เมื่อรุ่งอรุณยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายใต้หน้าต่างบานหนึ่งกระทบเข้ากับใบหน้าของเฟกซ์ ขนตาอ่อนซอยของเฟกซ์กระพิบปริๆบ่งบอกว่าเป็สัญญาณของเช้าวันใหม่ที่แสนสดใส ทันใดนั้นเองเฟกซ์ก็ลืมตาขึ้นภายใต้แสงแห่งรุ่งอรุณ
“งื่อ เช้าแล้วเหรอเนี่ย เฟกซ์ที่กำลังงัวเงียอยู่นั้น จู่ๆประตูบานไม้ก็เปิดขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมชายร่างใหญ่เดินเข้ามา เสียงร้องของชายร่างใหญ่ที่สูงปริ๊ดทำให้เฟกซ์ถึงกับสดุ้งตกจากเตียงไม้”เฟกซ์เ้าบ้ามัวทำบ้าอะไรอยู่ เ้าอยากให้พวกเราโดนลงโทษงั้นหรือ คาบเรียนของครูฝึกชาลอนใกล้เริ่มแล้ว เมื่อชายร่างใหญ่พูดจบ
เฟกซ์ที่กำลังเอื้อระอายด้วยความเ็ปอยู่ถึงกับลุกขึ้นอย่างฉับพลันทันที”อะไรนะฟรานเ้ากำลังบอกข้าว่าวันนี้เป็คาบเรียนของครูฝึกชาลอนงั้นหรือ เฟกซ์พูดด้วยความตื่นตระหนก เมื่อนึกถึงชาลอนครูฝึกจอมโหด ‘’เออออ เฟกซ์นี้เ้าไม่รู้หรือ “ข้าขอโทษฟรานที่ข้าทำให้เ้าลำบาก เฟกซ์พูดด้วยเสียงขอโทษ “555 ไม่เป็ไรเฟกซ์เ้ากับข้าเป็เพื่อนกัน ฟรานพูดด้วยความตลกขบขัน จากนั้นได้ทำการเอามืออันใหญ่มาพาดคอของเฟกซ์ซึ่งเป็ชายร่างเล็กกว่าตน ‘’พวกเรารีบไปสนามฝึกซ้อมกันดีกว่าสหาย ‘’รู้แล้วนะฟรานแต่ว่าเ้าเอามือออกไปหน่อยได้มั้ย เฟกซ์พูดด้วยสีหน้าแดงก่ำ “ข้าขอโทษเฟกซ์ 555 เฟกซ์ถึงกับคิดด้วยใบหน้าที่ร้อนลน’’เ้าหมอนี่มันจงใจแกล้งข้าชัดๆ
จากนั้นทั้งคู่จึงได้ตรงดิ่งเข้าไปที่สนามฝึกซ้อมทางทิศตะวันออกของสถานบัน …..
[เฟกซ์และฟรานมาจากหมู่บ้านชนบทอันแสนห่างไกลจากตัวเมืองฟิเซียเพื่อหวังจะเป็นักรบผู้ยิ่งใหญ่]