผ่านมาทำให้เธอต้องรอบคอบในการทำความสะอาดร่องรอย
ตนเอง
เมื่อจัดการเก็บกวาดหลักฐานที่อาจโยงมาถึงตนเสร็จสิ้นแล้วจึงถือเอกสารชุดกู้เงินของจงหยูชุนลงไปที่ห้องโถงด้านล่างด้วยท่าทางปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นรวมเวลาที่เธอใช้ตั้งแต่เดินขึ้นไปจนกระทั่งกลับลงมาห้องรับแขกเป็นเวลาทั้งสิ้นสิบห้านาที
……….
หยางจวินเหลือบมองเห็นณิชาเดินลงบันไดอย่างแผ่วเบาเหมือนกับอ่อนเพลียทำให้เขาสอบถามเธอด้วยความห่วงใยว่า
“คุณเหยาเหมือนจะไม่สบายเลยนะครับหน้าซีดเชียว”
“พอดีค้นหาเอกสารในลิ้นชักก้มๆ เงยๆ อยู่นานเลยเหมือนจะหน้ามืดค่ะ ฉันเลยพักสักครู่ค่อยเดินลงมาได้”
ณิชายิ้มรับความห่วงใยจากหยางจวินอย่างมีความสุขเธออธิบายให้เขาฟังบางส่วนโดยมีหลักฐานที่มือเธอเกาะตู้เอกสารไว้กันล้มอย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตามอาการอ่อนเพลียของเธอล้วนเกิดจากการที่ใช้พลังจิตตรวจสอบหาอุปกรณ์สอดแนมภายในห้องด้วยวิธีพิเศษทว่าเรื่องอื่นหรือความลับตนเองนั้น เธอไม่ได้คิดจะบอกเขาแต่อย่างใด
“หนูเหยาน่าจะให้ฉันไปช่วยหาด้วย”จงหยูชุนรีบบอกณิชาอย่างรู้สึกผิดที่ตนเป็นต้นเหตุทำให้หญิงสาวใจดีต้องเหนื่อยเช่นนี้
“ไม่เป็นไรค่ะพอดีมีเอกสารเงินกู้หลายชุด มีทั้งลิ้นชักชั้นสองและสามดูท่ากิจการของคุณนายเซียวจะคึกคักจริงนะคะ”
ณิชายิ้มพลางส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธความช่วยเหลือจากจงหยูชุนโดยเธอกล่าวอ้างถึงเอกสารเงินกู้ที่มีอยู่มากพร้อมพูดเหน็บคุณนายเซียวอย่างตั้งใจ ซึ่งคำพูดของณิชาส่งผลให้คุณนายเซียวยิ่งหน้าซีดมากกว่าเดิม
พลันมีเสียงหวอของรถตำรวจหลายคันแล่นเข้ามาจอดลานกว้างหน้าคฤหาสน์คุณนายเซียวซึ่งณิชาเข้าใจได้ทันทีว่าคงเป็นการจัดการของเพื่อนหยางจวินที่อยู่ด้านนอกเธอจึงจัดการธุระตรงหน้าต่อให้แล้วเสร็จว่า
“ฉันได้เอกสารเงินกู้ของน้าจงมาแล้วดอกเบี้ยโหดมากเลยนะคะ เงินกู้แค่ห้าพันหยวน ผ่านมาแค่ไม่กี่ปีเองแต่รวมต้นและดอกแล้ว กลายเป็นสองหมื่นหนึ่งพันกว่าหยวน มันโหดเกินไปจริงๆ”
ณิชายื่นเอกสารเงินกู้ของจงหยูชุนให้กับหยางจวินดูโดยเธอเหลือบมองคุณนายเซียวพลางจ้องเขม็งเป็นเชิงข่มขู่เงียบๆ
คุณนายเซียวกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากเนื่องจากทิศทางที่ณิชายืนขวางอยู่นั้นเป็นทางลับที่อยู่ใต้บันไดซึ่งเธอคาดหวังว่าจะอาศัยจังหวะคนควบคุมหละหลวมแล้วพุ่งตัวหนีเข้าไปภายในทว่าเธอไม่กล้าวิ่งเข้าหาณิชาทันทีเพราะรับรู้แล้วว่าความเร็วของตนไม่สามารถเร็วกว่าหญิงสาวสวยได้
