" ท่านพี่ท่านตื่นแล้วเหรอค่ะ " ต๊กโกวหงส์ กล่าวกับ หลงเซียน ซึ่งเมื่อเขาลุกขึ้นได้สิ่งแรกที่หลงเซียนถาม ก็คือ หนิงเอ๋อ อยู่ไหน เพราะเขาไม่เห็นเธอในบรรดาเมียๆ
" ข้าไปที่หน้าประตูเมืองแล้ว แต่ไม่พบคนชื่อหนิงเอ๋อ เลยค่ะ " ต๊กโกวหงส์ กล่าว สร้างความร้อนใจให้กับหลงเซียนเป็นอย่างมาก
" ข้าต้องรีบไป ตอนนี้อาจเกิดเรื่องร้ายกับหนิงเอ๋อ ก็ได้ " หลงเซียนกล่าว แล้วรีบวิ่งออกไปทันที ปล่อยให้ ต๊กโกวหงส์ และคนอื่นๆ ยืนงง
30 นาทีต่อมา...
หลงเซียนก็มาถึงหน้าประตูเมือง แต่เขาไม่เห็น หนิงเอ๋อ แม้แต่เงา เขาจึงยิ่งเป็นห่วงนางมากขึ้น เพราะ นางเป็นหญิงสาวชาวบ้านไม่ชินกับเมือง ถ้าพลัดหลงกัน อาจเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นได้ แล้วอีกอย่างช่วงนี้ก็มีพวกค้ากาม ชอบจับผุ้หญิงไปขายตัวด้วย หลงเซียนจึงได้แต่ตำหนิตัวเองที่ปล่อย หนิงเอ๋อเอาไว้คนเดียว
ในขณะที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนต่อไป ก็มีเสียงกรีดร้องจากหญิงสาว
กริ๊ดดดดดดดดดดด ช่วยด้วยค่าาาาาาาาา
เสียงนั้นดังมาจากทางตลาด หลงเซียนจึงเร่งฝีเท้าไปดู ปรากฏว่า มีแรปเตอร์ ฝูงหนึ่ง หลุดออกมาจากสวนสัตว์
...ไทยแลนด์โนซี แรปเตอร์ พวกมันมาอยู่แถวนี้ได้ยังไง นี่ต้องเป้นฝีมือของขุนนางฉ้อฉล ไม่ผิดแน่ หลงเซียนคิด และรีบลงมือเข้าช่วย หญิงสาวจากปากของแรปเตอร์
ผัวะ ผัวะ ผัวะ
หลงเซียน ฟาดฝ่ามือไป 3 ครั้ง ก็เด็ดชีพแรปเตอร์ไป 3ตัว ด้วยพลังยุทธขั้นจอมปราชญ์ในตอนนี้ หลงเซียนไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวต่อฝูงแรปเตอร์พวกนี้ ในขณะที่กำลังจะลงมือฆ่าพวกมันยกฝูง ผุ้หญิงคนนั้น ก็บอกข้อมูลสำคัญให้ หลงเซียนได้รับรู้
" มีผุ้หญิงคนหนึ่งเธอบอกว่าตนเองชื่อ หนิงเอ๋อ เธอกำลังไปช่วยเด็ก จากทีเร็ก อยู่นะคะ กรุณาไปช่วยเธอด้วยเถอะคะ เธอกำลังไปที่สะพานมินซูอยู่ในตอนนี้ " ผุ้หญิงคนที่หลงเซียนช่วยไว้กล่าว ทำให้หลงเซียน ลามือจากฝูงแรปเตอร์ชั่วคราว รีบวิ่งไปหยั่งสะพานมินซู
และเมื่อหลงเซียนไป ถึง ก็พบว่า หนิงเอ๋อ กำลังอุ้มเด็ก วิ่งหนีลงมาจากสะพาน เมื่อหนิงเอ๋อ เห็น หลงเซียน เธอก็โยนเด็กคนนั้นให้ หลงเซียน ก่อนจะพูดพึมพำอะไรออกมา ซึ่งหลงเซียนไม่ได้ยินและเป็นจังหวะเดียวกับ ทีเร็ก กัดลงมากลางลำตัวของหนิงเอ๋อ
