"ข้าสามารถรับรองสิ่งที่ท่านร้องขอได้ท่านลอร์ด แต่ว่าสิ่งที่ท่านพูดนั้นมันจะเกินไปหรือไม่ที่บอกว่าตระกูลของข้านั้นไม่มีค่าเทียบเท่ากับเศษเสี้ยวเล็บของคุณหนูโอฟีเลียน่ะ นี่ท่านจงใจดูถูกตระกูลข้าอย่างงั้นหรอ"
อีวานพูดออกมาพร้อมกับทำสีหน้าเหี้ยมเกียมออกมาด้วย นอกจากจะข่มเอริคกลับลงไปแล้วเขายังเตือนเป็นัยๆอีกด้วยว่าตอนนี้พวกเขานั้นไม่ได้กลัวสถานะขุนนางของเอริคเลย ถึงแม้ว่าเอริคจะไม่รู้เื่ที่เขานั้น้าที่จะบอกแต่กับคนที่มาด้วยอย่างแฮ่รี่กับอเล็กซ์เข้าใจมันอย่างแน่นอน
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!"
แต่ว่าแทนที่เอริคนั้นจะหลบสายตาเขาเหมือนทุกครั้งที่เคยเป็เขากลับได้ยินเอริคหัวเราะออกมาเสียงดังโดยที่ไม่มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย นั่นทำให้ทุกคนนั้นตกตะลึงไปตามๆกัน เพราะคิดว่าเอริคนั้นอาจจะใกลัวจนเสียสติไปแล้ว
"มีค่าหรือไม่ท่านนั้นเข้าใจมันเป็อย่างดีอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงท่านอีวาน ข้าหวังว่าท่านนั้นจะไม่ลืมว่าตระกูลของท่านนั้นเข้ามาอยู่ที่พรีออนได้อย่างไร ท่านอยากจะให้ข้าพูดมันออกมาตรงนี้เลยมั้ยล่ะ!!!"
เมื่อได้ยินสิ่งที่เอริคพูดออกมาอีวานก็หน้าเสียขึ้นมาในทันที เพราะว่าเขานั้นรู้ว่าเอริคนั้นกำลังพูดถึงเื่อะไรอยู่ มันคือสิ่งที่ทุกคนในตระกูลรอสเตอร์นั้นพยายามที่จะไม่พูดถึงมันและถือว่าเป็คำต้องห้ามเลยก็ว่าได้ เขานั้นไม่คิดว่าเอริคนั้นจะรู้เื่นี้ด้วย ถ้าเอริคพูดมันออกมาตรงนี้แล้วละก็ชื่อเสียงทั้งหมดที่ตระกูลรอสเตอร์นั้นได้สะสมมานั้นจะต้องป่นปี้หมดแน่นอน
"ดี!!! งั้นเรามาเริ่มประลองต่อกันเถอะ!!!"
อีวานกัดฟันแน่นแล้วมองไปที่เอริคอย่างเคียดแค้นเขานั้นตัดสินใจว่าหลังจากนี้นั้นเอริคนั้นจะต้องตายอย่างแน่นอน เอริคเมื่อเห็นแบบนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรก่อนที่จะมองไปที่แฮรี่แล้วพูดออกมา
"เอาล่ะท่านลุงแฮรี่ท่านช่วยร่างสัญญาเป็ลายลักษณ์อักษรเื่การประลองในครั้งนี้ที จากนั้นพวกเราทั้งสองฝ่ายจะได้เริ่มประลองกันเสียที"
"เอ่ออออ...ดะ ได้"
เมื่อได้ยินสิ่งที่นิคพูดออกมาแบบนั้นแฮรี่ก็ตอบไปแบบเก้ๆกังๆอีกทั้งแผนการที่วางเอาไว้ในหัวของเขานั้นสลายหายไปพร้อมๆกับสิ่งที่นิคนั้นพูดออกมา เพราะก่อนหน้านี้เขานั้นคิดเอาไว้อย่างดิบดีว่าจะหาทางแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไรเมื่อเอริคนั้นแพ้การประลอง แต่ในตอนนี้เอริคนั้นบอกกับเขาว่าให้นำรายละเอียดเซ็นสัญญาที่เป็ลายลักษณ์อักษรนั่นทำให้ทุกอย่างที่เขาเตรียมมานั้นมันสูญเปล่าไปในทันที
อีวานกับคริสตินที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาทันทีพร้อมกับคิดว่าเอริคนั้นมันก็ยังโง่เหมือนเดิมไม่ใช่หรือไง นี่มันคิดจริงๆหรอว่าจะสามารถเอาชนะคริสตินได้น่ะ พวกเขานั้นรู้ว่าเอริคนั้นคิดจะทำอะไร แต่พวกเขานั้นก็คิดว่ามันเป็แค่เื่ตลกเท่านั้น