หยางจวินยื่นมือรับเอกสารเงินกู้จากณิชาพลางกวาดสายตาสำรวจข้อมูลอย่างคร่าวๆระหว่างนั้นเขาแอบเหล่มองท่าทางของณิชาและคุณนายเซียวด้วยความสนใจซึ่งพบว่าท่าทางของหญิงสาวไม่ได้เป็นกังวลในอาการอ่อนเพลียแม้แต่น้อยมิหนำซ้ำยังสามารถส่งสายตาข่มขู่คุณนายเซียวได้อยู่หมัด เรียกความสนใจจากเขาที่มีต่อหญิงสาวมากขึ้น
“ผมจะให้เพื่อนจัดการต่อเองครับลำบากคุณเหยาแล้ว ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจรับรองว่าเป็นตำรวจที่จะจัดการพวกคุณนายเซียวได้แน่นอน ไม่ต้องกังวลแล้วละครับ”
หยางจวินเหลือบมองณิชาด้วยความสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับความลับของเธอเขาตั้งใจที่จะกลับไปส่งจงหยูชุนแล้วซักถามณิชาหากว่ามีโอกาสให้เขาสอบถามเพราะรู้สึกอยากรู้เรื่องส่วนตัวของเธอมากขึ้นทุกขณะ
“ดีค่ะเช่นนั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะน้าจง ปล่อยให้หน้าที่ที่เหลือเป็นของพวกตำรวจไปส่วนเงินกู้ของน้าคงไม่ต้องใช้หนี้แล้วกระมัง จริงไหมคะคุณนายเซียว?”
ณิชาพยักหน้ารับอย่างไม่กังวลเธอคิดว่าพรรคพวกของหยางจวินคงจะสามารถติดตามร่องรอยการกระทำผิดของคุณนายเซียวไปถึงตัวการใหญ่ได้ ส่วนเธอก็ลอยตัวหนีจากปัญหาลับที่ก่อไว้เพราะเชื่อว่าตนเองเก็บกวาดหลักฐานได้สะอาดหมดจด
“จะ.....จริง”
คุณนายเซียวตอบณิชาพลางก้มหน้าลงซ่อนความอับอายและโกรธแค้นเนื่องจากไม่คิดว่าจะมีวันที่ต้องรู้สึกอับอายเช่นนี้มาก่อน
“จริงหรือคะ? ฉันไม่ต้องจ่ายหนี้แล้วหรือ? แสดงว่าฉันสามารถใช้เงินทำธุรกิจเล็กๆได้แล้วสินะ”
จงหยูชุนจ้องมองณิชาและหยางจวินสลับไปมาเธอไม่อยากจะเชื่อว่าการที่เลือกไปขายเหรียญหยกให้กับณิชา แล้วจะทำให้เธอปลอดหนี้โดยไม่ต้องชำระประการสำคัญคือเงินค่าขายเหรียญหยกยังสามารถนำไปประกอบอาชีพได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย
“..........”ณิชายิ้มน้อยๆ พลางพยักหน้ายืนยันคำตอบกับจงหยูชุนอีกครั้ง
เธอเข้าใจดีถึงความสุขของคนที่หมดภาระหนี้สิ้นแล้วมีโอกาสฟื้นตัวใหม่โดยเฉพาะมีเงินจำนวนมากที่อาจเพียงพอสำหรับซื้อหรือเช่าบ้านในที่อยู่ใหม่อย่างน้อยอาจช่วยให้สามารถเลือกทำเลในการประกอบธุรกิจส่วนตัวขึ้นมาได้
จากนั้นเจียงเว่ยถิงเดินเข้ามาหาหยางจวินพร้อมกับนายตำรวจอีกสี่คนแต่ละคนแยกย้ายตรวจสอบภายในคฤหาสน์คุณนายเซียวตามคำสั่งของเจียงเว่ยถิงอย่างรู้งานส่วนเจียงเว่ยถิงแยกตัวมาหาหยางจวินพร้อมกับสอบถามด้วยความแปลกใจว่า
“เฮ้! เสี่ยวจวินนายไม่คิดจะแนะนำน้องสาวคนสวยให้ฉันรู้จักหน่อยหรือ?”
393
