บทที่ 31 ไม่มีอะไรดีสักอย่าง
“เกิดอะไรขึ้น?”
คุณนายซ่งมองไปที่เธออย่างงุนงง
เยี่ยชิงหวนขมวดคิ้วแล้ววิเคราะห์ว่า
“ฉันรู้สึกว่ามันแปลกประหลาดน่ะ ผู้ชายคนหนึ่งแต่เดิมจะหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่กลับเกิดเื่กับครอบครัวของผู้หญิงไม่นานก่อนหมั้น หลังจากนั้นผู้ชายก็รีบไปแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนทันที แถมยังได้รับมรดกจากครอบครัวของคู่หมั้นเดิมอย่างเป็เื่เป็ราว ทุกอย่างนี้ไม่บังเอิญเกินไปเหรอ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น คุณนายซ่งก็ชะงัก สายตาค่อย ๆ มืดลง
“พี่ซ่ง” เสียงของเยี่ยชิงหวนทำให้เธอได้สติ
“หืม?”
“ฉันพูดเล่นไปงั้นแหละ คุณอย่าคิดมากเลย เมื่อกี้ฉันบอกว่าปกนิตยสารที่คุณให้ฉันดูมีปัญหานิดหน่อย ปัญหาคือนางแบบที่เลือกใช้ไม่เหมาะสม...”
เยี่ยชิงหวนพยายามเปลี่ยนหัวข้อไปในทางที่ผ่อนคลาย แต่คุณนายซ่งยังคงจมอยู่ในการคาดเดาก่อนหน้านี้ อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เธอมีข้อสันนิษฐานที่น่ากลัว
บางทีการตายของชิงเฉิงและเื่ที่เกิดขึ้นกับตระกูลกู้อย่างกะทันหันอาจไม่ใช่อุบัติเหตุก็ได้นะ?
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...
เส้าเจี้ยนปางกลับมาที่บ้านตระกูลเส้าด้วยความตื่นเต้น นำหนังสือสัญญาที่ได้ลงนามแล้วกลับมาด้วย
ไม่ว่าคุณนายซ่งจะเห็นแก่หน้าเยี่ยชิงหวนหรือไม่ก็ตาม ด้วยความสัมพันธ์ของคุณนายซ่ง การที่เยี่ยชิงหวนสามารถคบหาสนิทสนมกับเธอได้ ถือเป็เื่ที่ดีสำหรับเส้ากรุ๊ป
“ชิงหวน เธอบอกว่าจะไปทำงานที่แผนกออกแบบใช่ไหม? ั้แ่วันจันทร์หน้าเป็ต้นไป เธอก็เริ่มไปทำงานได้แล้ว”
“ขอบคุณค่ะ”
เยี่ยชิงหวนรีบพยักหน้ายิ้มอย่างจริงใจ ถึงอย่างไรก็วุ่นวายมาเกือบครึ่งเดือน การใช้ตัวตนใหม่ผูกมิตรกับคุณนายซ่งอีกครั้ง แม้จะไม่ยาก แต่ถ้าจะให้สำเร็จเร็วก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากทีเดียว การเข้าไปในเส้ากรุ๊ปเพิ่งจะเป็การเริ่มต้นแผนการในขั้นแรกเท่านั้น
หลังอาหารเย็น เส้าเจี้ยนปางค้างที่บ้านซึ่งนาน ๆ ทีจะมีสักครั้ง ส่วนหลี่เหมยลี่กลับห้องไปแต่หัววันอย่างผิดปกติ เส้าอวี่ซินและเส้าอี้เจิ่นพี่น้องสองคนเห็นว่าหลี่เหมยลี่ไม่ได้มานั่งจับผิดพวกเขาในห้องนั่งเล่นเหมือนทุกครั้ง ทั้งสองก็รีบออกจากบ้านไปใช้ชีวิตยามค่ำคืนอย่างสนุกสนาน
เมื่อเทียบกับปกติแล้ว บ้านเงียบสงบกว่ามาก
เยี่ยชิงหวนอาบน้ำเสร็จ เช็ดผมแห้งแล้วยืนอยู่หน้ากระจกอ่างล้างหน้า มือขาวเนียนวางบนไหปลาร้าของตัวเอง มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกอย่างครุ่นคิด
่นี้เธอยุ่งอยู่กับการหาวิธีเข้าไปในเส้ากรุ๊ป จนลืมทำเื่หนึ่งที่เธอผัดผ่อนมาตลอด เื่นี้คือสิ่งที่เธอสัญญากับ ‘เยี่ยชิงหวน’ ไว้ั้แ่่แรกที่เกิดใหม่ ตอนที่ความทรงจำสองชาติพุ่งเข้ามารุมเร้าสมองของเธอจนเธอแทบทนไม่ไหว
