ณ เวลานี้ได้มีหญิงสาวสองคนมายืนรอคนอยู่ภายในกิลด์นักผจญภัย หญิงสาวสองคนเข้ามานั่งั้แ่6โมงเช้า จนตอนนี้เกือบจะ7โมงเช้าแล้ว หญิงสาวอีกคนกำลังจะไปเดินออกไปดูข้างนอกกิลด์ แต่แล้วเธอก็เดินชนกับใครบ้างคนเข้า
"ขะ..ขอโทษนะค่ะ ฉันไม่ได้มองทางเลย ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะค่ะ!"
หญิงสาวขอโทษออกมาขณะที่กำลังจะแง่นมองหน้าขึ้นมาดูคนที่เธอชน
"ไม่เป็ไรหรอกครับ ผมก็ผิดเองที่เดินไม่ดูว่ามีคนกำลังจะออกมา"
ชายคนหนึ่งก็พูดขอโทษออกมาเช่นเดียวกัน
หญิงสาวแง่นหน้ามองขึ้นมาก็ะโเข้ากอดใส่ชายคนนี้
"ระ...เรย์อิจิคุง!"
เรย์อิจิที่โดนชินะจู่โจมเข้ามากอดก็ทำอะไรไม่ถูก แล้วพอเห็นหน้าหญิงสาวแบบชัดๆเรย์อิจิก็นึกขึ้นได้ว่าเป็ชินะซัง เรย์อิจิเลยตอบกลับ
"ไม่ได้เจอกันสักพักเลยนะครับ คุณชินะซัง!?"
ชินะที่เห็นเรย์อิจิจำเธอได้ก็ดีใจแต่ชินะก็พูดขึ้นมาว่า
"นั่นสิ แต่เดี๋ยวก่อน อย่าทำเป็เรียกฉันเป็คนอื่นคนไกลสิ เรียกแค่ชินะก็พอแล้วค่ะ"
"ขะ...เข้าใจแล้วครับ คะ...ชินะซัง"
"ฉันเป็ห่วงเธอมากเลยรู้มั้ยเรย์อิจิคุง!?"
เรย์อิจิรู้ดีว่าชินะเป็ห่วงเขามากเพราะเขากับชินะก็รู้จักกันมาตั้งนานแถมเธอก็ช่วยอะไรเขาตั้งหลายอย่าง
"ขอโทษนะครับที่ไม่ได้ส่งข่าวไปหาเลย"
ชินะก็ยังคงกอดเรย์อิจิอยู่ บรรยากาศของทั้งสองคนเหมือนสามีภรรยาที่ภรรยาออกตามหาสามีส่วนสามีก็ไม่คิดว่าภรรยาจะเป็ห่วงเขาขนาดนี้
"อะแฮ่ม...นี่ชินะเธอน่ะถอยออกมาจากเรย์อิจิเลยนะ"
ฮารุนะพูดขึ้นมาจากด้านหลังของเรย์อิจิ
"อุ้ยโทษทีนะฮารุนะ พอดีฉันมองเห็นแต่เรย์อิจิคุงน่ะ แต่ว่าเธอนี่สุดยอดไปเลยเนาะเผลอแค่เเปปเดียวก็จับเรย์อิจิที่ฉันรักไปซะได้"
"เอ๊ะ? ฉันจำไม่ได้ว่าเรย์อิจิคุงคบกับใครอยู่นี่น่า ทำไมเธอถึงพูดว่าเขาเป็ของเธอกันล่ะ"
(เอ้ยๆ เอาแล้วไงงานนี้จบไม่สวยแน่นอนเลย ฮารุนะกับชินะซัง เป็แบบนี้มาั้แ่อยู่ที่โลกเก่าแล้วแถมพวกเธอยังเป็เพื่อนสมัยเด็กกันอีก ก่อนอื่นหาเื่คุยดีกว่าเดี๋ยวมันจะยิ่งแย่ลงถ้าให้สองคนนี้ยืนเถียงกัน)
"เหรอแต่ว่า ฉันเคยบอกเธอไปแล้วนี่น่าว่าฉันต้องได้กับเรย์อิจิคุงก่อนเธอน่ะ"
"งั้นเหรอจ้ะ อุ้ยลืมไปเลยว่าฉันจูบกับเรย์อิจิคุงแล้วด้วยสิ ขอโทษทีนะชินะ ฉันดันแซงหน้าเธอไปซะแล้วสิ"
"ยัยฮารุนะ มานี่เลยมาคุยกันเลยมาคุยกันเดี๋ยวนี้เลยนะ! เธอมันขี้โกงชอบทำตัวเป็คุณหนูแต่จริงๆเธอน่ะคือยัยลามกดีๆนี่เอง!"
