ย้อนกลับไปเมื่อ 70 ปีที่ผ่านมา แถบทางภาคอีสาน มีหมู่บ้านเล้กๆที่อยู่ห่างไกลความเจริญ ในสมัยนั้นเมื่อมีคนเสียชีวิตลง ก็จะมีการฝังและเอาดินกลบซึ่ก้ทำให้เกิดเนินดินนูนขึ้นมา พร้อมกับปัป้ายชื่อคนตายไว้บนหัวศพ ชาวนบ้านในสมัยนั้นก็จะขุดหลุมฝังศพไม่ลึกมานักเพราะว่าจอบกับเสียมในตอนนั้นยังหาซื้อกันได้ไม่ง่าย บางคนที่ฐานนะไม่ค่อยดีก็จะเอาไม้ไผ่ตัดแหลมๆเพื่อให้ขุดดินได้แทนจอบและเสียม ดังนั้นเมื่อจะขุดหลุมฝังศพแต่ละที ต้องใช้เวลานานเลยทีเดียว
วันหนึ่งได้มีคนฆ่ากันตายในหมูบ้าน ผู้ตายชื่อ ไอ้สอง ถูกมีดดาบฟันจนหัวขาด ส่วนคนฆ่าคือ ไอ้ชด เมื่อฆ่าแล้วก้หลบหนีเข้าป่าไผ่ท้ายหมู่บ้านไป ผู้ใหญ่บ้านกับชาวบ้านก็ออกตามล่าหาตัวไอ้ชด ตามหาไอ้ชดจนถึงตอนเย็นแล้วก้ยังไม่มีวี่แวววาาจะหาตัวเจอ ลงน้อยหมอธรรม ประจำหมู่บ้านก้เลยเสนอพ่อผู้ใหญ่ว่า '' เรารีบจัดการฝังศพไอ้สองกันก่อนดีกว่าไหมครับพ่อผู้ใหญ่ เพราะว่าศพตายโหงถ้าปล่อยไว้นานมันจะไม่ดีนะครับ'' พ่อผู้ใหญ่ตอบว่า ''ข้าเห็นด้วยเราควรรีบฝังศพไอ้สองก่อนดีกว่า งั้นฝากลุงน้อยช่วยเป็ธุระเื่พิธีการให้ด้วยนะเพราะตอนนี้ที่วัดบ้านเราไม่มีพระจำพรรษาอยู่เลยเดี๋ยวข้าให้ปลานข้าไปขุดหลุมรอที่ป่าช้า ส่วนคนที่เหลืออยู่ตรงนี้ช่วยอาบน้ำแต่งศพให้ไอ้สองมันหน่อย พอเสร็จแล้วก้เอาขึ้นแคร่หามไปที่ป่าช้ากันเลย''
ที่ป่าช้าท้ายวัดไอ้ธงกับไอ้วิน หลานชายของพ่อผู้ใหญ่ก็ได้ช่วยกันหาทำเลเพื่อขุดหลุมฝังศพไอ้สอง '' เมื่อไหร่จะเสร็จสักทีวะ ทำไงได้ล่ะรีบขุดกันดีกว่าจะได้รีบกลับบ้าน อยู่ที่นี่นานๆข้าว่าไม่ดีแน่ๆ'' ไอธงกล่าว
ทั้งสองช่วยกันขุดหลุมจนถึงเวลาโพล้เพล้ตะวันตกดิน บรรยากาสตอนนี้เริ่มมืดลงอย่างรวดเร็ว ไฮ้ธงมองไปรอบๆป่าช้าที่มีต้นไม้น้อยใหญ่ปกคลุม อยู่ๆมันก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมา ''ไอ้วินนี่มันก้ใกล้จะมืดแล้วเรากลับกันก่อนเถอะว่ะ ข้ารู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลย'' พอสิ้นเสียงไอ้ธงจู่ๆทั้งสองคนก้ได้ยิรฃนเสียงกิ่งไม้ดังเสียดสีกันเสียงดัง ราวกับว่ามีใครมาเขย่ากิ่งไม้ ด้วยความสงสัยไอ้วินจึงเดินไปหยิบตะเกียงมองไปรอบๆ ทันใดนั้นเอง เขาก็เห็นร่างสีดำทะมึน นั่งห้อยหขาที่ยาวเกือยสามเมตรได้แกว่งขาไปมาอยู่บนกิ่งไม้ ส่วนมือทั้งสองข้างของมันยืดยาวไปจับกิ่งไม้ข้าบน พร้อมกับพูดว่า ''เมื่อไหร่พวกเอ็งจะขุดกันเสร็จ'' เสียงแหบแห้งดังออกมาจากร่าางนั้น ไอ้วินจ้องมองหน้าอ้าปากค้าางก่อนจะค่อยๆส่งไฟตะเกียงที่สั่นระริก มาหาไอ้ธง ภาพที่เห็นตรงหน้า เปฌนไอ้ธงที่นั่งก้อนจ้ำเบ้า ตาเบิกฌพลงจ้องมองไปที่อะไรบางอย่าง ไอ้วินค่อยๆขยับตะเกียงไปในทิศทางของสายตาไอ้ธง สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ มือคู่หนึ่งโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินตรงหลุมฝังศพ มือนั้น ค่อยๆตะกุยดินราวกับว่ามันกำลังพยายามจะขึ้นมาจากหลุมให้ได้ ''ไอ้ธงวิ่งโว้ย'' ทั้งคู่รียโกยวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต โดยมีเสียงเย็นๆแหบๆดังไล่หลังมา ว่า ''เมื่อไหร่พวกเอ็งจะขุดกันเสร็จ''