“คุณคีรีค่ะฉันปวดหัวค่ะ” ฉันลุกขึ้นเดินอ้อมคุณริต้าที่ยังคลอเคลียเ้านายของฉันไม่หยุดแล้วจับที่เสื้อด้านข้างของเ้านายแล้วเขย่าเบา
“ปวดหัวก็กลับไปนอนสิยะจะมาเรียกทิวของฉันทำไม คนอื่นนั่งกันเยอะแยะ” คุณริต้ามองฉันตาเขียว และเริ่มโวยวายที่ฉันกำลังจะแย่งผู้ชายของเธอ
“คุณปวดหัวมากเลยเหรอ”ฉันพยักหน้าให้เขา คุณคีรีขยับตัวและเริ่มแกะมือคุณริต้าออก แล้วหันมาประคองฉันแทนฉันสะดุ้งทันทีที่เขาเข้ามาโอบไหล่ประคองฉัน ฉันมองยัยเก้าเพื่อนรักและคนอื่นๆอย่าง้าความช่วยเหลือ แต่ทุกคนก็เมินฉันเหมือนว่าไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงนี้ด้วย
“ทิวขาคืนนี้คุณอยู่กับริต้าเถอะนะคะ เลขาคุณโตแล้วกลับเองได้ เพื่อนๆคนอื่นก็ยังอยู่”คุณริต้ายังไม่ยอมแพ้เธอสอดมือเข้ามาควงแขนเ้านายของฉันอย่าง้ายึดครองพื้นที่
“ทุกคนเมากันแล้วครับริต้ามีแค่ผมที่ยังไม่เมา ผมต้องดูแลลูกน้อง คุณคงจะเข้าใจนะครับ” เมื่อคุณคีรีพูดคำว่า‘ทุกคนเมาแล้ว’ คนอื่นๆ ต่างก็แสดงอาการเมาออกมา พี่ชัยก็ทำท่านั่งซึมพี่อันทำท่าเหม่อมองไปข้างหน้า ส่วนพี่นุก็นั่งก้มหน้าหลับตาทำเอาฉันแทบจะกลั้นหัวเราะกับการแสดงสุดกากของพวกเขาแทบไม่ไหว
“คุณคีรีคะฉันอยากจะอ้วกค่ะ” ฉันทำท่าจะอาเจียนไปทางคุณริต้าเธอเห็นแบบนั้นก็รีบปล่อยมือจากคุณคีรีทันที
“ผมกลับก่อนนะริต้า”คุณคีรีเมื่อหลุดพ้นจากมือปลาหมึกของคุณริต้าแล้วก็รีบลากฉันออกมาข้างนอกทันที
“ยัยเก้าออกมาได้แล้ว” ฉันโทรหาเพื่อนรักทันทีเมื่อออกจากร้านได้
“คุณจะกลับเลยใช่ไหมคะ”
“ยังไม่อยากกลับ”
“คุณจะเข้าไปให้คุณริต้ากินคุณเหรอคะ”
“กินอย่างนั้นเหรอมีแค่ผมที่กินเค้า”
“เมื่อกี้ฉันเห็นว่าเค้าจะกินคุณนะคะ”
“ไม่อร่อย”
“อะไรคะ”
“ผมหมายถึงริต้า”ฉันถึงกับพูดไม่ออก เ้านายฉันเป็ผู้ชายที่นิสัยแย่มากที่พูดถึงผู้หญิงที่ตัวเองมีความสัมพันธ์ด้วยแบบนี้
“ไม่เป็สุภาพบุรุษเลยนะคะใครมาได้ยินเข้า ภาพลักษณ์ของคุณไม่เหลือแน่”
“ผมไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็สุภาพบุรุษ”
“ฉันทราบแล้วค่ะ”
“ผู้หญิงที่วิ่งใส่ผู้ชายแบบนั้นผมไม่ชอบหรอก”
“แต่คุณกับเธอก็”
“เธอเสนอผมสนอง เราก็วินวินกันทั้งคู่”
“วันนี้เธอก็เสนอคุณทำไมคุณไม่สนองเธอล่ะคะ”ฉันเริ่มโมโหที่คุณคีรีพูดถึงผู้หญิงแบบไม่ให้เกียรติขนาดนี้
“คุณมองไม่ออกหรือยังไงว่าเค้า้าอะไร”
“ฉันทราบค่ะว่าเธอ้าอะไร”
“แล้วคุณจะให้ผมสนองเค้าเหรอ”
“ก็คุณลงไปเล่นกับเธอเองนี่คะ”
“หยุดพูดได้แล้วกีรติผมไม่อยากคุยกับคุณแล้ว”
“คุณกลับไปที่อพาร์ทเม้นท์สิคะแล้วฉันจะหยุดพูด”
“คุณนี่มันจริงๆเลย”