ฮารุนะที่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าเเดงแล้วก็พูดออกไปว่า
"คะ...ใครลามกกันยะ ฉันก็แค่แสดงความรักในแบบของฉันเองนะ แต่ว่านะทั้งๆที่เมื่อก่อนเราก็อยู่ด้วยกันตลอดแท้ๆแต่เธอกลับ...."
เรย์อิจิพูดแทรกขึ้นมา
"เอ่อ...ฮารุนะและชินะซัง ผมว่าเื่นี้ไว้ไปคุยกันที่อื่นดีกว่านะครับ ตรงนี้มัน..."
สองสาวที่รู้ว่าทำเื่ที่ไม่ควรทำก็หน้าแดงพร้อมกับก้มหน้าลงพื้น
"เอาเป็ว่าชินะซังมีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ? ถ้ามีงั้นเราไปหาที่คุยกันดีกว่ามั้ยครับ?"
ชินะที่ก้มหน้าอยู่ก็พยักหน้าเห็นด้วย ชินะอายเพราะเธอไม่เคยทำเื่แบบนี้ในที่คนอยู่เยอะๆอย่างงี้ทำให้เธออายมากใาตอนนี้
"เรย์อิจิซังงั้น เข้าไปใช้ในห้องของดิฉันก่อนก็ได้นะค่ะ"
คาริเอลเสนอเรย์อิติมาแบบนั้น
"ขอบคุณมากเลยนะครับ คาริเอลซัง"
หลังจากเรย์อิจิยืมห้องจากคาริเอลแล้วเรย์อิจิก็เข้าไปอยู่ในห้องกับชินะสองต่อสอง
"เรย์อิจิเธอคบกับฮารุนะและพวกสาวๆพวกนั้นเหรอ?"
ชินะถามเรย์อิจิออกมาแบบนั้น
เรย์อิจิไม่อยากจะโกหกชินะเลยพูดออกมาแบบชัดเจน
"ใช่ครับ แถมพวกเธอก็โดนสกิลของผมทำให้เป็บริวารอีกด้วย"
ชินะงงเื่ที่เรย์อิจิพูดออกมา่หลังๆ
"เดี๋ยวนะเรย์อิจิคุง เธอหมายความว่ายังไงที่ทำให้พวกเธอเป็บริวารของเธอน่ะ"
"เื่มันเป็แบบนี้น่ะครับ"
เรย์อิจิได้เล่าเื่สกิลของเขาให้ชินะฟังหมดทุกอย่าง ชินะที่ได้ฟังจากปากของเรย์อิจิก็ลุกขึ้นมาแล้วก็เดินเข้ามานั่งใกล้ๆกับเรย์อิจิ
(ชินะซังใกล้เกินไปแล้วครับถึงพวกเราจะทำแบบนี้กันบ่อยๆที่โลกเดิมก็เถอะเเต่ตอนนี้ผมมีแฟนสาวแล้วนะครับ)
เรย์อิจิพูดในใจคนเดียว
"นี่...เรย์อิจิคุง ฉันขออะไรสักอย่างได้มั้ย?"
ชินะถามเรย์อิจิด้วยสายตาออดอ้อนเรย์อิจิที่เห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนยอมให้ชินะขอ
"ได้ครับ จะขออะไรเหรอครับ แต่ผมจะทำเื่เฉพาะเื่ที่ผมทำได้นะครับ"
"จ้ะ"
"ฉันขอให้เรย์อิจิคุงช่วยทำให้ฉันเป็บริวารของเธอและช่วยจูบฉันหน่อยได้มั้ยแบบที่เธอทำกับฮารุนะน่ะ!?"
"เอาจริงๆเหรอครับชินะซัง!?"
"เรย์อิจิตุงเห็นฉันเป็พวกชอบพูดล้อเล่นเหรอไงจ้ะ ฉันเอาจริงสิ!"
เรย์อิจิครุ่นคิดแล้วก็ตอบ
"ก็ได้ครับ งั้นเริ่มเลยมั้ยครับ?"
"จ้ะ!"