" ม่ายนะ หนิงเอ๋อ " หลงเซียนรับเด็ก และส่งให้ผู้หญิงที่วิ่งตามมาที่เขาคาดว่าเป็นแม่ของเด็ก แล้วรีบเข้าไปช่วยหนิงเอ๋อในทันที
หลงเซียน ทะยานร่างด้วยวิชาตัวเบาทั้งหมดที่มี เขาเร็วปานสายฟ้า แต่ไม่เร็วพอที่จะช่วยชีวิตหนิงเอ๋อ
ผัวะ โฮกกกกกกก
เสียงฟาดฝ่ามือ วงกชเหมันต์ ใส่หัวของทีเร็ก เพียงแค่ครั้งเดียว ก็ทำให้มันสมองไหลออกมากองกับพื้น หลงเซียนค่อยรับร่างของ หนิงเอ๋อ ลงมากอดไว้กับตัวและร้องไห้
" ไม่นะ เธอต้องไม่ตายนะ หนิงเอ๋อ " หลงเซียน กล่าวทั้งน้ำตา และพยายามหยุดเลือดที่ไหลออกจากตัวหนิงเอ๋อ และช่วงจังหวะนั้นเองที่หนิงเอ๋อ รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายยื่นจดหมายฉบับสุดท้ายในชีวิต ให้หลงเซียน ทั้งน้ำตา เธอหายใจได้อีกไม่นาน ในที่สุดเมื่อเห็นหลงเซียนรับจดหมายนั้นไป เธอก็ขาดใจตาย
หลงเซียนวิ่งราวกับคนบ้า ทั้งตัวเปื้อนไปด้วยเลือดของหนิงเอ๋อ มาคุกเข่าขอร้อง เยว่อิ๋งอิ๋ง ให้ช่วยหนิงเอ๋อ ด้วย เพราะเธอ เป็นจอมเวทย์เยียวยาระดับสูง ที่เคยช่วยฮาคุเรให้รอดพ้นจากความตาย เพราะฉะนั้นเธอก็อาจช่วยหนิงเอ๋อได้
เยว่อิ๋งอิ๋ง มองดูร่างไร้ชีวิตของหนิงเอ๋อ แล้วกล่าวอย่างเศร้าๆ
" มันสายเกินไปแล้วท่านพี่ ตอนนี้เธอ ได้ไปอยู่กับพระเจ้าบนสวรรค์แล้ว " เยว่อิ๋งอิ๋ง กล่าวกับหลงเซียน เช่นนี้ เพราะรุ้ว่าตอนนี้ ถึงจะช่วยอะไรหนิงเอ่อไป ก็เหมือน เติมลมเข้าไปในลูกโป่งที่มีรอยรั่ว ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไรเลย
" ใช่แล้ว เวทย์เรส(ชุบชีวิต) ยังไงล่ะ อิ๋งอิ๋ง ช่วยร่ายเวทย์เรสให้ หนิงเอ่อที " หลงเซียนพูดไปร้องไห้ขอร้องไป และต้องพบกับความจริงเมื่อ เยว่อิ๋งอิ๋ง ส่ายหน้า และพูดตัดบท
" เวทย์เรสไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ พระเจ้าไม่ได้สร้างมันเอาไว้ "
เพียงแค่คำพูดนั้นของ เยว่อิ๋งอิ๋ง ก็ทำให้ หลงเซียน แทบเป็นลมล้มทั้งยืน เขาได้แต่ค่อยๆปิดตาของ หนิงเอ๋อ และร้องไห้คร่ำครวญ กับมัจจุราชที่เอาชีวิตของหนิงเอ๋อไป
4 ก้านธูปต่อมา...