เธอยังจำได้จนถึงตอนนี้ ครั้งแรกที่ตื่นขึ้นมาในคุก มองใบหน้าซีดเซียวแปลกหน้าในกระจก ความรู้สึกตื่นตระหนกสับสน และความทรงจำที่แสนเ็ปที่สุดในชีวิตของเยี่ยชิงหวนก่อนตายก็ผุดขึ้นมา
เยี่ยชิงหวนสูญเสียแม่ตอนอายุสิบหก หลังจากนั้นแม่เลี้ยงก็พาน้องสาวตัวน้อยมาอยู่ด้วยกันที่บ้าน ใน่แรกแม่ลูกทั้งสองปฏิบัติต่อเธอดีมาก น้องสาวตัวน้อยน่ารักวิ่งตามเธอไปทุกที่ทั้งวัน เรียกเธอว่า ‘พี่สาว’ อย่างสนิทสนม
เยี่ยชิงหวนวัยสิบหกไร้เดียงสา ไม่รู้เื่โลกมากนัก จึงยอมรับแม่ลูกคู่นี้เข้ามา ใครจะคิดว่าหลังจากนั้นแม่เลี้ยงก็ค่อย ๆ เผยโฉมหน้าอันชั่วร้ายออกมา ส่วนน้องสาวที่เธอปกป้องด้วยสุดหัวใจ หลังจากได้รับความไว้วางใจจากเธอแล้ว กลับไปมีสัมพันธ์กับแฟนหนุ่มที่เธอคบหาด้วยกันมาั้แ่เด็ก
ภาพบาดตาที่ไม่อาจทนได้เ่าั้ ค่อย ๆ ผลักเยี่ยชิงหวนให้ตกลงไปในห้วงนรกอย่างช้า ๆ และไม่อาจหลุดพ้นได้จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต
ไม่มีใครในตระกูลเยี่ยเป็คนดีสักคน
หลังเป่าผมแห้งแล้ว เธอก็ขึ้นเตียง ถามเส้าอวิ่นเฉินด้วยความสุภาพว่า
“พรุ่งนี้ฉันว่าจะกลับไปหาแม่สักหน่อย คุณจะไปกับฉันด้วยไหม”
“ไม่ว่าง” เส้าอวิ่นเฉินไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอสักนิด ปิดหนังสือแล้วเตรียมจะนอน
คำตอบที่คาดไว้แล้ว
ในความทรงจำของ เยี่ยชิงหวน เส้าอวิ่นเฉิน ไม่เคยกลับบ้านเกิดพร้อมกับเธอเลย แม้แต่่สามวันหลังจากแต่งงานใหม่ก็ตาม สำหรับเยี่ยชิงหวนในอดีต เส้าอวิ่นเฉิน ก็เป็เพียงสามีในนามเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้ตระกูลเยี่ย จึงทอดทิ้งเยี่ยชิงหวนราวกับรองเท้าเก่า แม้แต่พ่อแท้ ๆ ยังรังเกียจลูกสาวที่แต่งงานออกเรือนไปแล้ว เหมือนน้ำที่สาดทิ้งไป ไม่อาจพึ่งพาได้เลยแม้แต่น้อย
เยี่ยชิงหวนในอดีตนั้นอ่อนน้อมถ่อมตน ถึงแม้ว่าทั้งครอบครัวตระกูลเยี่ยจะเหยียบย่ำเธอแค่ไหน เธอก็ไม่เคยส่งเสียงโต้แย้ง แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่คนแบบนั้นอีกต่อไป สิ่งที่ตระกูลเยี่ยเป็หนี้เยี่ยชิงหวน เธอต้องเรียกคืนมาแทนให้ได้
ในเมื่อได้ใช้ร่างกายของคนอื่น ก็ต้องช่วยระบายความคับแค้นใจให้พวกเขาบ้าง
เช้าวันรุ่งขึ้น
เยี่ยชิงหวนแต่งตัวอย่างมีภูมิฐาน ท่าทางองอาจผึ่งผาย ให้คนขับรถพาเธอกลับบ้านเกิด
ตระกูลเส้าอาศัยอยู่ทางตะวันออกของเมือง ส่วนตระกูลเยี่ยอยู่ทางตะวันตก ทั้งสองที่ห่างกันพอสมควร กว่าจะถึงตระกูลเยี่ยก็ใกล้เที่ยงแล้ว หลังจากส่งคนขับรถกลับไป เยี่ยชิงหวนก็กดกริ่งหน้าบ้าน
“คุณหนู?”
แม่บ้านที่มาเปิดประตูเห็นเธอ ก็ทำหน้าเหมือนเห็นผี “คุณ คุณกลับมาได้ยังไง?”