เรย์อิจิได้ทำการถอดชุดของชินะชินะที่เห็นอย่างนั้นก็หน้าแดงเเต่ก็ยอมแต่โดยดีตอนนี้ชินะสภาพร่างกายท่อนบนเหลือแต่ชุดชั้นในอย่างเดียวชินะเธอทำท่าทางเขินอายเรย์อิจิที่เห็นอย่างนั้นก็ค่อยๆเข้าไปโอบกอดชินะแล้วก็เอาเขี้ยวฝังลงไปบนต้นคอของชินะ ชินะก็ส่งเสียงออกมา 'อ๊าาาาส์!' หลังจากดูดเืเสร็จเรย์อิจิก็หน้าออกจากต้นคอของชินะ ชินะตอนนี้อยู่ในสภาพเอโร่ยมากๆเรย์อิจิที่อยากนั้นก็ควมคุ้มตัวเองไม่ได้ก็จับใบหน้าของชินะขึ้นมาแล้วเอาจูบลงไป ชินะที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวบวกกับตอนนี้เธอมีท่าทางไวต่อความรู้สึกอีกทำให้เธอเคลิ้มไปกับการจูบของเรย์อิจิ ชินะที่โดนเรย์อิจิจูบเธอก็ได้ทำการเอาลิ้นเข้าไปในปากของเรย์อิจิแล้วเธอก็ทำแบบนี้ไปสักพักจนเธอเอาปากออกมาจากเรย์อิจิแล้วก็พูดขึ้นมาว่า
"ในที่สุดเธอก็ยอมรับฉันซะทีนะเรย์อิจิคุง ต่อจากนี้ก็ดูแลฉันให้ดีด้วยเข้าใจมั้ยจ้ะ?"
เรย์อิจิที่เห็นชินะพูดออกมาอย่างนั้นด้วยสภาพเอโร่ยมากๆทำให้เรย์อิจิเผลอเข้าไปจับชินะจูบอีกรอบ
"อุ๊บ....ฮะ....ฮะ.....อุ๊บ....."
ชินะที่ส่งเสียงเอโร่ยออกมาขณะที่เรย์อิจิจูบเธออยู่
"อ๊าาาาห์!"
เรย์อิจิที่จูบเสร็จก็พูดขึ้นมาว่า
"ครับผมจะดูแลและปกป้องชินะเองครับขอสัญญาเลยครับ"
"ค่ะ!!"
ชินะก็ทีน้ำตาไหลออกมาที่เธอร้องไห้ออกมาไม่ใช่เพราะเสียใจแต่เป็เื่ที่เธอดีใจที่สุดในชีวิตเพราะเธอรอเวลานี้มานานมากั้แ่โลกเดิมแล้ว เธอคอยช่วยเหลือทำกับข้าวให้เรย์อิจิอยู่เกือบทุกวัน ทำให้เธอดีใจมากๆที่ในที่สุดเรย์อิจิก็ยอมรับในตัวเธอแล้ว แต่ชินะคงไม่รู้เลยว่าเรย์อิจินั้นก็ชอบชินะมาั้แ่โลกเดิมแล้วแค่เขาไม่กล้าที่จะพูดออกมานั่นเอง
"แล้วต่อจากนี้เรย์อิจิคุงจะทำอะไรต่อเหรอจ้ะ"
"ผมก็ว่าจะทำเควสเพื่อเลื่อนเเรงค์ไปเรื่อยๆน่ะครับ"
"งั้นเหรอจ้ะ ทำไมเรย์อิจิไม่ลองมาลงดันเจี้ยนดูล่ะ ฉันพูดมันก็ยังไงอยู่แต่ว่าถ้าเราพิชิตดันเจี้ยนอะไรนั้นได้เราจะได้รับอะไรสักอย่างนี่แหละแถมได้ค่าประสบการณ์เยอะด้วยนะ แต่ตอนนี้พวกเราพึ่งจะลงไปถึงชั้น20เอง มันมีทั้งหมด120ชั้นน่ะ"
"งั้นเหรอครับ ไว้ผมจะลองไปคิดดูนะครับ แต่ว่าผมไม่รู้ว่าดันเจี้ยนอยู่ที่ไหนบ้างนี่สิครับ"
"เดี๋ยวฉันบอกเองเรย์อิจิคุงจะลองไปดูตอนนี้เลยมั้ยล่ะจ้ะ"
"ครับ เดี๋ยวผมลองไปถามพวกฮารุนะด้วยว่าพวกเธอจะไปด้วยมั้ย?"
