ครูอ้อที่ยืนแอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ ใจนตัวแข็งทื่อ มือขวาของเธอยังคงค้างอยู่ที่ระหว่างขาใต้กระโปรงครูที่กำลังถูไถส่วนลึกของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว เธอเห็นทุกอย่างชัดเจน... โดยเฉพาะส่วนสำคัญของน้าศรที่ใหญ่โต หัวบาน หนาและยาวจนเธอตะลึง ส่วนสำคัญของพี่ชัยสามีเธอที่เคยเห็นทุกคืนนั้นเล็กกว่าเยอะมาก แทบจะเป็ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่เธอเพิ่งเห็น ส่วนสำคัญของน้าศรดูแข็งแรง ดำสนิท หัวแดงบาน และยังเปียกแฉะไปด้วยน้ำของจอย ภาพนั้นทำให้ครูอ้อรู้สึกถึงความร้อนวาบขึ้นที่ท้องน้อย ส่วนลึกของเธอที่เปียกชื้นอยู่แล้วยิ่งชุ่มมากขึ้นโดยไม่ตั้งใจ เธอรู้สึกอายตัวเองที่กำลังตื่นเต้นกับภาพหลานสาวกับน้าแท้ๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบ... ส่วนสำคัญของน้าศรใหญ่ขนาดนี้ ถ้าเป็ของเธอคงทำให้เธอรู้สึกดีจนทนไม่ไหว ผิดกับส่วนสำคัญเล็กๆ ของสามีที่เคลื่อนไหวแค่ไม่กี่นาทีก็เสร็จแล้ว ความคิดเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกตัวร้อนขึ้นมากจนต้องใช้มืออีกข้างหนึ่งมากดปากไว้เพื่อไม่ให้เสียงออกมาจากคอ แต่แล้วเท้าของเธอกลับเหยียบกับกิ่งไม้แห้งที่อยู่ใต้พื้นดินจนเกิดเสียงดังแต๊ด! ในความเงียบเป็อย่างยิ่ง
เสียงนั้นทำให้ทั้งสามต่างตะลึง น้าศรหันมามองตรงที่อ้อยืนอยู่อย่างเฉียบคม ส่วนจอยที่กำลังเสียอารมณ์อยู่ก็เผลอหันมองไปในทิศทางเดียวกัน ดวงตาของพวกเขามองเห็นเงาของอ้อที่ยืนอยู่หลังต้นไม้อย่างชัดเจนในแสงจันทร์อ่อนๆ “ใคร... ใครอยู่ตรงนั้น!” น้าศระโเสียงแข็งขึ้น ความผิดหวังและความโกรธแทรกซ้อนอยู่ในน้ำเสียงของเขา
อ้อตัวสั่นไปทั้งตัว ไม่รู้จะวิ่งหนีหรือยืนอยู่ตรงนั้นดี ในใจเธอวุ่นวายจนหยุดคิดไปชั่วขณะหนึ่ง แต่แล้วน้าศรก็เดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วที่ทำให้เธอไม่ทันรู้ตัว ในไม่กี่วินาทีต่อมา น้าศรก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว
“ครูอ้อ... คุณอยู่ที่นี่ทำไม?” น้าศรถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมไว้ แต่ความโกรธยังคงแฝงอยู่
280K