เมื่อทั้งสองฝ่ายลงนามในสัญญาเสร็จสิ้นแล้วการประลองของทั้งสองคนนั้นก็เริ่มขึ้นในทันที ในครั้งนี้เอริคนั้นไม่สามารถที่จะทำเป็เล่นได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเขานั้นรู้ดีว่าเขานั้นเสียเปรียบเป็อย่างมากในการต่อสู้ในครั้งนี้
ทั้งๆที่ที่นี่นั้นเป็เมืองของเขา แต่บรรยากาศในตอนนี้นั้นมันเหมือนกับว่าตัวของเขานั้นออกมาเยือนถิ่นของคนอื่นซะงั้น เพราะเขานั้นรู้ดีว่าผู้คนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่นั้นเลือกที่จะเชียร์คริสตินเป็ส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้นแรงกดดันมันก็ตกมาอยู่ที่เขาอย่างสมบูรณ์
แต่ถึงจะเป็แบบนั้นก็ใช่ว่าเขานั้นจะไม่มีข้อได้เปรียบเลย มันมีสิ่งหนึ่งที่เขานั้นได้เปรียบอยู่ นั่นก็คือคริสตินนั้นไม่ได้จริงจังกับการต่อสู้ในครั้งนี้เลยสักนิด เขานั้นสบประมาทเขาเป็อย่างมาก นั่นทำให้เอริคนั้นมีความมั่นใจว่าเขานั้นมีโอกาสที่จะชนะอยู่มากเช่นกัน
"ทั้งสองท่านโปรดเลือกอาวุธที่จะต้องใช้ประลอง!!!"
ชายที่เป็กรรมการพูดออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าทุกอย่างนั้นพร้อมแล้ว
คริสติดชนเดินไปหยิบดาบไม้มาซึ่งมันเป็อาวุธที่เขานั้นถนัดมากที่สุด ตอนแรกนั้นเขาคิดว่าการประลองในครั้งนี้นั้นเขาจะไม่ใช้อาวุธเพราะเขานั้นไม่ได้จริงจังอะไรกับมันเลย แต่ว่าเอริคนั้นปั่นหัวเขาครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เขานั้นอับอายจนเกินรับไหว เพราะฉะนั้นเขาจึงตั้งใจว่าต่อให้ไม่สามารถที่จะฆ่าเอริคได้แต่เขาก็สามารถทำให้เขาพิการได้อย่างแน่นอน
อย่าคิดว่าอาวุธที่ใช้ในการประลองนั้นเป็ไม้แล้วจะไม่มีอันตรายใดๆเลย ถึงมันจะเป็ไม้แต่ว่ามันก็ถูกทำขึ้นมาเป็พิเศษเพื่อเอาไว้ให้ทหารฝึกฝนซึ่งมันมีความแข็งเป็อย่างมากถ้าโดนฟาดเข้าจุดสำคัญเข้าละก็มีโอกาสตายได้เหมือนกัน
เอริคนั้นเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบเอาหอกมาอย่างไม่ลังเล
ซึ่งปฏิกิริยาของเขานั้นทำให้ทุกคนนั้นงุนงงเป็อย่างมาก
เพราะเขาทำเหมือนว่าตัวเองนั้นเชี่ยวชาญมันเป็อย่างมาก
แน่นอนว่าทุกคนนั้นไม่ได้มองในด้านดีเลยสักนิดกลับตลกด้วยซ้ำ
เอริครู้ดีว่าทุกคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่แต่เขานั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วเดินไปที่ฝั่งตรงข้ามของคริสตินอย่างใจเย็น ตริสตินเห็นแบบนั้นก็แอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจอย่างเงียบๆเพราะเขานั้นคิดว่ามันน่าตลกเป็อย่างมาก เขามองไปที่กรรมการบนเวทีแล้วพยักหน้าเบาๆเพื่อเริ่มแผนการของตัวเอง ชายคนนั้นเมื่อเห็นแบบนั้นก็หันไปพูดต่อทันที
"เนื่องจากการตกลงของท่านลอร์ดเมื่อวานนี้การประลองในครั้งนี้จะไม่มีการยอมแพ้ การต่อสู้นั้นจะดำเนินไปจนกกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะหมดสภาพการต่อสู้หรือหมดสติไปเองเท่านั้นการประลองถึงจะสิ้นสุดลง!!!!"