"ได้สิ เอ่อ...ฉันลืมพูดไปอย่างหนึ่งเลยเื่องค์หญิงลิเวียฉันสนิทกับเธอมากเลยล่ะ แถมฉันเผลอไปเล่าเื่ของเรย์อิจคุงให้เธอฟังด้วยแล้วเธอก็บอกว่าอยากจะพบเรย์อิจิด้วยตัวเธอเองบ้างน่ะสิ"
"เอ๊ะ!....แล้วทำไมชินะถึงไปสนิทกับองค์หญิงได้ล่ะครับ"
"เื่มันยาวน่ะจ้ะ แต่ว่าเธอก็อายุพอๆกับพวกเรานี่ล่ะ แถมน่ารักมากๆเลยด้วยนะเรย์อิจิ!"
"งะ...งั้นเหรอครับ แล้วชินะจะให้ผมไปพบเธอเหรอครับ แต่การที่คนนอกจะเข้าไปมันจะไม่เป็อะไรเหรอครับ?"
"ไม่เป็ไรหรอกจ้ะ เรย์อิจิคุงก็เป็คนที่พวกคุณคาเทดอัญเชิญมาโลกนี้ด้วยนะ แถมคุณคาเทดและองค์าาก็คงไม่ว่าอะไรหรอกจ้ะ"
"งั้นเหรอครับ ก็ได้ครับ แล้วเื่ดันเจี้ยนล่ะครับ"
"ดันเจี้ยนก็อยู่ในเขตพระราชวังนั่นล่ะจ้ะ"
"งั้นเหรอครับเกิดคาดเลยนะครับที่ดันเจี้ยนจะไปอยู่แถวนั้นได้"
"งั้นผมขอไปที่บ้านของผมก่อนนะครับ พอดีต้องไปเอาของก่อนจะไปที่จะเข้าไปในพระราชวังน่ะครับ"
"เอ๊ะ!! เรย์อิจิคุงมีบ้านด้วยเหรอ?"
ชินะใเพราะพึ่งได้ยินครั้งแรกนี่แหละ เพราะเธอคิดว่าเรย์อิจิน่าจะเช่าบ้านอยู่แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีบ้านเป็ของตัวเองเร็วแบบนี้
"ใช่ครับและก็ขอโทษด้วยนะครับที่ลืมบอกเื่นี้ไปน่ะครับ"
"ไม่เป็ไรหรอกจ้ะ และฉันขอตามไปดูบ้านของเรย์อิจิคุงหน่อยได้มั้ย?"
"ได้สิครับ"
"แล้วถ้าฉันไปอยู่ด้วยกับเพื่อนสนิทฉันเรย์อิจิจะอนุญาติมั้ยจ้ะ?"
ชินะถามเรย์อิจิออกมาแบบนั้น
"ได้สิครับ เื่แค่นี้เอง"
"จ้ะ แต่ว่าฉันจะยังไปไม่ได้ในตอนนี้นะ ฉันต้องอยู่เป็เพื่อนกับเ้าหญิงก่อนน่ะ ฉันทิ้งเธอไปไม่ลงหรอกเธอเป็คนจิตใจดีมากๆเลยนะลิเวียน่ะ"
"ครับ ถ้าชินะพร้อมเมื่อไรก็โทนจิตมาบอกผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ"
"จ้ะ"
หลังจากคุยกันเสร็จเรย์อิจิกับชินะก็ออกจากห้องของคาริเอล แล้วก็เดินไปหาพวกสาวๆ
ฮารุนะที่เห็นอย่างนั้นก็รู้แล้วว่าเรย์อิจิก็ไปทำเื่แบบนั้นกับชินะแล้วสินะ แต่ฮารุนะก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา มานะที่เห็นท่าทางแบบนั้นของชินะและได้ฟังเื่ราวจากฮารุนะเธอก็หน้าแดงแจ๋เลย ชินะที่เห็นมานะก็เดินเข้าไปหามานะ หลังจากนั้นเรย์อิจิก็คุยกับพวกสาวๆให้พวกเธอรออยู่ที่นี้ก่อน เดี๋ยวเขาจะกลับไปที่บ้านพร้อมกับชินะเพื่อไปเอาของแล้วพาชินะไปดูบ้านด้วย
ณ ตอนนี้ชินะได้มาถึงบ้านของเรย์อิจิแล้วชินะที่เห็นบ้านของเรย์อิจิก็พูดออกมาว่า