“เพื่อนฉันมาแล้วค่ะเจอกันที่อพาร์ทเม้นท์นะคะ ฉันจะขับรถตามคุณไปค่ะ”
“ตามเป็หมาเลยนะ”คุณคีรีว่าฉันเสร็จก็เดินขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที ฉันเดินไปหายัยเก้าบอกเพื่อนให้รีบขับรถตามเขาไปทันที
ฉันตามมาทันเห็นคุณคีรีเดินเข้าอพาร์ทเม้นท์ไปฉันบอกลาเพื่อนรักแล้วเดินตามเขาเข้าไป
หลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่ลีฟวิ่งคลับคุณริต้าก็เริ่มเข้ามาวุ่นวายกับคุณคีรีมากขึ้นฉันต้องคอยกันคุณริต้าให้คุณคีรีอยู่บ่อยๆหลายครั้งที่คุณริต้าแทบจะกินหัวฉันที่ตามหาตัวคุณคีรีไม่พบหลังจากที่เธอโวยวายฟาดงวงฟาดงาใส่พนักงานทุกคนที่ผ่านเข้ามาเสร็จเธอก็จากไปหลังจากนั้นคุณคีรีก็สั่งพี่ยามห้ามไม่ให้คุณริต้าเข้ามาที่ไซต์งานของเราอีกไซต์งานของเราจึงสงบลงได้จะมีก็แต่คุณนิสาที่ยังคงแวะเวียนมากินข้าวกับคุณคีรีอยู่บ่อยๆแต่ก็มีหลายครั้งที่ฉันรู้สึกได้ว่าคุณคีรีจงใจเลี่ยงเธอแต่เธอก็ยังแวะมาหาเขาอยู่อย่างเดิม ฉันเหนื่อยกับการบริหารเวลาในการหลบเลี่ยงหญิงสาวของเ้านายจริงๆ
“สวัสดีค่ะคุณขวัญ”เป็เสียงของคุณนิสาเ้าเก่าเ้าเดิมที่แวะเอาขนมมาฝากพวกเรา
“สวัสดีค่ะคุณนิสามาพบคุณคีรีเหรอคะ” ฉันทักทายเธอคุณนิสาใจดีอีกทั้งยังไม่ทำเหมือนว่าฉันเป็ก้างขวางคอของเธอเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นที่มาติดพันเ้านายของฉันฉันจึงมักให้ข้อมูลที่เป็จริงกับเธอ
“ค่ะวันนี้เขาอยู่ออฟฟิศหรือเปล่าคะ”
“น่าจะเข้ามานะคะวันนี้ไม่ได้มีนัดที่ไหนค่ะ คุณนิสาเข้าไปนั่งรอคุณคีรีข้างในก่อนนะคะเดี๋ยวขวัญไปเอาน้ำมาให้ค่ะ” ฉันเดินไปรินน้ำให้คุณนิสาจากนั้นก็มานั่งทำงานของตัวเองต่อ
“กลับก่อนนะคะคุณขวัญวันนี้คงไม่ได้เจอทิวอีกตามเคย” คุณนิสาเดินหน้าเศร้าออกมาหาฉันเธอนั่งรอเ้านายของฉันหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะมาสักที
“ถ้าคุณคีรีมาแล้วฉันจะเรียนให้ทราบว่าคุณมารอพบนะคะ”
“ขอบคุณค่ะ นิสากลับก่อนนะคะคุณขวัญ”
“เดี๋ยวขวัญเดินไปส่งค่ะ”ฉันเดินไปส่งคุณนิสาที่หน้าออฟฟิศรู้สึกสงสารเธอเหลือเกินที่มาชอบผู้ชายไม่มีหัวใจแบบคุณคีรี
คุณนิสากลับไปได้ไม่ถึงสิบนาทีฉันก็ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ของเ้านายดังใกล้เข้ามา เ้านายฉันมาทำงานแล้วนี่คงไปแอบซุ่มหลบคุณนิสาอยู่ที่ไหนสักที่อย่างแน่นอน
“คุณนิสาเธอมานั่งรอคุณชั่วโมงหนึ่งค่ะ”ฉันเดินเอาอาหารเช้ากับกาแฟเข้ามาให้เ้านายที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ
“อืมรู้แล้ว”
“รู้แล้วเหรอคะรู้ได้ยังไงคะ”