“ฉันไม่ควรกลับมาหรือไง?” สายตาของเยี่ยชิงหวนเ็าลงไปอีกหลายส่วน
แม้แต่แม่บ้านยังกล้าถามคำถามแบบนี้ แต่ก่อนต้องอ่อนแอขนาดไหนกัน?
แม่บ้านถูกสายตาของเธอข่มขวัญจนตัวสั่น จึงรีบพูดอย่างอ่อนน้อมว่า “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น คุณหนู แน่นอนว่าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้”
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ เสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังมาจากในบ้าน “ป้าโจว เสี่ยวเฉิน มาแล้วเหรอ?”
แม่บ้านที่ถูกเรียกว่า ‘ป้าโจว’ สีหน้าเครียด ราวกับไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี
เยี่ยชิงหวน เดินตรงเข้าไปในห้อง ะโเสียงดังว่า
“ป้าจ้าว ฉันกลับมาแล้ว”
ผู้หญิงที่กำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่ พอได้ยินเสียงนี้ก็ชะงักไปชั่วขณะ เมื่อหันไปเห็น เยี่ยชิงหวน ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็เขียวคล้ำ
“เธอกลับมาได้ยังไง ใครให้เธอกลับมา”
แม้แต่น้องสาวต่างมารดาเยี่ยเซียงซือที่กำลังกัดแอปเปิ้ลอยู่บนโซฟาก็ใ เกือบจะะโขึ้นจากโซฟา มองเยี่ยชิงหวนราวกับเห็นผี
“ฉันพ้นโทษแล้ว”
เยี่ยชิงหวนยืนอยู่กลางห้องรับแขกอย่างองอาจ มองทั้งสองคนแวบหนึ่ง พูดอย่างไม่ถ่อมตัวและไม่หยิ่งผยอง “ฉันต้องกลับบ้านมาบอกข่าว กลัวคนในบ้านจะเป็ห่วง”
“เยี่ยชิงหวน เธอติดคุกจนสมองกลับไปแล้วหรือไง” เยี่ยเซียงซือขมวดคิ้ว พูดอย่างไม่สุภาพ
“ที่นี่มีใครเป็ห่วงเธอบ้าง เธอไม่รู้ตัวเองบ้างเหรอ ตระกูลเยี่ยมีลูกสาวติดคุก นี่มันเสียหน้าสิ้นดี”
เยี่ยชิงหวนยิ้มเยาะ หัวเราะเ็า
“จะเสียหน้าหรือไม่ คนนอกอย่างเธอก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งสอนฉัน กินข้าวของตระกูลเยี่ยมาหลายปี เธอคิดว่าตัวเองเป็คนตระกูลเยี่ยจริง ๆ แล้วหรือไง”
“เธอพูดอะไรน่ะ” ใบหน้าของเยี่ยเซียงซือแดงก่ำ
ในตระกูลเยี่ย สิ่งที่เธอรังเกียจที่สุดคือคนอื่นพูดว่าเธอเป็ลูกสาวที่จ้าวเหม่ยหลิงพามา เธออยากเปลี่ยนคนใช้ในตระกูลเยี่ยทั้งหมด เพื่อให้คนอื่นคิดว่าเธอเป็ลูกสาวที่เกิดในตระกูลเยี่ย
“เธอกล้าไปพูดแบบนี้ต่อหน้าพ่อหรือเปล่า” เยี่ยเซียงซือนึกถึงผู้หนุนหลังของตัวเอง ทันใดนั้นก็แข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง “ถ้าเสิ่นร่างรู้ว่าเธอเป็ผู้หญิงใจคอคับแคบขนาดนี้ เขาคงจะเสียใจที่เคยชอบเธอ”
เยี่ยชิงหวนรับมืออย่างสงบนิ่ง หัวเราะเยาะ
“เขาสามารถเลิกหมั้นกับฉันเพราะนอนกับเธอหนึ่งคืน ในอนาคตเขาก็สามารถเลิกหมั้นกับเธอเพราะไปนอนกับคนอื่นได้เหมือนกัน มีอะไรน่ายินดีกับเื่นี้เหรอ”
“แกคิดอะไรอยู่น่ะ” เยี่ยเซียงซือพูดถึงเื่นี้ด้วยท่าทางภาคภูมิใจ “หรือว่าเธอยังเสียใจที่ตัวเองไม่ได้นอนกับพี่เสิ่นร่างั้แ่แรก คิดว่าถ้าเธอนอนกับเขาแล้ว เขาจะแต่งงานกับเธองั้นเหรอ อย่าฝันไปเลย”
“หมายความว่ายังไง” เยี่ยชิงหวนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขณะเดียวกันหางตาของเธอก็จับภาพเงาร่างคุ้นตาได้
163
![[จบ] ศิษย์น้องสายฮากับศิษย์พี่สายสปอยล์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737008997_78960366.webp)