"บ้านใหญ่จังเลยนะจ้ะ"
"ใช่ครับ ก็เอาไว้ใช้อยู่กันตั้ง10กว่าคนเลยนะครับ"
"งั้นก็เข้าไปเอาของแล้วก็รีบไปหาฮารุนะกันครับ"
"จ้ะ"
"เรย์อิจิคุง ถึงจะมาพูดอะไรเอาตอนนี้ก็เถอะนะ แต่ว่าฉันขอดูแลองค์หญิงก่อนนะจ้ะ ฉันเป็ห่วงเธอมาก และยังมีพวกผู้ชายบ้างคนดันมาเกาะแกะกับเธออีก แต่ถ้าฉันอยู่พวกนั้นไม่มีวันได้เข้าใกล้ลิเวียแน่นอน"
เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบว่า
"เข้าใจแล้วครับ ถ้าชินะพร้อมเมื่อไรก็โทนจิตมาบอกผมก็ได้ครับ แล้วถ้ามีเหตุอะไรเกิดขึ้นตอนที่อยู่ในราชวังก็ทำโทนจิตมาหาด้วยนะครับ ผมจะรีบไปช่วยเลย"
"ขอบคุณนะจ้ะ"
เรย์อิจิได้เดินเข้าไปเอาห้องภายในห้องของเขาพอเขาหาเจอเสร็จก็จับใส่ประเป๋ามิติที่เขาพึ่งจะได้มาเมื่อวาน พอเรย์อิจิได้ของเสร็จก็รีบไปหาพวกฮารุนะ
"ขอโทษที่ให้รอนะครับ งั้นเราไปกันเลยมั้ยครับ?"
"จ้ะ"
"""""ค้าา""""""
เรย์อิจิได้เดินทางมาที่ราชวังจนตอนนี้เขาอยู่ในห้องขององค์หญิง กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ก็เจอเหตุการณ์แบบว่า 'เอ้ยแก ทำไมแกถึงพาคุณอายาเนะไปกับแกด้วย' แต่เรย์อิจิก็ไม่สนใจ แต่ว่าพวกนั้นกลับยิ่งโกธรที่เรย์อิจิเมินพวกมัน สุดท้ายพวกนั้นก็โดนเรย์อิจิทำให้าเ็กันไปเยอะพอตัวเลยจนทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ทางโบสถ์ส่งคนรีบมารักษาเ้าพวกนั้น แล้วเรย์อิจิก็เดินเข้าไปขอโทษคุณคาเทดที่ก่อเื่ให้ แล้วเรย์อิจิก็หยิบสิ่งหนึ่งให้คาเทด คาเทดก็รับแล้วก็พูดขอบคุณเรย์อิจิ
หลังจากนั้นเรย์อิจิก็พากันเดินตรงเข้าไปที่ห้องของเ้าหญิงลิเวีย
เ้าหญิงที่ได้ยินเสียงเรียกของชินะก็พูดอนุญาติให้เข้ามาได้
ชินะที่ได้ยินเสียงชินะอนุญาติเธอก็เดินเข้าไปเปิดประตูพร้อมกับนำพวกเรย์อิจิเข้ามาด้วย ลิเวียที่เห็นชินะพาผู้ชายเข้ามาด้วยก็เดินเข้าไปกระซิบถามชินะว่า 'ชินะซังคนๆนี้คือใครเหรอคะ?' ชินะก็กระซิบลิเวียกับไปว่า 'คนๆนี้คือเรย์อิจิคุงที่ดิฉันชอบเล่าให้ลิเวียฟังยังไงละค่ะ' ลิเวียที่ได้รับรู้คำตอบก็พลางมองเรย์อิจิ แล้วเธอก็มาสังเกตอีกทีว่าเรย์อิจินั้นดูดีกว่าที่เธอคิดไว้เยอะเลยเพราะเธอคิดว่าชินะคงจะพูดเกินไปหน่อยที่เขาหล่อขนาดนั้น แต่พอลิเวียมาเห็นคัวจริงก็รีบคิดในใจเพื่อขอโทษชินะที่เธอคิดว่าชินะพูดเกินจริง ขณะที่ลิเวียกำลังมองเรย์อิจิอยู่นั้นก็สบตาเข้ากับเขาเรย์อิจิก็หันมาสบตาเธอพอดีอยู่ดีๆเรย์อิจิก็เดินเข้ามาใกล้ๆลิเวียแลก็พูดแนะนำตัวเอง