"อะไรนะ!!!!"
"บ้าไปแล้ว!!!"
"นี่มัน..."
เอริคมองไปที่คริสตินก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างเยือกเย็น หมอนี่มันชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่ามันจะคิดเื่นี้เอาไว้แล้วอย่างแน่นอนแต่ว่าเขานั้นก็ไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร แต่ในใจของเขาในตอนนี้นั้นมันมีแต่ความโกรธมากกว่า
ทางฝั่งของแฮรี่นั้นก็ใไม่น้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น
ดูเหมือนว่าตอนนี้นั้นเขาเหมือนจะรู้สึกได้ถึงกลิ่นอะไรบางอย่างแล้ว
เขานั้นรู้ว่าเอริคนั้นเป็คนยังไง ถึงเขาจะไม่เอาไหน
แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่สิ้นคิดได้ขนาดนั้น มันจะต้องมีเื่อะไรแน่นอน
แต่ว่ามันก็เป็แผนการที่แยบยลเป้นอย่างมาก เพราะเขานั้นรู้ดีว่าการที่พูดมันออกมาในตอนนี้นั้นทั้งเขาและเอริคนั้นไม่สามารถปฏิเศษมันได้อย่างแน่นอนเพราะถ้าทำแบบนั้นแล้วละก็ศักดิ์ศรีของพวกเขานั้นจะต้องป่นปี้อย่างแน่นอน
อีวานเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันทีเช่นกัน เขามองไปที่แฮรี่ก็เห็นว่าสีหน้าของแฮรี่นั้นเป็ยังไง นั่นทำให้เขานั้นไม่ชอบใจเลยสักนิด เื่แค่นี้มีหรือที่แฮรี่นั้นจะไม่รู้ว่าคริสตินนั้นเป็คนจัดการมันขึ้นมาทั้งหมด
นั่นทำให้แผนที่เขาวางเอาไว้นั้นมีความยากลำบากขึ้นมาในทันที เพราะถึงแม้ว่าตระกูลของเขานั้นจะไม่ถูกกันกับตระกูลจอห์นสันแต่มันก็ไม่ได้ถึงขั้นที่ว่าจะคุยกันไม่ได้ แต่ว่าสิ่งที่คริสตินได้ทำลงไปนั้นมันทำให้เื่ราวนั้นมันแย่ลงกว่าเดิม
"เ้าโง่!!!"
เมื่อทั้งสองพร้อมแล้วสัญญาณการเริ่มประลองก็ดังขึ้นทันที คริสตินตั้งดาบตามมาตรฐานของอัศวินอย่างสวยงามแลัวยืนนิ่งยังไม่เข้าไปโจมตี เอริคเองก็ตั้งท่ารออยู่เช่นกัน แต่ท่าของเขานั้นมันทำให้ทุกคนนั้นหลุดหัวเราะออกมา
เพราะท่าที่เอริคนั้นทำมันไม่ใช่ท่าของการตั้งท่าเพลงหอกเลยแม้แต่นิดเดียว แต่เขาทำอะไรก็ไม่รู้ เอริคจับหอกด้วยสองมือ มือขวาอยู่ด้านหลังและมือซ้ายอยู่ด้านหน้า ท่ายืนของเขานั้นยิ่งแปลกเท้าขวาของเขานั้นอยู่ด้าหน้าและเท้าซ้ายอยู่ด้านหลัง เขาตั้งท่าแบบนี้แล้วย่อตัวลงเล็กน้อย
ซึ่งทุกคนนั้นตลกกับท่าทางของเขาเป็อย่างมาก
แต่ถึงจะเป็แบบนั้นเอริคก็ไม่ได้สนใจอะไรกับสิ่งที่คนอื่นมอง
เพราะในที่นี้มันก็คงจะมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าสิ่งที่เขานั้นกำลังทำอยู่นั้นมันคืออะไร สิ่งที่เขาทำอยู่นั้นมันไม่ใช่เพลงหอกเพลงดาบที่เลิศเลออะไรแบบนั้นหรอก เขาไม่รู้หรอกว่าของพวกนั้นมันใช้กันยังไง แต่ที่เขากำลังทำอยู่นี้มันเรียกว่าทักษะการต่อสู้ด้วยดาบปลายปืนต่างหากล่ะ