“คุณไม่ต้องรู้หรอกขนมหวานของนิสาคงซื้อคุณให้คอยเป็สายรายงานความคืบหน้าของผมไปแล้วล่ะ”
“คุณนิสาไม่ได้เอาขนมมาซื้อตัวฉันนะคะเธอแค่มีน้ำใจค่ะ” ฉันไม่ได้จะขายนายอย่างที่เขาใส่ความฉันเลยสักนิดทำไมถึงชอบคิดว่าฉันเป็คนอย่างนั้นนะ
“เย็นนี้เดินทางไปตราดนะไปคุยเื่รีสอร์ตที่กำลังจะสร้างหน่อย เตรียมรายละเอียดไปด้วย”
“รีสอร์ตเหรอคะฉันจำได้ว่านัดของเรามีวันอังคารหน้าไม่ใช่เหรอคะ”
“คุณณรงค์ติดธุระเขาเพิ่งโทรมาขอเลื่อนนัดเมื่อชั่วโมงก่อน ทำไม มีปัญหาหรือเปล่า”
“ไม่มีค่ะไปสองวันเหมือนเดิมนะคะ”
“อืมกินข้าวเที่ยงเสร็จกลับอพาร์ทเม้นท์นะ เดินทางบ่ายโมงครึ่ง ผมอยากไปดูสถานที่หน่อยคุณเก็บของทันหรือเหล่า”
“ทันค่ะถ้าอย่างนั้นฉันทำเื่จองที่พักนะคะ”
“อืมคุณไปทำงานต่อเถอะ” ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะ แล้วทำเื่จองห้องพักทันทีและเตรียมเอกสารสำหรับคุยงานทันที
หลังเสร็จจากมื้อเที่ยงฉันขับรถกลับอพาร์ทเม้นท์จัดการเก็บเสื้อผ้าสำหรับสองวันใส่กระเป๋าเดินทางในใจก็ได้แต่คิดว่าถ้าการไปตราดสองวันนี้จะเป็การไปเที่ยวได้คงจะไม่น้อย
“ยัยเก้าวันนี้ฉันจะไปตราดล่ะ” ฉันโทรหาเพื่อนรัก บอกเล่าเื่ราวให้เพื่อนฟังเป็ปกติเหมือนอย่างเคย
(ไปทำงานกับคุณคีรีเหรอ)ยัยเก้าเองก็คุยกับฉันเหมือนคุยเื่ทั่วไป
“ใช่ฉันจะดูที่เที่ยวไว้ด้วยนะ คราวหน้าเราจะได้มาด้วยกัน”
(โอเคเดือนหน้าฉันมีวันหยุด ถ้าแกหยุดพร้อมฉันเราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน)
“ดีเลยฉันเล็งเกาะช้างไว้นานแล้ว คราวนี้ไปทำงานที่นั่นพอดีถ้ามีโอกาสฉันจะสำรวจให้ทั่วเกาะเลย”
(ดีมากเพื่อนรัก)
“แค่นี้ก่อนนะจะไปเก็บของต่อ วันนี้เ้านายอยากไปดูสถานที่เลยต้องเดินทางบ่ายโมงครึ่งแล้วจะซื้อของมาฝากนะจ๊ะเพื่อนสาว”
(จ้าเดินทางปลอดภัยนะ บาย)
“บาย”ฉันกดตัดสายจากเพื่อนรัก แล้วเก็บกระเป๋าต่อ
Rrrrrrrrrrrr
เบอร์โทรของเ้านายปรากฏขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์ฉันมองเวลาอีกครึ่งชั่วโมงจึงจะถึงเวลาที่เขานัดไว้หรือว่าเขาจะรีบไปก่อนเวลากันนะ
“ค่ะคุณคีรี”
(ไปเก็บกระเป๋าให้ผมหน่อย)
“ได้ค่ะ”คุณคีรีตัดสายทันทีที่ฉันตอบรับ
ฉันเดินไปหยิบคีย์การ์ดห้องของคุณคีรีในกระเป๋าทำงานแล้วเดินไปที่ห้องของเขาฉันเคยมาเก็บกระเป๋าที่ห้องให้เขาสองสามครั้งแล้วนี่เป็หนึ่งในหน้าที่ของฉันยังไงล่ะตอนที่ทำงานกับคุณทิวาฉันก็เคยดูแลเื่เสื้อผ้าให้เธอตอนที่ต้องทำงานออกพื้นที่แต่ก็ไม่บ่อยนัก ฉันเลือกกระเป๋าเป้เพราะคุณคีรีชอบที่จะสะพายเป้มากกว่าจะใช้กระเป๋าเดินทางแบบอื่น
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
3K