"ต้องขอภัยที่แนำนำตัวช้าครับ กระผมชื่อว่า ทาคิโต้ เรย์อิจิ ยินดีที่ได้พบนะครับ และก็ต้องขอโทษที่เสียมารยาเข้ามาในห้องขององค์หญิงด้วยนะครับ"
หลังจากเรย์อิจิแนะนำตัวพร้อมกับพูดขอโทษออกมาพวกสาวๆก็ทำแบบเดียวกับเรย์อิจิ ลิเวียที่เห็นอย่างนั้นเลยรีบพูดขึ้นว่า
"เื่นั้นไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ ถ้าเป็คนที่ชินะไว้ใจฉันก็เชื่อใจค่ะ"
"ดิฉันชื่อ ลิเวีย ดีอ้อน ค่ะ เรียกแค่ลิเวียเฉยๆก็ได้นะค่ะ"
ลิเวียที่แนะนำตัวเองพูดออกมาว่าให้เรย์อิจิเรียกเธอว่าลิเวียก็ได้ เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่กล้าเรียกถึงขนาดนั้น แต่ชินะจองมองเรย์อิจิ เรย์อิจิที่เห็นสายตาของชินะก็เข้าใจว่าชินะให้เขาเรียกองค์หญิงลิเวียว่าลิเวียเฉยๆซะ เรย์ก็ยอมแต่โดยดีแล้วพูดออกมาว่า
"คะ...ครับ ละ...ลิเวีย แต่มันจะดีแน่เหรอครับที่ให้คนแบบผมเรียกด้วยชื่อง่ายๆแบบนี้?"
"ฉันไม่ว่าหรอกค่ะ แถมฉันอยากจะลองคุยกับคุณเรย์อิจิอีกด้วยค่ะ"
"งั้นเหรอครับ แต่ว่าเื่นั้นเอาไว้วันอื่นจะได้มั้ยครับ?"
"ทำไมเหรอคะ? หรือว่า คุณเรย์อิจิไม่อยากจะคุยกับฉันเหรอคะ?"
"ไม่ใช่แล้วครับ ที่ผมจะพูดหมายความว่า...วันนี้พวกผมจะลองลงเข้าไปในดันเจี้ยนดูน่ะครับ"
"เอ๊ะ? พวกคุณเรย์อิจิจะลงเข้าไปในดันเจี้ยนเหรอค่ะ"
"ใช่ครับ ที่ผมมาหาลิเวียก่อนเเพราะว่าชินะเธอขอให้ผมมาหาลิเวียก่อนน่ะครับ"
"งั้นเหรอค่ะ งั้นไว้โอกาสหน้าก็ได้ค่ะ"
ลิเวียพูดด้วยท่าทางเสียใจเธอคงอยากจะลองฟังและพูดคุยเื่ราวต่างๆของเรย์อิจิที่ใช้ชีวิตในแต่ล่ะวันพร้อมกับจะถามเื่ของชินะด้วย เรย์อิจิที่เห็นลิเวียอย่างนั้นก็โดนชินะจองมองว่ารีบๆปลอบลิเวียซะเรย์อิจิเลยรีบพูดขึ้นมาว่า
"งั้นเอาเป็พรุ่งนี้ได้มั้ยครับ จะให้ผมมาหาตอนไหนบอกมาได้เลยครับ ลิเวีย"
ลิเวียก็ดีใจขึ้นมาเพราะไม่คิดว่าจะได้คุยกันในวันพรุ่งนี้เธอเลยรีบตอบออกไป
"ได้ค่ะ! ฉันจะบอกพวกทหารให้นะค่ะว่าจะมีคนมาหาฉันตอนเช้าๆ"
"ครับ"
"งั้นพวกผมขอตัวออกไปลงดันเจี้ยนกันก่อนนะครับ"
"ค่ะ แล้วก็ระวังตัวด้วยนะค่ะ คุณเรย์อิจิ"
"ขอบคุณครับลิเวีย"
"งั้นฉันไปก่อนนะลิเวียไว้เดี๋ยวกลับมาแล้วจะมาหาอีกรอบนะ"
"ค่ะ ระวังตัวด้วยนะค่ะ ชินะซัง"
หลังจากบอกลากับลิเวียแล้วชินะก็เดินนำเรย์อิจิไปยังประตูที่จะลงสู่ดันเจี้ยน
43K