ต๊กโกวหงส์ ได้จัดการเรื่องงานศพให้กับหนิงเอ๋อ เพราะถึงยังไง เธอก็เป็นหนึ่งในบรรดาเมียๆ ที่หลงเซียนรักมาก และตอนนี้หลงเซียนดูไม่ร่าเริงเลย
หลงเซียนค่อยๆแกะ จดหมายเปื้อนเลือดออกมาอ่าน ข้อความในจดหมาย ทำให้หลงเซียน ร้องไห้อาลัยรักหนิงเอ๋อ มากขึ้นกว่าเดิม ต๊กโกวหงส์ จึงขอจดหมายหลงเซียนมาอ่าน ใจความในจดหมายมีดังนี้
คนที่อ่านจดหมายฉบับนี้จะถูกคำสาปให้ไร้ทุกข์มีแต่ความสุขสนุกสนาน
เค้ารู้นะว่าหลงเซียนเป็นห่วงเค้า ถ้าหลงเซียนได้อ่านจดหมายฉบับนี้แสดงว่าเค้าได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว
แต่เค้ามีความสุขนะที่ได้พบหลงเซียน และมีความจริงเรื่องหนึ่งอยากจะบอก หลงเซียนเอาไว้ เค้าเป็นโรคประหลาดเมื่อ 3ปีก่อน มันเป็นโรคที่กัดกินชีวิตเค้า และไม่สามารถรักษาด้วยวิชาการแพทย์ธรรมดาให้หายขาดได้ ดังนั้นได้โปรดอย่าเศร้าใจไปเลย ถ้าเค้าตาย
สุดท้ายนี้ เค้าอยากจะบอกหลงเซียนเอาไว้ว่า เธอคือพระอาทิตย์ในใจชั้น ที่สาดส่องแสงแห่งความหวังลงมาในส่วนลึกของจิตใจ ให้ชั้นสู้ต่อไป และไม่หวาดกลัวโรคร้าย แม้เค้าจะแพ้ก็ตาม
รักและคิดถึง หนิงเอ๋อ
ต๊กโกวหงส์ อ่านแล้วก็ทำให้เธอเข้าใจทุกอย่างที่ผ่านมา ในขณะที่กำลังจะปลอบใจหลงเซียน เยว่อิ๋งอิ๋ง ก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความดีใจที่พบข้อมูลใหม่ในหนังสือ
" เวทย์เรสไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ก็จริง แต่มี ซิลวาเทียร์ ในตำนานที่มีตัวตนอยู่จริง " เยว่อิ๋งอิ๋งกล่าวกับหลงเซียน และบอกให้ต๊กโกวหงส์ เอาศพหนิงเอ๋อ ใส่โลงน้ำแข็งเหมันต์ไว้ เผื่อว่าในอนาคต หลงเซียนอาจจะเจอ ซิลวาเทียร์ ก็เป็นได้
" ซิลวาเทียร์ เป็นสมบัติ ประจำตระกูลเลาห์คอน ที่หายสาบสูญไปแล้ว เธอคิดว่า จะหามันเจออยู่รึ " หลงเซียนกล่าวอย่างเศร้าๆ
" ถ้าเราไม่หมดหวังซักวันต้องเจอมันแน่ๆ เจ้า อาติแฟกซ์ ที่สามารถรักษาได้ทุกโรคทุกอาการ และเมื่อกินเข้าไป จะสามารถชุบชีวิตได้ " เยว่อิ๋งอิ๋งให้กำลังใจหลงเซียน ทำให้หลงเซียนกุมมือของเธอ และพูดว่า ขอบใจนะ
และตอนนี้ หลงเซียนกำลังคิดอยู่ว่าจะแก้แค้นกับขุนนางที่ดูแลสวนสัตว์ อย่างเจ้า ฮาคุเร ที่แอบโกงกินเงินภาษีของราษฏร์ จึงทำให้กรงขังสัตว์บางกว่าปกติ จนทำให้สัตว์ร้ายพวกนั้นหลุดออกมาได้ หรือว่า จะเดินทางตามหาซิลวาเทียร์ และเอามาชุบชีวิต หนิงเอ๋อ และเขาจะต้องตัดสินใจในวันพรุ่งนี้
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
3K
